Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

“YES, AND I HOPE TO SPEND MORE CHRISTMAS WITH YOU.”Nangiti si Czarina nang marinig ang katagang iyon. Hindi na niya nakuhang magsalita pa dahil sa kilig na nararamdaman nang biglang umihip ang malamig na hangin. Napakiblot si Czarina, agad na napaurong.Napansin iyon ni Damion at huminto. Napatingin siya sa tindahang malapit at maingat na bilin, “Wifey, wait here for two minutes. Don’t go anywhere, okay?”Tumingin sa kanya si Czarina, puno ng kuryosidad. Ngunit bago pa siya makapagtanong, nakatawid na si Damion ng kalsada. Napanguso siya at pinigil ang curiosity.Maya-maya, bumaba siya sa ibabaw ng maleta at palihim na dumampot ng kaunting niyebe sa tabi ng mga snowman. Agad siyang napasinghap sa sobrang lamig at mabilis na binitiwan iyon.“Miss—”Napalingon si Czarina. Hindi niya namalayang may isang matangkad na banyagang lalaki na pala sa likuran niya—halos 6’2 ang taas, matipuno, at may matatalim na mga mata. Bahagyang nagbantay ang titig niya.“What is it?” tanong niya sa maayos

NAPATINGIN si Czarina sa lugar ng balon at hinanap ang lalaking naka light blue hanbok. Masyadong maraming tao kaya hindi niya makita. Pero alam niya, sa malabong larawan na iyon ay ang kuya niya. Paano niya hindi makikilala ang kuya niya na ilang taon din niyang nakasama sa iisang bubong? Lalo na ang tattoo na nakita sa bandang leeg nito.“Si… Ku-Kuya ko iyon…” bulong niya.“What are you talking about, Wifey?” takang tanong ni Damion. “Your brother is here?” Wala sa sariling napatango si Czarina, habang ang mga mata ay nakatutok pa rin sa paligid, hinahanap ang kanyang kuya.Umiling si Czarina, napatayo nang may mahagip itong matangkad na lalaki, naka light blue Hanbok at nakitaang tattoo sa bandang leeg.“Kuya!” sigaw ni Czarina, sabay takbo ng walang alinlangan hanggang sa mahalubilo na ito sa libong-libong tao sa paligid.Hindi na magawang marinig ni Czarina ang mga tawag sa kanya sa dami ng tao sa paligid. Ang tanging tumatakbo na lamang sa isip niya ay ang habulin ang lalaking

“I’LL HELP YOU FIND HIM. JUST WAIT FOR MY NEWS, OKAY?”Damion’s tone left no room for refusal kaya naman ay napatango na lamang si Czarina na may pilit na ngiti.She had tried everything—lahat ng paraan, pati ang embassy. In the end, ang sabi lang nila: accept the situation and move on. Matagal nang walang balita ang kapatid niya, at sa kaibuturan ng puso niya, natatakot siyang baka may masamang nangyari na rito.Pero pinanghahawakan niya ang isang paniniwala—hangga’t hindi niya nakikita ang katawan nito, may pag-asa pa.Tahimik siyang nag-iisip, nakayuko—kung anu-ano na siyang napansin kaagad ni Damion kaya hinawakan nito ang kanyang baba at pinatingala siya sa mga matang madilim at puno ng pag-aalala, leaving her nowhere to hide.Napapitlag siya at agad na nagkunwaring kalmad. “What’s wrong?”“Don’t you believe me?” makitid ang mga mata ni Damion, may bahid ng panganib.“I believe you,” mabilis niyang sagot.“But your eyes say otherwise,” malamig niyang sabi.Gusto sanang tumawa ni C

FOR A MONTH, ni isang tawag o mensahe ay hindi natanggap ni Cassidy mula kay Damion. Paulit-ulit niya itong tinatawagan, ngunit hindi man lang sinasagot—isang bagay na labis niyang ikinabahala.Dati, isang ring pa lang ay sinasagot na niya. Ngayon, wala kahit isa.Habang lumilipas ang mga araw, lalo siyang nababalisa—lalo na nang mabalitaan niyang umalis ng bansa si Damion kasama ang babaeng labis niyang kinamumuhian. Kaya nang malaman niyang nakabalik na ito, hindi na siya nag-atubiling puntahan siya.Pagkakita pa lamang niya kay Damion, agad niya itong niyakap. “Damion, you’re finally back! Do you have any idea how much I missed you?”Ngunit marahan na may lamig sa mukha ni Damion na inalis ang pagkakakapit ng braso ni Cassidy sa kanya. “How are you?” Damion asked flatly.Isang buwan pa lang ang lumipas, ngunit pakiramdam ni Cassidy ay ibang tao na ang nasa harap niya. Pinilit niyang ngumiti.“Okay naman ako… it’s just hard without you. I’ve been having nightmares,” nanginginig niya

SIERRA HOSPITALMarahil sa matapang na anti-tumor drugs ay nawalan ng ganang kumain ang Lola ni Czarina. Pumayat ito at hindi na masyadong maganda ang naging mental state nito, dahilan para mangamba si Czarina.Upang hikayatin ang kanyang lola na kumain, nagdesisyon si Czarina na siya mismo ang magluto ng masustansyang sopas at dalhin ito sa kanya.Matapos maluto, dahan-dahang binuksan ni Czarina ang takip ng kaldero, at sumingaw ang mabangong aroma.“What did you make? It smells amazing,” isang kalmado at matatag na boses ang bumati sa kanya mula sa likod. Nang marinig ito, nagbago ang ekspresyon ni Czarina. Hindi siya lumingon; kinuha na lamang niya ang thermal lunchbox at inilagay ang sopas rito.Dumampi si Damion sa aroma at hindi nakatiis—kumuha siya ng kutsara at tinikman ang sabaw. “‘Wag mong kainin! Para kay lola ‘yan!” singhal ni Czarina. “I’ll just have a bite,” sabi ni Damion, matamis ang ngiti. “May chef naman ah! Let them cook for you.”“But I want to eat your cooking,