บททั้งหมดของ The Millionaire's Son (Montallejo #1): บทที่ 21 - บทที่ 30

MARIIN kong ipinikit ang aking mga mata sa kabila ng blindfold kong suot. Gustong-gusto kong takpan ang magkabilang tainga ko para hindi marinig ang mga impit na palahawa at sigaw ng kung sino mang pumasailalim ng pagsusulit.Ito ba ang sinasabi ni Joan na private initiation? Bakit nakakatakot naman yata? Bakit kailangan pang dumaan sa pagsusulit na sinasabi nila para lamang mapabilang sa isang organization? Tama ba itong desisyon na pinasok ko? Mabilis na tinambol ng kaba ang puso ko nang biglang hilain ang braso ko ng hindi ko kilalang tao. Ang kaninang takot ko ay mas lalo pang nadagdagan. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako. Narinig kong nagtawanan ang mga ito. Napaigtad pa ako ng biglang may humaplos sa pisngi ko.“Napakaganda naman ng bagong salta na ito, boss... I'm wondering kung ano kaya ang pipiliin niya sa dalawa...” natatawang sabi nito habang panay haplos sa mukha ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa takot. Gusto ko ring sipain ang taong haplos ng haplos sa mu

TATLONG BESES akong kumatok sa pinto ng opisina ni Sir Zionn pero wala akong nakuha ni isang tugon mula rito. Nagtatakang napatingin ako sa suot-suot kong relo. Wala pa ba siya or masyado lang akong maaga? Pero hindi eh. Normally, quarter to 5am siya palaging pumapasok sa kompanya. Himala yata ngayon at na-late siya?Kumatok ulit ako pero gaya kanina, wala pa rin akong nakuhang sagot. Bakit hindi pumasok ang isang iyon?Kakatok ulit sana ako pero natigilan ako nang biglang may tumawag sa pangalan ko.“Paz?” Mabilis kong nilingon si Ate Judz at nginitian siya. May bitbit itong dalawang cup ng hot chocolate. Mukhang kakagaling lang sa cafeteria sa ibaba.“Naku, Paz! Wala d'yan si Sir Zionn. Maaga iyong pumasok kanina, hinanap ka pa nga eh. Pero maaga ring umalis. Mukhang nagmamadali yata. Hindi ko lang alam kung bakit...” agad nitong paliwanag sa akin.Maagang umalis? At bakit naman ako nito hinanap? Siguro dahil sa mga papeles na kailangan niyang permahan. “Ahh... Gano'n po ba. Kaya

CABIN NIYA? “A-Anong sabi mo? Cabin m-mo?” utal kong tanong dito. Nang tumango ito ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad ko siyang sinugod at pinagsu-suntok. “Hayop ka! Gago ka! Hindi mo alam kung paano ako naghirap dahil sa kawalanghiyaan mo! Gago ka!” Mabilis naman akong inawat ni Sir Zaiden pero pilit ko pa rin itong inaabot para kalmutin. Hindi ako pusa pero gustong-gusto kong kalmutin ang pagmumukha niya!“Paz, stop it!”“No!” Nagpumiglas ako upang makawala ako sa pagkakahawak ni Sir Zaiden sa braso ko. Nabitawan naman ako nito. Umatras ako ng dalawang beses na para bang may nakakahawa silang sakit. Wala akong pakialam kung boss ko pa sila or what. Basta galit ako! Galit na galit ako! “Paz—” Akmang hahawakan ulit ako ni Sir Zaiden pero mabilis akong umiwas. “Don't touch me!” “How dare you... Napakasama mo! Pinagsamantalahan mo ang kahinaan ko noon! Walanghiya ka!” Dinuro-duro ko pa siya. Kung tutuusin, hindi sapat ang ilang suntok at sampal na pinatama ko sa kany

BOMBA. Tila bombang sumabog sa tapat ng tainga ko ang mga narinig kong sinabi nito. Bakit kausap niya si Dra. Fil? At sino ang tinutukoy niyang pinsan nito? Nanghihinang napasandal ako sa likod ng pinto habang nakatulala lamang kay Karolin. Mukhang naramdaman yata nito na may taong nakatingin sa kanya kaya agad itong napalingon sa direksiyon ko.Nagulat pa ito ng makita ako. Mabilis nitong tinapos ang tawag at itinago ang cellphone sa bulsa niya.Bakit niya pa itatago, eh, narinig ko na? Hindi naman ako makapagsalita. Nakatulala lamang ako sa kanya.Kailan pa? “P-Paz...” He called me. Bakas ang takot sa mukha niya. Hindi ko pa rin magawang ibuka ang bibig ko upang makapagsalita. Nanginginig ang mga tuhod ko.Akala ko pa naman may kakampi na ako. Pero hanggang akala nalang yata lahat. Pumunta pa kami dito para ilayo nang tuluyan ang anak ko sa ama nito, tapos ganito lang pala ang mangyayari?Lumapit siya sa akin. “Paz—”Sinampal ko siya. Pinagsu-suntok ko siya para mabawasan ang big

PASADO alas singko ng hapon nang maisipan naming mag-ina na pumunta sa SM mall. Medyo may kalayuan lamang ito sa Villa Verdict subdivision.Nitong mga nakaraan kasi ay hindi ko man lang magawang ipasyal si Pio. Medyo kulang na rin ang oras ko sa anak ko dahil busy ako palagi sa trabaho. Nagpapasalamat naman ako dahil naiintindihan iyon ni Pio. Para din naman kasi sa kanya ang lahat ng ginagawa ko. Para mabigyan ko siya ng maayos na kinabukasan."Sayang, Mama kasi hindi po sumama si Lola dito sa mall. Hindi niya tuloy nakita yung malaking shark sa labas. Gusto ko pong magpa-picture doon mamaya, Mama!" masiglang sabi nito habang abala sa pagtingin sa paligid.Tumango naman ako. Marami kasing decorations ang bawat sulok ng SM mall. Mukhang may gaganaping event yata dahil mayroon ding mini stage sa pinaka-sentro. Marami-rami rin ang tao kaya pinanatili ko lamang na nakadikit sa akin si Pio. Baka mamaya malingat lang ako sandali, nawawala na ang anak ko. Nagpatuloy kami sa paglalakad. Na