Ysabelle's POVAkala ng iba, ang pagtakas ay parang pelikula.Mabilis.Malinis.Walang kapalit.Pero ang totoo, ang pagtakas ay madugo, maingay, at may iniiwan kang bahagi ng sarili mo sa likod.Hindi ko agad naramdaman ang sakit.Mas ramdam ko ang tunog — ang yabag ng mga paa sa likod namin, ang sigaw ng mga taong hindi ko na maintindihan, ang hingal ni Evan habang hinahatak niya ako pababa sa hagdan.“Don’t slow down,” sabi niya, hindi lumilingon.“Hindi ako babagal,” sagot ko, kahit nanginginig na ang binti ko hindi dahil pagod, kundi dahil sa takot na hindi ko na kayang pigilan.Paglabas namin sa emergency stairs, bumungad ang amoy ng langis at usok. Parking level. Mababa ang ilaw. Maraming sulok.Maraming puwedeng magtago.Maraming puwedeng mamatay.“Hawak ka,” utos ni Evan.Mahigpit ang hawak niya sa kamay ko, pero ramdam ko ang panginginig niya—hindi sa takot, kundi sa galit.May bumusina. May sumigaw.Isang anino ang gumalaw sa kanan namin.“Evan—!”Hindi na niya ako hinila, i
最終更新日 : 2026-01-05 続きを読む