Semua Bab The Prostitute Lover Of A Multi-Billionaire (WARNING: SPG): Bab 131 - Bab 139

SANDRA’S POVMatulin ang mga araw hanggang sa naging linggo ang mga ito, at sa wakas ay naging huling araw ko sa Spain. Kinailangan na naming mga taga Benison na bumalik sa Pilipinas dahil tapos na ang isang taong internship namin. Sa katunayan, ayoko pang umalis dahil ang napamahal na ako sa lugar. Madali kong na-adapt ang pamumuhay sa bansa at fluent na rin ako sa wikang Kastila.Bago ako bumalik ng Pilipinas ay nakisalo muna ako sa pamilya ni Favian dahil sa pagdiriwang niya ng kaniyang ika-22nd na birthday. Masaya niya akong ipinakilala sa kanila, isinama ko rin ang pamilya ko. Ang buong gabing pagsasalo namin ay naging makabuluhan at napuno ng halakhakan. Malapit na malapit din sa isa’t-isa sina Favian at Sidro, bagay na nagpapainit ng aking puso.“Before I go home, I just want to give you something,” ani ko nang kami na lamang dalawa ang nasa hardin.Ang magagandang uri ng mga mata nu Favian ay tumitig sa akin at nahulog iyon sa kahong hawak

SANDRA’S POVUnang araw ng huling taon ko sa kolehiyo.Sa unang araw ay pinapunta ako ng instructor namin sa harapan para mag-share ng aking experiences sa Spain during my internship period. Pansin ko naman ang talim ng tingin sa akin ni Rina. Aware rin ako na pinagkakalat niya sa buong campus na nagpaawa raw ako sa mga instructor na ako ang piliing maging exchange student kaysa sa kaniya.Palagi niya rin akong pinaparinggan na sana ay hindi na raw ako bumalik. Nalaman ko rin na naging magkalapit ang loob nina Rina at ng naging exchange student mula sa Spain. Mabait daw ito at kasundo ang mga kaklase namin maliban sa akin.Sa buong pagkukuwento ko ay nakangiti si Prof. Almer habang ang ibang mga kaklase ko naman ay tutok na tutok sa bawat salitang lumalabas sa aking bibig. Si Rina at ang mga kaibigan naman niya ang nanatiling masama ang tingin.“For my last week there, gumawa kami ng malaking painting na isinabit sa labas ng museum kung s

SANDRA’S POVAraw ng Huwebes.Walang pasok sa eskuwela at hapon pa ang duty ko sa Ayolla kaya napagdesisyunan kong magtungo muna sa sementeryo. Matagal ko nang iniiwasan ang lugar na ito, hindi dahil nakalimot ako, kundi dahil alam kong sa oras na tumapak ulit ako rito ay babalik lahat ng sakit na pilit kong iniiwan sa likuran. Ngunit ngayong umaga, pakiramdam ko ay kailangan ko silang makita, kailangan kong huminga sa presensiya nila.Tahimik ang sementeryo. Ang hangin ay mabagal, mabigat, parang may bitbit na mga alaala ng mga taong minsan ding umiyak dito. Habang naglalakad ako sa pagitan ng mga puntod ay napansin ko ang samu’t saring bulaklak na iniwan ng mga dumalaw, mga rosas na kupas na ang pula, mga santan na tuyot na ang mga talulot, at mga garlandang halos matunaw na sa init at ulan. May mga bakas ng tunaw na kandila sa lupa, humalo na sa alikabok at putik, parang mga pangakong hindi na natupad.Huminto ako sa harap ng lapida nina Mommy

SANDRA’S POV“So this is the girl?” narinig ko ang boses ni Yuna habang nakatitig sa kaniyang cellphone.Kasalukuyan kong kausap si Favian through call dahil sa araw na ito mismo ang aming second monthsary as couple. Masaya ako dahil kahit sa distansya sa pagitan namin ay nagagawa pa rin naming magdaos kahit hindi namin kasama ang isa’t-isa. Sa tuwing may mga hindi pagkakaunawan ay agad naming nilulutas iyon ni Favian at pinag-uusapan ng masinsinsan upang hindi mahulog sa pagtatanim ng bigat ng loob ang bawat isa sa amin.Ginagawa namin iyon dahil labis naming pinapahalagahan ang relasyon namin.“Sino ba kasi iyan?” boses naman ni Arabelle.“Zaniel Mercer’s rumored girlfriend! Ang cool, right?” aniya.Wala na naman sa akin kung pag-usapan nila si Arthur at marinig ko iyon. Alam na naman nila na may nobyo na ako na mahal na mahal ko at besides, matagal na panahon na kaming hiwalay.“Short hair, morena, at saka may hawig k

SANDRA’S POVKinabukasan, masakit pa rin ang mga mata ko pagkagising ko. Hindi lang dahil sa puyat, kundi dahil sa iyak na parang hindi kailanman natapos kagabi. Namamaga ang mga talukap ko, mabigat ang ulo ko, at bawat pagpikit ko’y may kasamang alaala ng ulan, ng yakap, at ng boses na pilit kong ibinaon sa limot pero ayaw tumahimik.Sa harap ng salamin, tinitigan ko ang sarili ko. Mukha akong pagod at mukha akong talunan.Pinilit kong maglagay ng konting concealer sa ilalim ng mga mata ko, umaasang kahit papaano ay matatakpan ang mga bakas ng gabing hindi ko dapat binalikan. Ngunit kahit anong gawin ko, hindi natatakpan ang bigat na nakaukit sa dibdib ko.Ilang test na lang at mag-eend na. Graduation na ang susunod kong haharapin. Mga dokumento, pirma, clearance, at mga bagay na dapat ikinatuwa ko. Ito ang hinintay ko at ito ang pinaghirapan ko.Pero bakit parang ang puso ko ang ayaw sumabay?Sa loob ng taxi papuntang Benison,