Lahat ng Kabanata ng Silhouette of Desire (SPG) : Kabanata 81 - Kabanata 87

Amara's POV LUMIPAS ang ilang araw, kahit papaano naging normal narin ang takbo ng sitwasyon namin. Dahan-dahan na din tinanggap ni daddy ang katotohanan na kahit magalit siya kay Josephine o sa buong mundo. Kahit tadtarin pa niya ng bala si Amelia hindi na maibabalik sa piling namin si mommy. " Babe, hurry up! Need help?" malakas na sigaw ni Adrian sa akin sa labas ng banyo. " Saglit nalang ito, babe. Nahihirapan kasi ako..." " What!?" Aniya. Nagulat nalang ako nang bigla niyang binuksan ang pintuan ng banyo. Pero mas nagulat siya sa ginagawa ko. " What the! What are you doing?" tanong niya na mabilis na lumapit sa akin. " Adrian! Ano ba? Umalis ka nga diyan!" nahihiya ko na sambit. Kasalukuyan kasi akong nag-si-shave ng pribadong parte ng katawan ko. Ang loko sinilip lang naman niya na akala mo may makikita siya sa loob. " Bakit di mo ako tinawag, babe? Pinahirapan mo pa ang sarili mo." Tumigil naman ako sa ginagawa ko. Nang akmang ibabalik ko na ang shave

Amara's POV Iyong anino ng tao na nakita namin sa cctv, walang iba kundi iyong isang tauhan ni Adrian na nagbiro sa akin kanina na baka aswang daw. Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Adrian sa galit. " Please, ayaw ko ng marahas,Adrian. Baka may dahilan siya kung bakit niya ginawa 'yon." " Babe, wag mong laging bigyan ng rason ang isang tao na nagbabalak ng masama sa kapwa nila. Kaya ka inaabuso ng iba dahil sa subrang kabaitan mo. " " Ibig sabihin ba nito,kung may masama ka din ginagawa sa akin. Hindi na din kita bibigyan ng pagkakataon na magpaliwanag gan'on ba?" Malakas siyang bumuntong-hininga," Bakit napunta na sa akin ang usapan,babe? Ang tauhan ko ang pinag-usapan natin dito. Anong ginawa niya sa terrace natin ng ganitong oras?" " Yeah, you're right.Ang gusto ko lang naman wag mong daanin sa marahas na parusa ang tauhan mo." Ngumiti siya sa akin. "Simula nang makilala kita, Amara, sinisikap kong magbago para na rin sa sarili ko, kay Jairus, sa’yo, at sa mga

Amara's POV Lumipas ang isang linggo, na ganoon ang set-up namin ni Adrian. Pagdating sa opisina diretso na ako sa laptop ko at gan'on din siya. Sa isang linggo na 'yan wala kaming maayos na komunikasyon. Sinubukan niyang kausapin ako ng masinsinan pero lagi ko naman iniiwasan. " Please...give me enough time,Adrian." Iyan ang palagi ko na sagot sa kanya sa tuwing tangkain niya akong kausapin. " Kailan ang tamang oras na 'yan,babe?" malungkot niyang tanong. Nasa kama na kami ngayon dalawa. Nakasandal kami pareho sa headboard. Nagkunwari akong busy sa binabasa ko para hindi niya ako disturbuhin. Ngunit sadyang determinado na si Adrian na makausap ako ng masinsinan. " Isang linggo na tayong walang maayos na pag-uusap,Amara. Buntis ka, bawal sa'yo ang ma stress. Kahit hindi mo sabihin alam ko na may galit sa akin. Please tell me..." " Gusto kong dalawin natin ang pungod ni mommy bukas. Isama natin si daddy at si Josephine." " Bakit biglaan? May problema ba?" " Bawal