All Chapters of วิศวะเสือร้ายพ่ายรักยัยเฉิ่มเนิร์ด: Chapter 31 - Chapter 40

หมดสภาพเสือร้ายที่คนอื่นเห็น เวลานี้มีแต่แมวน้อยตัวโข่งกำลังเสียงสั่น แค่เห็นเธอเดินหนีใจเขาก็สั่นวูบแล้ว“เธออย่าใจร้ายกับพี่ขนาดนี้ได้มั้ยวะ” เสือเสียงสั่นราวกับคนจะร้องไห้“พี่เสือ...”“ยอมแล้ว พี่ยอมเธอ... ยอมทุกอย่างเลย”ส้มหวานมุ่นคิ้วตงิดใจ เสียงเขามันสั่นมากแล้วก็พูดอู้อี้ในลำคอด้วย เธอก็เลยหมุนตัวหันกลับไปหา จับใบหน้าเขาด้วยสองมือให้เงยขึ้นมองเสือร้ายน้ำตาคลอเบ้า กอดรั้งเอวบางมาแนบกาย แล้วซบลงที่ลาดไหล่เล็กของส้มหวาน“พี่เสือ... ร้องไห้เหรอคะ” เธอสติหลุดกับภาพที่ได้เห็น คนตัวโตเท่ายักษ์กำลังน้ำตาคลอซุกอ้อนเธออยู่“ก็ทั้งบอกจะเอาผัวใหม่แล้วมาเดินหนีอีก ใครจะไม่ร้องวะ”“เราไม่ได้จะเอาจริงสักหน่อย เจ้าหญิงบอกให้พูดแบบนั้นพี่จะได้เลิกกั๊กเรา”พอได้ยินว่าสิ่งที่เธอพูด ไม่ได้มาจากความรู้สึกจริงๆ เสือก็ผละใบหน้าออกแล้วยิ้มดีใจ แต่น้ำตายังคลอเบ้าอยู่รอมร่อ“ไม่ได้คิดจะพูดเองใช่มั้ย... เธอไม่ได้จะหาผัวใหม่นะ”“เราไม่ได้คิดเลยค่ะ แต่จะคิดถ้าพี่เสือทำแบบวันนี้อีก”เสือเบะปากตั้งท่าจะงอนกลับ แต่ก็ได้ไม่นานเพราะรู้ว่าตัวเองผิด ส้มหวานกลั้นยิ้มขณะจับใบหน้าเขาไว้นิ่งๆ“ไม่เอาผัวใหม่ดิหมวยจ

ส้มหวานใช้มือยันหน้าเสือให้หยุดจู่โจม ไม่งั้นเธอคงจะไม่รอดเงื้องมือเสือร้ายอย่างแน่นอน“ถึงพี่จะขอ แต่ถ้าเราไม่ให้ก็คือไม่ได้”“โห่ ใจร้ายว่ะ”“พี่นั่นแหละใจร้ายกับเราก่อน”เสือทำหน้าอ้อนวอนปานจะขาดใจตาย ถ้าหากคืนนี้ไม่ได้เสพรักกับเธอ เขาแข็งจนปวดหนึบไปทั้งลำ แต่ส้มหวานใจแข็งกว่าไม่ยอมให้ตักตวงความหวานไปง่ายๆ“เมียขา... เธออย่าใจร้ายกับผัวนักสิคะ” เสือพนมมืออ้อนวอน ทำเสียงกระเง้ากระงอดเพราะปวดหัวล่างไม่ไหวแล้ว“ลุกออกไปเลยนะ เราอยากอาบน้ำแล้ว”“เสือน้อยมันชูคอไม่หยุดเลย เธอช่วยหน่อยสิ”เสือโน้มใบหน้าคลอเคลียที่ข้างแก้มเธอ เขาฝังปลายจมูกโด่งสันทัดลงจมลงผิวแก้มส้มหวาน สูดดมกลิ่นหอมแล้วแลบลิ้นเลียจนมันเปียกชุ่มหยาดน้ำลาย“ระ- เราจะอาบน้ำ” เธอตาปรือลอย ก่อนดันตัวเขาออกให้พ้นทางเสือแทบลงไปแดดิ้นบนพื้นห้อง อารมณ์ชายพุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย กระสันอยากที่จะสอดใส่แทบแย่“ส้มหวาน เธออย่าทิ้งพี่ไว้แบบนี้” เขาโอดครวญใส่เธอที่เดินหนีเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูขังตัวเองหนีเขาแทนโดนเบ็ดจนน้ำแตกซะเยอะคานิ้วเขาไปแล้ว พอสบายตัวแล้วคิดจะทิ้งให้เขานอนปวดหัวล่างอยู่คนเดียวได้ไง คิดว่าทำแบบนี้แล้วเขาจะยอมปล่อ

เสือนั่งตัวลีบแบบที่แค่เสื้อยังใส่ไม่ทัน นั่งเปลือยท่อนบนใส่แต่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวข้างส้มหวาน เหตุเกิดเพราะตื่นยังไม่เต็มตาก็ดันไปกดรับสายสิงห์ที่โทรมาหาเครื่องเธอซะงั้นส้มหวานก็นั่งตัวซีดข้างๆ เสือ คว้าได้แค่เสื้อกับกางเกงขาสั้น ไม่ทันได้ใส่ชุดชั้นในจนมันวูบโหวงไปหมด วินาทีที่สิงห์โทรหาคือประชิดด่านหน้าประตูห้องเธอแล้ว ผลลัพธ์ก็คือต้องมอบตัวจำนนต่อหลักฐานสิงห์ลากเก้าอี้ทำงานมานั่งสืบสวนทั้งคู่ที่นั่งข้างกัน เขาเงียบไปนานหลายวินาที จนได้ยินเสียงแอร์ดังกดดันให้ใจทั้งคู่มันสั่นระรัว“มึงได้น้องกูยังไอ้เสือ ถ้ามึงโกหกก็ไม่ต้องมาเจอน้องกูอีก”“เออ... กูมีอะไรกับน้องมึงแล้ว”“แล้วมึงจะรับผิดชอบน้องกูยังไง”สิงห์ตวัดสายตามองทั้งคู่ โกรธจนเส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ แต่ต้องคุมอารมณ์ไม่ให้โมโหร้ายต่อหน้าน้องสาว“กูจะขอหมั้นน้องไว้ก่อน เรียนจบค่อยแต่งเลย” เสือตอบจริงจัง แม้จะอยู่ในสภาพผมเผ้าชี้ฟูก็ตาม“มึงแน่ใจนะว่ามีปัญญาดูแลน้องกูไหว” สิงห์เค้นถามเสียงเย็น จนส้มหวานนั่งตัวแข็งไม่กล้าสบตา“หมวยมันตัวจิ๋วแค่นี้ กูดูแลได้ทั้งชีวิตมึงก็รู้”“ไม่ใช่เลี้ยงแค่เงินทองของมึง แต่มึงต้องดูแลน้องกูท

“ไม่มีอะไรจะเถียงแล้วเหรอแตงโม...”เจ้าหญิงเลิกคิ้วกวนประสาท แต่สายตาเธอเอาเรื่องจัด จนแตงโมละล่ำละลักไปต่อไม่เป็น“แตงโมตอบกลับไปดิว่าไม่ใช่เรื่องจริงอ่ะแก”“แกทำเรื่องแบบนี้จริงเหรอ น่าเกลียดนะเว้ย”เจนทำหน้าแขยงสิ่งที่ได้ยิน แพทก็ส่ายหน้าไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้จริงๆ แสดงว่าที่เคยได้ยินแตงโมตัดพ้อ หาว่าเจ้าหญิงจะพาส้มหวานเสียคนก็คงไม่จริง“เค้าไปสืบวงในมาแล้ว แตงโมอ่ะชอบพี่แทน แต่พี่แทนมาชอบส้มหวานก็เลยพาลเกลียดเพื่อนตัวเอง แต่พอรู้ว่ารุ่นพี่ไม่ได้ดีอย่างที่เห็นก็สะใจ เลยอยากจะเหยียบซ้ำกันถูกมั้ย”“เจ้า- เจ้าหญิง” ส้มหวานรั้งแขนเจ้าหญิงให้ใจเย็นลงหน่อย คนที่ปกติพูดจาน่ารักแต่เวลาโมโหคือน่ากลัวมากต้องขอบคุณลางสังหรณ์ของเจ้าหญิงเอง ที่รู้สึกแปลกแปร่งกับแตงโมตั้งแต่แรกเห็น บังเอิญได้ยินอีกฝ่ายคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำผับ ธาตุแท้หลังจากวางสายก็เผยทันทีเลยคืนนั้นเจ้าหญิงสะกดรอยตามแตงโม จนไปเห็นเธอยืนสูบบุหรี่อยู่กับชายรุ่นพี่ เธอก็ตีเนียนขอบุหรี่จากคนแปลกหน้า จะได้ไปยืนหลบมุมแกล้งสูบข้างๆ ทั้งคู่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือบทสนทนาแย่ๆ จากแตงโม เจ้าหญิงก็เลยอัดคลิปไว้เป็นหลักฐานซะเลย รวมถึงตามติดดูพฤติ

1 ปีผ่านไปส้มหวานกลายเป็นนิสิตแพทย์ปี 4 หรือนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ต้องวนขึ้นวอร์ดและเริ่มปฏิบัติงานจริงในโรงพยาบาลเธอเพิ่งลงเวรช่วงห้าโมงเย็น เสือมารอรับทานข้าวด้วยกันเหมือนทุกวัน ราเมงร้านประจำนั่นแหละ พอกินอิ่มก็ออกมาเดินย่อยริมฟุตบาธติดถนนใหญ่ก่อนกลับทั้งคู่จับมือเดินเล่นกันไปเรื่อยๆ ก่อนร่างบางจะหยุดยืนมองร้านเช่าชุดแต่งงานตรงหน้า“อีก 2 ปียังจะแต่งกับพี่อยู่หรือเปล่า”“ถ้ามีคนคุกเข่าขอเราก็แต่งอยู่แล้วค่ะ”เสือยกยิ้มเอ็นดูอีกฝ่าย เธอเงยหน้าแล้วยิ้มแป้นตาหยี บนใบหน้ามีแว่นอันเดิมที่เขาซื้อให้ใส่ไว้พอเรียนปีที่สูงขึ้นส้มหวานก็กลับมาใส่แว่นเหมือนเดิม แล้วรวบผมลวกๆ บางวันหัวฟูไปเรียนก็ยังมี เป็นยัยเฉิ่มเนิร์ดก็ไม่แย่เท่าไหร่ยังไงก็ทำให้เสือร้ายพ่ายรักได้แล้วเสือจ้องหน้าเธอไม่วางตา จนคนโดนจ้องหันมาเลิกคิ้วใส่“จะมองอะไรเราขนาดนั้นคะพี่เสือ”“ก็เวลาเธอใส่แว่นมันน่าตอกว่ะ”“พี่เสือคนบ้าพูดจาลามก” เธอฟาดต้นแขนเขาป้าบใหญ่เสือก็ยังแพ้ให้เสียงในหัวอยู่ดี หน้าตาจิ้มลิ้มแก้มก็นิ่มเวลาหอม ถ้านี่ไม่ใช่คนหลงเมียที่สุดจะเป็นใครไปได้ร่างสูงกำยำวาดแขนโอบไหล่เธออย่างรักใคร่ สายตามองชุดแต่งง