เพื่อนนอนสถานะแฟนเก่า (NC 18+) のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

86 チャプター

บทที่ 50

ดาวหายไปสามวัน จากนั้นเขาก็ได้เห็นโฉนดพร้อมกับสลิปการจ่ายเงินด้วยบัตรแบล็กการ์ด StarDao : ห้องนี้แพงสุดแล้ว เสียดายฉันน่าจะทำงานที่กรุงเทพฯ บัตรสีดำนี่จะพอรูดถึงร้อยล้านไหม คอนโดราคาเกือบแปดหลัก ตกแต่งหรูหรา สามห้องนอน สี่ห้องน้ำ ถามว่าผมตกใจไหมกับการใช้จ่ายของเธอ ไม่ตกใจนะ เธอไม่ได้ใช้เงินเปลืองนอกจากเวลาที่โมโหเท่านั้น Nava_Sea : ไว้ไปอยู่ด้วย StarDao : ฝันไปเถอะ ฉันจะฟ้องหย่า Nava_Sea : สามีเธอเลี้ยงดูดีขนาดนี้ เอาอะไรมาฟ้องหย่า ยายบ๊อง หลังจากเธอซื้อคอนโดไม่กี่เดือน เธอก็ซื้อรถยนต์แบรนด์ที่ผมใช้ เหตุผลเดียวกัน เธอกู้เงินไม่ได้เพราะไม่มีคู่สมรสมาเซ็นให้ เธอต้องซื้อเงินสดและที่เลือกแบรนด์เดียวกับผม เพราะเธอรู้จักเซลส์ที่ผมเคยซื้อขายประจำ พนักงานใหม่อยู่คอนโดห้องหรูสุดของปลวกแดงซึ่งเป็นอำเภอที่นิคมอุตสาหกรรมหลายแห่งตั้งอยู่ คอนโดที่เธอเลือกอยู่ใกล้ตัวอำเภอ และที่สำคัญใกล้กับที่ทำงาน ขับรถไม่กี่นาทีก็ถึง สแกนลายนิ้วมือก็ขึ้นมาถึงชั้นบนสุดที่มีเพียงสองห้อง หนึ่งห้องคือของเธอ อีกหนึ่งห้องคือของผม พอเธอซื้อที่นี
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 51

“เมื่อคืนใครแม่งเมาเหมือนหมา ไอ้เราหวังดีกลับต้องมาเจ็บตัวเพราะคนเมา” น้ำเสียงแบบนั้นไม่บอกก็รู้ว่ากำลังประชดประชันฉันอยู่ “เราตีนาย” “ใช่ เมียตีผัว” ฉันกลอกตารอบที่ร้อย หมั่นไส้กับสรรพนามที่เขาเปลี่ยนให้ “สมน้ำหน้า ฉันน่าจะตีเธอให้ตายนะ” “พูดไม่เพราะส่งทะเบียนสมรสเลยดีไหม” “อย่านะ!!” ถึงฉันจะอยากลาออกวันละหลายร้อยรอบ แต่เพราะบริษัทที่ทำถือว่าสังคมแวดล้อมค่อนข้างดี ฉันไม่อยากไปทำงานที่อื่นแล้วต้องมาปวดหัวกับเพื่อนร่วมงาน เราใช้เวลาอยู่ที่ทำงานมากกว่าอยู่บ้านเสียอีก เพราะอย่างนั้น ถ้าบ้านเราอบอุ่นแสนดีแล้วเราจะหาบ้านใหม่ทำไมกัน สุดท้ายเพราะไม่อยากให้คนอื่นเพ่งเล็ง ฉันต้องยอมทำให้บนเตียงเพื่อให้เขาได้เป็นผัวลับ ๆ ต่อไป ผัวลับห่าอะไรมีทะเบียนสมรส คิดแล้วก็ปวดหัวกับสถานะของเรา “เจ็บเหรอ” พอมองใกล้เห็นจมูกเขาแดง เราสองคนนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน ฉันใช้มือแตะเบา ๆ ตรงสันจมูกที่มีรอยแดง ลูบไล้ผิวเนื้อตรงนั้นเบา ๆ หน้าหล่อของเขาเป็นรอยขึ้นมาจะทำอย่างไร ฉันไม่น่าเมาเลย “เอาได้ไหม” พอคำพูดนั้นพ่นจา
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 52

“ทนนิดหนึ่งนะดาว” เขาพูดอย่างปลอบขวัญส่วนมือก็บีบเคล้นหน้าอกหน้าใจของฉันเพื่อสร้างแรงกระสันและน้ำรักให้เราทั้งสอง เมื่อเขาเริ่มขยับความเจ็บเริ่มแทนที่ด้วยความหฤหรรษ์ “แน่นมากเมียจ๋า” เสียงครางต่ำมาพร้อมคำหยาบโลนไม่น่าฟัง แต่ฉันก็ฟังอย่างตั้งใจ ทั้งยังยกสะโพกสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ในบางจังหวะ นี่ไง เขาถึงได้บอกว่า ‘ผัวเก่า’ ก็เด็ดใช่ย่อย เขาเด็ดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เคยทำฉันหลั่งไหลแทบขาดใจมาไม่รู้กี่ครั้งและครั้งนี้ทั้งฉันและเขายิ่งอดอยากมานาน ไม่ต้องจินตนาการก็บอกได้ว่าวันนี้ทั้งวันพวกเราคงแทบไม่ได้ลงจากเตียง สังเวียนนี้คงไม่มีใครยอมใคร สู้กันสุดกำลัง ตัวต่อตัวเสื้อผ้าไม่เกี่ยวก็คืองานนี้แหละ “อา...ทะเล...ดาวเสียวมาก” ฉันบอกเขาในท่าที่เขาเคี่ยวเข็ญให้ฉันนั่งอยู่บนตัวเขาหันหน้าไปทางปลายเท้า ท่านี้บอกได้เลยว่าสิบเต็มสิบของความลึก สิบเต็มสิบของความเสียว น้ำหวานเราจะหลั่งไหลหาเขาไม่หยุดอาบเนื้อแท้ของบุรุษเพศ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นกว่าเดิมเพราะมีน้ำหวานแทรกกลางระหว่างเนื้อกับเนื้อ “แตกเลย แสดงฝีมือหน่อยครับเมีย” คำสั่ง
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 53

“พี่หนูแหม่มรู้ได้ไงว่าดาวชอบกินปลาหิมะนึ่งซีอิ๊ว” “พี่ไม่รู้หรอก คุณนาวาบอก” คำพูดของพี่หนูแหม่มทำฉันเบิกตากว้างและหันไปมองหน้าเขาทันที บอกให้เก็บเป็นความลับไง ไม่ใช่เที่ยวประกาศให้คนอื่นรู้ไปทั่วแบบนี้ “ขอบคุณนะคะ คือดาวคงเผลอบอกคุณทะเลตอนที่นั่งกลับบ้านด้วยกันวันที่ไปกินเลี้ยงน่ะค่ะ” ฉันรีบอธิบายให้พี่หนูแหม่มฟังด้วยความร้อนตัว “ทะเล...คุณนาวาชื่อเล่นว่าทะเลเหรอคะ” ฉันลืมไปได้ไงว่าฉันเรียกเขาว่าทะเล “ครับ ส่วนมากมีแต่คนที่สนิทเท่านั้นที่เรียกครับ” ฉันถลึงตาใส่เขาอีกรอบ ใครไปสนิทกับเขากันล่ะ “สามีภรรยาก็ต้องสนิทกันเป็นธรรมดา” “พี่หนูแหม่ม! พี่รู้เหรอคะ” ฉันถามด้วยเสียงอ้อมแอ้ม กลัวแม่ครัวหรือใครจะได้ยิน “เธอบอกพี่หนูแหม่มใช่ไหม” ฉันหันไปคาดคั้นกับคนตรงหน้า “เปล่าค่ะ ตอนทำประวัติเข้างาน น้องดาวใส่ชื่อคู่สมรสไว้ไงคะ อีกอย่างผู้รับผลประโยชน์กองทุนฯ กับประกันก็เป็นชื่อคุณนาวา” ใช่สิ ฉันลืมไปได้อย่างไรกัน เพราะไม่มีญาติที่ไหนนอกจากเขา และอย่างน้อยตามกฎหมายเราก็คือคนคนเดียวกัน “แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ไม่บอกใค
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 54

ห้าปีที่แล้ว ตอนนี้ผมกับดาวเรียนจบแล้ว จดทะเบียนสมรสกันแล้ว และวันนี้ผมกำลังจะขอเธอแต่งงานอย่างเป็นทางการ และจะพาเธอไปเจอครอบครัวของผม ‘หล่อแล้ว ไม่ต้องแต่งเพิ่มแล้ว’ ไอ้ไม้บอกกับผม ช่างแต่งหน้าเพิ่งจะละมือจากการลงแป้งให้ผม รูฟท็อปของโรงแรมหรูวิวที่ดีที่สุด โรแมนติกที่สุดของค่ำคืนนี้ โดยให้ไอ้ฟ้าและไอ้ไม้มาช่วยเก็บภาพบรรยากาศของวันนี้ด้วย ผมคิดว่าอย่างน้อยดาวน่าจะอยากมีโมเมนต์แบบนี้เก็บไว้ดู แต่ตอนนี้คนที่กำลังตื่นเต้นกลับไม่ใช่ดาว เป็นผมที่กำลังรอดาว และจะได้ขอดาวแต่งงาน ดาวบอกว่าจะแวะไปหาผู้มีพระคุณ คล้าย ๆ พ่อบุญธรรมนั่นแหละ ท่านเป็นคนส่งเสียดาว ‘ดาว ทะเลรักดาวนะ รักมาก ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน ทะเลก็จะมีแต่ดาวเท่านั้น แต่งงานกันนะ อยู่ด้วยกันตลอดไป’ ผมท่องประโยคเพียงไม่กี่คำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ‘ฟ้า กูตื่นเต้น’ ผมนั่งใกล้ไอ้ฟ้า ซึ่งมันเองก็เพิ่งจะขอแฟนสาวแต่งงาน ตอนที่ไปงานขอแต่งงานมันนั่นแหละ ผมถึงอยากจะขอดาวแต่งงานบ้าง ‘ใจเย็น เดี๋ยวก็ผ่านพ้นไปได้’ ไอ้ฟ้าให้กำลังใจผมอย่างดี นอกจากพ่อก็คงมีมันนี่แหละที่ผม
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 55

ปีที่สี่ก็ยังเหมือนเดิม เวลาเมามาก็โทรมาด่าผม ให้ผมหย่ากับเธอ บอกว่าผมทรมานเธอ ขู่ว่าจะใช้เงินผมให้หมด เธอน่าจะหามุกใหม่ ๆ มาขู่ผมบ้างนะ นี่ขู่แต่เรื่องเดิม ๆ ปีที่ห้าเธอบอกว่าจะใช้เงินผมไปเที่ยวรอบโลก ถ้าผมไม่กลับมาหย่าให้เธอ เรื่องอะไรผมจะกลัว เธอยังขู่อีกว่าจะซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมให้ผมหมดตัว ทั้งยังเริ่มแช่งให้ผมหรรมหดบ้าง ไม่แข็งบ้าง แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่กลัว แต่คำขู่ที่ทำให้ผมรีบกลับมาคือ สลิปซื้อเซ็กซ์ทอยกับบาร์โฮสต์ที่ญี่ปุ่นนี่แหละ ผมจึงต้องรีบแจ้นกลับมา คำพูดของผมกับดาวจบลงที่โรงอาหาร เรากลับมาทำงาน ไอ้กรคือหนามยอกอกผม มันคือคนสำคัญของดาวเสมอ ไม่ว่าเวลาไหน จะมีสักครั้งไหมที่ผมจะสำคัญมากกว่ามัน สำหรับผมดาวคือคนที่สำคัญที่สุด เราคือครอบครัวเดียวกัน แต่สำหรับไอ้กร ดาวมองมันเป็นมากกว่าครอบครัว เป็นคนที่อยู่เหนือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ เธอบอกรักผม แต่เธอกลับให้ความสำคัญกับมัน ผมถามตัวเองหลายต่อหลายครั้งในระหว่างห้าปีที่ผ่านมา ถามว่าเมื่อไหร่ที่ผมควรปล่อยดาวไป ความรักคือการเสียสละและให้คนที่เรารักมีความสุข แต่ผมเ
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 56

“พี่ปุ้ม กลับมาเมื่อไหร่คะ” “อ๋อ เพิ่งกลับมาค่ะ เลยแวะมากินข้าว หิวน่ะค่ะ” เธอเหลือบมองมาทางผมนิดหนึ่ง “สวัสดีครับ ผมนาวา เป็นสามีดาว” คำแนะนำตัวของผมทำให้คนตรงหน้าอึ้งไปนิด จะไม่อึ้งได้อย่างไร ก็เราเคยเจอกัน ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว “เดี๋ยวนะคะ ทำไมพี่คุ้นหน้าคุณนาวาจังคะ” “ผู้จัดการไอทีคนใหม่ไงคะ พี่ปุ้มอย่าบอกใครนะคะ” ดาวรีบอธิบาย แต่ดาวคงไม่รู้ว่าที่พี่ปุ้มคุ้นหน้าผม เพราะเราเพิ่งจะประชุมผลประกอบการของบริษัทกับฝ่ายบริหารเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน “พี่ว่าพี่เคยเห็นคุณนาวาที่ไหน” “คงในเมลที่ HR ส่งมั้งคะ แต่พี่ปุ้ม เรื่องของดาวกับคุณทะเลอย่าบอกใครนะคะ” ดาวยังย้ำอีกครั้ง “ได้ ๆ พี่ไม่ค่อยได้คุยกับใครหรอก วัน ๆ แค่ตัวเลขก็ปวดหัวจะแย่” ก็น่าปวดหัวนะกับตำแหน่ง Finance Director ต้องดูงบกี่บริษัทกันล่ะ “ตกลงเธอคิดว่าเรื่องของเรามันจะลับได้จริงเหรอ” ผมถามดาว เพราะนี่แค่สามวันแรกมีคนรู้ไปกี่คนแล้วนะ “ไม่รู้สิ ถ้าไม่หย่าก็บอกมา ทำไมถึงทิ้งฉัน” “ถ้าดาวพร้อมจะเล่าเรื่องไอ้กร เราก็พร้อมจะเล่าเรื่องของเรา”
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 57

ฉันตื่นขึ้นมาในตอนดึกเพราะหายใจไม่ออกและร้อนมาก ร้อนเหมือนเครื่องปรับอากาศไม่ทำงาน ‘แม่ ๆ’ เสียงเรียกแม่ซ้ำ ๆ ของฉัน บ้านเช่าหลังเล็ก ๆ ของฉันกับแม่อยู่ไม่ห่างจากบ้านหลังใหญ่ของคุณท่านที่แม่ทำงานด้วย ‘แค่ก ๆ’ ฉันไอเพราะกลิ่นฉุนของควันไฟเข้าปอด ตอนนี้อายุสิบสองแล้ว บ้านฉันกำลังไฟไหม้ และตอนนี้ฉันมองไม่เห็นทาง ฉันคลานต่ำอย่างที่เคยซ้อมหนีไฟที่โรงเรียน ฉันรู้ว่าควันไฟต้องลอยขึ้นที่สูง อากาศข้างล่างจะมีมากกว่าข้างบน ฉันคลานไปห้องน้ำพร้อมกับผ้าห่ม ใช้ผ้าห่มชุบน้ำในห้องน้ำจนชุ่มห่อตัวเอง คลานต่ำไปยังประตูห้อง ใช้ผ้าแตะที่ลูกบิดประตู ความร้อนของลูกบิดทำให้ฉันรู้ว่าไฟกำลังไหม้หลังประตูบานนี้ ฉันตรงไปยังหน้าต่างไม้ที่ปิดสนิท ‘ดาว ดาว ดาวอยู่ข้างในไหม’ เสียงของพี่กร ลูกชายของคุณท่าน ‘พี่กร!! ดาวอยู่ในนี้ ช่วยด้วย แค่ก ๆ’ บ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้นเดียว ทางออกอีกทางของฉันน่าจะเป็นหน้าต่าง แต่หน้าต่างลงกลอนไว้แน่นหนาเพราะไม่เคยใช้งาน ‘โอ๊ย!’ ความร้อนของกลอนหน้าต่างทำฉันนิ่วหน้า ‘ดาวถอยออกจากหน้าต่าง’
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 58

แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ทำทั้งสองอย่าง เพราะตอนนี้แม่ไม่อยู่แล้ว แม่ตายแล้วใช่ไหม ‘อืม’ เขาพยักหน้ารับพลางก้มหน้า น้ำตาร่วงลงกับพื้นพรมของห้อง ‘แม่ตายแล้วเหรอ แม่’ ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นโดยมีเขาคอยกอดปลอบ งานศพถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ฉันแทบไม่รู้อะไรเลย รู้แค่เพียงฉันต้องเข้าไปบอกลาแม่ครั้งสุดท้าย ฉันอยากให้ทุกอย่างเป็นเพียงแค่ความฝัน อยากตื่นขึ้นมาแล้วเราสองแม่ลูกอยู่ที่บ้านหลังเดิมของเรา ฉันไม่อยากอยู่แล้วห้องสวย ๆ บ้านหลังโต ไม่อยากอยู่เลย ‘ดาวมาเล่นนี่เร็ว’ ‘ดาวกินนี่สิ อร่อยนะ’ ‘ดาวไปเที่ยวทะเลกัน’ ‘ดาว เรามีเพื่อนเยอะไหมที่โรงเรียน’ ‘ดาว วันนี้ไปหาน้าหมอใจดีกันเถอะ’ ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ความทุกข์ในอกและคราบน้ำตาในตอนกลางคืนจางหายไป ไม่รู้เหมือนกันว่านานแค่ไหนที่ตัวเองกลับมายิ้มได้อีกครั้ง ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขาอดทนกับเด็กอมทุกข์อย่างฉัน ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ที่เขาต้องสละตัวเองเพื่อฉัน สำหรับฉัน พี่กรคือชีวิตของฉัน เป็นคนที่ฉุดฉันขึ้นจากกองเพลิงในวันนั้น
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む

บทที่ 59

ปีสามเทอมสอง ‘เราเลิกกันได้แล้วดาว’ ข้อความที่ฉันได้รับจากพี่กร ตอนนี้พี่กรไปเรียนต่อต่างประเทศตามสัญญาที่เขาให้ไว้ ถ้าเขาไป ฉันก็เป็นอิสระ ฉันรอเวลานี้มานานแค่ไหน เวลาที่จะได้กลับไปหาเขา ถึงเขาจะให้เป็นแค่คู่นอน ฉันก็โอเค ตอนนี้เลือกอะไรไม่ได้แล้ว ทะเลกับฉันใช่ว่าสังคมเดียวกัน ถ้าเราไม่เรียนที่เดียวกัน ไม่รู้ว่าฉันจะมีโอกาสได้เจอเขาสักครั้งไหม แน่นอนว่าไม่มี ฉันรู้สึกว่าหัวใจของฉันกลับมาเต้นแรงอีกครั้งในตอนที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของทะเล หัวใจของฉันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งเมื่ออยู่กับเขา ถึงฉันจะเสียใจบ้างกับบางคำพูดประชดประชันของเขา แต่โดยรวมแล้วฉันก็มีความสุข ทุกครั้งที่ยกมือแนบบนอกข้างซ้าย หัวใจดวงนี้จะบอกเสมอว่าที่เต้นแรงอย่างมีความสุขแบบนี้เพราะผู้ชายที่ชื่อทะเล...ทะเลของดาว สุดท้ายเราสองคนก็รักกัน ได้จดทะเบียนสมรส เรียนจบแล้วเขาจะพาฉันไปไหว้พ่อเขา ฉันกำลังจะมีครอบครัวเป็นของตัวเองแล้ว ครอบครัวของฉันที่มีทะเล ฉันได้รับข้อความจากคนที่ไม่ได้ติดต่อมานาน ฉันมุ่งตรงมายังโรงพยาบาลที่ดีที่สุด ‘ดาว!!’ น
last update最終更新日 : 2025-09-03
続きを読む
前へ
1
...
456789
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status