บททั้งหมดของ เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: บทที่ 231 - บทที่ 240

เช้าวันต่อมา อากาศยังคงหนาวเย็นยะเยือก หิมะที่โปรยปรายลงมาเมื่อคืนปกคลุมผืนดินจนขาวโพลนไปหมด แสงสีเงินจากท้องฟ้าลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาในห้องโถง ทำให้บรรยากาศดูสงบเงียบและอบอุ่นกว่าที่เคย หลี่เหมยยืนอยู่หน้าตู้เก็บเสบียงในห้องโถง มือถือโคมไฟอันเล็กที่ให้แสงสลัว ๆ ขณะที่สายตาของนางกวาดไปมาสำรวจดูว

ในที่สุดฤดูหนาวก็ผ่านพ้นไป ความหนาวเหน็บที่เคยปกคลุมทั่วผืนดินค่อย ๆ คลายตัวลง แสงแดดอุ่น ๆ เริ่มทอประกายให้ความอบอุ่นแก่สรรพสิ่ง หลี่เหมยตื่นตั้งแต่รุ่งสางเพื่อเตรียมการย้ายบ้านเข้าเมืองในวันนี้ เมื่อวานนางได้เข้าไปจัดเตรียมเครื่องนอนและข้าวของเครื่องใช้เอาไว้บางส่วนแล้ว วันนี้จึงนัดเกวียนวัวจากใน

แสงตะวันยามบ่ายทอดเงาลงบนพื้นถนนอิฐที่แห้งสนิทหลังจากหิมะละลายไปหมดแล้ว หลี่ซานกับเสี่ยวม่ายและหลี่หลินเดินกลับมาถึงร้านด้วยรอยยิ้ม พวกเขาขนข้าวของเครื่องใช้ในครัว ถ้วยชาม และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เพิ่งซื้อมาจนเต็มเกวียนวัวเข้าร้าน"ท่านแม่ขอรับ พวกเรากลับมาแล้ว" หลี่ซานเอ่ยขึ้นเมื่อเข้ามาถึงร้านหลี่เหม

2 วันถัดมา ครัวในยามบ่ายไม่ได้เงียบสงบดังเช่นยามเช้า แต่กลับเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เพราะวันนี้เป็นวันที่หวังชิงตั้งใจจะลองทำขนมกล้วยนึ่งด้วยมือตนเองเป็นครั้งแรกหวังเอ้อกำลังลุกขึ้นม้วนแขนเสื้อจนสูง เผยให้เห็นแขนที่ยังคงแข็งแรงสมชาย แม้อายุจะล่วงเลยสี่สิบกว่าแล้วก็ตาม เขามองโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยวัตถุดิ

แสงตะวันยามสายของปลายฤดูหนาวสาดส่องลงมาบนถนนเมืองเล็ก ราวกับกำลังแต้มสีทองอ่อนให้แก่กำแพงดินสีซีดและโคมไฟสีแดงที่แขวนเรียงรายอยู่ริมทาง ร้านค้าใหม่ของสกุลหลี่ก็ถูกประดับตกแต่งจนงดงามตา โคมแดงถูกแขวนเรียงจากชายคาไปจนถึงหน้าประตู ป้ายมงคลสีแดงสดที่เขียนอักษรมงคลด้วยพู่กันสีทองยังส่งกลิ่นหมึกจาง ๆ คลุ