ขณะประสานเข้ากับสายตายิ้มแย้มของคุณย่าซือ ใบหน้าของฮว่าหรูซวงก็แข็งค้างไปครู่หนึ่ง "หนูไม่เข้าใจว่าคุณป้าหมายความว่ายังไง...""หรูซวง เธอเป็นเด็กฉลาด ฉันเองก็หวังให้เธอมาเป็นลูกสะใภ้ ก่อนที่อาเยี่ยนจะฟื้นฟูร่างกายจนหายดี เธอยังมีโอกาส ส่วนจะคว้าโอกาสนี้ไว้ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองแล้ว"เมื่อได้ฟังคำพูดของคุณย่าซือ หัวใจของฮว่าหรูซวงก็เต้นรัวเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนกล่าวว่า "ป้าซือ หนูเข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ!"หลังฮว่าหรูซวงกลับออกไปแล้ว พ่อบ้านผู้ยืนอยู่ด้านหลังคุณย่าซือก็อดพูดไม่ได้ว่า "นายหญิง นายหญิงรับปากคุณชายสามแล้วว่าจะยอมให้เขาคบหากับสืออวี๋ไม่ใช่หรือครับ? แล้วทำไมถึงยังพูดแบบนั้นกับคุณหนูฮว่าอีกล่ะ"คุณย่าซือเลิกคิ้ว "ฉันรับปากเขาแล้วก็จริง แต่ในเมื่อเขาอยากหาเรื่องใส่ตัว งั้นฉันก็จะช่วยราดน้ำมันเข้ากองไฟให้อีกแรง ถึงยังไงสุดท้ายสืออวี๋ก็คงไปเอาเรื่องเขาคนเดียว คงไม่มาหาเรื่องฉันอยู่แล้ว"เวลานี้หญิงชรากำลังสนุกอยู่บนความทุกข์ของผู้อื่น ยิ่งเรื่องราวใหญ่โตเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้นพ่อบ้าน: "..."ขณะนี้ ฮว่าหรูซวงเดินมาถึงหน้าประตูตระกูลซือแ
Baca selengkapnya