หวั่นไหว 2

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ไอยาก็รีบขอตัวขึ้นข้างบนไปอาบน้ำ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมากะว่าจะโทรหาเพื่อนสาว แต่เห็นข้อความแจ้งเตือนจากไอจีซะก่อน

💬

P.Pachara : ถึงบ้านรึยังครับไอยา

Iyaaaa : พี่พีทมีธุระอะไรรึเปล่าคะ

P.Pachara : พี่ดีใจที่ได้เจอไอยาอีกนะครับ

Iyaaaa : …….

P.Pachara : วันไหนไอยาว่าง พี่ขอเลี้ยงข้าวได้มั้ยครับ พี่อยาก เจอไอยา

Iyaaaa : ….

P.Pachara : งั้นพี่ไม่รบกวนแล้ว นอนหลับฝันดีนะครับ

ไอยาเลือกที่จะไม่ตอบข้อความเขา เธอไม่รู้ว่าจะต้องคุยอะไร และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเขาในสถานะไหน ก่อนกลับมาเธอคิดว่าถ้าได้เจอเขาอีกครั้งก็จะทำเหมือนคนไม่เคยรู้จักกัน แต่พอได้กลับมาเจอเขาเข้าจริงๆ เธอเองก็ทำตัวไม่ถูก เธอยอมรับว่ายังลืมเขาไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็น เพราะเขาเป็นรักแรกของเธอ เป็นคนแรกของเธอในเกือบทุกอย่าง เธอเคยวาดฝันจะให้เขาเป็นคนแรกและคนเดียวของเธอแต่แล้วเขากลับทำเรื่องที่เธอไม่สามารถให้อภัยได้

ไอยาถอนหายใจ หยุดคิดเรื่องเธอกับพชรแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย เธอปล่อยสายน้ำให้ไหลรดใบหน้าและร่างกาย ใช้สายน้ำสยบจิตใจที่กำลังว้าวุ่นของเธอ

เวกัสยืนอยู่หน้าห้องนอนที่เคยเป็นของเขา กำลังชั่งใจว่าจะเคาะประตูเรียกหญิงสาวที่อยู่ข้างในดีหรือไม่ เวลานี้เธออาจจะกำลังพักผ่อนอยู่แต่เขาก็ไม่อาจควบคุมความว้าวุ่นใจได้ ท่าทางของไอยาที่มีต่อพชรในวันนี้ทำให้เขารู้สึกกังวล เขากลัวว่าเธอจะยังหวั่นไหวให้กับพชร กลัวว่าโอกาสของเขาจะหลุดลอยไปอีกครั้ง เขายกมือขึ้นเคาะประตูห้องหญิงสาวเบาๆ ไม่นานประตูก็เปิดออก เธอน่าจะพึ่งอาบน้ำเสร็จเพราะผมยังเปียกอยู่ แววตาที่มองเขาออกแววงุนงง

“ มีอะไรรึเปล่าเวกัส ”

“ เรามีเรื่องอยากคุยด้วย ขอเข้าไปได้มั้ยครับ ”

ไอยาถอยให้เขาเข้ามาในห้อง ท่าทางเวกัสบ่งบอกว่ามีเรื่องที่อยากจะคุยกับเธอ ไม่รู้เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์รึเปล่าใบหน้าของเขาถึงเป็นสีชมพูจางๆ แววตาหวานลึกคู่นั้นบ่งบอกว่ามีเรื่องราวอะไรหลายๆอย่างที่อัดแน่นอยู่ภายใน เขาเองก็คงพึ่งอาบน้ำเหมือนเธอเพราะเธอได้กลิ่นครีมอาบน้ำผู้ชายจางๆจากตัวเขา

“ ไอยายังรักพี่พีทอยู่มั้ย ” เวกัสถามคำถามที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้ยินออกมา เมื่อเห็นว่าเธอมีท่าทีตกใจ เขาก็เลื่อนมือของเขามากุมมือเธอเอาไว้

“ …. ”

“ ไอยารู้ใช่มั้ย ว่าเรารู้สึกยังไงกับไอยา ” เขาสบตาเธอ มองลึกเข้าไปในแววตาอยากแสดงให้เธอเห็นความจริงใจทั้งหมดที่เขามี

ไอยาสบตาเขาแต่ไม่ได้เอ่ยถ้อยคำใดออกมา แววตาของเธอแฝงความหวั่นไหวและความลังเลใจเอาไว้ เธอสบตากับเขาเนิ่นนานแล้วจึงพยักหน้ารับเบาๆ

“ ไม่ต้องตอบเราก็ได้ แต่ให้โอกาสเราบ้างได้มั้ยครับ ให้โอกาสเวได้อยู่ข้างๆไอยานะ นะครับ “ เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ปฏิเสธ เขาจึงขยับเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นอีกจนแทบจะแนบชิดกัน เขาเลื่อนมือขึ้นมาประคองใบหน้าเธอเอาไว้ และกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากอิ่มสวยนั้น ไอยาหลับตาพริ้มแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีขัดขืนต่อเขา ริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดกันเนิ่นนานจนเวกัสทนไม่ไหวเริ่มลุกล้ำเข้าไปในโพรงปากเธอ เมื่อไอยาจูบตอบเขาเบาๆจากจูบที่แผ่วเบาเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นกลายเป็นจูบที่ลึกซึ้ง หวานล้ำและแฝงไว้ด้วยความวาบหวามด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ พวกเขาจูบกันเนิ่นนานแต่ก่อนที่จะมีอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ หญิงสาวก็ยกมือขึ้นมาวางทาบบนอกเขาเบาๆ

“ ไอยาหายใจไม่ทัน ” เธอบอกกับเขาอย่างอายๆ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอในสายตาเขายามนี้ช่างน่ารักน่าเอ็นดู

“ ไอยาให้โอกาสเวแล้วใช่มั้ย ” เขาจ้องมองหญิงสาวพร้อมกับรอฟังคำตอบ แล้วเขาก็เผยรอยยิ้มดีใจออกมาเมื่อหญิงสาวพยักหน้ารับเขาอย่างอายๆ

“ แต่… ” หญิงสาวอึกอัก แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขา เขานิ่งรอฟังคำตอบของเธอ ดวงตาฉายแววสงสัย

“ เราคบกันไปแบบนี้ก่อนได้มั้ย ไอยากลัวว่าจะทำให้เวเสียใจ ถ้าเกิดวันนึงเรา….. ”

เธอพูดยังไม่ทันจบประโยค เขาก็ยื่นหน้าเข้ามาจุมพิตปิดปากเธอเบาๆ แล้วกุมมือเธอเอาไว้แน่น

“ ไม่เป็นไรครับ เวรอได้ เรายังไม่ใช้คำว่าแฟนกันตอนนี้ก็ได้ อยู่ด้วยกันไปแบบนี้นะครับ ” เขายิ้มให้เธอ เขาไม่ได้หวังให้เธอตอบ

ตกลงเขาในทันที แค่เธอให้โอกาสเขาแค่นี้ก็ดีมากแล้ว

เขาปล่อยให้เธอได้พักผ่อน เขาลุกและเดินกลับลงไปข้างล่างด้วยรอยยิ้ม เมื่อลงมาถึงก็เจอน้องชายนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก ริวกิเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเมื่อเห็นเขาเดินยิ้มอย่างอารมณ์ดีลงมา เวกัสไม่พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มตอบน้องชายแล้วเดินไปยังห้องรับแขกที่เค้าใช้นอนชั่วคราว

เมื่อเวกัสออกจากห้องไป ไอยาก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสาวทันที เสียงปลายสายไม่ได้แสดงถึงความตกใจอย่างที่คาดคิดแต่กลับหัวเราะล้อเลียนเธอ

📱เอมิ : ไม่คิดว่าไอ้เวจะรุกหนักขนาดนี้นะเนี่ย สงสัยหึงพี่พีทแน่เลย

📱ไอยา : เราเองก็ตกใจเหมือนกัน

📱เอมิ : แล้วกับพี่พีท ไอยาโอเคแล้วใช่มั้ย

📱ไอยา : เรายังลืมเขาไม่ได้สนิทหรอก แต่เราอยากเริ่มต้นใหม่อยากลืมเรื่องราวร้ายๆนั้นไปให้หมด ไม่ต้องห่วงนะ เราโอเคแล้วอีกอย่างตอนนี้ก็มีเวกัสอยู่ด้วย พี่พีทคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับเราแล้วแหละ

📱เอมิ : รู้จักพี่พีทหน่อยไป แต่ก็ช่างมันเถอะ พรุ่งนี้ไอรินก็จะกลับมาจากค่ายอาสาแล้ว เดี๋ยวไว้นัดเจอกันนะ บาย

📱ไอยา : Bye

เมื่อวางสายจากเพื่อนสนิท ไอยาเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ดูความเคลื่อนไหวในไอจี เธอเลือกที่จะโพสต์รูปที่เวกัสถ่ายให้เธอวันนี้ เป็นภาพที่เธอยืนหันหลังมองผืนผ้าที่เต็มไปด้วยแสงสี หลังจากที่ไอยาโพสต์รูปภาพไม่นานก็มีคนมากดหัวใจคนแรกคือพชร เธอจึงกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของเขาจึงเห็นว่าเขาก็พึ่งโพสต์รูปในเวลาใกล้เคียงกับเธอ เป็นภาพตึกสูงที่มีฉากหลังเป็นท้องฟ้าที่มีแสงไฟระยิบระยับมันคือโรงแรมที่เธอบังเอิญเจอกับเขาเมื่อหัวค่ำนั่นเอง เธอปิดโทรศัพท์เลือกที่จะไม่สนใจ เพราะไม่อยากให้เขาเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตใจเธอได้อีก เธอเลือกที่จะเดินไปข้างหน้าและให้โอกาสเวกัสพร้อมๆกันนั้นก็ให้โอกาสตัวเองได้เริ่มต้นใหม่ด้วยเช่นกัน.