บททั้งหมดของ เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p): บทที่ 21 - บทที่ 30

ห้างfฟู่! "อ้าปากสิครับ เดี๋ยวพี่ป้อน!"รามใช้ตะเกียบคีบลูกชิ้นปลายื่นไปจ่อปากคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ดวงตาโตหลิ่วไปมองใบหน้าหล่อก่อนจะผ่ายยิ้มออกมาละอ้าปากรับลูกชิ้นตรงหน้าเข้าปากแก้มตุ่ยๆจากการกินของเธอทำให้คนมองอมยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู เขามองคนตัวเล็กที่กินเยอะซะเหลือเกิน แต่ถึงอย่างไรต่อให้เธอกินเยอะแค่ไหนเขาก็เลี้ยงเธอได้ตลอดชีวิตมือหนายื่นไปหยิบทิชชู่จากในกล่องด้านข้างก่อนจะยื่นไปเช็ดที่ปากของเธอเบาๆ"เลอะหมดแล้ว ต่อไปพี่จะตัดให้ก่อนกินนะจะได้ไม่เลอะ!""ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะ หนูกินได้ปากหนูกว้าง""คงจะจริง ไม่งั้นหนูคงกินของพี่ไม่ได้"รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กระตุกขึ้นบนใบหน้าหล่อ ในขณะที่คนฟังนั้นใบหน้าของเธอกลับเห่อแดงขึ้นมา เขามันร้ายชอบพูดให้เธอเขินอยู่เรื่อยเพียะ!มือน้อยยื่นไปตีที่หลังมือของเขาก่อนจะถลึงตาดุๆใส่เขา"พี่เจ็บนะดื้อ อย่าบอกนะว่าเขินอ่ะ หืม!"เขาใช้นิ้วหยิบจมูกเธออย่างหมั่นเขี้ยว ยิ่งมองก็ยิ่งหลง เธอทำให้เขาหลงจนไปไหนไม่รอด"อื้อ~ พี่ราม เลิกเล่นแล้วกินได้แล้วค่ะ!""พี่อิ่มแล้วค่ะ!""อิ่มได้ไงคะ พี่พึ่งกินไปได้สองคำเองนะ?""ก็พี่....อยากกินหนูมากกว่าไงคะ!"

ดวงตาคมภายใต้กรอบแว่นเพ่งมองคนตัวเล็กอยู่เพียงครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะตอบกลับไป "ถ้าตกลงมันจะเหมือนเดิมใช่มั้ย?" เขาเอ่ยถามเธอด้วยสีหน้าที่จริงจังหากเขาตกลงไปแล้วความสัมพันธ์ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมเขาก็ยินดี ใบหน้าหวานกระตุกรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆเขา "เหมือนเดิมสำหรับคุณหมอ แต่สำหรับมินมันไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป" รามมองตามร่างบางที่ตอนนี้กำลังยืนแทบจะแนบชิดกันกับแทนอยู่แล้ว อยู่ๆเขาก็เกิดความไม่พอใจอยากจับจับเด็กดื้ออย่างเธอมาตีก้นเสียให้เข็ด "สรุปมึงจะเอายังไง กูได้หมด!" รามพูดขึ้นก่อนที่เท้ายาวของเขาจะรีบสาวเข้าไปยืนใกล้ๆร่างเล็ก มือหนายื่นไปเหนี่ยวรั้งเอวบางเข้ามาชิดตัวเขาก่อนจะก้มลงมองหน้าหวานอย่างคาดโทษ 'แย่แล้วซิเรา โดนคาดโทษอีกแล้ว! พี่รามขาเค้าขอโทษ" คนตัวเล็กมองหน้าเขาอย่างอ้อนวอนและได้แต่ขอโทษเขาในใจ "งั้นกูขอเป็นผู้ชายอีกคนด้วยซิ!" เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นจากด้านหลังก่อนที่เขาและเธอจะหันไปมองผู้มาใหม่ "โรม มึงพูดอะไร?" คิ้วหนาของรามชนเขาหากันแน่นก่อนจะเอ่ยถามน้องชายต่างแม่ออกไปด้วยความสงสัย "กูฟังมาได้สักพักล่ะ ถ้าเฮียแทนเป็นได

ห้างสรรพสินค้า "ทำไมวันนี้ถึงพามาห้างได้คะเนี้ย?" เสียงหวานเอ่ยถาม "พี่ว่างไม่เห็นหรอ?" ดวงตาใสจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิด เธอรู้ว่าหากเขาเป็นสรรพนามในการเรียกตัวเองแสดงว่าเขาโกรธ "ป๊าโกรธหนูหรอ หนูขอโทษนะคะ หนูขอโทษที่ดื้อ ขอโทษที่ไม่ยอมดูแลตัวเอง ขอโทษที่ทำให้ป๊าเป็นห่วง!" เขาถอนหายใจออกมาเบาๆและส่ายหน้าไปมา "ป๊าไม่ได้โกรธแล้วครับ อย่าทำหน้าตาแบบนั้นสิคะดื้อ ป๊าไม่โกรธแล้วครับ ป๊ารักดื้อนะรู้มั้ย?" มือหนายื่นไปลูบผมคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดูก่อนจะผ่ายยิ้มออกมา "หนูรักป๊านะ หนูสัญญาจะไม่ดื้ออีกแล้วค่ะ ไม่เที่ยวแล้ว" "ป๊าไม่ได้ห้ามว่าไม่ให้เที่ยวนะดื้อ แต่ถ้าไปต้องรู้จักดูแลตัวเองนะรู้มั้ย ยังดีที่เป็นไอคิม ถ้าเป็นคนอื่นต่อให้ดื้อห้าม มันอาจจะไม่รอดจำไว้นะคะ" นัยน์ตาเข้มที่ตอนแรกมันดูอ่อนโยนแต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นดุจเสือ เขามองร่างบางอย่างไม่วางตาก่อนจะยิ้มออกมา "ป๊ารู้ว่าหนูกลัว ป๊าไม่ทำอะไรหนูหรอกครับดื้อ ป๊ารักหนูมากนะ กินได้แล้วค่ะ ของชอบดื้อทั้งนั้นเลยนะ" "ขอบคุณนะคะ หนูรักป๊าที่สุดเลย" รอยยิ้มที่สดใสเผยขึ้นบนใบหน้าของทั้งคู่ ความสุขที่เกิดขึ้นมันทำให้คนสองคนรู้

จ๊วบ! จ๊วบ! แผล่บ! แผล่บ!"อื้อ~ ป๊าขา ซี๊ด! อ๊ะ!"ลิ้นสากไล่เลียไปทั่วกลีบแดงบวม เขาอดที่จะสงสารเธอไม่ได้แต่ยิ่งเขามองหน้าเธอแรงที่เขากระแทกส่งไปนั้นมันยิ่งมากขึ้น ยิ่งนานวันเธอเหมือนฮอร์โมนที่กระตุ้นความต้องการของเขามากขึ้น"อ๊าส์! อื้อ~ ป๊าขาเอาหนูหน่อย ไม่ไหวแล้ว"ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมามอง เขายกยิ้มมุมปากก่อนจะเลื่อนขึ้นไปคร่อมตัวเธอ"อย่ายั่วมากนักสิดื้อ พี่อดใจไม่ไหวนะรู้มั้ย!"ร่างหนาใช้ขาขาแกร่งของเขาแยกเรียวขาเล็กออกจากกันก่อนจะจ่อท่อนเอ็นแกร่งเข้าไปตรงร่องรักสวบ!ปึก!"ซี๊ด! อุ่นจังเลยค่ะดื้อ วันนี้สี่รอบแล้วนะ"ปั่กกกกกก! พั่บบบบบบ!"อ๊ะๆๆๆๆๆ ป๊านั้นแหละ หนูคงติดเซ็กส์เข้าแล้ว อ๊าส์!""ติดของใครล่ะ ของป๊าหรือของโรม?""ของป๊าสิค่ะ อ๊าส์!"ห้องโรม"เธอจะกลับมาสนใจฉันเหมือนเดิมไม่ได้หรอ...เด็กดีของฉัน!"โรมนอนมองรูปในจอไอแพดของเขา ก่อนจะแนบมันลงมาบนอกแกร่ง ความรักที่เขาเคยมีคู่กับกับความสุขมันหายไปกลายเป็นความเศร้าที่ไม่อาจย้อนคืน เพียงเพราะความไว้ใจหญิงสาวที่อ่อนต่อโลกอย่าง ด้าย รุ่นน้องสมัยมัธยมที่ตามจีบเขาเพราะความชอบ ถึงเธอจะดูซื่อๆแต่ก็เป็นคนกล้าแสดงออก ภายในใจเขาแอบชอ

ร่างบางที่พึ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินมาล้มตัวนอนทันที ไม่นานเธอก็หลับไป"อื้อ~ อ๊ะ!"เสียงครางดังออกมาเมื่อเธอรู้สึกเสียวขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆลืมตามองภาพตรงหน้า เต้าของเธอที่ถูกปากอุ่นดูดกินอยู่สองข้าง เธอจำพวกเขาได้ดี ส่วนด้านล่างนั้นก็ถูกลิ้นเลียรัวเข้าที่เม็ดเสียวและร่องกลีบจนฉ่ำ"ทะ.. ทำอะไร อ๊าส์ ปล่อยนะ อ๊าส์!"จ๊วบ! จ๊วบ! แผล่บ! แผล่บ!แทนเลื่อนใบหน้าหล่อขึ้นมาพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยก่อนจะประจูบลงมาทันที เธอไม่ได้ดิ้นหนี เพราะเธอไม่ได้รู้สึกต่อต้านถึงแม้ปากจะบอกให้พวกเขาปล่อย หรือหยุดก็ตาม ลิ้มของทั้งสองเกี่ยวพันกันนัวเนียมือหนาบีบเค้นเต้าฝั่งที่ตัวเองพึ่งจะปล่อยออก ส่วนโรมที่กำลังดูดดึงจุกที่แข็งตั้งขึ้นมาอย่างไม่หยุดหย่อน ก่อนที่เลื่อนใบหน้าขึ้นไปแย่งจูบจากแทน ปากหนาทั้งสองไล่บดกลีบปากและดูดดึงจนคนที่นอนรับรสสัมผัสนั้นแทบขาดใจ ลิ้นหนาทั้งสองตวัดเลียเกี่ยวพันลิ้นเล็กไปมา ปากที่แฉะเปียกไปด้วยคนาบน้ำลายนั้นติดยืดออกมาเป็นเส้นเล็กๆ ลิ้นสากของคิมที่ไล่ชกชิมความหวานนั้นอย่างไม่รู้จบเขาไล่ตวัด และแทรกลิ้นเข้าไปรับน้ำหวานจากร่องกลีบของเธออย่างเอร็ดอร่อยเมื่อปากถูกปล่อยเสียงครางของเธอ