บททั้งหมดของ รักนี้ไม่ยอมให้ใคร: บทที่ 11 - บทที่ 15

เวกัสเห็นสีหน้าและแววตาของพชรก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไงกับไอยา จึงคีบอาหารให้เธอและชวนคุยเรื่องคอนโดที่เค้าแนะนำให้เธอเพราะไม่อยากให้โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดเธอหลุดลอยไปเพราะคนอื่น “หลังกินเสร็จไอยาอยากไปไหนต่อรึเปล่า ถ้าไม่มีเราแวะไปดูคอนโดกันมั้ย” “คอนโดอะไรวะ?” เอมิถามเวกัสพลางเลิกคิ้วสูงด้วยความสงสัย “คอนโดของลูกพี่ลูกน้องกูอ่ะ เพิ่งเปิดให้เข้าอยู่ว่าจะพาไอยาไปดู ก็คอนโดมึงเต็มแล้วหนิ“ ”ดีเลย ช่วงนี้กูยังไม่ว่างอ่ะ ต้องช่วยดูแลแม่กับน้องแพร มึงช่วยดูแลไอยาแทนกูก่อนละกันไอเว“ เอมิรีบเปิดโอกาสให้เวกัสแล้วก็เป็นการปิดโอกาสลูกพี่ลูกน้องของเธอที่จะใช้เธอมาเป็นข้ออ้างในการหาเรื่องเข้าใกล้ไอยาด้วย ”ไอยาจะกลับมาอยู่ที่นี่ถาวรแล้วใช่มั้ยครับ“ พชรถามหญิงสาวหลังจากได้ยินบทสนทนาระหว่างน้องสาวกับเพื่อนสนิท เค้ารู้ดีว่าเวกัสคิดอย่างไรกับไอยา ผู้ชายด้วยกันทำไมเค้าจะมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายแอบชอบไอยามาตั้งนานแล้ว ขนาดตอนที่ไอยาคบกับเขาอีกฝ่ายก็ยังคอยเป็นห่วง คอยดูแลจนเขาต้องคอยกันไอยาออกมาจากพวกเพื่อนๆของเธอ เห็นสายตาของเวกัสตอนนี้ก็รู้ว่ามันยังไม่ได้ตัดใจไปจากเธอ “เอ่อ. . . ยังไม่แน่นอนค่ะ

@บ้านเวกัส เมื่อเดินเข้ามาภายในบ้านไอยาก็สังเกตเห็นชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มหน้าตาดีคนหนึ่ง นั่งเล่นเกมส์อยู่กับริวและเจไดเพื่อนของเธอ พอเธอเดินเข้ามาใกล้พวกเพื่อนๆเธอก็เอ่ยทักทาย ทำให้ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองเธอกับเวกัส “ไอ้ริว! อยู่ด้วยพอดีเลยนึกว่าจะต้องโทรตามซะแล้ว” ผู้ชายคนนั้นหันหน้ามาหา เขาคือ ’ริวกิ’ น้องชายแท้ๆของเวกัสที่ไอยายังไม่เคยพบหน้ามาก่อน “กลับมาเมื่อเช้า แล้วนี่ไปไหนมา” เขาถามเวกัสแต่สายตากลับมองมาที่ไอยาที่ยืนอยู่ด้านข้าง และเลื่อนสายตาลงมามองยังกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อยู่ในมือของเวกัส “พาไอยาไปทำธุระมา นี่ไอยาเพื่อนกู ไอยา!นี่ริวน้องชายเราเอง อายุห่างกันสองปี” เวกัสแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน “สวัสดีค่ะ เรียกไอยาเฉยๆเหมือนพวกเวกัสก็ได้นะ” หญิงสาวแนะนำตัวและยิ้มให้เขา ส่วนเขาก็ยิ้มให้เธอและพยักหน้าเบาๆตอบกลับมา เขาเป็นคนหล่อมากทีเดียวใบหน้าคมคายนั่นออกจะหล่อกว่าเวกัสซะอีก “กูพาไอยาไปดูคอนโดพี่เตมา พี่เตนัดเลี้ยงข้าวเย็นนี้ มึงด้วยนะไอริว พวกมึงไปด้วยกันป่ะ” ท้ายประโยคหันไปถามเพื่อนอีกสองคน “ไม่ว่ะ พวกกูรอมึงมาเดี๋ยวสักพักก็จะกลับกันแล้ว” ทั้งสอง

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ไอยาก็รีบขอตัวขึ้นข้างบนไปอาบน้ำ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมากะว่าจะโทรหาเพื่อนสาว แต่เห็นข้อความแจ้งเตือนจากไอจีซะก่อน💬 P.Pachara : ถึงบ้านรึยังครับไอยาIyaaaa : พี่พีทมีธุระอะไรรึเปล่าคะP.Pachara : พี่ดีใจที่ได้เจอไอยาอีกนะครับ Iyaaaa : …….P.Pachara : วันไหนไอยาว่าง พี่ขอเลี้ยงข้าวได้มั้ยครับ พี่อยาก เจอไอยาIyaaaa : ….P.Pachara : งั้นพี่ไม่รบกวนแล้ว นอนหลับฝันดีนะครับไอยาเลือกที่จะไม่ตอบข้อความเขา เธอไม่รู้ว่าจะต้องคุยอะไร และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเขาในสถานะไหน ก่อนกลับมาเธอคิดว่าถ้าได้เจอเขาอีกครั้งก็จะทำเหมือนคนไม่เคยรู้จักกัน แต่พอได้กลับมาเจอเขาเข้าจริงๆ เธอเองก็ทำตัวไม่ถูก เธอยอมรับว่ายังลืมเขาไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็น เพราะเขาเป็นรักแรกของเธอ เป็นคนแรกของเธอในเกือบทุกอย่าง เธอเคยวาดฝันจะให้เขาเป็นคนแรกและคนเดียวของเธอแต่แล้วเขากลับทำเรื่องที่เธอไม่สามารถให้อภัยได้ ไอยาถอนหายใจ หยุดคิดเรื่องเธอกับพชรแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย เธอปล่อยสายน้ำให้ไหลรดใบหน้าและร่างกาย ใช้สายน้ำสยบจิตใจที่กำลังว้าวุ่นของเธอ เวกัสยืนอยู่หน้าห้องนอนที่เคยเป็นของเขา กำลังชั