Ang Ikatlong Misis Lagdameo のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

“DAD . . .” Kumatok si Enrico ng tatlong beses sa pinto ng silid ng kaniyang mga magulang. Katatapos lang nilang kumain. Hindi bumaba ang kaniyang ama, dahil may trabaho pa raw itong inaasikaso, na alam nilang lahat na alibi lang nito.Kinausap niya sandali ang dalawa niyang kapatid. Pinasamahan niya sa mga ito ang kanilang ina at siya na ang nagpresintang kausapin ang kanilang ama. Naunawaan naman agad siya ng dalawa, kaya madaling pumayag ang mga ito. Baka kasi ma-stress ang kanilang ina kapag hinayaan nila itong kausapin ang kanilang ama. Kaya sa mga sandaling iyon, magkakasama ang tatlo sa entertainment room at inaaliw ang mommy nila.They knew how their father felt at the moment. Somehow, he felt betrayed, especially by his wife. Iniisip siguro nitong pinagkaisahan nila ito. Pero kapakanan lang naman nito ang iniisip nilang lahat. Kung ano ang makabubuti rito. Wala naman silang intensyong masama, lalong higit ang mommy niya.“Dad?” Inulit ni Enrico ang pagkatok nang hindi tumugon

“NO, Dad. It should be grand,” ani Jacob.Naroon silang mag-aama sa kwarto ni Alejandro. Plinaplano nila ang baby shower para sa mommy ng mga ito.“Are you sure? Hindi ba mas gusto ni Mommy ang simple lang?” sabi naman ni Alejandro.“Well, puwede namang simple pero grand,” katwiran ni Jacob.“Yes, Dad. Tama si Jacob. Invite na lang natin ang buong family and some closest friends, tapos gawin natin sa isang hotel. Syempre, grand ang decorations doon. Then, ’di ba po uuwi sina lolo? That’s our surprise for her,” wika naman ni Enrico.Tumango-tango si Leandro sa suhestyon ng mga anak. “Since, malakas talagang manalangin itong kapatid ninyo, then, let’s do what you’ve suggested.” Tiningnan niya si Jacob na malaki ang pagkakangisi sa kaniya. Tama na naman kasi ang hula nito. Kambal na babae nga ang magiging kapatid ng mga ito.Humalukipkip ito. “That’s given, Dad. Alam niyo namang anghel ako.”Napailing na lang silang tatlo sa sinabing iyon nito, bago ipinagpatuloy ang kanilang plano. Si E

PABALING-BALING sa kanilang higaan si Francesca. Hindi siya makatulog kasi panay ang sipa ng kambal. Saka, may gusto siyang gawin.Matagal siyang tumitig sa kisame bago nilingon ang asawa. Tulog na tulog na ito habang nakaharap sa kaniya.Kagat-labing umusod siya sa tabi nito. “Mahal . . . ?” mahinang tawag niya ngunit hindi ito kumibo.“Mahal,” muli niyang tawag pero hindi pa rin nagigising ang kaniyang asawa.Napabuntonghininga siya. Nakalabing tumingin siya sa bukas na lampshade sa gilid ng kaniyang asawa. Pagkatapos, ang payapa naman nitong mukha ang kaniyang pinagmasdan.Umangat ang isa niyang kamay at marahang hinaplos ang pisngi nito. Napangiti siya nang bahagyang kumunot ang noo nito.“Ang gwapo mo pa rin kahit nakakunot ang noo,” humahagikhik na wika niya.Huminga siya nang malalim at pilit nilalabanan ang kanina pa niya nararamdaman. Subalit, makalipas ang ilang minutong pagmamasid sa mukha ni Leandro, kusang gumawa ng landas ang kaniyang kamay. Pumaloob iyon sa kumot nila h

“MAHAL, nasaan ka ba?” tanong ni Francesca kay Leandro na kausap sa cell phone.“Nauna na ako dito sa hotel room. May natanggap kasi akong urgent call. Ibinigay ko naman sa iyo ang susi, hindi ba? Sumunod ka na lang dito.”“Okay.”Napabuntonghininga siya nang mawala ito sa kabilang linya. Maingat ang mga lakad na lumabas siya ng restroom habang sapo-sapo ang tiyan. Akala niya nasa banyo rin ng mga lalaki ang asawa niya dahil wala na ito nang lumabas siya, iyon pala ay tumuloy na ito sa hotel room. Sabi nito, magpapa-massage daw sila dahil medyo hectic ang schedule nilang pareho. Last day na rin kasi niya sa office dahil pinag-leave na siya ni Leandro, iyon ay base na rin sa payo ni Dra. Rosales. Para na kasing bola na puputok na ang tiyan niya sa laki niyon. Hindi na rin nga siya makapag-focus sa trabaho lalo pa at parehong malikot ang kambal. Madalas ay sumasakit ang likod niya at ang tanging gusto na lamang niyang gawin ay humiga.She checked the card key that Leandro gave to her. S

NAPUTOL ang paglalambingan nila nang may kumatok sa pinto. “I think ang kambal na iyan,” ani Leandro. Nakadama ng hindi matatawarang excitement sa kaniyang dibdib si Francesca, habang pinagmamasdan ang kaniyang asawa na madaling tumayo at tinungo ang pinto. Dalawang hospital crib ang ipinasok ng mga nurse kasunod ang pedia ng kaniyang mga anak. “Time to meet their brave mother,” sabi ni Dr. Marquez na nakangiti sa kaniya. Ito rin ang pedia ng tatlong anak nila. “Gaya ng sinabi ko sa inyong mister, malulusog naman ang kambal. Sa ngayon, nagugutom na sila kaya dinala namin dito.” “Ganoon po ba? Sige po, kami na ang bahala sa kanila,” ani Leandro. “Okay. Kapag may kailangan kayo, o kung may problema, tumawag agad kayo sa nurse station.” “Yes, doc. Salamat.”