Lahat ng Kabanata ng Loving My Enemy: Kabanata 11 - Kabanata 20

CELINE'S POVAfter namin mag-shopping ng barkada ay umuwi na ako. Gabi na nang makauwi ako sa bahay. Minsan lang kami magkita magkakaibigan dahil nga mga busy kami sa kaniya-kaniya naming career. Si Aurora ay busy sa pag-aartista niya. Si Krystel ay busy sa pagmomodel. Halos lahat kami ay may kinalaman sa showbiz pati ang dalawa pa naming kaibigan na wala kanina. Sila lang ang taong naka-sabay sa trip ko sa buhay kaya naging magkaibigan kami. Alam nila lahat ng tungkol sa akin maliban sa isang sekreto na ayaw kong sabihin sa kahit kanino. Hindi ko na nagawang pumunta sa kusina dahil nga sa pagod. Nakakapagod umikot ng mall na malaki. Pero mas nakakapagod kapag may mga fans kayong haharangin kayo para mag-papicture. It's fine with me. It's just that I don't have my own privacy life. Gusto ko ng tahimik na buhay kapag lalabas ako. Pero hindi mo sila pwedeng palayasin sa harap mo dahil nga mga supporters mo iyon. Kaya pagbukas kong twitter, Tiktok, facebook pati sa IG ay laman kaming t

"We're old enough so we don't need escorts. We can handle ourselves," inis na sabi ko rin. "You knew that your life is in danger aren't you?" Sarkastikong sabi naman ni Kio. "I know and hindi naman ako basta-basta gagalawin ng mga iyon eh," pagrarason ko pa. "Palta rason ka talaga Celine kapag nakakainom," sabi naman ni kuya Xian."Mas mabuti pa umuwi na tayo," aya naman ni Kuya Axel."Mabuti pa nga," sang-ayon naman sabi ni Kuya Austin. "We won't go with you," pagmamatigas ni Tamara. "Same," sang-ayon naman ni Xyra."Mas lalo na ako," sabi ko naman. Si Aurora ay hindi nagsasalita. Alam naman kasi namin na hindi siya matatalo ng kuya niya. "Ikaw Aurora?" tanong ni Xyra kay Aurora. Tumingin kami sa kaniya. Tiningnan niya kami isa-isa. "Kapag uuwi na kayo malamang ganoon din ako," sabi niya. "Sa ayaw at sa gusto niyo iuuwi na namin kayo," sabi ni Kuya Xian. "So boys what we need to do?" Nakangising tanong ni Xian sa mga kasama niya. "Force them," maikling sabi ni Kuya Axel.

Ilang minuto lang ay narating na namin ang patutunguhan namin. Pagkarating namin doon ay kita ko na si Mrs. Sanchez. Louiz Sanchez na may-ari ng lupang pagtatayuan ko ng aking publishing house. Pinagbuksan kami ni Lucas saka kami bumababa ni Serenity. Pagbaba namin ay agad kaming sinalubong ng mga tauhan ni Mrs. Sanchez. "Good morning Celine," bati nito. Ngumiti naman ako sa kaniya."Good morning din and thank you din dahil pinagbigyan mo ako sa favor ko," nakangiting sabi ko sa kaniya."Alam mo naman na hindi kita mahihindian," sabi niya rin habang naka-ngiti. "Thank you again Mrs. Sanchez," sabi ko sa kaniya."Let's go? I have a meeting later with my investors kaya medyo mamadaliin na kita," he said. "It's fine Mrs. Sanchez ano ka ba," sabi ko saka kami naglakad patungo sa lote. Nag-discuss lang siya about sa lupa at sa amount nito. Tiyaka napag-usapan na sa susunod na araw nalang kami magbayaran dahil nga may mga inaasikaso rin siyang business. And after magbayaran magkakaroon

CELINE'S POVAfter namin kumain ay nagdesisyon kaming manuod ng Sine. "Nuod naman tayo ng sine," aya ko sa kanila. Pumayag sila dahil wala naman silang magagawa kahit ayaw man nila o gusto. Nagbayad lang kami ng kinain naman saka kami dumeretso sa sinehan. "Lucas kumuha ka na ng ticket and bibili lang ako ng food," Paalam ko sa kaniya saka siya binigyan ng 1,500. "Kailangan ka namin samahan," sabi niya. "I have these two," turo ko sa dalawang nasa likod ko. Tiningnan naman niya ang mga ito. "Ingatan niyo si ma'am," bilin niya. "Yes sir," sagot ng dalawang bodyguard ko. Bumili nga ako ng food at habang bumibili ay nakita ko si Aurora. "Saan ka galing Aurora," biglang sabi ko ng lapitan ko siya. Tila ba nagulat siya sa akin."A-ah nakipag lunch lang kila mommy. Ikaw anong ginagawa mo rito?" tanong niya pansin ko naman ang pagiging malikot ng mata niya. Tila ba may hinahanap siya."May hinahanap ka ba?" takang tanong ko. Tiningnan niya ako at pansin ko ang pagiging ilang niya. Hi

KIO'S POVHindi ko alam kung tama ba na umamin ako sa kaniya. Naging maayos kami ni Celine after that day, now I need to leave Krystel."Hello, magkita tayo. Pupuntahan kita diyan sa condo mo," malamig na sabi ko sa kaniya. Magsasalita pa sana siya nang patayin ko ang call. Aakyat sana ako sa kwarto ni Celine para magpaalam ngunit narinig ko sa opisina ni tito Enrico na may nag-uusap. Kaya pumunta ako roon para makinig. "Enrico hindi mo maitatago sa anak mo ang sakit mo," sabi ng babae mula sa loob at dama ko ang awa sa kaniya."Mas okay kung wala siyang alam para hindi na siya mag-alala at ilang buwan lang naman na ang hinhintay ko eh. Ang mahalaga ay maka-sama ko pa siya," sabit ni Tito Enrico. Bigla akong kinabahan.Kaya ba ganoon nalamang niya ihabilin si Celine sa akin? Hindi pwede iyon. Hindi!Hindi ko na sila pinakinggan pa dahil baka mahuli ako ng mga katulong nilang nakikinig sa kanila. Dumeretso nalang ako sa room ni Celine. "Celine," tawag ko habang kumakatok."Pasok,"