All Chapters of บ่วงรักทานตะวัน: Chapter 31 - Chapter 39

“อือ...”“แล้วมีอะไรล่ะ” “คิดถึงไง”“แหวะ” ทานตะวันขบขันเพื่อนรักที่ทำหน้าปุเลี่ยนๆ เมื่อโดนเธอแหวะใส่“ตะวันอ่า แหวะใส่เราทำไม” “ก็มันหมั่นไส้นี่นา”ทานตะวันหัวเราะร่วนด้วยรู้นิสัยเพื่อนว่าชอบทำหมาหยอกไก่กับเธอ แต่ยามจริงจังพัชระก็เป็นที่พึ่งได้ทุกครั้งไป“เพชรได้ยินเรื่องคุณย่าล้มเข้าโรงบาลก็เลยเป็นห่วงมาดูตะวันให้แน่ใจ เนี่ยเพชรแอบส่องที่หน้าต่างเห็นตะวันหลับปุ๋ยอยู่ก็เลยไม่กล้าเรียก”“เรียกได้ จะเป็นไรไป” “เกรงใจน่ะสิ นี่เพชรก็เลยนั่งรอหน้าประตูจนยุงกัดเลยตบมันเสียงดังไปหน่อย”เด็กหนุ่มเจื้อยแจ้วทำให้คลายกังวลไปได้ แต่ทานตะวันยังคงรักษาระยะห่างด้วยการออกมานั่งที่บันไดคุยกับเด็กหนุ่มแทนที่จะชวนเข้าข้างใน “มีอะไรรึเปล่า แล้วนี่คุณตารู้มั้ยว่าเพชรมาหาตะวัน”“ไม่รู้นะซี้ ถ้ารู้ก็ไม่ให้มาหรอก รายนั้นก็พวกอีโก้สูงพอๆ กับอาภูมิของตะวันนั่นแหละ เอะอะก็ด่าๆ นี่เพิ่งได้ยินเด็กในไร่คุยกันว่าเมื่อวานเพิ่งด่าผู้จัดการไร่ที่บุกมาหาคุณย่าถึงนี่เรื่องล้ำที่กันโดยไม่บอกไม่กล่าว”“ตะวันนึกแล้วว่าคุณตาต้องมีเหตุผล”“ก็นั่นนะสิใครจะเหมือนอาภูมิของตะวัน” เด็กหนุ่มได้ทีค่อนขอดอีกฝ่าย

“สงสารก็แต่คุณเพชร เทียวไล้เทียวขื่อหนูตะวันมานาน จวงก็นึกว่าจะได้ลงเอยกัน ไร่สองไร่จะได้ไม่ต้องทะเลาะกันบ่อยๆ แบบนี้นะคะ”จวงถอนใจยาว สองมือเกยคางอย่างคิดหนัก ภาคินีได้แต่ส่ายหน้าพลางนึกไปถึงบ้านไร่ ป่านฉะนี้ทานตะวันจะเป็นอย่างไรบ้างยังไม่รู้...ทานตะวันมองตามเพชรขี่จักรยานกลับออกไปจนลับสายตาก็ลุกขึ้นเปิดประตูเข้าไปในบ้านก่อนจะพรูลมหายใจออกด้วยความอัดอั้น เธอไม่ชินกับการรับรู้ความรู้สึกของเพื่อนที่มีต่อเธอทั้งที่รู้มานานแต่เธอเลือกที่จะปฏิเสธมาตลอด แต่ตอนนี้เธอรู้ใจตัวเองและรู้ใจอาหนุ่มแล้ว เธอไม่อาจรับความรู้สึกของเพชรได้พอปิดล็อคประตูเสร็จสรรพร่างบางในชุดเดรสสั้นสีขาวชุดเดิมเมื่อวานก็หมุนตัวกลับเข้าไปด้านในแล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อพบใครอีกคนยืนหน้านิ่งอยู่กลางบ้าน“อาภูมิ!”“ก็อานะสิ นึกว่าผีรึไง”อาหนุ่มสวนทันควันสีหน้างอง้ำเหมือนเด็กถูกขัดใจไม่มีผิด“เปล่าค่ะ ตะวันแค่ตกใจ” เธอตอบทั้งที่ใจเต้นระทึกนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วอดหน้าแดงไม่ได้เธอเบี่ยงตัวหลบอาหนุ่มแล้วเดินตัวลีบผ่าน แต่ยังไม่ทันพ้นก็ถูกรวบเอวจนแผ่นหลังของเธอปลิวเข้ามาปะทะแผงอกล่ำของเขาอย่างแรง“ไม่คิดเลยนะว่ามาถึงจะเจอฉา

เธอบอกอย่างว่าง่ายแต่แล้วกลับทำหน้ามุ่ยเมื่อนึกตามคำพูดภูมิเมื่อครู่“แต่อาภูมิยังไม่แก่จริงๆ นะคะ ก็แค่อายุมากกว่าตะวันมากไปนิดแล้วก็เกิดก่อนตะวันนานมากๆ ไปหน่อยแค่นั้นเอง” “ชื่นใจ”“อาภูมิวางใจนะคะ ตะวันจะแก่ทันอาภูมิเอง”ภูมิฟังแล้วถึงกับหลุดขำ ริมฝีปากหนาจรดแก้มนวลหอมฟอดเสียงดัง “อาก็รักตะวัน รักที่ตะวันเกิดทีหลังแต่พยายามจะแก่ทันอา” “อาภูมิอะ พูดซะตะวันเขิน” “อาชอบที่ตะวันเขิน” เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะฉวยมือเธอมาวางแนบอกของตัวเอง “ได้ยินไหม” “หือ”“หัวใจอากำลังเต้นแรงมันตื่นเต้นแทบระเบิดออกมานอกอกแล้ว” “อาภูมิตื่นเต้นทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกคนรึเปล่าคะ อย่างเช่นคุณสร้อย...” อื๊อออออ... เด็กสาวครางประท้วงในลำคอ เพราะเธอไม่เพียงพูดไม่ทันจบอาหนุ่มก็ก้มประกบริมฝีปากเธอ เรียวลิ้นร้อนซอกซอนชอนไชทุกอณูจนเธอร้อนรนเผลอตอบรับอีกฝ่ายด้วยความเก้อเขิน ภูมิยกยิ้มครู่เดียวก็บอกเธอว่า “อาทนไม่ไหวแล้ว ถ้าตะวันอยากรู้ว่าอาตื่นเต้นแค่ไหน ตะวันก็ต้องทำรักกับอา” ทานตะวันครางในลำคอ

เพียงเท่านี้จากที่ขยับเบาๆ ก็เพิ่มความแรงมากขึ้นตามอารมณ์รักอารมณ์ใคร่นำพา ภูมิจับขาหลานสาวแยกออกจากกันห่างเพื่อให้งูยักษ์ขยับตัวเข้าออกโพรงสวาทอย่างสะดวกสบายมากขึ้น เข่าสองข้างดันพื้นยันไว้ส่วนกลางลำตัวส่งแรงเร่งร้อน รุกเร้า คลายตัวผ่อนออกก่อนจะกระแทกเข้าไปจนมิดอีกครั้งแล้วแช่นิ่งราวหยอกเย้าทานตะวันกระตุกเกร็ง ขาสองข้างถูกอาหนุ่มรั้งไว้เหนือข้อพับแขนบึกบึนจนลอยไปมาตามแรงอัด ครู่หนึ่งดวงตาก็ลืมขึ้นด้วยสงสัย เธอมองเห็นดาวเต็มฟากฟ้าทั้งที่ไม่ได้มองนอกหน้าต่าง ร่างกระตุกเกร็งปล่อยน้ำเปียกชุ่มออกมาถึงจุดสุดยอดโดยไม่รู้ตัว น้ำรักพรั่งพรูฉ่ำเยิ้มสร้างความลื่นไหลให้กิจกรรมเข้าจังหวะเป็นไปอย่างง่ายมากขึ้นและมากขึ้นมันท่วมท้นและหนักหน่วง...“อ่า เยี่ยมมาก ปลดปล่อยมันออกมาเลยตะวัน” เขาเพ้อทั้งตาปรือ ลำตัวยังคงเลื่อนเข้าออกกายสาวอย่างสุขสุดภูมิยั้งใจไว้ไม่ให้ตัวเองถึงที่หมายก่อน แต่พอทานตะวันถึงฝั่งฝันก็เป็นทีของเขาที่จะบุกตะลุยให้สุดปลายทาง“อาห์ อ่า อ่า อ่า”เสียงร้องครวญครางของเด็กสาวดังขึ้นเรื่อยๆ ตามจังหวะการกระแทกกระทั้น ภูมิห้อตะบึงส่วนกลางลำตัวเข้าออกรวดเร็วยิ่งขึ้นราวกับกลัวไม่ถึงฝัน