All Chapters of เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p): Chapter 41 - Chapter 50

ครืด! ครืด! ครืด! "ค่ะป๊า โทรมามีอะไรรึเปล่าคะ?" (วันนี้ป๊ากลับช้านะดื้ออยู่ได้ใช่มั้ย?) "ค่ะ หนูอยู่ได้ ป๊าไม่ต้องห่วงนะคะ หนูเข้าใจค่ะ" (ครับ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ป๊ารักหนูนะ) "ค่ะ หนูก็รักป๊านะคะ ตั้งใจทำงานนะคะ" จบการสนทนาเธอก็กดตัดสายทันที และหันไปทำกับข้าวต่อ ทำกับข่าวครั้งนี้มีลูกมือถึงสองคน "ทำอะไรกันหอมเชียว หนูมาได้ยังไงคะ" จบประโยคของคนมาใหม่ ร่างสูงของเขาก็เดินเข้ามาสวมกอดเธอทันที ก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มนวลของเธอแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อคนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อย "หนูเป็นอะไรป๊ะป๋าทำแรงหรอคะ รอยอะไรทำไมหน้าหนู ใครทำ!" แทนเอ่ยถามเธอด้วยความห่วงใยก่อนจะหันไปถามโรมและคิมด้วยน้ำเสียงที่แข็ง คิมเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังจนจบ เมื่อได้รู้ความจริงเขาก็รู้สึกผิดไม่ต่างกัน "แล้วไอรามรู้เรื่องรึเปล่า?" แทนหันไปถามเขาทั้งคู่ก่อนจะหันกลับมาหาเธออย่างต้องการคำตอบ "ไม่รู้หรอกค่ะ อย่าพึ่งบอกป๊าเลยนะคะ ให้ป๊าทำงานของเขาให้เสร็จก่อนเถอะค่ะ ค่อยว่ากัน ป๊ะป๋าไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะคะ" "ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวป๋าช่วยนะ เดี๋ยวค่อยอาบที่หลังก็ได้" จบประโยครอยยิ้มของเขาก็เผยออกมาให้เธอ

บ้านส่วนตัว "ทำตามที่ฉันบอกนะ พาตากับยายไปให้ไกลที่สุด ดูแลพวกท่านให้ดี นี่เงินห้าล้านฉันไว้ใจนายแค่คนเดียว อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด!" มินเอ่ยสั่งชายในชุดสูทสีดำก่อนที่เขาจะเดินออกไป ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอพยายามคิดและหาวิธีรีบมือทั้งหมด เธอรู้จักนิสัยรามดี ที่เขาทำทุกอย่างมันต้องมีเหตุผล เธออาจจะดูอ่อนแอต่อหน้าพวกเขาแต่จริงๆใจเธอมันแกร่งขึ้นตั้งแต่รู้ว่ารัชนีย์วางแผนอะไร เธอมีเงินมากมายเพราะเงินที่รามเก็บไว้ให้เธอตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เธอเก็บเงินที่เขาให้ใส่บัญชีไว้และไม่คิดตะเอามาใช้หากไม่จำเป็น แต่ตอนนี้มันจำเป็นสำหรับเธอ เธอจ้างนักสืบตลอดระยะเวลาที่รู้ว่าแม่รามไม่ชอบเธอ เธอแอบทำทุกอย่างไม่ให้ใครรู้ และเป็นอย่างที่คิดแผนของเธอสำเร็จ และมันถึงเวลาที่เธอต้องลุกขึ้นสู้จริงๆสักที "แล้วเจอกันนะคะคุณแม่!" บ้านกิตติไพศาล ห้องของราม "ทำตามที่เธอสั่งขาดเหลืออะไรบอกฉันมาได้เลย นายคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุดนะดูแลพวกท่านให้ดี" จบการสนทนารอยยิ้มเผยให้เห็นบนใบหน้าหล่อ เขารู้ดีว่าเธอเป็นคนฉลาดและมันก็เป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ทั้งหมด เขารู้ว่าแม่คิดจะเล่นวิธีสกปรก เขาก็จะเล่นด้วย

อาทิตย์ต่อมาโรงแรมหรูห้องจัดเลี้ยงที่มีแขกมากหน้าหลายตาในสังคมไอโซ บรรดาญาติพี่น้องที่มาร่วมงานวันเกิดของลูกชายคนโตตระกูลกิตติไพศาล รามตอนนี้มีอายุครบสามสิบเอ็ดปีเจ้าของงานที่ได้แต่นั่งถอนหายใจอยู่ที่โซฟาตัวหรูภายในห้องโถง เขาเบื่อหน่ายกับงานแบบนี้แต่ก็ต้องทนปั้นหน้าให้มันจบๆไปก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เขาเหลือบไปทางเสียงที่ดังมาจากด้มนหน้าประตูคงจะไม่พ้นคนของแม่เขาเป็นแน่"เข้ามา!"เขาเอ่ยอนุญาตก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกแกร๊ก!เขาปลายตาไปมองร่างบางที่ ผมที่ถูกปล่อยสยายออกดัดลอนปลาย ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มสมวัย รองเท้าส้นสูงรัดข้อสีเดียวกับชุด มือเล็กของเธอถือกล่องของขวัญพอดีมือขาเรียวก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าของเขาก่อนจะยื่นกล่องของขวัญไปยังเขา"ของขวัญวันเกิดค่ะป๊า มีความสุขมากๆนะคะ"เธอเอ่ยอวยพรเขาจบและผ่ายยิ้มอ่อนๆออกไปให้คนตรงหน้า รามมองเธอด้วยใจที่สั่นไหว ด้วยความคิดถึงร่างสูงดึงตัวเธอเข้ามากอดแน่น แขนเล็กของเธอกอดตอบเขาไป น้ำตาของทั้งคู่ไหลรินลงมาพร้อมกัน อ้อมกอดที่โหยหาความรู้สึกที่เขาและเธอต่างรู้ดี ไม่นานนักร่างของทั้งคู่ก็ถูกผลักแยกออกจากกันรัชนีย์มองไปยังคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ก่อนจะ

"อ๊าส์! โคตรเสียวเลยว่ะ อื้อ~"ตั่บบบบบบบบบบบ! ปั่กกกกกกกกกกก!"อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆ อ๊างงงงง อ๊อย! เสียววว!"เอวหนากระแทกใส่ร่องแคบไม่ยั้ง ร่างเล็กที่นอนรับความเสียวได้แต่หลับตาเพื่อรับรสสัมผัสที่ถูกมอบให้ทั่วร่างกายรามเลื่อนใบหน้าลงมาดูดดึงขบเม้มเนื้อนวลจนเกิดรอยแดงหลายจุด มือหนาของเขาบีบเค้นเต้าคู่สวยที่ยังว่างโรมหยัดตัวลุกขึ้นจับท่อนเอ็นจ่อไปที่ปากบางและใช้มันถูกไปมาทั่วปากนุ่ม"อมให้แด๊ดหน่อยสิคะเด็กดี อ๊าส์!"ลิ้นเล็กตวัดเลียปลายหัวหยักที่เยิ้มไปด้วยน้ำคาว ก่อนจะครอบมันไปครึ่งลำ ปากนุ่มดูด เลียจนลำใหญ่แววถูกเคลือบไปด้วยน้ำลาย เธอถอนออกมาพร้อมกับเส้นน้ำลายยืดเป็นเส้นบางๆเชื่อมกับท่อนลำเลอะไปทั่วปากเล็ก"อ๊าส์ อ๊ะๆๆๆๆ อ๊อย! ป๊ะป๋า อ๊าง! พี่คิมอย่ากัดนมหนู มันเจ็บ ซี๊ด! อื้อ~ ป๊าขา อ๊อย! เสียวชิบ อ๊าส์""อ๊าส์ เด็กดี ร่องหนูตอดแรงมากเลยค่ะ ซี๊ด!"ตั่บบบบบบบบบบ! ตรัดดดดดดดดดด!จบประโยคมือหนาของแทนก็บดขยี้ลงไปที่เม็ดเสียวถี่ๆ เอวหนาซอยรัวไม่หยุด ร่างบางสั่นคลอนไปมาๆ"อ๊าส์ไม่ไหวแล้วว่ะ แทนมึงหยุดก่อนดิ่"รามพูดออกมาด้วยเสียงกระเซ่าก่อนจะจับตัวของเธอลุกขึ้น โดยที่ท่อนลำของแทนยังคาอยู่ รามเข้

สถานะที่ไม่ได้เปิดเผยให้คนนอกได้รู้ แต่กลับทำให้เธอและพวกเขามีความสุขดีที่ได้อยู่ร่วมกัน ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน และรักกันมากขึ้นกว่าเดิมตลอดระยะเวลาที่พวกเขาอยู่กับเธอ ไม่มีใครด้อยไปกว่าใคร ไม่มีใครถูกให้ความสนใจน้อยไปกว่ากัน พวกเขาได้รับการดูแล เอาใจใส่ และปรนนิบัติเป็นอย่างดี ส่วนเธอที่มีหน้าที่ของตัวเองไม่ต่างกันคือเรียน พวกเขาส่งเสียเลี้ยงดู คอยซัพพอร์ตสนับสนุน ให้คำปรึกษาเธอแม้กระทั่งตอนฝึกงาน เธอได้เข้าฝึกงานที่บริษัทของรามในระยะเวลาหนึ่งถึงสองเดือน ถึงแม้ว่าจะเป็นระยะเวลาที่สั้นมากแต่เธอสามารถสร้างผลงานได้ดีเลยทีเดียว ทำให้พนักงานคนอื่นๆต่างติฉินนินทาเธอว่าเป็นเด็กเส้น เพราะทุกคนรู้ว่าเธอคือคนรักของประธานบริษัท แต่หารู้ไม่ว่าที่ทำนั้นล้วนมาจากความสามาถของตัวเธอเองจนสำเร็จและผ่านช่วงฝึกนี้ไปได้อย่างดี สำหรับเธอแล้วใครจะว่าหรือนินทาเธออย่างไร ก็ไม่สนใจเพราะเธออย่างน้อยเธอก็ทำมันออกมาจากความคิดและความสามารถของเธอเอง เธอไม่ได้ทำตัวเอาเปรียบใคร เธอทำทุกอย่างที่ถูกมอบหมาย น้อยคนนักที่จะรู้จักเธอดี เธอใช้ชีวิตตามรูปแบบเดิมของตัวเองจนเรียนจบและมีงานทำ แต่ไหนเล่าพวกเขากลับให้เธอทำหน้