อนุของบิดาช่างน่ากินนัก

อนุของบิดาช่างน่ากินนัก

last update최신 업데이트 : 2025-11-29
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
평가가 충분하지 않습니다.
89챕터
3.8K조회수
읽기
서재에 추가

공유:  

보고서
개요
목록
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

Setอนุจะเป็นนิยายชุดต่อกัน3เรื่องนะคะ 1.อนุของบิดาช่างน่ากินนัก โดย มาวิญญา นางคืออนุของบิดาเช่นนั้นหรือ? เหตุใดจึงน่ากลืนกินนัก ทันทีที่คุณชายใหญ่สกุลฉู่ได้เห็นลู่ไป๋อิง เขาก็ถูกสะกดด้วยส่วนโค้งส่วนเว้าอันเย้ายวนที่ปรากฎชัดจนเลือดลมในกายแตกพล่าน 2.อนุของเรือนหลังช่างสุขสันต์หรรษา โดยมาวิญญา มารดาของนางเป็นอนุ ส่วนนางก็ยึดแนวทางของมารดา เป็นอนุผู้เลอโฉมเช่นกัน เป็นอนุแล้วอย่างไร ย่อมสุขสบายมีกินมีใช้และไม่ต้องลำบากตรากตรำเช่นภรรยาคนอื่น หากได้รับความโปรดปราน ข้าวของมีค่ามากมายล้วนกองอยู่ตรงหน้า ที่สำคัญคือหากต้องการสิ่งใด เพียงใช้ถ้อยคำหวานหูและเสน่หาบนเตียงก็ได้มา แล้วนางจะต้องตั้งคอแบกหน้าตาเป็นภรรยาเอกที่มีหน้าที่เพียงเลี้ยงบุตรชายเพื่อเหตุใด 3.อนุของน้องชายช่างน่าอร่อยนัก โดยมาวิญญา นางได้รับการอบรมสั่งสอนให้เป็นอนุที่ดี ไม่ว่าท่วงท่าลีลาใดล้วนฝึกฝนเพื่อนำมาบำเรอให้สามีติดใจ ผู้ใดจะคิดว่ากระทั่งพี่ชายของสามีก็ยังหลงใหลและลักลอบกินของอร่อยอยู่บ่อยครา ฝากติดตามด้วยนะคะ มาวิญญา

더 보기

1화

แนะนำตัวละคร

After six years of marriage, Beverly Sinclair discovers that her husband's love and devotion were nothing but lies. She couldn't understand how Evan Gray could be such a good actor. He claimed he loved her more than life itself, but could this really be considered love?

And so, she decided to leave him. She made a call and said, "Chief Bronson, please take me back to the team as soon as possible."

"Bev, Evan will probably lose his mind if you suddenly go missing," James Bronson said, sounding a little surprised. He knew Beverly and Evan had been married for six years. They even had a son together.

Their life was picture-perfect, and Evan loved Beverly more than anyone could imagine.

"He doesn't matter anymore." Beverly tightened her grip on her phone.

"Alright, then. It was a huge loss to the organization when you decided to leave. Give us a month at most to make the arrangements. When the time comes, 'Beverly Sinclair' will disappear from the face of the earth, and 'Cipher' will return to the team," James said.

"Thanks, Chief Bronson."

Beverly put her phone away and looked at a laptop screen, which showed surveillance footage of a man and a woman making love in every corner of the villa.

The sight pierced Beverly's eyes. She and Evan had met and fallen in love ten years ago, going from being students to getting married. She'd never once imagined he would betray her. He'd cheated on her with their son's nanny, Cindy Beech.

In the footage, the colorful wrappers of countless condoms lay scattered across the study floor. A few of them even fell on their marriage certificate, which was stored in the safe.

Beverly's body had suffered permanent damage after giving birth to her and Evan's son, Harold Gray. She'd wanted to try for another, but it had been a challenge to even conceive.

She and Evan had never used another condom since then, but he tore open one after another in the surveillance footage, seemingly insatiable.

How could he do this to her?

Just then, Beverly received a message notification on the laptop. It came from Evan's WhatsApp account, which was logged in on the computer.

"Harry said he'll address Beverly as 'Mom' and me as 'Mommy.' What about you, babe?"

The reply was immediate. "You're my babe too."

Beverly looked at the reply and slumped in her seat, clutching her aching chest. She clenched her fists so tightly that her nails dug into her palms, drawing blood. The pain couldn't compare to the agony her heart was in, though.

She forced herself to calm down as she looked through the countless messages Evan and Cindy had sent each other. It turned out Evan had been cheating on her since she'd had Harold! The affair had gone on for five years, yet there had never been a crack in his facade.

The fallen wedding photos, capturing their supposed deep love, were even more jarring than the pile of condoms.

Beverly suddenly thought of Harold. It was parent-child day at the kindergarten, and he was there with Cindy. The thought of Harold addressing Cindy as "Mommy" made Beverly's heart twist painfully.

He was her son!

She grabbed her car keys and headed downstairs. Suddenly, she heard the maids whispering among themselves.

"Oh, my goodness. What is this? What's it doing among Mrs. Gray's clothes?" one asked.

"Look at all the holes in this. Can you even still call it a garment?"

"Shh. It belongs to that person," a maid whispered.

"Throw it into her room."

"God, she's such a slut. Isn't she afraid of retribution for seducing a married man?"

Beverly watched as a maid opened the door to Cindy's bedroom on the first floor and threw a skimpy negligee inside. Then, she and the rest of the maids continued gossiping about Cindy.

"M-Mrs. Gray?" The maids were stunned when they spotted Beverly. They quickly hurried off, pretending that they were busy.

It turned out Beverly was the only one in this whole place who'd been kept in the dark.

Beverly was distraught as she hurried to the kindergarten. There, she saw Cindy and Harold having fun together.

When Harold noticed Beverly standing there with her hands empty, he asked in displeasure, "Mom, where are the mango tarts?"

"I forgot, Harry," she said.

"Go and buy them now, then." Harold got mad. "Cindy's been talking about them for days!"

"It's fine, Harry. I can get them myself if I want to have them," Cindy said considerately.

Beverly suddenly wanted to laugh at herself for being such a fool. In the past, she'd even occasionally rewarded Cindy upon seeing how well she took care of Harold.

Harold looked at Cindy with a fawning expression. "Cindy, didn't you say the food there is delicious and that it's a trendy spot where you have to wait in line for three hours to get the tarts? How can you leave for that long when you have to be with me? I'll make Mom buy it for us."

"We can't make Beverly do that for us," she protested.

"Mom likes doing things for me. She'll be upset if I don't let her," Harold said, sounding proud to have Beverly wrapped around his finger.

His words hurt Beverly, and her gaze turned cold.

Just then, a kindergarten teacher approached them. "We're having a three-legged race next. Each child will pair with one parent for it."

Beverly really wanted to accompany Harold. She said, "Harry, I'll do it with you."

"No, thanks." Harold took the rope from the teacher and focused on tying his and Cindy's legs together. He didn't even spare Beverly a glance as he added, "Cindy's a better fit for this."

"Harry, I'm your mother!" Beverly didn't give up so easily. She stepped forward to grab Harold's hand.

But he shook her off and shouted, "You're so annoying, Mom! Can't you just give up being my mom for a little while? Do it for my sake!"

Beverly felt like she'd been stabbed in the heart. "What did you say?"

She'd almost lost her life giving birth to Harold, and she'd loved and cared for him with all her heart. She'd been there for every day of his life, watching as he grew up.

Meanwhile, Cindy had only cared for him for three months, and yet, he was already so partial toward her.

"Beverly, you're willing to do anything for Harry, right? Anyway, who wouldn't want to have a gymnast as a mother? I'm younger, more energetic, and prettier than you," Cindy said.

"With Cindy on my team, I'm sure we'll win!" Harold exclaimed.

He and Cindy high-fived. Then, she held his hand while giving Beverly a taunting look, making the latter tremble in rage.

"Who do you think you are to be so rude to my wife?" Suddenly, Evan cut in coldly, his voice laced with fury. He approached Beverly and wrapped an arm around her waist. "You're just Harold's nanny. If I ever catch you talking back to my wife again, you'll be thrown out of the Gray residence! Now, apologize!"

Cindy immediately lowered her head, making her shoulders tremble slightly as if she were terrified. She said meekly, "I'm sorry, Beverly. I won't do it again."

Beverly felt only coldness in her heart as she watched them sing the same tune to deceive her. All she wanted now was Harold. She would take him with her when she left.

However, Harold suddenly screamed, "Daddy, why did you shout at Cindy? She's not wrong—Mom is old and stupid!"

He had no qualms about completely tearing Beverly down just to defend Cindy. Beverly couldn't understand how he'd turned out like this.

She asked shakily, "Do you like her that much? Do you want her as your mother?"

He glared at her and declared frostily, "I do!"

Those words were the straw that broke the camel's back.

Beverly watched as Harold held Cindy's hand tightly and pulled her to the race's starting line. They two snuggled and weaved their way through the course of the race, chatting and laughing.

Beverly's heart shattered at the sight.

Evan said soothingly, "Honey, Harry's still young. We have plenty of time to educate him properly. Don't let this get to you. I'll make time to talk to Mom about sending Cindy off, okay?"

His tender gaze and sweet words were the same as always, but they now seemed like poison being forced into Beverly's system.

Her heart was in agony. Since both Evan and Harold had picked Cindy over her, she no longer wanted them. There was nothing holding her back anymore.

Beverly pushed Evan away and left the kindergarten. She would disappear without a trace in a month, at most. From then on, she would have all the freedom in the world, and there would no longer be any space for them in her life.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
89 챕터
แนะนำตัวละคร
อนุของบิดาช่างน่ากินนักโดย มาวิญญานางคืออนุของบิดาเช่นนั้นหรือ? เหตุใดจึงน่ากลืนกินนัก ทันทีที่คุณชายใหญ่สกุลฉู่ได้เห็นลู่ไป๋อิง เขาก็ถูกสะกดด้วยส่วนโค้งส่วนเว้าอันเย้ายวนที่ปรากฎชัดจนเลือดลมในกายแตกพล่านแนะนำตัวละครลู่ไป๋อิง อนุสาวคนสุดท้ายของนายท่านผู้เฒ่าฉู่เจ้าของจวนคหบดีฉู่คนก่อน*ฉู่จิ้นไห่ บุตรชายใหญ่ของนายท่านผู้เฒ่าฉู่ ผู้ครอบครองจวนคหบดีฉู่คนปัจจุบัน*ฉู่ฮูหยิน ภรรยาเอกของนายท่านผู้เฒ่าฉู่และเป็นมารดาของฉู่จิ้นไห่ตอนที่หนึ่งอนุของบิดาร่างบอบบางที่แหวกว่ายอยู่ในบึงบัวอย่างเริงร่าสองแขนเคลื่อนไหวไปตามกระแสน้ำอย่างอิสระ ส่งเสียงหัวเราะใสสะท้อนอยู่ท่ามกลางความเงียบของธรรมชาติคล้ายกำลังมีความสุขกับสายน้ำเย็นในช่วงใกล้ค่ำสร้างความประหลาดใจให้กับ ‘ฉู่จิ้นไห่’ บุตรชายคนโตแห่งสกุลฉู่เป็นอย่างมาก นางคือผู้ใดกัน เหตุใดจึงลอบเข้ามาว่ายน้ำในเขตจวน ของเขาได้ ฉู่จิ้นไห่เหลียวซ้ายแลขวาหวังหาบ่าวรับใช้สักคนมาถามไถ่ทั้งสั่งความแต่กลับไร้เงาผู้คนมีเพียงเสียงนกร้องขับขานเคล้าคลอกับบรรยากาศรกครื้มของสวนด้านหลังซึ่งอยู่สุดกำแพงจวนด้วยฐานะบุตรชายคนแรก ฉู่จิ้นไห่ซึ่งเพิ่งได้คร
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่หนึ่ง อนุของบิดา ( กรุบกริบ)
ตอนที่หนึ่ง อนุของบิดา หญิงสาวซึ่งขึ้นจากน้ำอย่างสดชื่นเพิ่งสังเกตเห็นร่างสูงและสายตาที่จ้องมองอยู่ จึงแสดงอาการตกใจหยุดชะงักการก้าวเดินแล้วรีบใช้สองมือกอบกุมปกปิดทรวงอวบใหญ่ของตนเองเอาไว้ด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ“คุณชายใหญ่ อย่ามองเจ้าค่ะ” เสียงที่เอ่ยช่างสั่นพร่าบอกไม่ได้ว่าเป็นด้วยความเขินอายหรืออย่างอื่นฉู่จิ้นไห่มองมือเล็กที่ไม่อาจปกปิดสิ่งใดได้แต่ยังพยายามขยับเขยื้อนไปมาด้วยรอยยิ้มบาง“เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ? เป็นสาวใช้ของเรือนใดกันจึงลอบมาเล่นน้ำยามพลบค่ำเช่นนี้”ข้อสันนิษฐานของฉู่จิ้นไห่ย่อมมีความเป็นไปได้ เพียงแต่สาวใช้นางนี้ช่างเย้ายวนเกินไป“ข้าคืออนุลู่เจ้าค่ะ ‘ลู่ไป๋อิง’” เพียงได้ยินหญิงสาวแนะนำตัวว่าเป็นอนุในเรือน หัวใจที่ลิงโลดย่อมเหี่ยวเฉาลงทันทีด้วยหากเป็นเพียงสาวใช้ย่อมนำมาอุ่นเตียงโดยง่าย แต่หากเป็นอนุของชายอื่นคงหมดหนทางแล้ว“อนุลู่หรือ เจ้าเป็นอนุของเจ้ารองหรือเจ้าสาม”ไม่แปลกที่ฉู่จิ้นไห่จะคาดเดาไม่ถูกด้วยเขาเพิ่งกลับมาจากเมืองหลวงเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวหลังจากไปประจำยังสาขาใหญ่ที่นั่นอยู่หลายปี อีกทั้งจวนสกุลฉู่ยังมีคุณชายรอง คุณชายสาม ซึ่งต่างแต่งภรรย
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่หนึ่ง อนุของบิดา2 ( กรุบกริบ)
ตอนที่หนึ่ง อนุของบิดา ฉู่จิ้นไห่ถูกสะกดด้วยส่วนโค้งส่วนเว้าอันเย้ายวนที่ปรากฎชัดจนเลือดลมในกายแตกพล่านเผลอเดินตามการโยกส่ายไปอย่างเชื่องช้าราวต้องมนต์สะกดเป็นจังหวะเดียวกับที่หญิงสาวที่เพิ่งเดินแค่ไม่กี่ก้าวขาก็อ่อนแรงจนพันกันพาให้หกล้มเสียหลักลงไปกองกับพื้น“โอ๊ย!...”"เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เจ็บที่ใดหรือไม่” ฉู่จิ้นไห่ที่ตามมารีบถลาเข้าประคองร่างบอบบางพลางถามไถ่ “ข้า...ข้าเจ็บขา”น้ำตาที่ปริ่มขอบตาทั้งใบหน้าอ่อนหวานที่เหยเกด้วยความเจ็บปวดยิ่งแลยิ่งน่าสงสารนัก“เช่นนั้นข้าจะอุ้มเจ้าไปส่งก็แล้วกัน” ฉู่จิ้นไห่ตัดสินใจช้อนร่างเล็กขึ้นมาในอ้อมแขนพลางเอ่ยถาม“เรือนของเจ้าอยู่ตรงไหน”“ตรงโน้นเจ้าค่ะ”ฉู่จิ้นไห่เดินตามคำชี้บอกของร่างแน่งน้อยซึ่งยิ่งโอบกอดยิ่งสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลทั้งกลิ่นหอมรัญจวนจนอยากจะโอบรัดให้แนบแน่นยิ่งขึ้นยิ่งความอวบอิ่มที่ดันเด้งอยู่ตรงหน้าอกแกร่งช่างเชิญชวนให้เขาอยากจะวางร่างบางลงแล้วขยำขยี้เสียให้สาแก่ใจอนุสาวของบิดานางนี้ช่างมีของดีใหญ่ล้นเกินตัวนัก มิน่าท่านพ่อจึงไม่อาจยับยั้งชั่งใจ “เรือนหลังนี้หรือ เหตุใดไกลนัก” สายตาของเจ้าบ้านสกุลฉู่คนใหม่มองเรือนเก่าใ
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่สอง ช่างน่ากินนัก (NC)
ตอนที่สอง ช่างน่ากินนัก คราวนี้มือเล็กพะวักพะวนไม่รู้ว่าควรปิดด้านบนหรือด้านล่างก่อนดีจึงสลับไปสลับมาอยู่อย่างนั้นฉู่จิ้นไห่ถูกภาพความขาวกระจ่างตรงหน้าพาให้เดินช้าๆอย่างล่องลอยเข้าไปใกล้ความอวบอิ่มที่เมื่อครู่เพียงแค่คิดว่าจะใหญ่เพียงใดกัน“คุณชายใหญ่อย่ามองเจ้าค่ะ”เสียงที่ร้องห้ามกับท่าทางเดี๋ยวปิดข้างบนเดี๋ยวขยับมาปิดด้านล่างแต่ไม่อาจปิดส่วนใดได้สักนิดช่างน่าขันนักแทนที่ชายหนุ่มจะละสายตาจึงยกยิ้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้ม ทว่าดวงตายังคงฉายแววล้อเลียน“ข้ามิได้มองเห็นสิ่งใดเลย นอกจาก..."มือใหญ่อดไม่ได้ที่จะเอื้อมออกไปแตะสัมผัสความนุ่มฟูที่ลอยเด่น ครั้นบีบขยำจนสองก้อนเต้าเด้งสู้มือแล้วจึงคิดอยากสัมผัสมากขึ้นไปอีก“หนาวหรือ?”สายตาคมจับจ้องหญิงสาวที่ตัวสั่นเทายกปากอ้าๆหุบๆคล้ายจะเอ่ยห้ามแต่เมื่อเขาลูบไล้กอบกุมกลับเด้งแอ่นส่งก้อนเนื้ออวบอิ่มอย่างเชิญชวน“หนาวเจ้าค่ะ” เสียงที่ตอบทั้งสั่นพร่าทั้งซ่านกระเส่าพาให้ในใจของชายหนุ่มเผลอคิดหยาบโลนไม่ได้อยากได้ยินเสียงร้องครวญครางของนางเหลือเกิน “เช่นนั้นข้าจะช่วยให้อุ่นขึ้นดีหรือไม่” คำพูดย่อมไวกว่าความคิดแต่การกระทำกลับไวกว่าฉู่จิ้นไห่ก้าวเข
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่สอง ช่างน่ากินนัก2 (์NC)
ตอนที่สองช่างน่ากินนักอนุสาวของบิดานางนี้ช่างเป็นของดีที่หาได้ยากนัก ดูสิ อกอวบอิ่มเด้งไหวขนาดใหญ่ล้นมือเกินหน้าเกินตานักแล้วยังเอวเล็กที่น่าโอบกอดกับใบหน้าที่อ่อนหวานน่ารักสำคัญที่สุดคือเนินโหนกที่นูนเด่น อยากเห็นเหลือเกินว่าร่องของนางจะน่าพิศวาสเพียงใด ท่าทางของอนุสาวผู้อ่อนเยาว์ของบิดาที่แววตาล่องลอย ปากสั่นบวมอย่างน่ารังแกนักพาให้ฉู่จิ้นไห่ไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้อีกต่อไปจะให้เขาหยุดตอนนี้จะทันได้อย่างไรเนื้อเข้าปากเสือแล้วย่อมไม่อาจคายออกอนุของท่านพ่อแล้วอย่างไร? ท่านพ่อไม่อยู่แล้ว สมบัติทุกชิ้นย่อมตกเป็นของเขา รวมทั้ง...นาง“ไม่ต้องกลัว ลู่ไป๋อิง ข้าจะทะนุถนอมเจ้า” ถ้อยคำปลอบโยนที่ฟังไม่ค่อยเข้าใจออกมาพร้อมการคลึงเคล้นบีบขยำสองเต้ากลมกลึงที่ช่างน่าฟัดหนักขึ้นดูสิ เม็ดบัวสีชมพูของนางช่างตั้งเด่นล่อตานักไม่รอให้หญิงสาวได้ทักท้วงอีก สองมือใหญ่ตรงเข้าบดบี้จุกกลางเต้าทรวงอิ่มพลางวนเขี่ยสลับกับการฟอนเฟ้นบีบเคล้นจนสองก้อนเนื้อบิดเบี้ยวไปตามแรงฉู่จิ้นไห่ลดใบหน้าลง สองมือจับเต้าทรวงทั้งสองข้างให้แนบชิดกันแล้วส่งริมฝีปากอุ่นปัดผ่านเม็ดบัวที่แข็งชันพลางแลบลิ้นตวัดเลียสลับไปมาเรียก
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่สาม เหตุใดเสียวมากเช่นนี้ (NC)
ตอนที่สาม เหตุใดเสียวมากเช่นนี้ลู่ไป๋อิงได้แต่ระบายความเสียวซ่านผ่านความคิดในใจและเสียงที่ร้องครางแผ่วเบาขณะฉู่จิ้นไห่ละเลงกลืนกินกลีบอวบอิ่มทั้งซ้ายทั้งขวาและร่องตรงกลางที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานอย่างตะกละตะกลามราวหิวโหยยิ่งเพียงเขาห่อปากดูดกลืนความหวานฉ่ำจนแก้มตอบ ร่างบางที่คล้ายจะขยับหนีกลับเชิดหน้าแอ่นสะโพกขยับสองกลีบนุ่มเข้าใส่ปากของเขาอย่างลืมอายอ้า...เหตุใดเสียวมากเช่นนี้ ร่างเล็กได้จังหวะใช้สองมือที่ขยำเตียงจนผ้าปูยับยู่ดันตัวเองให้ชะโงกมองกลางหว่างขาของตนเองด้วยความตื่นเต้นริมฝีปากที่ถูกปลดปล่อยขบเม้มเข้าหากัน ขณะเผลอเอื้อมมือขยุ้มกลุ่มผมที่ผลุบโผล่มุดอยู่กลางเรียวขาของนางอย่างตั้งอกตั้งใจด้วยกามารมณ์ที่ปลุกขึ้นจนเดือดพล่านเนินโหนกของนางช่างอวบอิ่มมิดชิดนัก ไม่น่าเชื่อว่าจะถูกท่านพ่อบุกทะลวงสอดใส่ไปแล้ว สองขาเรียวขาวถูกแยกออกกว้างยิ่งกว่าเดิมเพื่อรองรับการบดขยี้โจมตีของนิ้วและลิ้น ร่องสีหวานตอดรัดเป็นจังหวะคายน้ำหวานใสออกมาส่งกลิ่นคละคลุ้ง กลีบดอกไม้ทั้งสองข้างนี่ก็น่ามองนัก แล้วยังน้ำใสกลิ่นหอมนี่อีกเล่า อืม...อร่อยยิ่ง ฉู่จิ้นไห่ก้มลงส่งลิ้นสากปาดเลียโดยรอบสองร่องกล
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่สาม เหตุใดเสียวมากเช่นนี้2 (NC)
ตอนที่สาม เหตุใดเสียวมากเช่นนี้ถึงตอนนี้ ลู่ไป๋อิงซึ่งกำลังหอบหายใจจากการเสร็จสมเป็นครั้งแรกจึงใช้สายตามองท่อนกายอันใหญ่โตแข็งแรงที่กำลังจะมุดเข้ามาในร่างกายด้วยความตื่นตะลึงโอ้ว!...เหตุใดใหญ่โตเพียงนี้ไม่เหมือนกับของนายท่านคนก่อนที่ทั้งเหี่ยวทั้งเล็กสักนิด “ไม่ต้องกลัว ข้าจะค่อยๆเข้าไป”ขนาดแท่งทวนคู่กายของเขาไม่ธรรมดา คงต้องใจเย็นสักหน่อยฉู่จิ้นไห่เข้าใจดีว่าเอ็นร้อนที่แข็งแกร่งใหญ่โตชูชันของตนเองย่อมทำให้หญิงสาวตกตะลึงตัวสั่นเทาแม้จะเคยสอดใส่มาแล้วก็ตามแต่ความจริงแล้ว ลู่ไป๋อิงไม่ได้หวาดกลัวความใหญ่โตนั้นนางเพียงรอคอยอยู่นานจนอดใจไม่ไหวแล้วต่างหากชายหนุ่มค่อยๆจับหัวกลมมนของตนเองถูเขี่ยเย้าแหย่ติ่งเนื้อสีแดงที่แข็งชันของหญิงสาวก่อนจะสอดช้าๆเข้าไปในร่องช่องทางสวาทอันแน่นหนึบเนินเนื้อสีหวานและโพรงนุ่มฉ่ำน้ำค่อยๆกลืนกินแท่งเนื้อแข็งแกร่งเข้าไปทีละน้อย พร้อมกับแรงบีบเคล้นที่เต้าทรวงอวบอิ่มจนสั่นเคลิ้มไปทั่วกายลู่ไป๋อิงถูกของใหญ่เติมเต็มในช่องว่างอย่างไม่เคยได้รับจึงบิดกายแนบชิดยั่วยวน ใบหน้างามบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านที่พวยพุ่งขึ้นสูงกลีบดอกท้ออวบอิ่มเปิดรับแก่นกายใหญ่ที่สอ
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่สี่ ครางอีกสิ (NC)
ตอนที่สี่ครางอีกสิยามท่อนลำใหญ่ถูกถอดออกร่างบางย่อมรู้สึกวูบโหวงจนต้องยกสะโพกผวาตาม ครั้นความแข็งแกร่งกระแทกตอกโถมแรงอัดกลับเข้ามาจนเต็มแน่น สะโพกเล็กกลับถูกบดบี้จนแทบจมไปกับพื้นเตียง“อ้า...แน่นมาก ดียิ่ง ลู่ไป๋อิง เจ้าครางอีกสิ ครางดังดังให้ข้าได้ยินชัดชัด”ฉู่จิ้นไห่ถูกความเสียวซาบซ่านเร่งเร้าจนพลุกพล่าน สองมือจับเรียวขาขาวยกตั้งขึ้นชี้ฟ้าเปิดหนทางให้ขยับเอวลากสาวแท่งกายออกมาแล้วดันกลับเข้าไปอย่างแรงจนเสียงเนื้อกระทบกระแทกดังสนั่น“ซี้ดดด...อื้อออ...”เสียงหวานครางกระเส่าเคล้าคลอไปกับจังหวะกระแทกกระทั้นเร่งให้เอวหนาควงร่อนเป็นวงพาท่อนลำหมุนคว้านไปทั่วร่องดอกไม้ฉ่ำแล้วตอกอัดผลุบเข้าผลุบออกไม่หยุดการเคลื่อนไหวที่ทั้งงัดเสยทั้งซอยถี่ ไม่ว่าจะส่วนไหนของโพรงเนื้อนุ่มล้วนถูกถูไถเสียดสีลากครูดสัมผัสกระทุ้งจนความเสียวแล่นพล่านไม่ต่างจากระลอกคลื่นที่ซัดสาดพลิ้วไหวไม่มีผ่อนร่องสีหวานถูกเสียดสีต่อเนื่องจนร้อนฉ่า ใบหน้าเล็กที่แดงก่ำมีน้ำตาปริ่มอยู่ที่ปลายตาส่งเสียงกรีดร้องออกมาดังยาวก่อนจะสั่นกระตุกเกร็งค้างจิกเท้ากำมือพร้อมช่องทางรักที่ตอดรัว“ซี้ดดดดดดดดดดดด...”ฉู่จิ้นไห่ส่งหญิงสาวขึ้นไ
last update최신 업데이트 : 2025-08-27
더 보기
ตอนที่ห้า ครางอีกสิ2 (NC)
ตอนที่ห้า ครางอีกสิ เมื่อได้พักครู่หนึ่งจนพอหายเหนื่อย ชายหนุ่มจึงจับร่างบางให้คุกเข่าคว่ำหน้าเปิดแยกก้นขาวหาร่องดอกไม้ชุ่มฉ่ำแล้วจับแท่งเนื้อที่ยังแข็งแกร่งเสียบสอดลงไป“อ้า...โดนไปหนึ่งคราแล้วยังคงแน่นนัก โอ้ว...เสียวยิ่ง”ด้วยโพรงถ้ำถูกทะลวงด้วยของใหญ่ไปแล้วทั้งยังมีน้ำรักอยู่ด้านในจึงลื่นไหลพาให้ท่อนลำแข็งถอนออกจนสุดแล้วตอกกลับพรวดเดียวเต็มร่องรูที่เปิดอ้าเป็นโพรงเกิดเสียงเนื้อกระทบกระแทกดังสนั่นก้นขาวที่ด้านล่างจำต้องโยกส่ายรับแรงที่โหมกระแทกอีกครั้งและอีกครั้งจนเต้าทรวงสองข้างแกว่งไกวสะท้านไหวเรียกมือหนาให้กอบกุมบีบขยำจนบิดเบี้ยวแทบไม่เป็นรูปทรง“อื้ออออ...เสียว อู้ววว เสียวยิ่ง”ลู่ไป๋อิงร้องบอกความรู้สึกอีกครั้งและอีกครั้ง ฉู่จิ้นไห่จึงกดแช่แท่งกายแล้วลากสั้นแต่รัวถี่เพื่อให้ความแข็งใหญ่ลากครูดโดนทุกจุดเสียวด้านในถ้ำอุ่นแสนหวานที่บีบแน่นตอดรัดกลืนกินแท่งทวนแข็งที่มุดหายจนสุดความยาว“ข้าจะมอบความเสียวให้เจ้ามากขึ้นอีก ดีหรือไม่”ไม่รอคำตอบเช่นเคย ด้วยดุ้นลำใหญ่งัดเสยคว้า
last update최신 업데이트 : 2025-08-28
더 보기
ตอนที่ห้า สำเร็จแล้ว (NC)
ตอนที่ห้า  สำเร็จแล้ว  แน่นอนว่านางคือ ‘ลู่ไป๋อิง’ อนุสาวคนสุดท้ายของเจ้าบ้านคนก่อนซึ่งมีอายุเพียง19ปีด้วยบิดายากจนไม่อาจชำระหนี้ที่ติดค้างจึงนำนางมามอบให้แก่นายท่านจวนสกุลฉู่ซึ่งมีวัยถึง50กว่าปีแล้ว เพียงคืนแรกสามีเฒ่าก็คึกคักร่วมรักกับนางถึงสองคราแม้ครั้งที่สองจะไม่สามารถหลั่งน้ำรักออกมาแต่ก็ทุ่มเทแรงกายไปไม่น้อยจนเหน็ดเหนื่อยหลังจากนั้นเขาก็ออกไปทำงานแล้วเกิดพลาดพลั้งตกม้าจนโดนเหยียบสิ้นชีวิตซึ่งไม่เกี่ยวกับนางสักนิด แต่ฉู่ฮูหยินกลับกล่าวหาว่าสาเหตุเป็นเพราะนางทันทีที่เสร็จพิธีศพของสามี ภรรยาเอกสกุลฉู่ก็จัดการกับเหล่าอนุอย่างโหดร้าย ทั้งขับไล่ออกจากจวนโดยไม่ให้สมบัติติดตัว กลั่นแกล้งด้วยการย้ายเรือนให้เล็กลง ลดจำนวนสาวใช้ รวมทั้งลดเบี้ยรายเดือนลู่ไป๋อิงซึ่งเพิ่งเข้ามาเป็นอนุและอ่อนเยาว์ที่สุดย่อมตกเป็นเป้าความไม่พอใจที่ฉู่ฮูหยินเก็บกักไว้นานแล้ว นางจึงโดนส่งมายังเรือนที่อยู่ไกลที่สุดทั้งยังไม่ให้เงินรายเดือนสักแดงนั่นยังไม่ร้ายเท่ากับการที่ฮูหยินผู้นั้นสั่งให้บ่าวชายหลา
last update최신 업데이트 : 2025-08-29
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status