หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป ตอนนี้แก้มขวัญได้มาอาศัยอยู่ที่บ้านซึ่งเจ้าสัวเป็นคนหาให้ บ้านหลังนี้ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไหร่นัก หญิงสาวออกมานั่งเหม่อลอยอยู่ที่หน้าบ้านเหมือนกับทุกวันที่เธอชอบทำหลังมาอยู่ที่นี่ เพียงเพราะแอบหวังในใจลึกๆ ว่าเจ้าไฟจะมาตามเธอกลับ แต่อีกใจเธอก็ไม่อยากให้เขามา เหตุเพราะคิดว่าตัวเธอนั้นมีความสุขแล้วที่ไม่ต้องไปรองรับอารมณ์ของใคร “ ป่านนี้เขาคงมีเมียใหม่ไปแล้วก็ได้ อย่าลืมสิแก้มขวัญ ว่าแกเป็นแค่เครื่องมือในการแก้แค้นของเขานะ แกยังจะหวังอะไรอีก” เธอบ่นกับตัวเอง พลางคิดไปว่าเมื่อไหร่เธอจะเลิกคิดถึงคนแบบเขาสักที ยิ่งคิดแววตาของเธอก็สั่นจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คลืน เสียงรถคันคุ้นตาดังเคลื่อนมาจอดที่หน้าบ้าน แก้มขวัญต้องรีบปาดน้ำตาตัวเอง “ พี่นีวาย” เธอลุกขึ้นและทักทายคนมาใหม่ที่เดินเข้ามาในรั้วบ้าน ตั้งแต่วันที่เธอออกมาจากเกาะก็มีแค่เขาเนี้ยแหละที่ตามหาและชอบแวะเวียนมาเยี่ยมเธออยู่บ่อยๆ “ วันนี้เป็นยังไงบ้าง พี่ซื้อขนมมาฝากด้วยนะ” เขายกถุงของฝากที่หิ้วอยู่ขึ้นมาให้เธอดู ก่อนจะเดินมานั่งตรงที่ว่างข้างหญิงสาว “ ก็เป็นเหมือนทุกวันนั่นแหละพี่” แก้มขวัญเอ่ยพลางมองไปรอบๆ
続きを読む
