All Chapters of One Year Contract with my Boss (SPG): Chapter 261 - Chapter 270

273 Chapters

New Life

DWAYNESinimulan ang hearing. Mabilis ang galaw ng kaso dahil sa bigat ng mga ebidensya mula kidnapping, illegal detention, attempted murder, bribery, paggamit ng mga tauhan para sa armadong laban, at marami pang iba.Kasama sa kaso si Janella.Sa unang hearing, puno ang courtroom. Media. Mga tao. Mga abogado.Nakatayo ako sa gilid, hawak ang kamay ni Nancy. Ramdam ko ang panginginig niya.“Okay ka lang?” tanong ko.Tumango siya pero mahigpit ang hawak niya sa akin. “Oo… basta nandito ka.”Ipinakita ang mga video mula sa isla. Ang barilan. Ang paghatak ni Shane kay Nancy. Ang sandaling itinutok niya ang baril.Tahimik ang buong korte.Tinawag si Lesly para tumestigo.Lumakad siya papunta sa witness stand. Nakita ko ang tapang sa mukha niya.“Sabihin mo sa korte ang alam mo,” sabi ng piskal.“Sinabi ni Shane na delikado pa. Pero narinig ko mismo na alam na ni Dwayne na inosente si Nancy. Nakulong na si Janella. Pero itinago niya iyon. Ayaw niyang pakawalan si Nancy.”“Bakit ka tumawag

Not finish

JAMILLANatatawa ako habang naglalakad papasok sa kulungan. Hindi ko alam kung dahil ba sa galit ko o dahil sa wakas, nakita ko rin ang babaeng matagal kong kinatatakutan na nakasuot ng kulay kahel na damit, walang make-up, magulo ang buhok, at kasama ng ibang presong babae.Pagdating ko sa harap ng rehas, nandoon siya.Si Janella.Hindi na siya ang dating mabango, maayos, at sosyal na babae na palaging nakaayos ang buhok at may mamahaling bag. Ngayon, maputla ang balat niya. May mga marka ang braso niya. Ang buhok niya, buhaghag. Wala na ang dating kinang sa mukha niya.Pero isang bagay ang hindi nawala.Ang galit.Ang inggit.At ang paghihiganti.Pagkakita niya sa akin, tumayo siya agad. Dahan-dahan siyang lumapit sa rehas.“Ano’ng ginagawa mo dito?” malamig niyang tanong.Napangiti ako. “Dinadalaw kita.” Sabi ko sabay hagis ng plastic na may favorite nitong cake pero binato niya ito pabalik kaya natapon.“Hindi ako kailangan ng awa mo.”“Naku,” sagot ko sabay tawa. “Hindi awa ang d

Save but not Safe

BERNARDNapangisi ako habang nakatingin sa bangkay ni Jamilla. Tahimik ang paligid. Nasa loob kami ng lumang gusali. Amoy alikabok at pulbura. Nakahiga siya sa malamig na semento, walang galaw, walang buhay. Kanina lang, sumisigaw pa siya. Ngayon, wala na.Lumapit ako at tumingin sa mukha niya. Parang natutulog lang.“Hindi ka nakinig,” mahina kong sabi. “Sinabihan ka na mag-ingat.”Tumayo ako at hinarap ang mga tao ko. Lima silang lahat. Mga matagal ko nang kasama. Tahimik silang nakatingin sa akin.“Tapusin niyo na ang dapat tapusin dito,” utos ko. “Walang bakas.”“Oo, Boss,” sagot ng isa.Naglakad ako palabas ng gusali. Paglabas ko, malamig ang hangin. Madilim pa ang langit. Papasikat pa lang ang araw.“Ngayon,” sabi ko habang lumilingon sa kanila, “susugod tayo sa kulungan.”Nagkatinginan sila.“Boss?” tanong ni Marco. “Ngayon din?”“Oo. Ngayon.”“Para saan?” tanong naman ni Lito. “Patay na si Jamilla. Tahimik na ulit. Bakit pa natin gagalawin ang kulungan?”Tumingin ako sa kanila

Still alive

NANCYKinabukasan, habang nag-aalmusal kami ni Dwayne, Lesly, at Giselle ay lahat kami napatingin sa TV sa sala. May live report kasi na binabalita at talagang nakuha ang atensyon naming lahat.“Magandang umaga, Pilipinas. Narito kami sa labas ng City Central Police Station kung saan naganap ang isang malagim na insidente. Kagabi, isang sunog sa loob ng presinto ang tumupok sa marami na naging sanhi ng kanilang kamatayan.“Ang sunog ay nagdulot ng matinding takot at kaguluhan sa loob ng presinto. Ayon sa mga saksi, halos hindi na makagalaw ang mga preso at maging ang ilang pulis ay nahirapang makaligtas. Makikita sa video footage na kumalat ang usok at apoy sa halos bawat sulok ng presinto. Sa panig ng mga awtoridad, ipinakita nilang mabilis ang kanilang pagtugon, ngunit nahirapan din silang kontrolin ang sitwasyon dahil sa dami ng taong nasangkot at ang tindi ng sunog.“Sa ngayon, may dalawang pangunahing indibidwal na hinihinalang nasawi sa sunog: si Shane Lincoln at si Janella Ande

New Face

SHANEDalawang linggo na ang lumipas mula nang operahan ang mukha ko. Dalawang linggo akong nakahiga, halos hindi gumagalaw, puro kirot at higpit ng benda ang kasama ko araw at gabi. Amoy gamot ang buong kwarto. Tahimik ang mansion na tinutuluyan namin. Tanging yabag lang ng nurse at doctor ang maririnig paminsan-minsan.Nang araw na iyon, oras na para tanggalin ang benda.Nasa harap ko si Janella. Kita ko sa mga mata niya ang kaba. Parang siya pa ang mas kinakabahan kaysa sa akin.“Handa ka na?” tanong ng doctor.Tumango lang ako. Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Ilang beses ko na naisip kung tama ba ang desisyon ko. Pero huli na para umatras.Dahan-dahang inalis ng doctor ang benda sa mukha ko. Ramdam ko ang lamig ng hangin na unang tumama sa balat ko matapos ang dalawang linggo. Parang ngayon ko lang ulit naramdaman ang sarili kong mukha.Tahimik ang lahat.Biglang napaatras si Janella. Nanlaki ang mata niya.“Shane…” mahina niyang sabi. “Iba ka na.”May s

Unforeseen Meeting

NANCY Isang taon na ang lumipas mula nang masunog ang presinto. Sa isip ng marami, patay na talaga sina Shane at Janella. Wala nang banggit sa balita. Wala nang usap-usapan. Parang tinangay na ng panahon ang lahat.Pero sa totoo lang, sa isang sulok ng isip ko, hindi pa rin nawawala ang takot.Minsan, bigla na lang akong mapapaisip. Paano kung buhay sila? Paano kung nagtatago lang? Paano kung isang araw, bigla na lang silang lalabas?Ganun ako halos araw-araw. Kahit tahimik na ang buhay namin ni Dwayne, may parte sa akin na hindi mapakali.Isang hapon, galing ako sa meeting. Malalim ang iniisip ko habang nagmamaneho. Hindi ko napansin na may van na mabilis na lumiko mula sa kabilang lane. Diretso sa akin.“Diyos ko!” sigaw ko habang inapakan ang preno.Halos hindi ako makahinga. Kita ko na sasalpok na siya sa harapan ko. Pero sa isang iglap, may isa pang kotse ang biglang humarang sa pagitan namin.Isang malakas na banggaan ang narinig ko.Napapikit ako sa lakas ng tunog.Pagdilat ko

Broken Family

SHANENapapangisi ako habang pumapasok sa loob ng bago kong mansion. Nasa tapat lang ito ng bahay nina Dwayne at Nancy. Isang taon silang namuhay na akala nila patay na ako. Isang taon silang panatag.Ngayon, bumalik na ako. Pero hindi na bilang si Shane.Si Charles na ang kilala nila.Tumayo ako sa may bintana at sinilip ang mansion nila. “Hindi magtatagal, mapapasaakin ka na ulit, Nancy.”May marahang tawa sa likod ko. Paglingon ko, nandoon si Janella na may mukha ni Nancy. Hanggang ngayon, kapag nakikita ko siya, kahit ako minsan nalilito.“Ang lapit natin sa kanila,” sabi niya habang nakangisi. “Parang isang hakbang lang.”“Mas maganda,” sagot ko. “Mas madali silang guluhin.”Lumapit siya sa akin. “Ano ang plano?”Humawak ako ng baso ng alak at umupo sa sofa. “Simple lang. Kailangan makita ni Dwayne na may ginagawa kami ni Nancy na hindi tama pero tayo ang gagawa.”“Tayong dalawa?” tanong niya, nakataas ang kilay.“Oo,” sagot ko. “Ikaw bilang si Nancy.”Napangiti siya nang malapad

Not what I expected

BERNARDInis na inis ako simula nung araw na tinanggal ang benda sa mukha ni Janella at tumambad sa akin ang mukha ni Nancy.Hindi ito ang gusto ko.Hindi para dito ang lahat ng ginawa ko.Ako ang sumugod sa kulungan. Ako ang nagpasabog. Ako ang nagplano ng sunog para palabasin na patay na sila. Ginawa ko lahat yun para mailabas si Janella. Para magsimula kami ulit. Para maging kami.Pero ngayon? Wala na yung babaeng minahal ko.Tuwing tinitingnan ko siya, si Nancy ang nakikita ko.Hindi si Janella.Parang nabura na siya.Isang gabi, nakaupo ako mag-isa sa sala ng mansion ni Shane. Naririnig ko ang tawa nila sa taas. Parang walang problema. Parang laro lang ang lahat.Napailing ako.“Hindi ito ang usapan,” bulong ko sa sarili ko.Bumaba si Janella. O kung sino man siya ngayon.“Bakit ang tahimik mo?” tanong niya.Tinitigan ko siya. “Masaya ka ba?”“Syempre,” sagot niya. “Malaya tayo. May plano tayo. Malapit na masira ang pamilya nila Dwayne.”Napangisi siya.Dwayne na naman? Hindi tal

My Father is alive

LESLYNagtaka ako nang marinig ko ang mahinang iyak sa sala. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko si BJ na nakatayo sa harap ni Giselle. Si Giselle nakaupo sa wheel chair niya, hawak ang maliit niyang white board. Paulit-ulit siyang nagsusulat at binubura.WALA NA ANG PAPA MO BJ. PATAY NA SI SHANE!Malaki ang letra. Halos madiin ang pagkakasulat, parang gusto niyang ipaintindi talaga.Pero si BJ, pula na ang mata sa kakaiyak.“Hindi po!” sigaw niya. “Hindi po patay si Papa!”Lumapit ako agad. “Anong nangyayari dito?”Tumingin sa akin si BJ, umiiyak pa rin. “Tita Lesly… buhay po si Papa.”Nagkatinginan kami ni Giselle. Mabilis siyang nagsulat ulit.BJ, MALI KA. PATAY NA SI SHANE.Umiling si BJ. “Hindi po si Charles! Yung nasa kapit bahay natin… siya si Papa!”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ko.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.“Yung bagong lipat po,” sabi ni BJ habang pinupunasan ang luha niya. “Si Charles. Siya po si Papa.”Napahawak ako sa dibdib ko. “BJ, sigurado ka

Nothing to fear

NANCYHabang nag uusap kaming apat nina Dwayne, Lesly, at Giselle sa sala, ramdam ko ang bigat ng hangin. Tahimik si BJ sa tabi ko, halata sa mukha ng lahat ang takot at lungkot.Biglang may kumatok nang malakas sa gate.Sunod sunod. Mabigat. Parang may nagmamadali.Napatingin kaming lahat sa isa’t isa.“Sino yan?” mahina kong tanong.Bago pa kami makakilos, may sumigaw mula sa labas.“Pulis po! Buksan ninyo ang pinto!”Parang tumigil ang tibok ng puso ko.Tumayo si Dwayne at sumilip sa bintana. “Mga pulis nga.”Binuksan niya ang pinto at pumasok ang tatlong pulis. Seryoso ang mga mukha nila. May dala silang mga folder at isang maliit na sobre.“Ano po ang problema?” tanong ni Dwayne.Lumapit ang isang pulis sa amin. “May isang concern citizen po na nagbigay ng tip. Tungkol po ito kay Charles.”Nanlamig ang kamay ko.“Ano tungkol sa kanya?” tanong ko.Tumingin ang pulis sa akin diretso. “May impormasyon po kami na si Charles ay hindi talaga si Charles. Siya raw po talaga si Shane Linc

...

23 24 25 26 27 28

SCAN CODE TO READ ON APP