บททั้งหมดของ เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ: บทที่ 241 - บทที่ 250

เรือนใหญ่ตระกูลหวังยามนี้มิได้เงียบสงบดุจเมื่อครั้งอดีต หากแต่เต็มไปด้วยความอึมครึม ทั้งครัวเรือนราวถูกเมฆหมอกหม่นปกคลุม กองฟืนริมครัวเริ่มร่อยหรอ ข้าวสารในโอ่งเหลือเพียงก้นถัง ข้าวต้มที่เคยหอมอบอวลยามเช้า กลับจืดชืดเสียจนแม้แต่เด็กเล็กยังเมินหน้าหนีหวังต้าลูกชายคนโตนั่งถอนหายใจพลางโยนฟืนลงกองไฟ เส

ปลายยามอิ่น (ยามอิ๋น 03.00-05.00 น.) ฟ้ายังไม่สาง ท้องฟ้าสีครามคลอหมอกบาง ราวกับม่านแพโปร่งคลี่คลุมท้องฟ้าเหนือเมืองเทียนฉาง เสียงล้อเกวียนวัวบดไปบนหินกรวดดังเอี๊ยดอ๊าดแว่วมาแต่ไกล พ่อเฒ่าหลี่กับแม่เฒ่าหลี่นั่งเคียงกันอยู่บนเกวียน วัวคู่เดินทอดน่องอย่างสงบ สองข้างทางร้านรวงส่วนใหญ่เริ่มตั้งโต๊ะไหวบ

ในยุคสมัยที่แสงอาทิตย์ยังคงเป็นนาฬิกาบอกเวลา ในยามเช้าตรู่ ร้านค้าต่าง ๆ เริ่มต้นวันใหม่เช่นเคย แต่ในร้านเต้าหู้สกุลหลี่ที่กำลังจะเปิดใหม่นั้น บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความคึกคักและเร่งรีบ หลี่เหมยและทุกคนในครอบครัวต่างทำงานแข่งกับเวลา เพื่อให้ทุกอย่างพร้อมสำหรับการเปิดร้านในวันพรุ่งนี้"หลี่ซาน! เจ้าก

หลี่ซุนจัดเตรียมรถม้าที่เช่ามาอย่างเรียบร้อย ภายในรถม้ามีกลิ่นหอมกรุ่นของเต้าหู้ทอดและเต้าหู้ก้อนที่เตรียมมาอย่างตั้งใจ "เอาล่ะเด็ก ๆ เราไปกันเถอะ" หลี่เหมยกล่าวนางอุ้มซางหนิงที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูขึ้นไปบนรถม้า ตามมาด้วยซางจื้อและซางหยวน ส่วนหลี่ซุน ซึ่งคุ้นเคยกับร้านขายยา ก็รับหน้าที่เป็นตัวแทนของ

"เป็นกลิ่นน้ำปรุงบำรุงผิวสำหรับเด็กอ่อนเจ้าค่ะ" หลี่เหมยตอบ"หอมยิ่งนัก เสียดายที่จวนของข้าไม่มีเด็ก ข้าอยากมีลูกสาวอีกสักคนเหมือนเด็กน้อยคนนี้ หากมีได้จริง ๆ ก็คงจะดี" ฮูหยินท่านเจ้าเมืองกล่าวอย่างกลัดกลุ้มใจ"เช่นนั้นวันหลังเชิญฮูหยินท่านเจ้าเมืองไปที่ร้านของข้าดีหรือไม่เจ้าคะ กินของดีมีประโยชน์ จ