All Chapters of Not Your Wife Anymore: Chapter 171 - Chapter 180

Tanghali. Magkasamang kumain sina Raven at Eris. Dinala siya ng lalaki sa isang Italian restaurant.Habang nakayuko si Eris at nakatingin sa menu, napatingin si Raven at nakita si Caleb kasama ang isang batang babae na nakaupo sa di-kalayuan. Kahit wala namang ginagawa si Caleb, ang makita lang niya ito na nakaupo roon ay nakakapagparamdam na ng pagkahilo kay Raven.“Raven, ano ang gusto mong kainin?”Narinig niya ang malinaw na tinig ni Eris. Agad na iniwas ni Raven ang kanyang tingin kay Caleb.Nagtaka naman si Eris, at itinaas ang isang kilay. “Akala ko ba gusto mo rito? O nagbago na agad ang isip mo?”Gusto sanang kunin ni Raven ang table napkin upang takpan ang kanyang mukha, pero nag-aatubili naman siyang gawin iyon. Magmumukha lang siyang tanga.“Nakita ko si Caleb!”Natigilan si Eris.“Sorry. Kasalanan ko, mali ang napili kong restaurant. Gusto mo bang magpalit tayo ng upuan?”Nakatago kasi ang puwesto ng upuan ni Eris likod ng screen, kaya hindi siya nakikita ni Caleb mula s

Para bang tinamaan ng kidlat si Caleb. Hindi siya dapat nahulog sa bitag ni Eris. Pero nang ipinagtanggol ni Raven ang lalaki, para bang may matalim na tumusok sa kanyang dibdib.Tumingin si Eris kay Raven habang may tahimik na ngiti sa kanyang mga labi.Alam naman ni Raven na sinadyang galitin ni Eris si Caleb. Pero gusto niyang ipakita kay Caleb na wala na siyang pakialam pa sa damdamin at sa mararamdaman pa ni Caleb.Samantalang para kay Eris, ang pakiramdam naman ng pinapaboran ay napakasarap. Muli siyang tumingin kay Caleb, puno ng lantad na pang-iinsulto ang kanyang mga mata.Masuyong hinatak ni Eris si Raven at saka inilagay sa likuran niya ang babae para protektahan ito. “Baka ihagis niya rin sa iyo ang liquid soap.”Uminit lalo ang ulo ni Caleb; hindi pa siya kailanman natrato nang ganito sa mundo ng negosyo. Bukod pa rito, nasa men's restroom sila. Walang security camera, at hindi niya mapapatunayan ang kanyang sarili kay Raven.“Caleb Go, alam ko ang sa ugali mo, kahit pat

“Anak, Maddison…”“Grandma? Bakit ka nandito?” tanong ni Maddison, naguguluhan.Namumula ang pisngi ni Ana, gusot ang buhok, at puno ng luha ang kanyang mga mata.Pinupunasan ni Ana ang mga luha sa kanyang mukha, bago nagsalita. "Tinatawagan ko si Noel pero hindi siya sumasagot. Kaya hinanap ko siya gamit ang tracker na inilagay ko sa telepono niya. Nasa airport siya, kaya nagpunta ako roon. At nandoon siya kasama si… Waaaah… Ang sakit ng puso ko!”Nahihiwatigan na ni Raven kung ano ang nangyayari.“So, ano’ng balak mo? Hihiwalayan mo na ba si Papa?”Biglang napahinto sa pag-iyak si Ana. “Anak, bakit ka ganyan kalupit!? Dahil ba hindi ka masaya sa sarili mong buhay may-asawa, kaya gusto mo na lahat ay maging katulad mo, makipaghiwalay sa asawa, at maging babaeng hindi na gusto ng mga lalaki?”Napairap si Raven sa ina. Imposible silang magkaintindihan nito. Hindi naman kasi sila nagsama nang matagal sa iisang bubong. Ni hindi nga niya ramdam ang pagiging ina nito sa kanya. Nang bumal

Nahulog si Mason mula sa kanyang wheelchair, bumagsak sa sahig na parang sako ng patatas.Ginamit niya ang dalawang kamay upang pilit gumapang papalapit kay Raven.“Mama, pakiusap, tingnan mo ako!!”Dumadaloy ang mga luha sa mukha ni Mason. Hindi niya pinansin ang sakit sa katawan, buong lakas siyang gumapang pasulong.Samantala, naghihintay sina Raven at Maddison sa elevator. Habang karga si Mason, mabilis na tumakbo si Celia papalapit sa mag-ina. Sakto namang bumukas ang pintuan ng elevator, at pumasok sina Raven at Maddison.“Mama!!” sigaw ni Mason na puno ng dalamhati. Iniunat niya ang kanyang mga braso, pero wala siyang nagawa nang magsara na ang pinto ng elevator.Pinaghahampas niya ang pinto, ang kanyang malungkot na iyak ay umalingawngaw sa buong pasilyo.“Mama! Hindi na kita muling pagagalitan! Bumalik ka na! Nakikiusap ako! Bumalik ka na!!”Umakyat ang elevator, at tumingala si Raven. Tumama ang liwanag sa kanyang mga mata, at kapansin-pansin ang namumuo roong mga luha.Ang

“Mukhang malala ang kondisyon ni Mason? Ano’ng nangyari sa anak mo?” tanong ni Elcid, walang alam sa nangyari. “Ang walang pusong ina niya ang may kagagawan nito!” galit na sagot ni Caleb.Matamang tinitigan ni Elcid ang pamangkin na tila nag-iisip, at napansin iyon ni Caleb. Nagkamali ba siya ng sinabi?“Uncle, bakit ganyan ang tingin mo sa akin? Ang anak ko ay tumakbo kay Raven upang magmakaawa ng kapatawaran. Nakiusap siyang tingnan siya ng ina, yakapin siya, pero sa halip ay iniwan siya ni Raven sa labas ng apartment niya, walang ginawa! Ngayon, ganito si Mason. Hindi ba bilang ina, may pananagutan siya?”Nanatiling walang ekspresyon ang guwapong mukha ni Elcid. “Gusto mo bang tulungan kita na sisihin si Raven?”“Uncle, isa ka ring Go. Huwag ka laging kumakampi sa mga taga-labas.”Ang malalim na mga mata ni Elcid ay tumitig nang malamig kay Caleb. “Miyembro ako ng pamilya Go, kaya natural na kakampi ako sa pamilya Go. Maliban na lang kung may isang Go na lumampas sa tama.”Hind