อนุตัวร้ายขอทำสวน의 모든 챕터: 챕터 181 - 챕터 190

กตัญญู 3 หลิวเซิ่งกำลังจะก้าวตามเผยซ่งหยางไป ทว่าด้านหลังกลับมีเสียงฝีเท้าชะงักลงอย่างพร้อมเพรียงหมอหลวง ต่างลอบมองหน้ากันด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนพวกเขาเดินทางรอนแรมมาหลายวัน ร่างกายเหน็ดเหนื่อย เสื้อผ้าเปื้อนฝุ่น ลมหายใจยังไม่ทันปรับให้เข้ากับอากาศเย็นชื้นของอี้โจว แต่เบื้องหน้ากลับเป็นสถานกักกันโรคระบาดที่มีข่าวลือว่าน่าหวาดกลัวยิ่งนักต่อให้ปากกล่าวว่ามาเพื่อรักษาผู้ป่วย ทว่าเมื่อคิดว่าต้องเดินเข้าไปในกระโจมที่มีผู้ป่วยโรคร้ายอยู่จริง ๆ สีหน้าของหลายคนก็อดซีดลงมิได้หมอหลวงผู้หนึ่งกระแอมเบา ๆ อีกคนก้มหน้าจัดหีบยาอย่างเชื่องช้า ราวกับหวังถ่วงเวลาโดยไม่ให้ดูเสียกิริยาเผยซ่งหยางเห็นทุกอย่าง แต่ไม่ได้เอ่ยเร่งเร้า เพียงยืนรอด้วยสีหน้าสุภาพ ท่าทีสงบของเขากลับยิ่งทำให้ความลังเลของหมอหลวงเหล่านั้นดูชัดเจนขึ้นหมอหลวงจางกวาดตามองคนในขบวนเพียงแวบเดียวก็เข้าใจทันทีเขาเองก็เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง และยังไม่อยากเข้าไปในสถานกักกันโดยไม่มีการเตรียมตัวเช่นกัน ทว่าในฐานะผู้นำขบวน หากแสดงความหวาดหวั่นออกมา ย่อมเสียหน้าเกินไปเขาจึงก้าวขึ้นมาครึ่งก้าว ประสานมือให้เผยซ่งหยาง แล้วกล่าวด้

บิดา...คำคำนี้สำหรับนางแล้วช่างห่างไกลนักนางไม่ใช่หลิวซูซวงตัวจริง แต่รับรู้ว่าซูซวงเติบโตภายใต้สายตาเย็นชาของหลิวเซิ่ง ถูกเขามองข้าม ก้มหน้ารับคำสั่งในเรือนหลังเล็กของตระกูลหลิว และไม่นานก็พึ่งจะจัดงานแต่งให้นางอย่างไม่เต็มธรรมกล่าวตามตรง นางไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวนั้นเลยแม้แต่น้อยทว่า...หากวันหนึ่งนางต้องจากร่างนี้ไปเล่า?หากหลิวซูซวงตัวจริงกลับมา นางจะต้องเผชิญหน้ากับตระกูลหลิวอย่างไรนางยืมชีวิตของผู้อื่นมาใช้ จะตัดสินใจแบบมักง่ายไม่ได้ซูซวงค่อย ๆ คลายมือออกจากผ้าขาวสะอาด ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาเผยอี้หลาง “บิดาข้า...ต้องการพบข้าหรือเจ้าคะ”“อืม” เผยอี้หลางตอบสั้น ๆ “เดิมทีเขาอยากมาพบเจ้าทันที แต่หมอหลวงจางเห็นว่าควรให้ทุกคนเตรียมตัวก่อน ยามนี้พวกเขาถูกพาไปที่พักแล้ว”ซูซวงหลุบตาลงเล็กน้อยนางไม่แปลกใจเลยหลิวเซิ่งมาถึงแล้วรีบร้อนอยากพบนาง มิใช่เพราะความคิดถึงหรือห่วงใย แต่เพราะเขาต้องการเห็นกับตาว่านางอยู่ในสถานะใด ได้รับความสำคัญเพียงใด และยังควบคุมได้เหมือนเดิมหรือไม่ความเงียบทอดตัวอยู่ชั่วครู่เผยอี้หลางมองหญิงสาวตรงหน้านางยังคงยืนนิ่งอย่างสงบ ทว่าความนิ่ง

เบื้องหลัง 3หรือว่า...เบื้องหลังนางมีผู้ใดคอยชี้แนะอยู่หมอหลวงจางหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนปรายตามองบุรุษหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายนางเผยอี้หลางยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย มิได้กล่าวสิ่งใด ทว่าท่าทีสงบนิ่งของเขากลับแสดงชัดว่า การที่เขาปรากฏตัวอยู่ข้างหลิวซูซวงมิใช่เรื่องบังเอิญหมอหลวงจางพลันนึกถึงคำพูดของคุณชายรองก่อนหน้านี้ชินอ๋องและพระชายาต่างชื่นชมนางยามนี้แม้แต่คุณชายใหญ่ก็ยังยืนอยู่ข้างกายนางด้วยตนเองไม่ว่าความสามารถของเด็กสาวผู้นี้จะมาจากตนเองทั้งหมด หรือมีผู้ใดอยู่เบื้องหลัง นางก็ไม่ใช่คนที่เขาควรดูแคลนหรือซักถามอย่างบุ่มบ่ามความกังขาในดวงตาของหมอหลวงจางจึงถูกเก็บซ่อนไว้อย่างรวดเร็ว น้ำเสียงที่เดิมทีแฝงความถือตัวอยู่หลายส่วนพลันอ่อนลง“ข้าได้อ่านระเบียบที่เจ้าจัดทำไว้แล้ว” เขากล่าวอย่างสุขุม“แม้มีหลายสิ่งแตกต่างจากวิธีที่สำนักหมอหลวงเคยใช้ แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ในค่ายแล้ว ย่อมเห็นได้ว่ามีประโยชน์ไม่น้อย”ซูซวงค้อมศีรษะลงเล็กน้อย น้ำเสียงอ่อนน้อมอย่างจริงใจ“ข้ายังอ่อนด้อยทั้งความรู้และประสบการณ์เจ้าค่ะ หลายวันที่ผ่านมาทำได้เพียงอาศัยสิ่งที่เคยศึกษา โชคดีที่สวรรค์เมตตา วิธ

เบื้องหลัง 5ไป๋เล่อเรียกช่างควบคุมเตาเข้ามา“เล่าให้นางฟังอีกครั้งว่าเมื่อคืนพวกเจ้าทำอย่างไร”ช่างผู้นั้นรีบอธิบายตั้งแต่การบดทราย การผสมเถ้าพืชและหินปูน ไปจนถึงช่วงเวลาที่เพิ่มไฟและนำของเหลวออกจากเตาซูซวงฟังอย่างตั้งใจ ก่อนหยิบถ่านขึ้นมาวาดแผนผังลงบนแผ่นไม้“ปัญหาหนึ่งน่าจะอยู่ที่ความร้อนไม่สม่ำเสมอเจ้าค่ะ อีกประการคือพอนำออกจากเตาแล้ว แก้วเย็นตัวเร็วเกินไป จึงแตกร้าว”ไป๋เล่อมองแผนผังแล้วพยักหน้าช้า ๆ“เช่นนั้นต้องมีเตาอีกเตาหนึ่งสำหรับลดความร้อนทีละน้อย”“ใช่เจ้าค่ะ”ทั้งสองสบตากัน ก่อนเอ่ยขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“เตาอบคลายความเครียด”เผยอี้หลางขมวดคิ้วเล็กน้อย“ความเครียดคือสิ่งใดหรือขอรับ”ซูซวงเงยหน้าขึ้น ก่อนหลุดหัวเราะเบา ๆ “หมายถึงแรงที่ค้างอยู่ภายในเนื้อแก้ว หากเย็นเร็วเกินไป ด้านนอกกับด้านในจะหดตัวไม่พร้อมกัน จึงแตกได้ง่าย”เผยอี้หลางพยักหน้า ราวกับจดจำคำอธิบายนั้นไว้ไป๋เล่อมองบุตรชายสลับกับซูซวง นัย บุตรชายของนางว่างงานเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไรมุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างมีเลศ แต่ยังมิได้เอ่ยสิ่งใดนางเพียงหันไปสั่งช่าง “สร้างเตาเล็กต่อจากเตาหลัก ให้ของที่ออกจากเตาใหญ่

เบื้องหลัง 7 ความกตัญญูต้องมาก่อนสิ่งอื่นใดนี่คือหลักคุณธรรมที่ไม่มีผู้ใดในแผ่นดินกล้าโต้แย้งหลิวเซิ่งจึงมิได้ร้อนใจนักถึงแม้ซูซวงจะได้รับความโปรดปรานจากจวนอ๋อง ผู้คนในอี้โจวจะพากันเรียกนางว่าท่านหมอ แต่สุดท้ายนางก็ยังเป็นบุตรสาวของเขาเมื่อบิดาเรียกหา นางย่อมต้องมาบางทีเด็กโง่เขลาผู้นั้นอาจกำลังหลงระเริงกับคำชื่นชมจนลืมไปชั่วขณะว่าตนเองควรวางตัวอย่างไรแต่ไม่เป็นไร เมื่อมาถึงต่อหน้าเขาแล้วเขาย่อมมีวิธีเตือนให้นางระลึกถึงฐานะของตนเองได้หลิวเซิ่งจึงนั่งรอต่อไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแม้ความไม่พอใจภายในใจจะเพิ่มขึ้นทีละน้อยก็ตามอีกด้านหนึ่ง ซูซวงกลับมิได้รีบร้อนหลังจากช่วยไป๋เล่อวิเคราะห์สาเหตุที่แก้วแตกร้าวแล้วนางยังช่วยแก้แบบร่างเตาเพิ่มเติมอีกหลายจุด ทั้งตำแหน่งช่องเติมฟืน ช่องระบายควัน และห้องพักแก้วสำหรับค่อย ๆ ลดความร้อนกว่าทั้งสองจะเงยหน้าขึ้นอีกครั้งแสงแดดด้านนอกก็ใกล้ลับขอบฟ้าแล้วไป๋เล่อจึงให้คนยกมื้อเย็นเข้ามาตั้งที่เรือนรับรองข้างโรงงานอาหารบนโต๊ะมิได้หรูหรามากนัก มีเพียงปลานึ่ง ผัดผัก เนื้อตุ๋นและน้ำแกงร้อน ๆ ทว่าเพียงเท่านี้ก็ทำให้ซูซวงที่ใช้สมองมาตลอดบ่ายรู้สึก