ห้องสมุด
ค้นหา
The Millionaire's Son (Montallejo #1)

The Millionaire's Son (Montallejo #1)

Romance
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-18
โดย:  WhiteGelPen ยังไม่จบ
ภาษา: Filipino
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
37บท
447views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คำโปรย

Drama

First-Person POV

Girl Power

CEO

Secretary

Billionaire

Office Relationship

Pregnant

Runaway with a Baby

Wanting to help her family and treat her sick father, Pazneah was forced to join a secret fraternity. She thought it would be a better way to earn money, but it wasn't. Especially when she was dragged into an unfamiliar cabin for violating the initiation of the fraternity. She was blindfolded. She wanted to regret everything, but it was too late. A stranger had gotten the purity that she was most wary of. And the only thing she could do that night was to run and escape from all the wrong decisions she had ever made in her whole entire life. But the night she neglected herself paid off. Until she found out that the child she was carrying was the son of a millionaire.

ดูเพิ่มเติม

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

นวนิยายที่เกี่ยวข้อง

นิยายออกใหม่

ถึงผู้อ่าน

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista，nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.

ไม่มีความคิดเห็น
37
Chapter Five
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Four
PAGBABA ko ng taxi ay inabot ko sa driver ang bayad saka ako lumabas. Di naman pwede na doon na ako tumira sa loob ng taxi di ba? Ano 'yon, Paz? Tenge leng? Napailing nalang ako sa kalokohang nasa isip ko. Dumaan na rin muna ako sa isang maliit na bakery para bumili ng paboritong hopia ni Pio. Pang-bente pesos ang hopiang binili ko. Baka kasi magtampo na naman iyon kung umuwi akong di dala ang hopiang pinapabili niya. Siguro nakasanayan ko nalang din na bilihan siya ng hopia bago ako umuwi ng bahay.Habang naglalakad papasok sa Sitio Yakal, hindi ko maiwasang ilibot ang tingin ko sa paligid. Marami-rami na rin ang mga bahay na abandonado na. Kung di naman abandonado, bakante naman. Patunay lamang iyon na nabili na talaga ang buong sitio pero hindi ang lupa namin dahil hinding-hindi ako papayag. Bahala na si Batman pero hindi talaga nila kami mapapaalis dito. Magkamatayan na.Nakasalubong ko pa si Aling Maryaka na isang dakilang marites dito sa Sitio Yakal. Akala ko magpapatuloy lama
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Three
NASAPO ko ang ulo ko at hinarap si Inay. “Teka... Tama ba ang narinig ko, 'nay? Tayo? Pinapaalis dito sa bahay natin? Ano sila sinuswerte?!” naiinis na sigaw ko. Nakakainis naman kasi eh! Bakit nila kami paaalisin eh simula't sapul, amin naman itong lupang kinatitirikan ng bahay namin? May laban kami! May titulo kami! At hindi nila magagawang makuha ang lupang pag-aari namin dahil may patunay kaming amin ang lupang ito.“Hindi, 'nay! Hindi tayo aalis dito sa Sitio Yakal kahit sabihin pa nilang binili na ang lugar na ito. Bilhin na nila lahat-lahat ng lupa sa buong Pilipinas pero hindi nila makukuha ang lupa namin! Nakita kong umalma pa si Inay dahil sa sinabi ko. Napailing ito sa akin na para bang isang malaking kalokohan lang ang sinasabi ko. Tumayo ito saka lumapit sa akin. “Paz, alam kong ayaw mong lisanin ang lugar na ito dahil sa lugar na ito kana nasanay. Pero Paz... Wala tayong laban. Malalakas ang mga Montallejo at kaya nilang gawin ang lahat para lamang makuha ang gusto ni
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Two
“LOVE YOU, MAMA...” Napangiti ako bago muling lapitan ang anak ko saka ito hinalikan sa magkabilang pisngi. Pagkatapos ay kinuha ko na ang bag ko at nagpaalam sa kanila ni Inay. Masaya ako dahil bumuti na ang pakiramdam ni Inay. Nakakapaglakad-lakad na rin ito at unti-unting bumabawi ng lakas.Kumaway ulit ako kay Pio at naglakad na palabas ng bahay. Pupunta akong muli sa health center na pinagta-trabahuan ko noon. Makikiusap ako na kung pwede ay mag-apply akong muli bilang assistant ng isang nurse na naroon gaya no'ng dati. 'Yon nga lang, kung bakante pa hanggang ngayon ang posisyon na iyon.Kung hindi, siguro kailangan ko nalang maghanap ng panibagong trabaho. Ngayon kasing lumalaki na si Pio, kailangan ko ng maging mas praktikal. Dalawang taon nalang at mag-aaral na si Pio. Paano ko tutustusan ang mga pangangailangan naming mag-ina? May mga gamot rin si Inay na pang- maintenance nito para hindi ito muling atakihin ng high blood. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad. Napahinto lang a
อ่านเพิ่มเติม
Chapter One
"ISDA! Isda po kayo d'yan!" malakas na sigaw ko habang naglalakad sa ilalim ng nakatirik na araw. Ramdam na ramdam ko ang sobrang init na bumabalot sa buong paligid pero hindi ko na iyon ininda. Kailangan ko kasing kumita para naman may pambili kami ng bigas at pang-ulam mamaya. May sakit rin si Inay kaya ako muna ang pumalit sa kanya sa paglilibot ng isda."Isda po kayo d'yan! Pakyawin niyo nalang po itong dalawang kilo!" Pilit ko ring siniglahan ang boses ko kahit ramdam ko na ang sobrang pagod. Kanina pa ako inuuhaw pero tinitiis ko lang. Mamaya ko nalang susuliting uminom ng tubig pag-uwi ko sa bahay.Hindi naman kasi kami pinalad sa buhay. Walang trabaho si Inay maliban sa paglilibot ng mga isda. Wala na rin si Itay. Halos mag-a-apat na taon na simula ng mamatay ito dahil sa sakit sa puso. Ako naman, halos magda-dalawang taon na akong umalis sa dati kong pinagta-trabahuang health center. Hindi man masyadong kalakihan ang sweldo pero sapat na para mabuhay kami nila Inay.'Yon nga
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Five
KASABAY ng pagbukas ng elevator ay lumabas ako agad. Pero hindi pa man ako tuluyang nakakalayo ng magsalita ang ginang na nasa likuran ko na pala. “By the way, hija... I think this is yours. You dropped it awhile ago...” malumanay na sabi nito sabay abot ng brown envelope na nakalimutan kong nahulog pala kanina. “S-Salamat po...” nahihiyang tugon ko sa ginang. Kinuha ko mula sa kanya ang envelope at muling nagpasalamat. Tatalikod na ulit sana siya ng muli itong magsalita. “By the way, hija... Saan ka pupunta? Are you an employee here?” tanong pa nito. Mabilis akong umiling. “Hindi po, ma'am. May kailangan lang po akong kausapin...” sagot ko pa. “Sino?” Akmang sasagot na sana ako ng biglang bumukas ang pinto sa may bandang kanan ko. Medyo nagulat pa ako at bahagyang napaatras ng lumabas mula doon ang isang umiiyak na babae. May bitbit itong white folder. Dire-diretso itong lumabas hanggang sa makasakay sa isang elevator. Anong nangyari? Naguguluhan na napatingin ako sa gina
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Six
SUNOD-SUNOD ang pagtulo ng luha ko pagkauwi ko pa lamang sa bahay. Tila ba ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob na ibuhos lahat ng emosyon at sakit na nararamdaman ko dahil sa nangyari kanina. Siguro nga tama si Inay na dapat hindi na ako nagpursige na pumunta pa sa lugar na iyon at pakiusapan ang walanghiyang iyon. Hindi sana ako makukutya at mapagsasalitaan ng gano'ng kasakit na mga salita. Kung hindi na rin sana ako nagpumilit na pumasok sa kompanya nito at nakinig na lamang kay Manong guard, edi sana hindi ako parang tanga na iyak ng iyak ngayon.Minsan kasi di ko rin makontrol ang katigasan ng ulo ko. 'Yon naman ang nararapat di ba? Ginawa ko lang din naman kung ano ang sa tingin ko ay tama. At iyon ang ipaglaban kung anong dapat naming ipaglaban. Nang marinig kong bumukas ang pinto ay mabilis pa sa alas onse akong napaupo sabay pahid ng mga luha ko. Akala ko pa naman si Inay ang pumasok pero ng makitang si Pio iyon ay napangiti nalang ako.“Pio, anak...” tawag ko sa ana
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Seven
NANGINGITING lumabas ako ng silid namin at nagtungo sa kusina. Baka kasi magising nalang bigla ang haring nasa loob ng kwarto naming mag-ina. Pag nagkataon, ako na naman ang masesermunan ni Inay. Hay! Ang isang iyon, nakakita lang ng gwapo, tinubuan agad ng pakpak at bilog sa ulo.Nagsaing na muna ako at nag-igib ng tubig para sa pampaligo ni Pio. Mamaya ko na rin ipagpapatuloy ang pagbabanlaw na na-pending kanina dahil kay poncio pilato. Pagkatapos kong maisalang ang bigas sa kalan ay hinintay ko muna hanggang sa maluto. Binuksan ko rin ang maliit na estante na laging pinaglalagyan ng ulam namin subalit wala palang itinabi si Inay. Siguro bibili nalang kami mamaya ng pang-ulam. Nakakaumay na kasi na puro nalang isda ang ulam namin. Naaawa na rin ako sa anak ko dahil minsan kakaunti nalang rin kinakain nito.Natigil ako sa ginagawa ko ng makita ang humahangos na si Pio, papasok sa kusina. Nanlalaki ang mga mata nito pero may kislap ng kasiyahan. Naguluhan naman ako. “Bakit? Anong
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Eight
TANGHALI na nang magising ako dahil halos inumaga na akong nakatulog kagabi. Hinintay ko kasing lumakas ang signal at hinintay ko rin kung may update si Karolin. Sabi niya kasi tulungan niya raw akong maghanap ng trabaho. Kahapon rin sila tuluyang umalis dito sa Sitio Yakal at lumipat sa ni-rentahang bahay ni Karolin doon sa Quezon.Sa ngayon, tanging kami nalang ang natitira dito sa Sitio Yakal. Nagsi-alisan na rin kasi ang iba at napilitang lumipat ng bagong tirahan. Binayaran naman sila ng mga Montallejo. And speaking of the devil, hindi ko alam kung nasaan na iyon. Ang huling kita ko rito, nakipaglaro pa ang mokong kay Pio kagabi.Kaya naman agad akong bumangon at nagligpit ng higaan. Inayos ko na rin ang hinigaan ni Inay. Simula kasi no'ng araw na napadpad dito si Zionn Montallejo ay nakikitulog muna kami ng anak ko sa silid ni Inay. Okupado kasi nito ang kwarto namin ni Pio.Pagkatapos kong mag-ayos ay lumabas na ako ng silid. Agad akong nagtungo sa pinaka-sala ng bahay namin a
อ่านเพิ่มเติม
Chapter Nine
"SERYOSO ka ba?" pang-uusisa pa ni Karolin sa akin mula sa kabilang linya. Naisipan ko kasi siyang tawagan dahil hindi pa rin ako dinadalaw ng antok. Habang si Pio naman ay kanina pa tulog sa tabi ko.Bumuntong-hininga ako bago magsalita. "Seryoso nga sabi, eh!" Umayos ako ng upo sa papag saka isinandal ang likod ko sa dingding. "Bakit ba hindi kami nilulubayan ng mga Montallejo? Nitong nakaraan lang, tatlong Montallejo ang nakasalamuha ko. Tapos kanina, isa na namang Montallejo?!" problemado kong sabi kay Karolin. Narinig ko naman itong natawa sa kabilang linya. "Relax ka lang, girl. Malay mo hindi na masundan pa iyon. Baka ang Minerva Montallejo na ang pinakahuling Montallejo na makakatagpo mo..." natatawang komento nito. Napailing nalang ako saka bahagyang napairap."Sana nga. Kasi sa totoo lang, di pa talaga ako maka-get over sa Zionn Montallejo na iyon. Hindi ko alam baka isang araw, may ipadala na lamang itong tao para paalisin kami dito sa tinitirhan namin. Hanggang ngayon, h
อ่านเพิ่มเติม
ดูเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status