อนุของบิดาช่างน่ากินนัก のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

ตอนที่สิบสี่ อยากโดนอีกหรือไม่  หัวหน้าถงยื่นเงินปิดปากให้ลูกน้องไปจำนวนหนึ่งจนทุกคนจำต้องเงียบเสียงแม้เขาจะละอายใจที่ทำราวขายเรือนร่างของหญิงสาวเฉกเช่นหอคณิกา แต่เพื่อความอยู่รอดและยังเปิดการแสดงในเมืองนี้ต่อไปได้จึงจำต้องกล้ำกลืนฝืนทน เหล่าขุนนางเห็นผู้ตรวจการและผู้ติดตามไม่ทำงานทำการ วันวันเอาแต่เสพสุขกับหญิงสาวจึงยิ่งเหิมเกริม พวกเขาต่างโกงกินกันอย่างไม่ไว้หน้า อีกทั้งไม่เก็บหลักฐานมิดชิดราวไม่ใส่ใจการตรวจสอบอีกหมิงเป่ยเซียนพาถงอ้ายฉิงแยกตัวไปร่วมรักอย่างติดใจในความสดใหม่ ขณะสององครักษ์แยกย้ายกันไปสอดใส่ในร่องสวาทของหญิงสาวทั้งสองที่พาตัวมาในห้องเดียวกันถงอ้ายเหม่ยถูกสอดกระแทกอย่างหนักมาหลายคืนติดกัน ยิ่งได้เจอชายซึ่งทั้งแข็งแกร่งทั้งถึกทนเพียงไม่ถึงชั่วยามก็อ่อนแรงนอนระทวยหายใจถี่สององครักษ์จึงหันกลับมารุมล้อมหญิงสาวอีกคนที่พามาเพื่อสอบสวนและเสพสุขไปพร้อมกัน“แม่นางจวน เจ้าเคยเข้าไปที่ห้องหนังสือของเจ้าเมืองถัง ได้เห็นหรือไม่ว่าเขามีช่องลับหรือนำของไป

ตอนที่สิบห้า  แผนลวงตาความใหญ่โตที่คับแน่นอยู่ข้างในเริ่มขยับเข้าดึงออก ยิ่งเขากระแทกแรงสาวน้อยก็เด้งสอดรับเร็วอื้อ...เหตุใดถูกเสียบทั้งท่ายืนจึงเสียวสะท้านได้ถึงเพียงนี้ถงอ้ายฉิงกรีดร้องส่ายหน้าด้วยถูกตอกกระหน่ำรัวไม่ยั้ง ยิ่งนางส่ายหนีเขายิ่งตรึงร่างกระแทกไล่ใบหน้าหล่อโน้มเข้าซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สอดลิ้นละเลงเลียเข้าไปในใบหู เลียไล่มาเรื่อยจนถึงเต้าทรวงอวบที่โยกไหวแล้วขบเม้มสร้างรอยแดงก่อนจะแทงสวนท่อนเอ็นขึ้นมากระแทกร่องจนเต็มแรง“ซี๊ดดดดด อ้า...”สาวน้อยโยกอวัยวะเบื้องล่างรอรับราวลอยอยู่บนสรวงสวรรค์ ของใหญ่ถูกกระแทกใส่จนเต็มร่อง ด้วยทั้งใหญ่ทั้งยาวจึงแทงเข้าไปได้ลึกสุด พาหญิงสาวให้เสร็จสมอีกครั้งและอีกครั้งภายในร่องรูสวาทร้อนฉ่า จุดเชื่อมต่อเคลือบฉ่ำเต็มไปด้วยน้ำขาวเหนียว กลิ่นคาวสวาทคละคลุ้งถงอ้ายฉิงต่อสู้อย่างไม่ยอมถอย กลางกายสาวโดนสลักปักตรึงด้วยทวนด้ามใหญ่ ช่องสวาทเต็มไปด้วยธารน้ำรัก สุดท้ายด้วยความอ่อนเพลียที่ถูกกระหน่ำอย่างต่อเนื่องจึงหลับคาดุ้นแข็

ตอนที่สิบเจ็ดอนุสาว“หัวหน้าถง ข้าขอแนะนำบุรุษที่ท่านกำลังเจรจาอยู่ ท่านนี้คือท่านอ๋องเป่ย ผู้ปกครองเมืองฝั่งเหนือทั้ง8มณฑล เจ้าบอกว่าไม่มีคนรู้จัก ท่านอ๋องของข้าพอจะนับได้หรือไม่” องครักษ์คุนจิ้งเอ่ยเสียงหนักถงฉิงผิงได้ฟังถึงกับเข่าทรุด ลงไปก้มหัวคำนับอย่างตกใจ“ขออภัย ผู้น้อยมีตาหามีแววไม่ ขอท่านอ๋องโปรดอภัย”“ไม่ต้องตกใจ ลุกขึ้นเถอะ ข้าไม่ได้ต้องการข่มขู่ เพียงอยากชวนให้คณะละครของเจ้าไปเปิดการแสดงที่เมืองในปกครองเท่านั้น”“ขอบังอาจถามเหตุใดท่านอ๋องจึงมีความประสงค์เช่นนั้นหรือขอรับ” หัวหน้าถงทำใจดีสู้เสือ ด้วยความเป็นความตายของคนทั้งคณะอยู่ในกำมือของเขาจึงจำเป็นต้องถามให้แน่ใจ“ข้าชอบดูละครร้องรำ คณะของเจ้าทำการแสดงได้ดี เห็นได้ว่าฝึกซ้อมกันมาอย่างตั้งใจ จึงอยากได้ชมดูอีกหลายๆครั้ง แต่จะให้ลำบากเดินทางไกล ข้าคงไม่ขยันเพียงนั้น จึงคิดได้เพียงยกคณะของเจ้าไปใกล้ๆเท่านั้น”“เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องการเดินทาง ข้าจะให้คนมาช่วยจัดการแ

ตอนที่สิบแปด คิดถึงหรือไม่ สาวน้อยโวยวายด้วยโดนโจมตีทั้งบนล่างทุกจุดเสียวจนน้ำหวานฉ่ำนองนิ้วมือร้อนละเลงบดขยี้เน้นเม็ดเสียวไม่หยุด ร่างบางบิดกายเกร็งดิ้น ภายในช่องคับแคบกระตุกเต้นเป็นจังหวะกระชั้นบีบรัดจนท่อนเอ็นซ่านเสียว“อ้า...อย่าได้ตอดรัดแน่นเพียงนั้น ข้าเสียวไม่ไหวแล้วเช่นกัน อืม...” เสียงแหบพร่าร้องบอกสองหนุ่มสาวซึ่งห่างเหินความหรรษาส่งแรงกายกระแทกกระทั้นไม่กี่คราก็เห็นสวรรค์ ทั้งกายเบาหวิวผ่อนคลายปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนเจิ่งนองหมิงเป่ยเซียนกระตุกท่อนปล่อยน้ำสวาทแล้วหยุดพักเพียงชั่วลมหายใจ ก่อนจะกระแทกหนักรัวเร็วมุดเข้ามุดออกอย่างต่อเนื่องไม่เว้นช่วง“ข้าคิดถึงเจ้ามาก อ้า...ฉิงฉิง ช่องทางของเจ้าช่างตอดรัดดียิ่งนัก โอ้ววว...”“ข้าเองก็คิดถึงแท่งหยกของท่านมากเจ้าค่ะ ยามนอนทุกคืนที่ไม่มีแท่งเนื้อมาเติมเต็มช่องทาง ข้ารู้สึกโหวงเหวงจนเงียบเหงา ซี๊ดดด...ท่านอ๋อง ท่านอย่าได้ทอดทิ้งข้านะเจ้าคะ อื้อ...”ถงอ้ายฉิงทั้งออดอ้อนทั้งออเซาะ อีกทั้งเด้งร่างตอบ

ตอนพิเศษ คณะละครถงเยว่เปิดการแสดงร่ายรำอย่างอ่อนหวานชดช้อยจนเป็นที่ติดอกติดใจแก่ผู้ชมทั้งหลายเหล่านางรำซึ่งเคยเปิดการแสดงพิเศษล้วนปรับตัวใช้ชีวิตธรรมดาสามัญอย่างเช่นคนทั่วไปบางนางมีชายหนุ่มชื่นชอบก็แต่งงานกันไปดังเช่นนางเอกสาวถงอ้ายเหม่ยซึ่งแต่งไปกับอาฉือแล้วแต่บางนางยังติดอกติดใจการร่วมรักอย่างเกษมสันต์อีกทั้งอยากมีรายได้พิเศษจึงเรียกร้องให้หัวหน้าคณะจัดหาลู่ทางให้พวกนางได้เปิดการแสดงหรือมีทางเลือกบ้าง หัวหน้าถงนำเรื่องมาปรึกษากับถงอ้ายฉิงซึ่งยังคงแวะเวียนมาพูดคุยเพื่อให้สาวน้อยนำความไปเจรจากับอ๋องเป่ยแม้ถงอ้ายฉิงยังเยาว์วัย แต่นางมีความคิดอีกทั้งมีน้ำใจจึงคิดอ่านให้ลงตัวพลางนำไปเสนอกับอ๋องเป่ยซึ่งเป็นสามีอย่างออกหน้าออกตา“อืม...เจ้าอยากให้ข้าเปิดการแสดงพิเศษให้เหล่าทหารที่รบทัพจับศึกอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อปลอบขวัญเช่นนั้นหรือ”“เจ้าค่ะ ครานี้ย่อมเป็นประโยชน์ทุกฝ่าย พวกพี่สาวของข้าได้รับเงินทองและความสุขสันต์ เหล่าทหารได้รางวัลเป็นการผ่อนคลายและมีกำลังใจในการสู