All Chapters of รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ): Chapter 231 - Chapter 240

คุณหมอสาวรีบบอกกับเพื่อนว่าจะนอน หากแต่จริง ๆ แล้วมีอีกคนกำลังส่งข้อความมาหาเธอ ใบบุญญาแอบขอโทษลูกพีชในใจ เพื่อนกับผู้ชาย เวลานี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงเลือกผู้ชาย! ก็ผู้ชายทำให้หัวใจเต้นแรงกว่า อีกอย่าง...อีกอย่างเรื่องนี้ลูกพีชเป็นคนสอนเธอเองนี่นา เพื่อนไปหาเมื่อไหร่ก็ได้ ยังไงมันก็ไม่ทิ้งเรา แต่ผู้ชายพร้อมจะเทเราเสมอ เพราะอย่างนั้นเราต้องเลือกเพื่อนก่อน เลือกเอาไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาหามันเนอะ ห้องสนทนาส่วนตัว InnTHA : นอนหรือยังครับ BaiYA : ยังค่ะ InnTHA : อาหารอร่อยไหมครับวันนี้ BaiYA : อร่อยค่ะ InnTHA : พรุ่งนี้อยากกินอะไรครับ BaiYA : ใบกินได้ทุกอย่างเลย อะไรก็ได้ InnTHA : ตอบแบบนี้ยิ่งยากนะครับ BaiYA : จริง ๆ ค่ะ อะไรก็ได้ ที่คุ้มคุณอินน์ทำกับข้าวอร่อยทุกอย่างเลยค่ะ InnTHA : โอเคครับ งั้นไม่รบกวนแล้วนะครับ ฝันดีนะครับ BaiYA : ค่ะ ฝันดีนะคะ พรุ่งนี้เจอกัน InnTHA : สติกเกอร์ฝันดี BaiYA : สติกเกอร์ฝันดี อินน์นั่งมองบทสนทนาระหว่างเขาก

“ขอบคุณค่ะ คุณอินน์ให้ดอกทิวลิปใบบ่อยจัง” เธอยอมรับว่าดอกไม้สวยมาก “คุณหมอชอบไหมครับ” ถึงคุณหมอไม่ชอบ แต่ผมชอบ “ชอบค่ะ แต่จะเปลืองไหมคะ” เธอมองดอกไม้เมืองหนาวแสนสวยในมือ เธอชอบนั่นแหละ แต่ถ้าเขาต้องซื้อทุกวัน เธอเองก็เกรงใจเขาเหมือนกัน ถึงจะรู้ว่าเขารวยก็เถอะ “ฟรีครับ” “หืม...” คุณหมอสาวมองหน้าคนบอกว่า ฟรี อย่างไม่อยากเชื่อ ฟรีหมายความว่าไง “ฟรีจริง ๆ ครับ เจ้าป้ามีโดมปลูกดอกไม้เมืองหนาวนี้ครับ เป็นธุรกิจครอบครัวและมีปลูกไว้ที่บ้านด้วยครับ ผมแค่ขโมยมา” “คุณอินน์! นี่ใบกำลังรับของโจรใช่ไหมเนี่ย” เธอหัวเราะเสียงใส นี่เขาขโมยดอกไม้ป้ามาจีบสาว ลงทุนมากพ่อเอ๊ย! “โจรอะไรกันครับ หลานรักของเจ้าป้า ผมแค่เอามาฝากคุณหมอสุดน่ารัก” คำว่า ‘คุณหมอสุดน่ารัก’ ทำคนฟังหัวใจเต้นตึกตัก หยอดเก่ง หยอดตลอด ใบบุญญาเลือกที่จะเงียบแทนการต่อปากต่อคำกับเขา ก็เขาเก่งเรื่องการจีบสาวเหลือเกิน เธอผู้แทบไม่เคยรับรู้ว่าโดนจีบเพราะชีวิตมุ่งแต่เรียน รักเลยไม่เคยยุ่ง พูดให้ถูกก็คือก่อนหน้านี้ใบบุญญามองว่าชีวิตเธอยังไม่เหมาะกับการมีความรัก เมื่อมีรัก

“ให้คุณหมอมาพักบ้านเราไหม ห้องหับเราก็มีเยอะแยะ” ข้อเสนอของป้าน่ะดีกับเขาอยู่แล้ว แต่คุณหมอสาวจะเห็นด้วยหรือเปล่า “เขาจะมาเหรอครับ” อินน์ขมวดคิ้วกับความคิดของผู้เป็นป้า พ่อแม่ที่ไหนจะให้ลูกสาวมาอยู่บ้านผู้ชายที่...ที่หนอนหดและทำอะไรใครไม่ได้ “ป้าจะลองคุยดู” เจ้าประกายแก้วรัตนามองว่าไม่น่ายากที่จะคุยเรื่องนี้กับใบบุญญา คุณหมอเป็นคนหัวสมัยใหม่ และก็เป็นที่รู้ ๆ กันว่าอินน์ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วเย็นของวันถัดมาจิตแพทย์สาวมาทำหน้าที่เหมือนเดิม แต่ทุกครั้งที่แวะมาที่นี่ เธอจะกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนคุณอินน์กับเจ้าป้าของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่เพราะรู้ดีว่านี่คือการสร้างความคุ้นเคยระหว่างคนไข้กับแพทย์ ภายนอกเหมือนว่าอินน์จะเข้ากับคนง่าย พูดคุยเป็นกันเอง แต่ในแววตาของเขายังแฝงเรื่องการระวังตัว คงเพราะการเลี้ยงดูและฐานะทางสังคมที่ทำให้เขาไม่ไว้ใจใครง่าย ๆ แต่สำหรับเธอเป็นข้อยกเว้น เขาดูเคยคุ้นและสนิทกับเธอ ดั่งว่าเราสองคนรู้จักกันมาเนิ่นนาน “หมอใบขับรถมาใช้เวลานานไหมลูก” เจ้าประกายแก้วรัตนาถามอย่างห่วงใย เมื่อคุณหมอสาวเดินมาถึงโต๊ะกินข้าว

“เดี๋ยวนะ คนไข้ซูเปอร์วีไอพีของแกคือคนเดียวกับคนที่ทำให้ใจเต้นแรงชิมิ” จิตแพทย์หนุ่มยกมือขึ้นทาบอก “ใช่ คนเดียวกัน” “คนที่จับแล้วหดอะนะ” ตระการยังถามต่อ คนฟังได้แต่พยักหน้า “ตกลงมึงกำลังจะกิ๊กกั๊กกับคนไข้ ไม่ได้นะโว้ย ผิดจรรยาบรรณ” มนทนาเอ่ยแย้งขึ้น “นี่ไอ้ทรี เรียกว่าคนไข้ได้หรือเปล่า ประวัติพวกเราก็ไม่มี ไปเรียกเขาเป็นคนไข้ เดี๋ยวเขาก็ฟ้องแกหรอก ทำให้เขาเสียชื่อเสียง” ตระการว่าเพื่อนที่ห่วงแต่จรรยาบรรณอะไรนักหนา “เออ ๆ กูลืมว่าคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของมึงคงไม่ธรรมดา” มนทนาเอ่ยออกมาอย่างเสียอารมณ์ เธอแค่เป็นห่วงเพื่อน ไม่เข้าใจตระการว่าทำไมต้องเสียงดังกับเธอ “เอาน่าทรีให้ไอ้ใบมีโอกาสใกล้ชิดผู้ชายที่ทำให้มันใจเต้นแรงบ้างก็ดี” ตระการว่า “ว่าแต่คนไข้แกคนนี้จับแล้วหดใช่ไหม” “เออ...คนนั้นแหละ” ก็มีอยู่คนเดียว คนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอ “เออดีวะ อีกคนก็ไม่เคยอยาก ทะเลทรายเรียกพี่ กับอีกคนอยากตลอด แต่ทำไม่ได้ จับแล้วหด แบบนี้แล้วเขาจะทำอะไรเพื่อนกูได้ไหมวะเนี่ย” ตระการบ่นพึมพำ “ไอ้ต่อ มึงนี่นะ มึงจะรีบให้เขาได้กันอะไร

“ว่าไงคะ อนุญาตไหม” ใบบุญญาน้ำเสียงติดกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเขาจะไม่อนุญาต ‘คงต้องอนุญาตครับ ไม่อย่างนั้นหมอใบก็มาไม่ได้ใช่ไหม’ เขายิ้มในขณะที่พูด ไม่อยากวางสายเลย “ค่ะ เพื่อนเป็นห่วง” ‘เพื่อนจริง ๆ ใช่ไหมครับ เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ เรื่องของเพื่อน รู้เขารู้เราน่ะครับ’ ไม่อยากฟังสักนิดเรื่องเพื่อน แต่อยากได้ยินเสียงคุณหมอมากกว่า “เพื่อนจริง ๆ ค่ะ คนหนึ่งชื่อต่อ อีกคนชื่อทรี” ชื่อที่ไม่สามารถระบุเพศได้ทำให้คนฟังกระแอมในลำคอเล็กน้อย รู้สึกคอแข็งขึ้นมาเสียอย่างนั้น “คนหนึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่มัธยมค่ะ สนิทกันตอนเรียนหญิงล้วน...อีกคนเรียนมหา’ลัยด้วยกัน” น้ำเสียงที่คุณหมอใช้พูดถึงเพื่อนทั้งสองคนนั้น บ่งบอกได้ดีว่าเป็นเพื่อนจริง ๆ คนปลายสายเองก็ยิ้มอย่างคลายกังวล เขาจะกังวลทำไม เธอสามารถย้ายมาอยู่บ้านเขาได้ แสดงว่าเธอก็ต้องโสดนั่นแหละ ถ้ามีแฟน คนสวยแบบนี้แฟนคงหวงน่าดู ใครจะให้ย้ายไปนอนบ้านคนไข้หรือคนรู้จัก ‘ครับ ฝากบอกเพื่อนคุณหมอด้วยนะครับว่าผมจะดูแลคุณใบอย่างดี ว่าง ๆ พาทั้งสองแวะมากินข้าวที่คุ้มได้นะครับ’ คำว่า ‘คุณใบ