All Chapters of Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession: Chapter 561 - Chapter 570

NAGPASYA SINA CZARINA at Tito Fran na pansamantalang lumipat ng tirahan upang mailayo siya sa panganib. Bago dumilim, tahimik silang nagtungo sa isang pribadong villa sa liblib na lugar.Nagulat si Czarina nang malaman na pagmamay-ari ni Tito Fran ang buong subdivision. Ipinaliwanag niya na binili niya ang mga villa bilang patunay sa kanyang husay sa pamumuhunan, hindi para ibenta. Bagama’t hindi maintindihan ang kakaibang hilig nito, nagpasalamat na lamang si Czarina at nagpahinga sa kanilang bagong pansamantalang tahanan.Samantala, abala si Tito Fran sa pag-aayos ng kanilang mga gamit; si Czarina naman ay paulit-ulit na umakyat at bumaba ng hagdan. Pero hindi nagtagal, nainip din siya.Tahimik na tahimik ang buong lugar. Kung nasa city proper sila, ito sana ang pinakamasayang oras ng araw—bukas ang mga mall, café, bar, at kung anu-anong puwedeng puntahan.Pero rito wala siyang marinig kahit ano, pati ang hangin ay tila nananahimik. Sobrang tahimik na halos nakaka-ilang.Dahil wal

KINABUKASAN.Napahawak si Czarina sa kanyang tyan dahil sa gutom. Gusto na niyang kumain, pero nang maalala niyang nakatira na ngayon si Damion sa kanila ay mas pinili niyang manatili sa kanyang kwarto.Hihiga na sana siya ulit nang muling tumunog ang kanyang tiyan. Napatingin si Czarina sa orasan at napansin na tila mabagal ang takbo ng oras.Napatitig siya roon nang may kumatok sa kanyang pintuan at pumasok iyon sa loob.Agad na lumiwanag ang mukha ni Czarina.“Tito Fran!” masigla niyang bati. “May dala ka bang breakfast? Gutom na gutom na ako! Anong ulam natin?”Napailing ang matanda. “Hindi kita dinalhan ng pagkain. Andito ako para yayain kang bum

“FOUND IT…” mahina niyang bulong.Maingat niyang binasa ng antiseptic ang cotton swab bago dahan-dahang idampi sa hiwa.“Medyo malalim pala ang pagkakahiwa,” sabi niya habang nililinis ang sugat. “Lalagyan ko muna ng antiseptic. Kapag namaga ito bukas, kailangan na nating magpunta sa hospital.”Tahimik lang si Damion. Habang abala si Czarina sa paglalagay ng gamot, palihim itong nakatingin sa mukha niya.Nang mag-angat ng tingin si Czarina, agad itong umiwas ng tingin.“You talk too much,” sabi nito sa malamig at bahagyang naiinip na tono.“Para rin naman sa ikabubuti mo,” sagot ni Czarina.

“NAGKABALIKAN NA BA KAYO NI DAMION?”Nanlaki ang mga mata ni Czarina. “What? No!”“Oh, eh, bakit nga nandito siya?” Kunot-noong tanong ni Wendy, saka ito naningkit. “Alam mo, Zari, sabihin mo na lang. Pinapahirapan niyo pa ang mga sarili niyo.”Napapikit si Czarina saka bumuga ng hangin. “Wala talagang namamagitan sa amin. Siya lang talaga ang nagpumilit na tumira rito.”“Bakit naman?”“Pinapunta siya rito ni Papa Alej para mag-sorry sa ‘kin.” Napangiwi siya. “Eh kilala mo naman si Damion. Siyempre, labag sa loob niya iyon.”Nagkibit-balikat siya. “Kaya ang ginawa niya, dito na lang tumira para asarin ako.”Napahawak si Wendy sa baba habang pinag-iisipan ang paliwanag niya. “Ang explanation mo...”Napangiti si Czarina. “May sense naman, 'di ba?”Tiningnan lang siya ni Wendy bago umismid. “Nonsense.”Alam naman ni Wendy kung bakit. Pero wala siya sa lugar para sabihin iyon. Ang tanging masasabi niya na lang ay talagang ‘tanga’ ang kaibigan niya.Napailing siya.“Eh wala na akong ibang

HINATID SILA NI Damion sa isang mamahaling restaurant. Pagdating nila roon, nakahanda na ang pagkain na nauna na pala nitong ipinag-utos bago pa sila sumakay sa sasakyan.“If you feel like it’s not enough, or if you don’t like anything on the table, just order more.” Bahagyang tumingin si Damion sa kanilang dalawa. “Oh, I already prepaid one thousand pesos. That should be enough for the two of you. Kung hindi pa rin sapat, I suggest you go to the hospital and have yourself checked. Maybe you have some kind of illness.”Napakurap si Czarina. Napaka-thoughtful sana ng mga ginawa ni Damion kung hindi lamang niya idinugtong ang huling pangungusap. Mas sincere sana ang pasasalamat nila.“Thank you for your concern, Mr. Marquez,” mahinahong sagot ni Wendy bago pa man makapagsalita si Czarina. “Kakain na ako, so we’ll have to go.”Nag-aalala si Wendy na baka kung ano na naman ang masabi ni Czarina at tuluyang maubos ang pasensya ni Damion. Kaya agad niya itong hinila papasok sa tea restauran