All Chapters of มาเฟียเมียเด็ก: Chapter 51 - Chapter 60

72 Chapters

ตอนที่ 51

“ ตกลงว่าคุณยอมยกให้ผมได้ไหมล่ะ” เยโด่ได้ทีก็เอาใหญ่ เห็นว่าชายหนุ่มยอมมาขอร้องด้วยตัวเองจึงหวังอยากได้ผู้หญิงที่มากับเขา “ อืม..” เจ้าไฟที่เป็นฝ่ายถูกขอเขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่พอเห็นว่าเยโด่เริ่มดีใจ เขาจึงได้พูดบางอย่างออกมา “ คิดว่าผมมาขอร้องคุณถึงที่ แล้วคุณจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ!!!” เยโด่ถึงกับตกใจให้กับท่าทางและน้ำเสียงดูโกรธเคืองของชายหนุ่ม เขาคิดว่าเด็กสาวนั่นเป็นเพียงของเล่นของเจ้าไฟไม่มีความหมายอะไรเสียอีก เขาคิดผิดงั้นเหรอ เยโด่คิดในเวลาเดียวกันก็จ้องหน้าของอีกคนที่มองมายังเขาด้วยคิ้วขมวด และเม้มปากแน่น “ ผมจะไม่เช่าท่าเรือของคุณแล้ว!!” เจ้าไฟตะโกนออกมาด้วยท่าทีเด็ดขาด ก่อนรีบสาวขาเดินออกไป “ กีรติกร! กลับ!” มือใหญ่ดึงแขนเล็กที่กำลังจับขนมใส่ปากพลันรีบดึงลากเธอออกไป “ ไอ้โบ่ม!! ไหนมึงบอกว่ามันอยากได้ท่าเรือกู กูจะต่อลองยังไงก็ได้ไง” เยโด่ที่มองทั้งสามเดินหายไปรีบหันไปต่อว่าลูกน้องซึ่งยืนอยู่ทางด้านหลังของเขาทันที “ สิ่งที่นายขออาจจะมากเกินไป ดูจากหน้านายอนาลานั่นแล้ว ผู้หญิงคนนั้นดูจะสำคัญกว่า คงไม่ใช่แค่เล่นๆ นะครับ” เยโด่กำมือแน่นพลางทุบลงโต๊ะเสียงดัง “
Read more

ตอนที่ 52

ณ โรงแรม “ พี่ไฟเลือกชุดอะไรให้เราเนี่ย โอ้ย” แก้มขวัญนั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับมองสภาพตัวเอง เธอโดนคนพี่บังคับให้ใส่ชุดนอนที่เขาเลือกให้ พลางคิดไปว่าคืนนี้เธอคงไม่รอดแน่ “ อือฮื้อ” ร่างบางดีดดิ้นไปมาอยู่ไม่สุข เมื่อในหัวคิดมโนภาพไปล่วงหน้า เวลานั้นอีกคนก็เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เจ้าไฟเดินออกมาพลางปรายตามองคนบนเตียงที่อยู่ในท่าทางแปลกๆ เธอนอนเอนกายบนเตียงเนื้อผ้านุ่ม ลำคอแหงนขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นไหปลาร้าที่เรียวสวยรับกับสายสร้อยเส้นบางที่ประดับอยู่บนผิวเนียนละเอียด แสงจากหลอดไฟ กระทบเนื้อผ้าซาตินสีดำที่แนบไปตามเรือนร่างของหญิงสาว เนื้อผ้าลื่นไหลราวกับสายน้ำ บางเบาแต่เย้ายวน ชุดเดรสตัวนี้เป็นซาตินดำสนิท ประดับลูกไม้ตรงขอบอก เพิ่มเสน่ห์ชวนมอง เส้นสายของชุดออกแบบมาเพื่อเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง ผ่าข้างเล็กน้อยเผยให้เห็นเรียวขาขาวสวย และรูปร่างอันเป็นหญิงของเจ้าตัวเล็ก ด้ายรูดปรับขนาดตรงสะโพกยิ่งทำให้ดูอ่อนหวานปนน่าเสน่หา เส้นริบบิ้นที่ปล่อยชายระอยู่ข้างตัว คล้ายกับกำลังรอคอยให้ใครสักคนเข้าไปแตะต้อง มือเรียวของเธอวางแนบลำตัว นิ้วขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังคลึงปลายผ้า ลมหายใจเร็วแรงสะท้อนถึงคว
Read more

ตอนที่ 53

“ อืม…” ร่างเล็กสะดุ้งตื่นขึ้นมา ในยามเช้า เธอดูตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขานอนกอดเธอเอาไว้อยู่ จนต้องรีบเงยหน้าเชยชมเขา ใบหน้าที่กำลังหลับ ดูอิดโรยเล็กน้อยอาจเพราะเขาคงจะนอนดึก ก็เมื่อคืนเขาเล่นเธอจนสลบและไม่รู้ว่าเขาหยุดทำกี่โมง แก้มขวัญอมยิ้มให้กับใบหน้าอันแสนมีเสน่ห์ตรงหน้าของเธอ เขากำลังหลับสนิทหรือเปล่านะ ดูขนตานั่นสิ ช่างเรียงเส้นสวย ไหนจะจมูกโด่งๆ ริมฝีปากนั่น มองแล้วมันดูเข้ากันไปเสียหมด “ หล่อ…” ไม่คิดเฉยเธอยื่นมือจะไปสัมผัสที่ใบหน้าเขา “ ว๊าย!!” ก่อนร้องออกมาเพราะตกใจเนื่องจากคนที่เธอคิดว่าเขาหลับ ดันตื่นขึ้นมาจับมือข้างนั้นของเธอไว้ก่อนที่จะไปถึงจุดหมาย “ คิดจะทำอะไร” ใบหน้าของเขาก้มลงมามอง คนใต้ล่างจึงรู้สึกหน้าร้อน เธอก้มหน้าและมุดหัวเข้าตรงอกแกร่ง พลางแอบยิ้มอ่อน “ แก้มแค่มีความสุข ที่ตื่นมาแล้วยังเห็นพี่นอนอยู่ข้างๆ” คนฟังเผยยิ้ม ก่อนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ บนหัวคนตัวเล็กจนต้องเผลอก้มลงไปสูดดม “ ทีแต่ก่อน เธอยังแอบหนีฉันไปหาผู้ชายคนอื่นอยู่เลย” “ ตอนไหนคะ!!” แก้มขวัญรีบหันไปถามพลันพลิกตัวคว่ำให้ศอกยันเตียง เพื่อให้เธอจ้องหน้าเขาที่นอนตะแคงอยู่ให้ชัดขึ้น “ ก็ตอนที่เธอ
Read more

ตอนที่ 54

กึก!! “ โอ้ยย” แชมป์ขับรถวีลแชร์ไปชนเข้ากับก้อนหิน ทำให้รถคว่ำเขาจึงร้องออกมาด้วยความเจ็บ “ คุณลุง! เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” แก้มขวัญที่เดินมาเก็บว่าวของเธอเห็นเข้า จึงได้รีบเข้ามาช่วยพยุงลุงแชมป์ “ ขอบใจๆ” แชมป์รีบแสดงความขอบคุณหญิงสาวแต่พอเขาได้มองหน้าเธอชัดขึ้น กลับตะลึงตาโตติดดีใจจนเกือบจะพูดไม่ออก “ โรแซน ลูกพ่อ…” “ กีรติกร หายไปดื้อที่ไหนอีกแล้ว” เจ้าไฟที่เดินไปคุยโทรศัพท์กับสำเนาไม่นาน กลับมายังจุดเล่นว่าวก็ดันตามหาคนตัวเล็กที่เขาทิ้งให้เล่นคนเดียวไม่เจอ ชายหนุ่มเริ่มใจเสียเขาวิ่งไปมาทั่วชายหาดอย่างร้อนรน มือก็รีบล้วงเอามือถือขึ้นมาโทรตาม “ กีรติกร!!” ณ เวลานั้นที่บ้านริมทะเลของชายชรา “ คุณลุงเป็นยังไงบ้างคะ ไม่เจ็บตรงไหนแล้วใช่มั้ย” แก้มขวัญมาส่งชายแก่ที่บ้านด้วยความเป็นห่วงเพราะเห็นว่าอยู่คนเดียว เธอจึงขออาสาอยู่เป็นเพื่อนเขาสักพัก เช่นตอนนี้เธอก็ไปเอาน้ำมาให้เขา พลางนั่งลงข้างวีลแชร์ แชมป์ก็มองมาที่เธอด้วยแววตาซาบซึ้งก่อนจะร้องไห้ ทำแก้มขวัญสงสัยและสงสาร “ โรแซน ลูกไปไหนมา รู้ไหมว่าพ่อรอลูกมาตลอด เฝ้ามองหาลูกอยู่ตรงชายหาดที่ลูกเคยวิ่งเล่นทุกวัน รู้ไหมว่าพ่อต้องทนเ
Read more

ตอนที่ 55

เวลาผ่านไปไม่นานชายแก่ก็ได้ทานขนมที่เขาอยากสมใจ แชมป์น้ำตาซึมทันทีเมื่อตักเข้าปากไปคำแรก “ อืมรสชาติต่างไปคนล่ะแบบกับที่ลูกสาวลุงเคยทำให้ทานเลย แต่ก็อร่อยมาก” น้ำตาของเขาหยดลงมาแต่ใบหน้ากลับเปื้อนยิ้ม “ คุณลุงคงจะรักลูกสาวมากสินะคะ” “ อืม รักมาก จนลุงลืมตัว…พยายามฝืนคิดว่าลูกสาวยังอยู่ ทั้งๆ ที่เธอจากไปนานแล้ว…” แชมป์สะอื้นพลางยกมือปาดน้ำตา “แต่ก็ต้องขอบใจหนูมากๆ นะ” แก้มขวัญตาโตชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง “ หนูเหรอคะ?” “ ใช่ ถ้าไม่มีหนูเข้ามาเมื่อวาน ลุงคงไม่ได้ฝันเห็นลูกสาวเหมือนเมื่อคืน รู้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนโรแซนเขามาบอกลุงว่าอะไร”แชมป์จ้องแก้มขวัญก่อนละสายตาจ้องไปยังชายหาด “ โรแซนบอกลุง ขอร้องลุงว่าไม่ให้ยึดติด ตัวเธอถึงจะอยากกลับมาหา ก็คงมาหาไม่ได้แล้ว โรแซนอยากให้ลุงได้ทำในสิ่งที่อยากทำในช่วงบั้นปลายของชีวิต เธอไม่อยากให้ลุงมานั่งอมทุกข์รออยู่อย่างนี้” แชมป์ร้องไห้โฮออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แก้มขวัญจึงรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าให้ แชมป์ยื่นมือหยิบเอกสารบนโต๊ะใส่ในมือเธอเปลี่ยนกลับผ้าเช็ดหน้าที่หญิงสาวส่งให้ “ ลุงยกให้” “ อะไรกันคะ” “ ที่ดินผืนนั้นไง” เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ยกมือปฏ
Read more

ตอนที่ 56

หลายสัปดาห์ต่อมาที่เกาะ เจ้าไฟนั่งเท้าแก้มอยู่ในครัวของโรงอาหาร มองดูแก้มขวัญทำขนมเพื่อแจกคนงาน โดยมีเอลิกกับโสนเป็นลูกมือคอยสังเกตดูทั้งคู่อยู่ไม่ไกล “ ช่วงนี้หัวหน้าเขาไม่ค่อยสบายเหรอ” โสนกระซิบถามกับเอลิกที่ยืนข้างกัน “ ทำไมถึงถามแบบนี้” “ ก็ช่วงนี้ฉันเห็นเขายิ้มตลอด ไม่รู้ว่ายิ้มอะไร ทีแต่ก่อนเคยมีเรื่องดีๆ ที่ควรดีใจมากมายก็ยังไม่เห็นเขายิ้มเลย” เอลิกฟังแบบนั้นเขาก็แอบขำเบาๆ “ สงสัยคงมีความรักนะ” โสนนิ่งไปพลางจ้องไปที่แก้มขวัญ ด้วยอิจฉาเล็กน้อย “ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้หญิงที่มาทำให้หัวหน้าไฟหลงรักได้ด้วย” โสนบ่นกับตัวเองเบาๆ ก่อนก้มหน้าปั้นแป้งขนมต่อ ซึ่งทุกอย่างเอลิกก็ได้มองอยู่ “ พี่ไฟไม่คิดจะมาช่วยกันหน่อยเหรอ” แก้มขวัญเห็นว่าเขาเอาแต่จ้องจึงรู้สึกแปลกๆ เธอเลยหันไปถาม ชายหนุ่มก็ตอบกลับอย่างไม่ต้องคิด “ ไม่ว่าง” “ ธุระของพี่คือนั่งยิ้มงั้นเหรอคะ?” “ ใช่” แก้มขวัญทำได้เพียงส่ายหน้า เวลานั้นนีวายก็เดินเข้ามา “ อะหืม~ ขอโทษนะที่มารบกวน แต่ว่าหัวหน้าไฟกรุณาไปทำงานด้วยนะ” นีวายเดินมาหยุดต่อหน้าเจ้าไฟพลางจ้องเขา เนื่องจากช่วงนี้ดูเหมือนจะมีบางคนคลั่งรักมากจนไม่เป็น
Read more

ตอนที่ 57

“จะเอ้!!!” แก้มขวัญสะดุ้งเฮือก เมื่อชายแปลกหน้าคนเดียวกับที่พยายามจะจับมือเธอในตอนเย็น โผล่มาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง ขณะที่เธอกำลังอยู่เพียงลำพัง “จะทำอะไรน่ะ!” เธอถอยหลังพร้อมจ้องมันด้วยสายตาหวั่นระแวง แต่ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างของชายผู้นั้นก็พุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว “อ๊าย! ปล่อยนะ! จะทำอะไร! ปล่อยฉัน!!” มือหยาบๆ คว้าแขนเธอไพล่ไปด้านหลัง แก้มขวัญดิ้นพล่าน สู้สุดชีวิต กรีดร้องลั่นจนเสียงสะท้อนไปทั่ว ทำให้โสนที่ยังอยู่ใกล้ๆ ได้ยิน “ทำอะไรน่ะ!! ปล่อยเดี๋ยวนี้!!” โสนวิ่งเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะทุบเข้าที่หลังของชายคนชั่ว “อย่ามายุ่ง!!” มันตะคอกเสียงกร้าว พร้อมผลักโสนเต็มแรง ร่างของโสนล้มกระแทกพื้น หัวฟาดกับหินจนสลบแน่นิ่ง “โสน! โสน! เป็นอะไรหรือเปล่า! ช่วยด้วย!!” แก้มขวัญร้องลั่นด้วยน้ำเสียงสั่นไหว “หุบปาก!! ถ้าไม่อยากตาย!!” เสียงคำรามต่ำๆ ทำให้เธอหยุดชะงัก สายตาเบิกโพลงเมื่อเห็นปลายมีดเย็นเฉียบจ่ออยู่ที่หน้าท้อง “เดินไป!” น้ำเสียงเฉียบขาดของมันทำให้เธอต้องจำใจขยับไปข้างหน้า “โสน...”เธอพึมพำเสียงแผ่ว ขณะที่เหลือบตามองเพื่อนที่นอนนิ่งไม่ไหวติง ความกลัวรัดแน่นอยู่ในอกที่ไม่อาจร
Read more

ตอนที่ 58

ปัง!!! เสียงปืนเพียงนัดเดียวดังสนั่น ฝูงนกกระพือปีกหนีตายออกจากต้นไม้ด้วยความแตกตื่น “ อ๊าย!!” หญิงสาวเวลานี้เนื้อตัวของเธอเต็มไปด้วยเลือด ได้กรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัว มือเล็กรีบยกขึ้นปิดตาตัวเองเอาไว้และร้องไห้อย่างกลั้นไม่อยู่ “ ไอ้ทม” “ คะครับ!!” ทมรีบเข้าไปจัดการดึงร่างของไอ้บุญล้นออกไป ให้ไกลจากร่างเล็กที่นอนร้องไห้ตัวสั่นอยู่ “ ฮื้อๆ พี่ไฟ อย่า…ฮื้อ” แก้มขวัญบ่นพึมพำออกมาทั้งที่มือยังคงปิดตาเอาไว้ เจ้าไฟนั่งทรุดตัวลงข้างเธอเขาวางปืนไว้และดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้น “ อย่าร้อง” น้ำเสียงเขานุ่มนวล แขนแกร่งโอบเธอไว้แน่น แขนเรียวสอดคล้องคอของเขาไว้และยังร้องไห้สะอื้น “ ฮื้อๆ” “ ไม่ร้อง มันไม่เป็นอะไร” เขากอดเธอตอบพลางปลอบใจ ก่อนจะรีบอุ้มร่างของเธอขึ้นกอดไว้แนบอก พาเธอมาที่น้ำตก พร้อมช่วยชำระล้างร่างกายของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยดินโครนและคราบเลือดของไอ้คนชั่ว ส่วนหญิงสาวก็เอาแต่นั่งเหม่อลอยจ้องหน้าเขา เขาเพิ่งจะฆ่าคนไปต่อหน้าต่อตาเธอ? “ ไม่เป็นอะไรแล้วนะ ไม่มีใครทำอะไรเธอได้ หากฉันยังอยู่” เขาเอื้อมมือลูบแก้มเธอเบาๆ หัวใจของเขาสั่นไหวที่เห็นเธอจ้องเขาด้วยความกลัวเช่นนี้ “ เ
Read more

ตอนที่ 59

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง อาบไล้ผิวกายของชายหนุ่มที่ยังคงหลับใหลอยู่บนเตียง เจ้าของเรือนผมยุ่งเล็กน้อยนั้นเริ่มพลิกตัว ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า แต่สิ่งแรกที่สายตาเขาสัมผัสกลับไม่ใช่แสงอาทิตย์ หากแต่เป็นหญิงสาวที่นอนตะแคง มองมาที่เขาด้วยดวงตาเป็นประกาย “มีอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงได้จ้องกันขนาดนั้น?” เขาถามเสียงแหบพร่า พลางยกมือขยี้ตา หญิงสาวไม่ได้ตอบในทันที แต่กลับขยับตัวเข้าใกล้ แก้มเนียนซบลงบนอกแกร่งของเขาอย่างออดอ้อน เสียงหวานเอื้อนเอ่ยเบาๆ “แก้มมีเรื่องจะบอกพี่ไฟค่ะ...” เจ้าของชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้เธอพูดต่อ “ว่ามาสิ อย่ามัวแต่ทำเล่นเป็นเด็ก” หญิงสาวสูดหายใจลึก คล้ายต้องการรวบรวมความกล้า ก่อนจะกระซิบแผ่วเบา “แก้ม...รักพี่ไฟ นะคะ” ประโยคสั้นๆ นั้นเหมือนทำให้ทั้งโลกหยุดหมุน ชายหนุ่มนิ่งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาคมสบกับนัยน์ตาหวานที่เต็มไปด้วยความรู้สึก ก่อนที่เขาจะเบือนหน้าหนี ลุกพรวดจากเตียงอย่างรวดเร็ว “พี่ต้องรีบไปดูท่าเรือที่กำลังก่อสร้าง เห็นว่าใกล้เสร็จแล้ว ส่วนเธอถ้าไม่มีอะไรทำ ก็อยู่ช่วยโสนจัดเตรียมของสำหรับงานเลี้ยงก็ได้นะ” พูดจบเขาก็รีบลุกเก็บเสื้อผ้า
Read more

ตอนที่ 60

เกาะเออร์นาร์ด คืนก่อนวันเปิดตัวรีสอร์ท “บอสคิดอะไรอยู่เหรอครับ? ถึงได้ทำหน้าซีเรียสขนาดนั้น งานของเราก็เตรียมพร้อมเต็มที่แล้วนะ มันต้องออกมาดีแน่นอน อย่าคิดมากไปเลยนะครับ” เอลิกยืนพิงประตู มองเจ้าไฟที่นั่งหน้าตึง คิ้วขมวดจนแทบจะผูกเป็นปม จึงเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง แต่แทนที่เจ้านายของเขาจะผ่อนคลายลง เจ้าไฟกลับหันมาจ้องเขานิ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบ “ฉันคิดเรื่องกีรติกรอยู่” “อ้อ! ยังไม่ได้เตรียมชุดให้กีรติกรใช่ไหมครับ? งั้นให้ผมไปหาให้ไหม? รับรองว่าทันแน่” “ไม่ต้อง!” เจ้าไฟรีบสวนทันที จนเอลิกชะงักไปเล็กน้อย “หรือว่าบอสไม่อยากให้กีรติกรไปงานเหรอครับ?” “อืม” เจ้าไฟพยักหน้า ดวงตาทอแววเด็ดขาด “แกไปเตรียมคนที่ไว้ใจได้สักสองคน มาคอยเฝ้าบ้านให้ฉันพรุ่งนี้ ฉันไม่อยากให้กีรติกรโผล่ไปในงานนี้ แม้แต่วินาทีเดียว” คำสั่งนั้นทำให้เอลิกต้องเงยหน้าขึ้นสบตา เขาอยากถามเหตุผล แต่พอเห็นแววตาของบอสหนุ่มที่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ ก็ทำได้แค่พยักหน้ารับคำ “เข้าใจแล้วครับ” “ แล้วแป้งร่ำล่ะ? หาเจอหรือยัง?” ช่วงนี้ทุกคนยุ่งกับงานเปิดตัวรีสอร์ทจนไม่มีใครสนใจสาวไร้สติอย่างแป้งร่ำ ขนาดตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่า
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status