บทที่ 25 สองเรากับท้องทะเล ฉันหันมองรอบ ๆ ทรายหาดที่ตัวเองยืนอยู่ ทั้งหันไปมองคนที่ยืนเปลือยอกและใส่เพียงกางเกงขาสั้นใส่สบาย มิน่าละถึงยอมให้ฉันใส่บิคีนีแบบไม่ต้องใส่เสื้อคลุมลงมาถึงนี่ เพราะไม่มีใครสักคนนี่เอง “ก็บอกอยู่ว่าที่พักเขาปิดให้บริการ ไม่มีใคร” “แต่มันก็น่ากลัวนะคะ ถ้าเกิดเราโดนลืมไว้ที่นี่ใครจะมาช่วยเรา” ฉันเผลอคิดถึงหนังฝรั่งเรื่องหนึ่งที่นางเอกกับพระเอกที่ติดเกาะด้วยกัน คิดแล้วก็ครั่นเนื้อครั่นตัว “ถ้าเราติดเกาะ กันสองคนก็ดีนะ” เขาดึงฉันเข้ามากอด คางเขาเกยบนไหล่บาง ตาของเราสองกำลังมองไปยังทิศทางเดียวกัน ทางที่พระอาทิตย์กำลังจะตก ท้องฟ้าทั้งฟ้าเป็นสีแดง “ดียังไง” ฉันถามคนที่กอดอยู่ “จะได้ outdoor ได้” “คิดแต่ละเรื่อง” ฉันส่ายหัวกับความคิดของเขา แต่ก็ไม่วายจินตนาการตาม สิ่งที่เขาพูด “แหม ไม่คิดแต่นมขึ้นไตเลยนะ” “นี่! คุณ” ฉันตีมือคนที่เขี่ยยอดถันเล่นไม่หยุด ทั้งยังหัวเราะคิกคักที่ได้แกล้งกัน “เล่นน้ำทะเลกัน” “อุ้มหน่อย” ฉันหันหน้าเข้าหาคนตัวโตช
Read more