All Chapters of หมอร้ายคลั่งรัก ยัยแฟนเก่า: Chapter 161 - Chapter 170

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะคุณหมอ หรือว่า…แม่!”“ไม่ใช่ครับไม่ใช่ คือว่าเรื่องนี้ ผมก็อธิบายยาก เอาเป็นว่าพวกคุณตามผมมาก่อนดีกว่าครับ”“ไปเถอะยี่หวา เดี๋ยวค่อยว่ากัน”"ค่ะ"ติณณ์ภพและยี่หวาตกใจในทันที เพราะคิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับดาหรา แต่หมอธนิตยืนยันว่าไม่ใช่ ทั้งคู่จึงรีบเดินตามเขาไปที่แผนกฉุกเฉิน เมื่อเดินเข้าไปในห้องของผู้ป่วย ที่พักฟื้นหลังจากการผ่าตัด ติณณ์ภพก็ถึงกับตกใจ และขมวดคิ้วทันที ส่วนยี่หวาได้แต่ยกมือปิดปาก“พี่ติณณ์ เธอคือ….”เพียงแค่เห็นหน้าครึ่งซีก ที่ถูกผ้าพันแผลพันเอาไว้ ติณณ์ภพก็จำได้ทันที ยี่หวาเองก็เหมือนว่าจะจำได้เช่นกัน“มีนา! ทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้”“อุบัติเหตุทางรถยนต์ครับ เธอน่าจะนั่งแท็กซี่มาจากสนามบิน”“แล้วญาติละครับ”“ตอนนี้ยังติดต่อใครไม่ได้เลยครับ แต่ดูจากเอกสารส่วนตัว ผมคุ้น ๆ ว่าเคยเห็นเธอที่ไหน”“ตอนนั้นพวกเราไปงานแต่งงานไงครับ”“งานแต่งงาน อ้อ! ครั้งนั้นที่เพื่อนคุณหมออาร์มแต่งงาน ผมก็ไปด้วย เธอเป็น…”“เพื่อนสมัยเรียนของผมครับ เดี๋ยวผมจะรีบติดต่อญาติของเธอให้ อาการโดยทั่วไปเป็นยังไงบ้างครับ”“บาดแผลภายนอกมีแค่ส่วนศีรษะ หัวเข่า แขนและใบหน้าเล็กน้อย แต่

“เฮ้อ… ก็เลยไม่มีเวลาคุยกับเมียเลยสินะ แต่ฉันว่าเมียนายเป็นคนมีเหตุผลมากนะ เธอไม่น่าจะเข้าใจอะไรยากเลย”“ก็เพราะยี่หวาเป็นคนแบบนั้นนี่แหละ ฉันถึงได้เกรงใจยังไงล่ะ ก็เลยอยากจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง จะได้ไม่ต้องมีเรื่องระแวงกัน”“ฉันเข้าใจพวกนายนะ แล้วนี่หลังผ่าตัดแม่ยาย นายก็ต้องรีบกลับไปอีกเหรอ สุดยอดเลยว่ะ”“เออสิ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ ที่จะต้องกลับไปเจอเธออีกครั้ง แต่ก็อย่างที่เล่าให้นายฟังนั่นแหละ เธอไม่ได้ทำผิดจนถึงขั้นต้องลงโทษตามกฎของโรงพยาบาล”“ที่นายพูดมาก็จริง แต่ก็อย่าลืมนะว่า ตอนนี้นายแต่งงานแล้ว การปล่อยปัญหาให้บานปลายมันอาจจะไม่ค่อยดีในอนาคต”“เรื่องนี้ฉันรู้ดีอยู่แล้ว แต่เพราะเกิดเรื่องขึ้นมาเยอะ จนไม่มีโอกาสได้พูดเลยนี่สิ”“เอาเป็นว่านายก็ค่อย ๆ หาเวลาพูดกับเมียนาย ให้เข้าใจก็แล้วกัน ถ้าไม่ต้องกลับไปก็ว่าไปอย่าง นี่ผ่าตัดเสร็จแล้ว ก็ต้องกลับไปอีก เมียนายรู้เรื่องนี้หรือยังล่ะ”“รู้แล้ว ฉันถึงต้องรีบนี่ไง ตอนแรกกะว่าจะคุยกับเธอคืนนี้เลย แต่กลับมีเรื่องมีนาขึ้นมาซะก่อน”หมอเจย์เข้าใจติณณ์ภพมากที่สุด เขารู้ดีกว่าใครว่า ติณณ์ภพรักยี่หวามากแค่ไหน เขาเดินไปตบไหล่เพื่อ

“นี่มัน!.... หวาเอาภาพคลิปนี้มาจากไหน”ยี่หวาตัดสินใจ ยกโทรศัพท์มือถือของตัวเอง เปิดคลิปให้กับหมอติณณ์ภพดู เมื่อติณณ์ภพเห็นก็รู้ทันทีว่า เรื่องที่หมอเจย์เตือนเขาเมื่อกี้นี้ มันได้เกิดขึ้นแล้ว เพียงแค่ตอนนี้ ยี่หวาจะรู้สึกยังไงเท่านั้นเอง“นี่มัน…คลิปนี้! หวาได้มายังไง ใครเป็นคนส่งให้ นี่มันคลิปที่พี่มีเรื่องกับณรินทร์ในคืนนั้น! แต่เรื่องหลังจากนั้น มันไม่ได้มีอะไรเลยจริง ๆ นะหวา พี่ตั้งใจจะบอกหวา ตั้งแต่ตอนกลับมาแล้วแต่ว่า...”“พี่ติณณ์ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ หวาไม่ได้โกรธ”“แต่ว่าคลิปบ้านี่ หรือว่าในโรงแรม มีคนแอบไปตั้งกล้องเอาไว้ หรือว่าจะเป็นตอนนั้น! วันนั้นพี่ลืมล็อกประตู เพราะคุยกับหวาอยู่ข้างใน...”ติณณ์ภพเริ่มนึกอะไรออกแล้ว วันนั้นที่เขาโทรหายี่หวา และคุยผ่านวิดิโอกับชุดนอนวาบหวิว จนลืมล็อกประตู เขารู้สึกว่ามีคนเข้ามาในห้อง แต่ไม่คิดว่าเวลาแค่นั้น จะมีคนวางกล้องเอาไว้แบบนี้ แต่เขากลับแปลกใจ ที่ยี่หวายังนั่งนิ่งจนถึงตอนนี้ และไม่มีท่าทางไม่พอใจเลยสักนิด“เอ่อ ยี่หวาไม่โกรธพี่เลยเหรอ”ยี่หวาหันมาตอบเขาด้วยสีหน้าเรียบ และมีสติจนเขานึกแปลกใจ“หวาอยากให้พี่ติณณ์ดูจนจบค่ะ”“จนจบเหรอ ได้สิ”

ยี่หวาเงยหน้าขึ้นมายิ้มเป็นคำตอบให้กับตาล เธอจึงเข้าใจได้ทันทีว่า ตอนนี้ ยี่หวาคงเริ่มเปิดใจ และอยากมีลูกเป็นของตัวเองแล้ว เพราะเธอรู้ดีว่าหมอติณณ์ภพ อยากมีลูกมากขนาดไหน “ตอนนี้หวากำลังพยายามอยู่ค่ะพี่ตาล เอาไว้หวาจะแวะไปปรึกษาพี่ตาลนะคะ”“ยินดีมาก ๆ เลยค่ะ ทุกคนอยากจะเห็น ลูกสาวลูกชายของคุณยี่หวา กับคุณหมอมากเลยล่ะค่ะ”“จริงเหรอคะ หวาเองก็อยากเห็นค่ะ”“ตายจริง! เวลาขนาดนี้แล้ว ยังไงตาลต้องขอตัวก่อนนะคะ จะต้องไปที่แผนกสูติฯ ต่อค่ะ วันนี้มีนัดอัลตร้าซาวด์”ยี่หวาถึงกับตาโตขึ้นมา ด้วยความตื่นเต้นทันที เมื่อรู้ว่าตาลจะไปอัลตร้าซาวน์ ดูเด็กน้อยในท้อง“ไป… ไปอัลตร้าซาวด์เหรอคะ”ตาลแค่เห็นหน้าของยี่หวา ก็รู้ใจทันที เธอยิ้มและเอ่ยปากชวนทันที“คุณยี่หวาอยากไปด้วยกันมั้ยคะ"“หวา… ไปได้ด้วยเหรอคะ จริงเหรอคะพี่ตาล”“ไปได้สิคะ ลองไปดูหน่อยมั้ยล่ะคะ เมื่อกี้ลองสัมผัสแล้ว ครั้งนี้จะได้ดูว่าเขาอยู่ท่าไหนในท้อง”“ว้าว สุดยอดไปเลยนะคะ แต่ว่า…”ยี่หวาหันไปมองที่เตียงคนไข้ ซึ่งตอนนี้แม่เธอนอนอยู่ และเห็นว่าเธอกังวลที่จะทิ้งแม่ เอาไว้ในห้องพักเพียงคนเดียว“ไปเถอะยี่หวา แม่อยู่รอหมอติณณ์คนเดียวได้ อยากรู

ยี่หวาหันมามองดอกไม้ช่อโต และกระเช้ารังนก ซึ่งเกือบจะบังตัวคนที่ถือมาให้จนแทบมองไม่เห็น“คุณภาฑิต มาได้ยังไงคะ”“สวัสดีค่ะคุณยี่หวา”“คุณริต้าด้วยเหรอคะ สวัสดีค่ะ”ริต้าเอียงตัวออกมาทักยี่หวา เพราะเธอเองก็ถือกระเช้าผลไม้สดมาด้วยอีกหนึ่งกระเช้า ภาฑิตยิ้มและรีบพูดขึ้นมา“คุณยี่หวาไม่เห็นบอกเลยนะครับว่า คุณแม่ป่วยจนต้องเข้าผ่าตัด ผมพึ่งรู้ข่าว ก็เลยแวะมาเยี่ยม”ยี่หวายิ้มให้กับทั้งคู่เป็นคำตอบ และรีบเชิญทั้งคู่เข้าไปเยี่ยมคุณแม่ในห้อง“ขอโทษด้วยค่ะ ค่อนข้างกะทันหันจริง ๆ แล้วก็ไม่อยากรบกวนด้วยค่ะ”“ไม่เห็นจะรบกวนอะไรเลยครับ ทำเหมือนกับว่าผมกับคุณยี่หวาไม่รู้จักอย่างนั้นแหละ”“ขอบคุณค่ะ ถ้าอย่างนั้นเชิญทางนี้ดีกว่าค่ะ”ภาฑิตและริต้า เดินตามยี่หวาเข้าไปในห้องพักฟื้นของคุณแม่ เมื่อเข้ามาถึง ก็พบพยาบาลที่กำลังเตรียมยารอบเที่ยงให้กับคุณแม่ของเธออยู่ “คุณยี่หวามาพอดีเลยค่ะ คุณหมอติณณ์ภพ พึ่งจะมาตรวจคุณดาหราไป”“พี่ติณณ์ลงมาตรวจแล้วเหรอคะ แล้วตอนนี้…”“เห็นว่ามีคนไข้เคสด่วน คุณหมอรีบกลับไปที่ห้องผ่าตัดแล้วค่ะ ฝากให้จูนแจ้งคุณยี่หวาว่า อาจจะกลับมาช้าหน่อย น่าจะช่วงเย็นเลย”“ขอบคุณค่ะคุณจูน แม่ค