เพื่อนนอนสถานะแฟนเก่า (NC 18+)

เพื่อนนอนสถานะแฟนเก่า (NC 18+)

last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
86Mga Kabanata
18.9Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

อยากก็แค่โทรมา ค่าโรงแรมหารกันคนละครึ่ง ******** "เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ไม่ต้องคุยกันอีก" "อืม" เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม "ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน" ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร "เลิกกันแล้ว" ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ "ของขาด" ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง "อืม" เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน "ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ" ************** #ไม่มีนอกกาย

view more

Kabanata 1

คำโปรย

Author’s Note

This book is a must-read because it holds everything you’ve been craving in a dark, addictive romance.

This story is intense. It is brutal. It is steamy. It is dangerous. Inside, you’ll find hate-to-love, obsession, betrayal, revenge, dominance, and the kind of forbidden passion that sears itself into your soul.

Gianna, the heroine, is everything I’ve always dreamed of writing, strong, brave, soft, untamed. She defies. She resists. But eventually, she surrenders… not out of weakness, but because love this forbidden cannot be denied.

Dante, the man who swore to ruin her, is a world unto himself. In his kingdom, there are no rules. He is controlling. Obsessive. Jealous. Ruthless. A dark ruler forged from hate and vengeance. Yet the woman he vowed to destroy becomes the one he is willing to give up everything, even his life, for.

Together, they are chaos and fire. Destruction and love. The beginning of an ending that should never exist.

Trigger Warnings

This book ventures into dark places. Some scenes are raw. Some are heavy. And not everything is safe. It contains sexual content, abuse, and emotional intensity that may not be for every reader.

Remember: this is fiction. Names, places, and events are creations of imagination. If any detail bears resemblance to reality, it is purely coincidental.

This book is everything, addictive and unforgettable. There is no escape once you step into Dante and Gianna’s world.

Gia’s POV

They dressed me like I wasn’t even human anymore, just something to be auctioned off.

The skirt barely covered my thighs, riding so high it felt obscene. The top was worse, sheer and clinging like a second skin, leaving nothing to the imagination. My breasts pressed against the fabric, nipples visible, as though I was meant to be displayed. Bought.

The heels cut into my ankles, my legs trembling with every shift of weight.

Then my aunt smeared dark red lipstick across my mouth like she was painting on a mask.

“Stop fighting, Gianna.” Her voice snapped sharp, nails digging into my arm as she spun me toward the mirror.

“Look at yourself. This is what they want. What they’ll pay for. You’re going to smile when you walk out there and let those men bid for a night with you.”

My throat burned. Tears blurred my reflection.

“Please… don’t do this. There has to be another way. You can’t sell me to those monsters. I’m your only family.”

“Family?” Her laugh was bitter.

“Your father’s debts destroyed us. You’re all I have left to bargain with.”

Panic gripped my chest. “Then let’s talk to Vincenzo. We’ll find another way. I’ll work…anything. I’ll pay it back, even if it takes years.”

“Oh, my sweet, naïve girl…” Her voice softened for a heartbeat, then hardened again. “Vincenzo isn’t going to wait years. He wants his money now. And if you refuse the auction?”

Her eyes cut into me, cold and merciless. “We’ll both be dead by morning.”

She shoved my shoulders back, forcing my spine straight.

“Vincenzo promised us twenty percent of whatever you’re sold for. That’s enough to start over.”

A sob caught in my throat. “Twenty percent? Is that all I’m worth to you?”

Her eyes narrowed. “This isn’t just about you. I gave up my life for you—for your father. When your mother died, I stayed. I raised you. I sacrificed everything. Don’t you dare question my loyalty.”

She silenced me with a hand, her breath hot and bitter against my cheek.

“This is the price your father left for you to pay.”

A tear slipped down my face. For a moment, her tone softened.

“There’s no need for tears. You’re alive because of me. If I hadn’t dragged you through those underground tunnels that night… if those men had found you…” her voice faltered, a shiver breaking through. “God, they would’ve done the unthinkable.”

Her thumb brushed my cheek, tender, almost motherly. For a moment, I couldn’t tell which version of her was real, the woman who once sang me to sleep, or the one who now dressed me like a lamb for slaughter.

“There’s no use shielding you anymore.” Her gaze pinned me in place. “Your father wasn’t the man you believed him to be. He was ruthless in his dealings, and he made enemies. Dangerous. Unforgiving.”

My stomach dropped. “No… you’re wrong. Dad… he wouldn’t…”

Her lips curved with pity. “You were a princess in a tower, spoiled and blind. You never saw the world. You never saw who your father really was.”

Her voice grew meaner. “Now you will.”

She leaned in, whispering the name like a curse.

“One of the men your father crossed was Dante De Luca.”

The name alone made my heart stutter. I didn’t know it, but it felt like a warning.

“He’s the one who came after your father that night,” she whispered, “seeking revenge for something Lorenzo stole from him. In blood. In tears.”

Her voice broke. “He’s the one who pulled the trigger.”

—-----

How did my life turn into this?

Three days ago, I was celebrating my 22nd birthday with cake, laughter, and my father by my side. Then armed strangers stormed into our home, guns blazing, shattering everything.

My aunt dragged me into hiding, but I saw it all, through a hole in the study wall.

And then I saw him. The tall, broad-shouldered man with dark hair and piercing gray eyes.

I watched, pain tightening in my chest, as he pulled the trigger, like my father’s life meant nothing.

The moment my father’s body hit the floor, I screamed.

And everything changed.

My scream gave us away, but we ran, disappearing into hiding.

Soon, word of my father’s death spread, and dangerous gangs came looking for us.

Vincenzo’s men found us first.

They didn’t care that my father was dead.

They wanted what he owed... half a million dollars.

We didn’t have it.

And now I was about to be sold to the highest bidder.

The curtains opened. I knew it was time.

It was dark.

The stage began to descend, and all I could hear were voices, eager, impatient.

Then the platform stopped.

Spotlights turned on.

And there they were.

A room full of men in tailored suits, with only a few women in glittering gowns seated beside them. The scent of cigars and expensive liquor filled the air.

They were all looking at me. Waiting. Cheering.

I scanned the crowd and realized, these weren’t bored billionaires or casual businessmen.

They looked like the mafia.

Their eyes were glazed with alcohol, their expressions dark with power.

My heart thudded against my ribs so fast I thought I might pass out.

I looked for an exit, any door, any window, any chance. But there was none.

Vincenzo’s men stood at all the exits, guarding the entire space.

Who would help me?

Suddenly, Vincenzo’s voice boomed through the room, cutting through the noise.

“Gentlemen,” he announced, arms spread wide like he was presenting a gift.

“Feast your eyes on tonight’s rarest gem, the daughter of Lorenzo Giovanni himself.”

Gasps and murmurs echoed across the room. Of course they recognized the name. Everyone did.

“Gianna Giovanni is a prize,” Vincenzo continued with a grin that made my skin crawl.

“I know all of you want a piece of her. But that’s not all...”

He leaned closer to the mic.

“She’s untouched in every way. A virgin.”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
86 Kabanata
คำโปรย
“เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ ไม่ต้องคุยกันอีก” “อืม” เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม “ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน” ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร “เลิกกันแล้ว”ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ “ของขาด?” ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง “อืม” เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน “ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ”“กูบอกให้มึงจองวีไอพี ๆ ทำไมแม่งได้หน้าแคชเชียร์ ไกลเวทีก็ไกล เด็กเสิร์ฟก็เดินกันให้วุ่น แม่งวุ่นวายฉิบหาย” ผมบ่นไอ้เพื่อนที่ชวนมาเที่ยววันนี้ บอกให้มันจองโซนวีไอพี แต่มันดันจองอะไรของมัน ยิ่งคิดยิ่งน่าโมโห “เอาน่า เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ตั้งแต่เรามาเที่ยวที่นี่สามปีก็ไม่เคยนั่งโซนอื่น นั่งตรงนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน ดนตรีไม่ดังดี” คำแก้ตัวของมันฟังแทบไม่ขึ้น “ไอ้ไม้ มึงไม่ได้ป่วยใช่เปล่า หรือปิดเทอมไม่กี่อาทิตย์ ทำให้
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 1
“กูบอกให้มึงจองวีไอพี ๆ ทำไมแม่งได้หน้าแคชเชียร์ ไกลเวทีก็ไกล เด็กเสิร์ฟก็เดินกันให้วุ่น แม่งวุ่นวายฉิบหาย” ผมบ่นไอ้เพื่อนที่ชวนมาเที่ยววันนี้ บอกให้มันจองโซนวีไอพี แต่มันดันจองอะไรของมัน ยิ่งคิดยิ่งน่าโมโห “เอาน่า เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ตั้งแต่เรามาเที่ยวที่นี่สามปีก็ไม่เคยนั่งโซนอื่น นั่งตรงนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน ดนตรีไม่ดังดี” คำแก้ตัวของมันฟังแทบไม่ขึ้น “ไอ้ไม้ มึงไม่ได้ป่วยใช่เปล่า หรือปิดเทอมไม่กี่อาทิตย์ ทำให้สมองมึงกระทบกระเทือน” ผมยื่นมือไปแตะหน้าผากของเพื่อนดู วันนี้เพื่อนผมมันดูแปลก ๆ “มันก็ไม่ได้ป่วยนะไอ้ฟ้า ทำไมมันดูแปลก ๆ” ผมยังหันไปถามความคิดเห็นของไอ้ฟ้า หรือเวหา เพื่อนผมอีกครั้ง “แดกเหล้าไป อย่าพูดมาก” ไอ้ไม้ไม่รู้มันอารมณ์เสียมาจากไหน ด่าผมว่าพูดมากอีก “มาแปลกจริง ๆ ด้วย” ผมยังบ่นกับมันอีกรอบ นั่งอยู่ไม่ทันไรมีแต่คนมาขอชนแก้ว เพราะอย่างนี้ไงผมถึงไม่ชอบโซนธรรมดา เพราะมันไม่ส่วนตัว พวกเราดื่มกันอยู่สักพัก ไอ้ไม้มันก็บอกจะไปห้องน้ำ กว่าจะกลับมาก็นานโข “มึงไปขี้มาเหรอ ไปนานมาก” ผมอดบ่นไม่ได้จริง ๆ นั่งโซนนี้ไม่ค่อ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 2
“เปล่า ๆ โรงแรมก็ได้” “ก็แค่นั้น” ผมยิ้มเยาะออกมา เธอเปลี่ยนไปมาก ต่างจากครั้งแรกที่เจอกัน หรือผมที่เปลี่ยนไปมาก ทะเลในอดีตมันก็แค่น้องปีหนึ่งโง่ ๆ คนหนึ่ง แน่ละ ผู้หญิงจะไปชอบได้ยังไง เธอก็คงแค่เก็บแต้ม คงเห็นว่าผมหน้าตาดี แต่...มึงเป็นคนแรกของเขานะ เสียงในใจผมแย้ง แต่ก็นั่นแหละ ผมปัดตก เป็นคนแรกแล้วยังไง ไม่ได้เป็นคนสุดท้ายสักหน่อย “ค่าโรงแรมคนละครึ่งนะ” ไม่คิดว่าตัวเองจะพูดหมา ๆ แบบนี้ออกมา แต่ก็นั่นแหละพูดออกมาแล้ว “อืม” เธอรับคำ ถ้าผมมองไม่ผิด มือเธอสั่น โรงแรมที่ผมเลือกไม่ไกลจากคอนโดของเธอนัก คิดว่าถ้าเอากันเสร็จ ผมอาจจะกลับเลย ส่วนเธอก็ให้เดินกลับห้องพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน จะมาหาความพิเศษอะไรไม่มีหรอก ในเมื่อตอนนี้สถานะเรามันก็แค่แฟนเก่า และตอนนี้กำลังจะเป็นคู่นอนกันก็แค่นั้น “เอ่อ...เอ่อ เธอเตรียมถุงมาใช่ไหม” น้ำเสียงเธอดูกังวลเล็กน้อยตอนที่ถาม “อืม ของมันต้องพกตลอดไหม” มันของจำเป็น ทำไมจะไม่พก ผมเป็นคนเตรียมพร้อมเสมอ เธอไม่น่าถาม อ๋อ...คงคิดว่าจะเหมือนครั้งแรกของเราสินะ ไม่มีแล้วไอ้ทะเลคนอ่
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 3
“ข่าวอะไร” ฉันถามแมนเพื่อนเกย์ ที่กำลังตั้งใจส่องไอจีของใครบางคนยิ่งกว่าตอนเรียน Stat 1 เสียอีก “รูปถ่ายคู่ซ้อมแกกับสายรหัส แม่เจ้า! หน้าตาดีทั้งลุงรหัสทั้งหลานรหัส” ภาพถ่ายตรงหน้าคือภาพของรุ่นน้องปีหนึ่งในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ทะเลโอบไหล่น้องคนนั้นอย่างสนิทสนม “สวยดี” ฉันชมภาพของรุ่นน้องที่นั่งข้างเขา ก็สวยจริง ๆ นั่นแหละ “ทะเลนี่เจ้าชู้มากตั้งแต่อกหักจากแก” ที่แมนพูดไม่เกินความจริง แต่ละวันแต่ละคืนเขาถูกแท็กจากสาว ๆ ในไอจีแทบทุกวันทุกคืน ทำไมฟังทุกครั้งก็ไม่ชินสักที “ตกลงแกเลิกกับอีพี่กรแน่แล้วใช่ไหม” “อื้ม...” ฉันพยักหน้ากับคำถามของแมน เลิกกันสิ พอเขาไปเมืองนอกได้แค่เดือนเดียว เขาก็มีคนคบแล้ว ‘เราเลิกกันได้แล้วดาว’ “คู่แกกับพี่กรนี่ยังไง พอจะคบก็คบ พอจะเลิกก็เลิก” นั่นสินะ แต่เลิกกันน่ะดีแล้ว “ตกลงแกจะคุยเรื่องฉันหรือจะสนใจเรื่องของทะเล” “เออ เรื่องทะเลสิ คนนี้หลานรหัสทะเล ชื่อเตยหอม ได้ยินว่าปลื้มทะเลมาก” ใครบ้างที่ไม่ปลื้มเขา ขนาดอดีตแฟนเก่าอย่างฉันยังแอบปลื้มเขา ทั้ง ๆ ที่ตัวเองได้ชื่อว่าเป็น
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 4
“แล้วคิดว่าเขาจะหายโกรธเหรอ” คำถามของใบหญ้าทำให้ฉันส่ายหน้า ฉันคิดว่าเขายังโกรธแหละ แต่มันไม่มีทางเลือก จะให้รอจนเขาหายโกรธ คงไม่มีวันนั้น “ก็ไม่คิดว่าเขาจะหายโกรธไง เลยต้องใช้ไม้เด็ดเอาตัวเข้าแลก รอบนี้ฉันจะทำให้เขาหลงยิ่งกว่าเดิม ยังไงเขาก็เคยรักฉัน คงจะเหลือเยื่อใยบ้างแหละ...” เยื่อใยของความรักที่เขาเคยมีให้ฉัน หวังว่าจะยังมีให้ฉันบ้างนะทะเลหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปแล้ว คนที่ผมไม่คิดจะติดต่อ ก็ไม่ยอมติดต่อมาสักที ตกลงเป็นเพื่อนนอนกัน ไม่ใช่วันไนต์สักหน่อย ทำไมหายไปเลย ไม่อยากส่งข้อความไปหา เดี๋ยวจะเป็นหลักฐานอีก อย่างที่บอก สำหรับผม เธอก็แค่แฟนเก่าคนที่ทิ้งผมไปอย่างไม่ไยดีตั้งแต่เมื่อตอนผมอยู่ปีหนึ่ง “เป็นอะไรไอ้เล จ้องมือถืออยู่ได้” “ฟังเพลง” ผมบอกกับไอ้ฟ้าทั้งที่ไม่ได้เปิดเพลง “เพลงห่าอะไร กูเห็นมันเขี่ยไปเขี่ยมา” ไอ้ไม้นี่เรื่องอื่นฉลาดดีจัง ยกเว้นเรื่องเรียนนี่แหละ “ไม่เสือกสักเรื่องได้ไหมพี่ไม้” “มึงแก่กว่ากู อย่าเสือกเรียกกูพี่” มันยังไม่วายด่าผมอีก แค่เรียกพี่ อะไรของมัน “มันเป็นอะไรวะไอ้ฟ้า ดูอารมณ์ไ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 5
ไม่อิ่ม...ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นวันนี้เป็นวันที่ห้าแล้ว หลังจากคุยกับเธอวันนั้น เป็นเมนส์นี่ ปกติเขาเป็นกันกี่วันวะ ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูล สามวันถึงหนึ่งสัปดาห์แล้วแต่คนเหรอวะ แล้วเธอเป็นกี่วันกันแน่ ผมไม่แน่ใจ ตอนที่เราคบกัน ผมจำได้ว่าไม่น่าจะเกินห้าวันนะ ถ้าห้าวันเธอก็น่าจะหายแล้วไหม ทำไมยังไม่โทรมาอีก “ผู้หญิงเป็นเมนส์กี่วัน” “เฮ้ย!! ไอ้ห่า มาตอนไหนเนี่ย” ผมตกใจเมื่อไอ้ไม้มันมาอยู่ข้างหลังผม แถมไม่พอ ยังอ่านข้อความที่ผมเซิร์ชอีก “อะไรของมึง ต้องตกใจขนาดนั้น?” “มึงไม่มีมารยาท มาอ่านหน้าจอกูได้ไง” ผมอดจะด่ามันไม่ได้เลยจริง ๆ ไอ้เพื่อนไร้มารยาท “อย่างกับมึงมีครับ ไอ้เพื่อนเล มึงนั่นแหละตัวดี” “ไอ้ฟ้า มึงมาก็ดี ช่วยด่าไอ้ไม้หน่อย มันแอบมาส่องหน้าจอกู” ไอ้ฟ้าเดินเข้าห้องเรียนมาพอดี ผมเลยรีบฟ้องมันทันที ไอ้ฟ้าคือคนที่ดูเป็นผู้ใหญ่สุดในกลุ่ม คงเพราะมันมีน้องสาวมั้ง ผมเลยมองว่ามันดูโตกว่าพวกผม “ไอ้ไม้ มึงอย่าทำอีก” “เออ” “อะไรวะ ทำไมมันเชื่อฟังมึงง่ายขนาดนี้วะ”ไอ้ไม้ไม่เถียง
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 6
“เตยหอมชอบพี่?” มันถามคำถามกลับมาเหมือนอย่างที่ผมถามมัน “อืม แต่กูไม่ได้คิดอะไร” ผมตอบออกไปตามความจริง เพราะรู้ว่าไอ้ภพนี่แหละคอยเตือนผมเรื่องของเตยหอม “ไม่คิดก็อย่าให้ความหวัง” มันบอกด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ตกลงผมเป็นรุ่นพี่หรือมันเป็นรุ่นพี่ “ว่าแต่มึงไม่ชอบเหรอ” “ชอบได้ไง ผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว” ผมตาโตกับคำตอบของมัน คนอย่างรณภพมีคนที่ชอบแล้ว แต่ยังไม่ยอมเปิดเผย ไม่ธรรมดาแน่นอน “ใครวะ” ความอยากรู้ทำให้ผมถามออกไปอย่างเสียมารยาท แต่คงไม่เป็นไรหรอก เพราะมารยาทของพวกผมมันไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว “ไม่เสือกดิพี่ ทำงานไป” เห็นไหม บอกแล้วว่ามันไม่ค่อยเห็นพวกผมเป็นรุ่นพี่หรอก โดยเฉพาะลุงรหัสของมัน ซึ่งตอนนี้ฝากความหวังในการเรียนจบไว้ที่หลานรหัส “เออ แม่งถามนิดเดียว” ผมสบถอย่างไม่ค่อยใส่ใจ ก่อนจะหันไปสะกิดไอ้คนที่หลับอย่างเอาเป็นเอาตายข้าง ๆ นี่มันจะหลับจนห้องสมุดปิดหรือไง “ไอ้ไม้ ตื่น! เดี๋ยวต้องไปซ้อมแล้ว ไปอดหลับอดนอนมาจากไหนวะ” บ่นไปด้วยมองหาไอ้ฟ้าไปด้วย เห็นบอกจะไปหาอาจารย์ หายไปตั้งแต่เที่ยง ไม่เข้าใจว่าหาอาจารย์อะไรของมันถึงไ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 7
“คู่ซ้อมเก่ามึงนี่งานดีไม่เคยตก” คู่ซ้อมฉันที่ใบหญ้าหมายถึงคงไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เขานั่นแหละ ผู้ชายที่วิ่งอยู่บนสนามบาสในเวลานี้ “ทะเลนี่โคตรหล่อ แล้วทำผมสีนี้อีก โคตรกร้าวใจ” ผมสีเทาอมเขียว บอกตามตรง ถ้าเบ้าหน้าไม่ดีมีเหรอว่าจะรอด แต่ฉันรู้ดีว่าทะเลเบ้าหน้าดีแค่ไหน ถึงเขาจะโกนผมก็รอด “เขามองมาทางแกด้วยดาว” แมนกระซิบกระซาบฉัน เขามองมาแค่แวบเดียว ก่อนจะมองไปทางอื่น คนมาดูผู้ชายซ้อมบาสน้อยเสียที่ไหน แล้วยายเพื่อนฉันนี่เสียงดังจัง ฉันหันไปมองรอบ ๆ ดีที่ทุกคนต่างสนใจคนในสนาม ไม่มีใครสนใจพวกฉันกันเลยสักนิด “ทำไมกลุ่มทะเลเขาหล่อกันจัง” ใบหญ้าถามอย่างที่ไม่ได้คำตอบแหละ กลุ่มทะเลที่ว่าประกอบไปด้วยทะเล หรือชื่อจริงคือนาวา กัปตันทีมบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย อีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเขาคือเวหา หรือสายฟ้า แต่เพื่อน ๆ จะชอบเรียกสั้น ๆ ว่าฟ้า คนนี้คือคนที่ดูนิ่งที่สุดในกลุ่ม ดูโตกว่าเพื่อน ๆ อีกคนคือต้นไม้ หรือพฤกษา คุณชายไม้ เดือนมหาวิทยาลัย ความหล่อไม่ต้องถาม เพราะมีตำแหน่งเป็นประกัน ทั้งสามคนยังไม่มีใครประกาศตัวว่ามีแฟน แต่สาว ๆ ที่อยากสานต่อความสัมพ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 8
“มองอะไร” ใบหญ้ามองตามสายตาฉัน ก่อนนิ่งเงียบกับภาพตรงหน้า “แกควรชินนะ เขาเป็นอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เลิกกับแก” เสียงของแมนทำให้ฉันได้สติ มือเขาเกาะกุมที่เอวของหญิงสาวคนนั้น และมือนั้นยังจับฉันไปทั่วเมื่อสัปดาห์ก่อน “ดูท่าทางไม่น่าจบกันแค่นั้น” คำพูดของแมนไม่เกินจริงหรอก เพราะเขาคุยกับเธอคนนั้นพร้อมทั้งยังพยักหน้าและกำลังจะบอกลาเวหากับพฤกษา “ใจเย็นมึง เดี๋ยวเมา” ใบหญ้าห้ามฉันเสียงหลง เพราะเห็นฉันกระดกเหล้าอย่างไม่กลัวว่าจะเมา ทำตัวให้แรดไม่ใช่ง่าย ๆ นะ เพราะต้องทั้งหนังหนา ทั้งหน้าด้าน ทั้งอดทนกับภาพบาดตาอย่างที่เห็น SeaSea : เจอกันที่โรงแรมเดิม ฉันตั้งใจส่งข้อความไปหาเขา เพราะไม่อยากให้เขาไปต่อกับใครนั่นแหละ ตั้งแต่วันนั้นที่เขาส่งข้อความมาชวนกันไปทำอย่างว่าแล้วฉันเป็นเมนส์ หลังจากวันนั้นเขาก็หายไปเลย ฉันเองก็ไม่ได้ติดต่อไป การส่งข้อความชวนเขาไปนอนด้วยก็ทำใจยากอยู่นะ แต่วันนี้ถ้าฉันไม่ทำ ฉันอาจจะไม่ได้มีโอกาสทำอีก Nava_Sea : โทษที วันนี้ไม่ว่าง “ไง ผู้ชายไม่เล่นด้วยเหรอ” คงเพราะฉันทำท่าจะลุ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
บทที่ 9
“โอ๊ย! ทำบ้าอะไรเนี่ย หยิกทำไม” ฉันดึงแก้มเขาแรง ๆ เพราะกลัวว่าสิ่งที่เห็นจะเป็นเพียงความฝัน “ฮือ ทะเลจริง ๆ ด้วย ไปนอนกับแม่นั่นทำไมกัน มานอนกับเรานี่ ดาวอยู่นี่ เดี๋ยวอมให้ อ้ะ ๆ ขึ้นให้ด้วย ทะเลชอบดาวขย่...” มือหนาปิดปากฉันแน่น เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย ยิ่งเหม็นอ้วกแล้วเอามือมาปิดปากอีก “อือ...อ่อย..อาว..แหวะ!!” ฉันบอกเขาแล้วนะว่าให้ปล่อยดาว แต่เขาไม่ยอมปล่อยเอง สุดท้าย... “เฮ้ย! ไรเนี่ย โอ๊ยเหม็น ยายบ๊อง! เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย” เสียงเขาด่า ฉันฟังแล้วยังอดยิ้มไม่ได้ น่ารัก น่ารักเต็มไปหมดเลย ฉันต้องหาปากกามาวงละ คนอะไรเนี่ย “ขึ้นห้องไม่ไหว เหม็นมาก” ว่าแล้วเขาก็แบกฉันขึ้นหลัง “ไม่อุ้มเหรอ ต้องอุ้มนะ พระเอกต้องอุ้มนางเอก” ฉันบ่นงึมงำข้างหูเขา “เหม็นจนจะอ้วก ใครจะไปอุ้มลง เงียบเลย เหม็น จะกินให้ตายห่าเลยหรือไง” เสียงบ่นของเขายังดังข้างหู ฉันกอดแน่นกว่าเดิม “แค่ก ๆ นี่จะฆ่ากันหรือไง รัดคอแน่นขนาดนี้”คอเขาเหรอ นึกว่าเอว ว่าอยู่ทำไมมันเล็กจัง ทะเลนี่ก็บ่นเก่งนะเนี่ย “แก่แล้วขี้บ่น” ฉันพึมพำว่าเขา แต่เขาคงได้ยินแหละ
last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status