Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

หลังจากเรียนภาษาจบและกลับมาทำงานที่เมืองไทย ฉันได้งานที่โรงงานผลิตสายพานแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง ทำงานได้สี่เดือน ผ่านโปรแล้ว และโรงงานก็มีสวัสดิการกู้ซื้อบ้านกับธนาคารอาคารสงเคราะห์ พนักงานจะได้ดอกเบี้ยถูกกว่าปกติถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ฉันรีบไปจองคอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงาน แต่เมื่อฉันไปถึงคอนโด หัวใจฉันก็แตกสลาย ความคิดที่จะมีบ้านเป็นของตัวเองจบสิ้นแล้ว ‘ต้องให้คู่สมรสมาเซ็นยินยอมหรือไม่ก็ใช้หนังสือมอบอำนาจมานะคะ’ คำพูดของพนักงานขายทำฉันหน้าจ๋อย ฉันโทรไปหาต้นไม้ ขอให้เขาช่วยติดต่อทะเลให้หน่อย เพราะตอนนี้ฉันลำบากจริง ๆ สุดท้ายเขาก็ยอมเลิกบล็อกไลน์ฉัน ฉันขู่เขาให้กลับมาหย่า ไม่หย่าฉันจะใช้บัตรเครดิตสีดำนี่รูดซื้อคอนโด ใจจริงแล้วฉันอยากเจอเขามากกว่าหย่าเสียอีก แต่เพราะไม่กล้าพูด อายเกินกว่าจะขอเขาคืนดี สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะเงียบ ‘ถ้าซื้อสดไม่ต้องใช้สามีก็ได้ใช่ไหมคะ’ ฉันถามพนักงานคอนโด ‘น่าจะได้นะคะ เดี๋ยวทางคอนโดช่วยค่ะ’ พอบอกว่าเงินสด พนักงานขายก็ตาโตทันที ‘ห้องบนสุดเป็นสองชั้นใช่ไหมคะ

นอกจากดูประสิทธิภาพของการทำงานแล้ว ผู้จัดการต้องดูโปรแกรมทั้งหมดว่ามีการใช้งานจริงกี่โปรแกรม และต่อ license ทั้งหมดหรือยัง ยิ่งโลกก้าวหน้าไปมากแค่ไหน ไอทีอย่างพวกผมก็ต้องตามให้ทัน แค่คุณลืมอัปเดตแอนตี้ไวรัสของบริษัท อาจทำให้เครื่องจักรทั้งหมดของโรงงานหยุดการผลิตก็เป็นไปได้ เที่ยงวันแล้ว เวลาทำงานผ่านไปรวดเร็วเสียจริง ได้เวลาต้องจีบเมียตัวเองแล้ว Nava_Sea : เย็นนี้ไปดินเนอร์กัน StarDao : ไม่เอา ขี้เกียจ Nava_Sea : ไปนอนพัทยากัน ไม่ได้ไปนอนริมทะเลด้วยกันนานแล้ว StarDao : คนเยอะ Nava_Sea : ไปเกาะเสม็ดไหม StarDao : ขี้เกียจนั่งเรือ Nava_Sea : เพไหมใกล้ ๆ ขับรถไปไม่ถึงชั่วโมง เดี๋ยวพาไปดูอะแควเรียม StarDao : ฉันโตแล้ว Nava_Sea : เออจริง นมนี้เต็มไม้เต็มมือ เต็มปาก ส่วน...ก็ใหญ่เกินมือ StarDao : ลามก Nava_Sea : คิดอะไรครับคุณดาว ผมหมายถึงหัวครับหัว ที่ใหญ่เกินฝ่ามือ (ผมยิ้มให้โทรศัพท์มือถือ รู้เลยว่าตอนนี้เธอจะทำหน้าแบบไหนอยู่) StarDao : ลามก (สติก

“มึงนี่โคตรเห็นแก่ตัว” “กูยอมรับ อีกอย่างเรื่องนี้กูกับดาวก็ปรึกษากัน” “ดาวเขาเลยเลือกที่จะทิ้งกูเพื่อมึง” ผมถามคำถามที่โคตรเจ็บแถมยังกึ่งประชด ไม่รู้ประชดใคร แต่รู้ว่าตัวเองเจ็บ “ไม่ใช่หรอก มึงก็รู้ว่าดาวเป็นเด็กดี น้องแค่อยากทดแทนบุญคุณ” ผมอยากจะโกรธมันนะไอ้กร แต่พอเห็นมันเช็ดน้ำตา ผมก็โกรธไม่ลง “มึงคิดว่ากูไม่เจ็บเหรอ ที่เห็นน้องร้องไห้เวลาคิดถึงมึง แต่ตอนนั้นก็ไม่มีทางเลือกจริง ๆ มึงจะเอาอะไรกับความคิดของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบกว่าวะ” มันก็คงใช่ ในตอนนั้นพวกเรายังเด็ก เต็มไปด้วยการกระทำที่ผิดพลาด “วันนั้นกูจะขอดาวแต่งงาน แต่ดาวไม่มาเพราะดาวอยู่กับมึง” โดนทิ้งครั้งแรกเจ็บแค่ไหน ผมรู้ดี ครั้งที่สองผมไม่มีทางให้มันเกิดขึ้นอีก ผมเลยเลือกที่จะหนี “วันที่พ่อกูตาย พ่อกูก็เหมือนพ่อดาว ท่านส่งเสียดาวตั้งแต่เด็ก กูมีญาติก็เหมือนไม่มี วันนั้นก็แทบไม่มีสติ ดาวเป็นคนจัดการเรื่องทุกอย่าง ตั้งแต่โรงพยาบาลจนถึงงานศพที่วัด” “แล้วทำไมพวกมึงไม่บอกกู” “ไอ้สัส มึงรอฟังเหรอวะ” แน่นอนว่าผมไม่ได้รอฟัง ผมเลือกที่จะหนีและตัดขาดจากทุกคนตลอดห

“อย่าทำอะไรเสียงดังเกิน” พี่กรย้ำตอนที่ฉันกับทะเลเดินออกจากห้องอาหาร “จะทำอะไรเล่า” ฉันพูดกับพี่กรเบา ๆ เขินแหละ “พี่ไม่ได้บอกเรา บอกมันโน่น” พี่กรบุ้ยปากไปทางคนที่กอดคอฉันเดินเข้าห้อง “บ้านมึงไม่เก็บเสียง?” คำถามของเขาทำให้ฉันหน้าแดงกว่าเดิม ถึงเราสองคนจะเป็นผัวเมียกัน แต่การถามแบบนี้ทำให้ใครก็รู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น น่าอายจะตาย “โวะ! ไอ้ห่าเล” พี่กรร้องด่าแล้วก็เดินออกไป “มึงไม่ต้องเอาอะไรมาส่ง กูกับดาวยังไม่กินข้าว ขอกินกันก่อน โอ๊ย!” “ทะเล!” ฉันหยิกคนที่ไม่ไว้หน้าฉันเลย “สมน้ำหน้า” พี่กรเห็นเขาโดนหยิกก็หัวเราะชอบใจ ส่วนคนที่โอบฉันอยู่ก็ดูไม่ได้สนใจกับคำสมน้ำหน้านัก เขาดันร่างฉันเข้าไปในห้องและปิดประตูกระแทกหน้าเจ้าของบ้าน “ทะเล! ใจเย็น” เขาอุ้มฉันขึ้นไปบนบ้านชั้นสองทันที โดยไม่สนใจอะไรอีก “ใจเย็นอะไรเล่า เวลาปรับความเข้าใจกันได้แล้ว มันก็ต้องโบ๊ะบ๊ะกันถึงเช้ารู้เปล่า” “โรคจิต ทะเลทำถึงเช้าตั้งแต่วันแรกที่เจอแล้ว” “ตอนนั้นทำเพราะคิดถึง ตอนนี้ทำเพราะเราเข้าใจกันดีแล้ว อย่าพูดเยอ

วันนี้การประชุมผู้จัดการแทบจะไม่เป็นการประชุม เพราะผู้จัดการทุกคนที่รู้ว่าผมแต่งงานแล้ว และรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือดาว ทุกคนต่างตกใจ “อย่าบอกนะครับ ว่าที่มาทำงานที่นี่เพราะมาตามเมีย” คำถามของผู้จัดการคนหนึ่งทำให้ผมยิ้มและพยักหน้าอย่างยอมรับ เท่านั้นแหละทั้งห้องประชุมก็หัวเราะชอบใจ ตื่นเต้นกับความรักของผมกับดาวกันใหญ่ “ทำไมผมรู้สึกว่านามสกุลคุณนาวาคุ้น ๆ” พี่คนหนึ่งพูดขึ้น “นั่นสิ เหมือนได้ยินที่ไหนสักแห่ง” ผมไม่แปลกใจหรอกเพราะนามสกุลของครอบครัวผมค่อนข้างดัง พวกเราลงทุนกับบริษัทหลายบริษัท นอกจากนี้บริษัทของเราเองก็ยังใหญ่โตระดับหนึ่ง ผมไม่ได้ตอบคำถามของพี่ผู้จัดการหลังจากฮือฮากับเรื่องผมอยู่พักใหญ่ เราก็เข้าโหมดการทำงานอย่างจริงจัง ผมนั่งทำงานไปและแอบแชตกับเมียไปด้วย แบบนี้ใช่ไหมที่คนเขาชอบมีกิ๊กในที่ทำงาน ได้ตื่นเต้นแอบ ๆ กันอย่างนี้สินะ เราสองคนกลับมาถึงห้องตอนหกโมงเย็น เพราะระยองแทบรถไม่ติดเลยถ้าเทียบกับกรุงเทพฯ อีกอย่างโรงงานกับที่พักขับรถแค่ห้านาทีก็ถึงแล้ว แต่เพราะวันนี้เรามีเคลียร์งานเลยกลับช้ากว่าปกตินิดหน่อย “ดาว เรา