บททั้งหมดของ Married to my scumbag ex-boyfriend's Brother: บทที่ 21 - บทที่ 30

Alam pa rin ni Elira kung gaano katatag ang ugali ni Xyler kapag may napagdesisyunan na ito, bihirang-bihira ang nakakapagbago ng isip niya.Hinawakan ni Ethan ang magkabilang balikat ng babae, marahang tinitigan ang kanyang mga mata. “Kung talagang mahal ka ng kuya ko.” wika niya nang mariin ngunit may lambing, “dapat alam niya kung ano ang ibig sabihin ng tuparin ang mga pangarap mo.”Napakagat-labi siya bago muling nagsalita, puno ng paninigurado ang bawat salita. “Huwag kang mag-alala. May dinadala kang anak ng pamilyang Valdez sa sinapupunan mo. Kahit pa magtangkang gumawa ng mali ang kuya ko, hindi iyon papayagan ng mga magulang namin! Baby.” Marahan niyang hinaplos ang pisngi nito, malambing ang tinig, “Hangga’t ako ang kasama mo wala ni isa mang makakahawak o makakapanakit sa’yo.”“Ethan” bulong ni Elira habang pinakikinggan ang bawat salitang binitiwan nito. Hindi na niya napigilan ang pag-agos ng luha habang mabilis siyang sumubsob sa dibdib ng lalaki, mahigpit siyang niyaka

Biglang sumiklab ang galit ni Emilio, halos pumuga ang lahat ng nagdang damdamin sa kanya. Tumingin siya kay Regina nang may apoy sa mga mata, at parang isang hukom na nawawalan ng pasensya bumulalas ang salita na puno ng pasakit at panunumbat. “Eh ano naman si Xyler? Siya ang may malaking sikreto na hindi natin alam! Malapit na ang kasal niya makalawa, at ang fiancde niya naging babae ng anak mo! Sino ba ang nagkaroon ng pagkakataong magpaliwanag? Sino ba ang nabigyan ng pagkakataon na magsabi ng totoo?” sigaw niya, halos kumawala na ang mga ugat sa leeg sa tindi ng emosyon. Itinuturo niya nang mariin si Xyler, habang ang tinig niya ay umaalon sa sala. “Hindi niya alam ang buong sitwasyon noon, at ngayon pa lang bumubukas ang lahat! Tinitingnan ninyo si Xyler na nakaupo sa wheelchair at pinagtatawanan, pero siya pa ang may kakayahang agawin ang babae ng kapatid niya. May sikreto ba siya? May hiwaga ba? Wala ba siyang hiya

Matandang Valdez pinikit ang mga mata sandali, at ang linyang bumukas sa kanyang mukha ay nagsimulang lumambot. Ilang sandali siyang tumahimik, saka dahan-dahang tumayo. Lumakad siya palapit sa gitna ng sala, inilagay ang kamay sa balikat ng anak at mabigat na nagsalita, hindi na nagngingitngit kundi may halong pag-ungos at pagpapasya. “Emilio naiintindihan ko ang hinagpis mo. Hindi madaling pasanin ang pangako ng iba lalo na ang isang huli at napakahalagang pakiusap. Pero ngayon, higit pa sa ating hiya, ang dapat nating isipin ay ang kapakanan ni Cassandra. Kung sa palagay ninyo na ang pagpapakasal niya kay Xyler ay magwawasak sa kanyang buhay, hindi natin dapat hayaang mangyari iyon.” Tumahimik siya, tinitingnan ang bawat mukha sa silid na parang sinusukat ang kanilang kaluluwa. “Kailangan nating kumilos nang mahinahon ngunit matibay. Tawagin ninyo agad ang lawyer ng pamilya. Alamin natin ang legal na estado ng kanilang r

Napasinghap si Emilio, ang dibdib ay mabilis ang pag-angat-baba sa sobrang galit. Hindi niya matanggap ang paninindigan ng asawa, pero hindi rin siya makapagsalita kaagad. Samantala, si Lolo Valdez ay muling umubo nang bahagya, sabay tingin sa lahat na parang ayaw nang palalain pa ang sigalot. “Regina is right.” aniya sa mabigat na tinig. “Blame can wait. What matters now is Cassandra. We need to protect that child, no matter what. If we can’t stop the wedding, at least we must not let her be hurt again.” Sa gitna ng sala, si Ethan ay nakayukong parang batang walang magawa, nanginginig ang mga kamay. Ang bawat salita ng kanyang ina ay parang manipis na kalasag laban sa galit ng ama pero alam niyang hindi iyon sapat. Siya mismo ang gumawa ng gulo, at kahit pa ipagtanggol siya ng kanyang ina, hindi nito mabubura ang bigat ng kasalanan niya.Tumiklop-tiklop ang dibdib ng lahat sa sala halos maamoy na ang ini

Tumulo ang pawis sa noo ni Emilio nang muling tumunog ang tinig ng kanyang ama parang utos na hindi maikakaila. Halos sumabog ang puso niya sa galit at kahihiyan, pero alam din niyang hindi puwedeng magpadalos-dalos may mas malaki silang kailangang ayusin.“Dalhin natin silang dalawa rito.” mariin pa rin ang panawagan ni Matandang Valdez. “Sila rin ang may pagdedesisyon. Tawagin ninyo si Xyler, at tawagin din ninyo si Cassandra. Huwag magmadali kausapin natin nang mahinahon.”Napabuntong-hininga si Emilio. Nagngingitngit man ang mga ugat sa kanyang leeg, unti-unti siyang napiling kumalma. Tumitig siya sa anak na nasa sahig ang galit niya ay may halong pagkabigla at paninindigan at saglit na humarap kay Regina na tila hinihingi ang payo. Nakita niya sa mga mata ng asawa ang pag-aalangan, ang pagnanais na iwasan ang mas malaking gulo, at nang maramdaman niya iyon, muntik man, napawi ang isang bahagi ng bugso ng galit.“Bahala na.” mahina niyang wika, bumitaw sa sarili at hinanap ang tel