เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p) のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

สายตาทั้งสี่คู่จ้องมองคนตัวเล็กที่นอนเงียบแต่ใบหน้าบ่งบอกถึงอาการเจ็บปวด ปากมดลูกเปิดเพียงสามเซน เธอต้องรอจนกว่าปากมดลูกจะเปิดกว้างมากพอที่จะทำคลอดได้"ดื้อหนูโอเครึเปล่าคะ? ถ้าทนไม่ได้เราผ่าก็ได้นะ ป๊าจะคอยอยู่ข้างๆหนูนะคะ"มือหนาของรามกอบกุมมือเล็กไว้ส่วนอีกข้างก็คอยลูบผมเธอ"หนูโอเคค่ะ หนูอยากคลอดเองมากกว่า""แต่หนูต้องออกแรงเบ่งนะคะดื้อหนูจะไหวหรอ?""ป๊าคะหนูไหว หนูขอเลือกวิธีนี้นะคะ"เธอเอ่ยบอกรามก่อนที่จะส่งยิ้มอ่อนๆส่งไปยังเขา"ไม่ต้องห่วงหรอกเฮีย กูทำคลอดเองมึงจะเข้าไปด้วยก็ได้นะ!"โรมเอ่ยบอกก่อนจะคอยเช็คอาการของเธอของเธอตลอดเวลา พวกเขาไม่ห่างไปไหน และยังคอยเดินเข้ามาหาเธอเพื่อให้กำลังใจ"สู้ๆนะครับหนูเก่งอยู่แล้ว ป๋าไม่ได้เข้าไปด้วยนะคะ"จบคำพูดใบหน้าหล่อก็ก้มลงไปจูบซับเหงื่อบนใบหน้าของเธอ"อย่ากังวลไปเลยนะครับคุณแม่ พี่เชื่อว่าตัวเล็กทำได้อยู่แล้ว พี่จะคอยอยู่ข้างนอกนะ"เธอพยักหน้าส่งให้คิมแทนคำตอบ เมื่อได้เวลาร่างเล็กก็ถูกพาไปยังห้องคลอด เธอนอนอยู่บนเตียงในท่าพร้อมคลอด รามสวมชุดที่ถูกเตรียมไว้สำหรับการเข้าห้องคลอดเขามานั่งลงข้างๆเธอมือหนาค่อยๆบีบนวดและพูดปลอบเธอตลอดเวลา"พร

[8เดือนต่อมา]ร่างเล็กในชุดคลุมท้องสีชมพูนั้นเธอกำลังนั่งป้อนข้าวให้ลูกน้อยทั้งสองอยู่ในห้องนั่งเล่น เจ้าแฝดที่เริ่มโตวัยกำลังน่าฟัด แก้มยุ้ยเหมือนลูกซาลาเปา เนื้อแน่นร่างกลมน่ากอด ทั้งคู่เป็นเด็กอารมณ์ดี กินเก่ง เลี้ยงง่าย"อา..อั้ม! เก่งมาครับรันเวย์ของแม่ ไหนดูพี่โรมันหน่อยครับ อ้าปากหน่อยครับ อา...อั้ม! เก่งจังเลย ลูกใครเนี้ย"เสียงหวานเอ่ยหยอกล้อกับลูกทั้งน้อยด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข ทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาของหญิงวัยกลางคนทั้งสี่ รัชนีย์ เรยา ทับทิม ดวงดาว ทั้งสี่คนยืนมองภาพหญิงสาวที่กำลังเลี้ยงลูกในขณะที่ตัวเองตั้งครรภ์ได้5เดือน"ฉันละเห็นใจลูกสะใภ้ตัวเอง ลูกยังไม่ทันโต ก็ต้องมาเอาใจผัว"ดวงดาวเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางเห็นอกเห็นใจหญิงสาวถึงแม้เมื่อก่อนเธออาจจะจะไม่ชอบแต่พอได้รู้จักได้ฟังเรื่องราวต่าๆก็รู้สึกผิดและเห็นใจ "คลอดท้องสองฉันเชื่อต้องมีท้องสาม ท้องสี่ตามมา!"ทับทิมเอ่ยขึ้นเมื่อมองอนาคตข้างนอกด้วยการเดา "คงจะจริงค่ะ ท้องสองของตาคิม ท้องสามไม่ตาโรมก็ตาแทน"เรยาเอ่ยตามความจริง "ก็ดีแล้วนี่ จะได้มีหลานเยอะๆหรือพวกเธอไม่อยากมี ฉันไม่คุยกับพวกเธอดีกว่า ไปหาหลานรักก่

มือหนาของคิมค่อยๆแยกเรียวขาออกช้าๆเผยให้เห็นกลีบฉ่ำที่เปิดปากออก ใบหน้าหน้าหล่อค่อยๆเลื่อนต่ำลงไปยังช่วงล่าง ปากหนาพรมจูบทั่วหน้าท้อง เมื่อเขาขยับมาถึงร่องกลีบสีฉ่ำ ร่างเล็กก็เหมือนจะรู้งาน เธอเอนตัวไปพิงด้านหลังเพื่อให้อยู่ในท่าที่รอรับพอดีลิ้นสากแตะลงไปยังร่องกลีบก่อนจะลากเลียและตวัดรัว นิ้วยาวคอยบีบขยี้เม็ดเสียวคอยช่วย ลมหายใจถี่รัวหลุดออกมาจากคุณแม่ยังสวย เธอกัดริมฝีปากตนเองเพื่อระบายความเสียวก่อนที่เสียงครางหวานกระเส่าจะดังออกมาแผล่บ! แผล่บ! จุ๊บ! จ๊วบ!"อื้อ~ อ๊ะ~ ซี๊ดเสียว...อ๊อย! ทะ...ที่ระ..รัก อ๊ะ อื้มส์ ซี๊ดดด!"มือเล็กยื่นไปกุมเส้นผมของเขา เธอเสียวจวนใจจะขาด ลิ้นที่สัมผัสลงมาทำให้ใจเธอสั่นระรัว ความรู้สึกที่ได้ระบายออกมาหลังจากห่างเรื่องนี้มาเกือบสองอาทิตย์ "อ๊อย! หนูเสียว อ๊าส์ จะเสร็จแล้วค่ะ....ซี๊ด~เอาหนูหน่อย อ๊ะ! อื้อ~ อ๊ะๆๆๆๆๆๆ อ๊ายยยย!"ร่างเล็กกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำเมือกสีใสย้อยออกมาเปรอะฝาชักโครก เธอหอบหายใจถี่รัว ก่อนจะหลี่ตาเล็กมองไปยังคนตรงหน้าที่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ"พี่คงให้ตัวเล็กมากกว่านี้ไม่ได้หรอกนะคะ แค่ลิ้นก็พอ! อาบน้ำเถอะนะเดี๋ยวลูกตื่น"พูดจบเข

บางคนมองว่าเธอเป็นผู้หญิงไม่ดี มีหลายผัว แต่ใครจะไปคิดว่าภายในครอบครัวของเขานั้นมันอบอุ่นเต็มไปด้วยความรักที่พวกเขามีให้กันมาตลอด ความซื่อสัตย์ ความจริงใจ ที่ไม่คิดจะละเลย เวลาล่วงเลยผ่านไป เด็กน้อยก็เริ่มเติมโตกันขึ้น โรมันและรันเวย์ตอนนี้อายุครบห้าปีเต็ม คิงและควีนตอนนี้อายุได้สี่ขวบ ในช่วงอายุนี้เด็กๆก็รู้เริ่มรู้เรื่องมากขึ้น ส่วนมินเธอมีหน้าที่ดูแลเลี้ยงดูลูกๆอยู่บ้านแทน"คุณแม่ขา~เฮียคิงแกล้งหนู!" เสียงเล็กแหลมเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่ ควีนสาวน้อยของบ้านเธอเป็นเด็กร่าเริง น่ารัก ใส่ใจทุกคน นิสัยออกจะไปทางแม่มากกว่า"ยัยจิ๋วอย่ามามั่ว เฮียไม่ได้แกล้งเธอล้มเองต่างหาก!" เสียงเข้มของคิงเอ่ยตอกกลับเมื่อเข้าถูกโยนความผิดมาให้ คิงเป็นเด็กที่มีนิสัยร่าเริง เข้ากับคนง่าย มีความขี้เล่นเหมือนผู้เป็นพ่อมากกว่าแม่"อะไรกันคะ? น้องควีนหนูโวยวายทำไมคะลูก?" เสียงหวานเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกน้อยทั้งสองหน้าบูดบึ้งตึงใส่กัน"เฮียคิงค่ะ! เฮียแกล้งหนูควีน หนูควีนไม่รักเฮียคิงแล้ว! หนูควีนรักเฮียโรกับเฮียรันดีกว่า"จบประโยคะเด็กสาวก็วิ่งเข้าไปหาเจ้าของชื่อทั้งสองที่กำลังเล่นหุ่นยนต์กันอยู่เงียบไป"เฮียโร..เฮียรั

"คุณพ่อครับ! คิงอยากไปเที่ยวทะเล" เสียงเล็กของเด็กชายเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงาน ร่างเล็กปีนขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งของพ่อก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองตาแป๋ว คิมเมื่อเห็นใบหน้าชวนเอ็นดูก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เขาละสายตาจากโน๊ตบุ๊คและก้มลงมามองหน้าลูกชายตัวน้อยแทน "อยากไปหรอครับ?" เขาเอ่ยถามกลับแต่สิ่งที่ได้แทนคำตอบคือการพยักหน้าหงึกๆของเด็กน้อย "งั้นพรุ่งนี้พ่อจะพาไปนะครับ ไปกันให้หมดบ้านเลยดีไหมครับ?" "ดีครับ! งั้นคิงไปชวนแด๊ด ปะป๊า แล้วก็ป๊ะป๋าก่อนนะครับ!" เสียงดีใจของเด็กชายเอ่ยบอกคนเป็นพ่อก่อนจะรีบปีนลงจากตักและวิ่งออกจากห้องทำงานตรงไปยังห้องนั่งเล่นทันที ในวันหยุดของทุกคนพวกเขาจะอยู่กับครอบครัวมากกว่า ภายในห้องนั่งเล่นที่มีทุกคนในบ้านอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตารวมถึงเด็กๆในช่วงปิดเทอม เท้าเล็กของคิงวิ่งเข้ามาในห้องจนสะดุดเข้ากับของเล่นจนล้ม ตุบ! อั่ก! "คิง! เป็นยังไงบ้างครับลูก?" เสียงหวานปนห่วงใยเอ่ยถามลูกชายด้วยใบหน้ากังวล "ไม่เป็นอะไรครับคุณแม่ แค่นี้เองครับไม่เจ็บเลยสักนิด อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ โอ๋ๆ" เด็กน้อยพูดไปยิ้มไปก่อนจะเข้าไปกอดคนเป็นแม่ มือสวยกอดตอบและลู