All Chapters of วิวาห์วุ่นอุ้มบุญรัก: Chapter 71 - Chapter 80

“ลุกได้แล้ว จะทับฉันไว้ทำไมหนักจนหายใจไม่ออกแล้ว คุณยังทำฉันเจ็บไม่พอหรืออย่างไร” มิราพูดออกมาด้วยดวงตารื้นน้ำตาแฝงแววของความชอกช้ำเต็มประดา เมื่อความเจ็บปวดถาโถมเข้ามาใส่อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว “ผมขอโทษที่ทำให้เรื่องของเราไม่ชัดเจน แต่ผมไม่ใช่หมอวายุที่จะไม่กล้าพูดความจริง พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปพบพ่อกับแม่ ในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของนายพายุ และให้ท่านหาฤกษ์แต่งงานให้เร็วที่สุด ก่อนที่ผมจะทำคุณท้องโย้” พายุพูดพร้อมกับเอามือปาดน้ำตาออกจากแก้มมิรา ดวงตาคมมองไปที่ใบหน้างาม เขาสบตาคนตัวเล็กล้ำลึกมองเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะค่อยๆ ฉายแววความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอออกมาอย่างลึกล้ำ “อย่าแม้แต่จะคิด!” มิราร้องห้ามพร้อมกับใช้ปลายนิ้วชี้แตะลงไปที่ริมฝีปากอุ่น เมื่อท่านประธานหนุ่มกำลังจะทาบทับริมฝีปากลงมา เพื่อกดจูบให้สาสมกับความรักที่เขาม

เวลานี้ปลายลิ้นร้อนผ่าวยังคงโลมเลียกลีบปากบนและล่าง ขณะที่คนตัวเล็กใต้ร่างเผลออ้าปากรับปลายลิ้นอุ่นด้วยความเต็มใจ ความรู้สึกของคนทั้งคู่แทบจะหายใจไม่ออก เมื่อต่างคนต่างก็ใช้ปลายลิ้นโต้ตอบแตะกระหวัดเกาะเกี่ยวแลกเปลี่ยนรสหวานอย่างไม่มีใครยอมใคร “อื้ม อื้อ” เสียงครางจากในลำคอของคนทั้งคู่ดังขึ้นมา เมื่อเจ้ามังกรยักษ์ตั้งลำแข็งขึง เสียดสีกับโหนกนูนกลางกลีบกุหลาบงามบานเบ่ง จนเรือนกายของคนทั้งคู่แนบแน่นแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน “ผมรักคุณจัง รักลูกด้วย เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันนะมิรา” น้ำเสียงทุ้มที่ดังอยู่ข้างใบหูเล็กดุจสายน้ำไหลริน แฝงความหมายที่ลึกซึ้งจนทำให้คนตัวเล็กยิ้มร่าออกมาด้วยความสุข สายตาคมกริบค่อยมองลงต่ำ ก่อนจะมาหยุดที่เต้าคู่งามขาวโพลน ไฟในกายของเขามีแรงปรารถนาที่เต็มเปี่ยม มือแกร่งแตะลงไปที่สองเต้า เขาลูบไล้เคล้นไปมาเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปใช้ริมฝีปากร้อนฉ่าครอบครองเม็ดบัวอมชมพู สัมผัสจากปลายลิ้นของคนตัวโต ที่กำลังดูดสลับข้างไปมาเบาๆ กลับทำให้ยอดเม็ดสีหวานแข็งเป็นไตสู้ปลายลิ้นร้

“อีกไม่นานพ่อกับแม่ก็จะได้กลายเป็นคุณปู่คุณย่า ที่มีหลานๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง ไปหาพี่ที่ห้องสิ หลังจากตรวจอาการให้กับพี่สะใภ้ หมออาจจะได้ยินข่าวดีจากพายุก็ได้” ประโยคที่แฝงไปด้วยนัยแอบแฝงของมารดา กำลังทำให้นายแพทย์หนุ่มรู้สึกสงสัยถึงข่าวดีที่มารดาพูดถึง แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป ก่อนจะตัดสินใจเดินขึ้นไปบนห้องแล้วหยิบหูฟังแพทย์(Stethoscope)และเครื่องวัดความ เพื่อมาตรวจให้กับมิรา หลังจากที่นายแพทย์จิรายุตรวจอาการให้กับพี่สะใภ้เสร็จ พร้อมกับจัดยาแก้แพ้ให้กับเธอ เพราะดูท่าทางมิราจะแพ้มาก จนนอนลืมตาแทบไม่ขึ้น “ถ้าคุณมิรากินยาแล้วไม่ดีขึ้น ผมจะให้น้ำเกลือนะครับ พี่ก็ดูแลเธอให้ดี อย่าปล่อยคุณมิราไว้เพียงลำพัง” นายแพทย์หนุ่มพูดพร้อมกับเตรียมตัวจะเดินออกไปจากห้องของพี่ชาย “เดี๋ยวก่อนหมอ ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับนาย” เสียงทุ้มของพี่ชายดังขึ้น เมื่อภรรยาปรารถนาอยากให้เขาบอกความจริงกับน้องชาย แม้ว่าฝนสุดาจะขอร้องเอาไว้

“อื้ม” เสียงครางจากในลำคอของคนตัวเล็กดังขึ้นมา เมื่อฝนสุดาเริ่มจะรู้สึกตัว แต่ก็ยังคงหลับตาพริ้ม เมื่อหญิงสาวกำลังคิดว่าตัวเองอยู่ในฝัน ใบหน้างามซุกเข้าหาอกแกร่งของชายตัวโต เรียวแขนของเธอพาดลงไปที่เอวของนายแพทย์หนุ่ม ดวงตาคมจับจ้องลงไปที่ดวงหน้าของภรรยา พร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจ เขาอยากนอนกอดเธอแบบนี้ทั้งวันทั้งคืน ให้สาสมกับความคิดถึงภรรยามาหลายวัน “ขี้เซาแบบนี้ลักหลับดีไหมเนี่ย” น้ำเสียงทุ้มแผ่วเบา ที่แฝงไปด้วยความมันเขี้ยวภรรยา เมื่อฝนสุดายังคงซุกใบหน้าเข้าหาอกกว้างอยู่อย่างนั้น ขนตางอนเป็นแพยาว ยิ่งมองยิ่งมีเสน่ห์น่าหลงใหล จนเขาแทบอดใจไม่ไหว อยากโน้มใบหน้าลงไปแล้วกดจูบให้หายคิดถึง “ผู้หญิงอะไรใจเด็ดชะมัด เห็นซื่อๆ แบบนี้ เวลาที่คุณจริงจังขึ้นมา ผมต้องยอมจำนนในความเด็ดเดี่ยวของคุณ อย่าทิ้งผมมาแบบนี้อีกนะครับคนดี” เสียงทุ้มของนายแพทย์หนุ่ม พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่สัมผัสลงมาที่ใบหูเล็ก ทำให้ฝนสุดาค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงกลิ

“ไร่นี้เป็นของคุณหมอไม่ใช่เหรอคะ” “ใช่ครับ ซึ่งไร่ชามันก็เป็นของคุณกับลูกด้วยนะ ผมตั้งใจว่าจะให้คุณคลอดที่นี่ ลูกของเราจะได้ดื่มด่ำกับธรรมชาติ คุณชอบที่นี่หรือเปล่า” นายแพทย์จิรายุยิ้มกว้าง เขาเอ่ยถามภรรยาออกไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่ทว่าหญิงสาวตรงหน้ากับมองมาที่เขาด้วยแววตาค้อนใส่ “ไร่ของคุณหมออย่างนั้นเหรอ แต่ฝนว่ามันน่าจะเป็นของคุณสรวิชกับครอบครัวของเขามากกว่านะคะ ทุกคนตั้งใจอุทิศทำงานให้กับไร่ชา ในขณะที่เจ้าของยังเด็ดยอดชาไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ” รอยยิ้มเหยาะของภรรยา กำลังส่งผลให้นายแพทย์หนุ่มรู้สึกน้อยอกน้อยใจ เขายอมรับว่าตัวเองไม่เคยใส่ใจหรือศึกษากระบวนการผลิตชา หรือแม้แต่การดูแลต้นชา เมื่อนายแพทย์จิรายุมีเชิดชัยบิดาของสรวิชคอยกำกับดูแล ไม่ว่าจะเป็นคนงานหรือแม้แต่รายรับรายจ่ายในแต่ละเดือน ทุกอย่างที่อยู่ในไร่ชาจิรายุ นายเชิดชัยจะเป็นคนคอยรายงานเขาอย่างสม่ำเสมอ และเขาก็ไว้ใจ คนอย่างนายเชิดชัยไม่มีทางหักหลังเขาแน่