All Chapters of The Billionaire’s Rebound: Chapter 201 - Chapter 210

Elise Hart's PovWasn’t it really meant to be this way? Na sa tuwing sinasabi kong ayokong makita siya, mas lalo naman kaming pilit na pinagtatagpo ng tadhana?Busy kami dahil inutusan kami ng mga teachers na kami ang maging PCI para sa retdem ng freshman nursing sa laboratory. Sa kasamaang-palad, nasa architecture building ito—nasunog kasi ang lab namin kaya hindi pa namin pwedeng gamitin.“Ano nga ulit iyong ipe-perform nila?” narinig kong tanong ni Cass kay Jessy, habang ang mga mata ko ay kung saan-saan na nagliligaw, parang may hinahanap kahit ayaw ko namang makita.Dapat ay iwasan ko siya. Pero paano ko gagawin iyon? At saka… mukhang wala naman siya. Nasa hospital pa siya, ‘di ba?Kinaumagahan lang pumunta si Mommy para dalawin si Elias. Walang dumadalaw sa kaniya—wala siyang guardian na nagpakita man lang. Hindi na ako nagtanong. Hinayaan ko na lang kasi hindi ko naman buhay iyon. “Benedict and acetic test,” mahinang bulo

Elise Hart's PovHINAWAKAN ko ang aking kwintas habang nakaharap ako sa vanity mirror ko. Tinitigan ko itong mabuti, hinaplos at inalala ang reaksiyon ng lalaki.Noong una ay sa canteen, sa cafe tapos hindi na niya nakayanan at tinanong na niya sa akin kung sino ang nagbigay at kung sa Laguna ba talaga ako nagmula. His eyes, his tone, his words—it crept the hell out of me every time I remember it. There was something connected to him with this necklace, and I didn't want to be reconciled with it again. Maybe, Elias was right… Perhaps he wasn't just talking about Nathaniel stealing his woman, but also something more profound. Itinago ko na ulit iyon sa aking damit at saka tumayo upang dahil matutulog na—kung makakatulog pa ako sa lagay na ito. Dahil wala naman kaming gagawin at siguradong mag-iisip lang ako ng kung anu-ano ay kinuha ko na lang ang aking macbook at nanood ng turkish na series. Kailangan kong alisin sa isipan ko

Elise Hart's PovWALA ako sa tamang pag-iisip pagkarating ko sa gymnasium. Abala ang lahat habang ako ay pilit inaalala ang sarili sa maraming bagay. Hindi ko na alam, wala na akong maintindihan sa aking sarili. Basta ang tumatak sa akin ang mga sinabi ni Elias na tinamaan ako.Wala nga ba talaga akong sariling desisyon para sa akin? Pero diba, sabi ni mommy ay dapat makinig ako sa kanya kasi para sa akin rin naman ang lahat ng ginagawa niya. At ginagawa ko naman iyon.Pero bakit parang...totoo ang sinasabi ni Elias sa akin kanina? Naguguluhan na ako. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko. "Pres," nabalik lang ako sa aking ulirat nang may yumugyog sa akin.Napatingin ako sa babaeng kaklase namin na si Quenie—mahilig siyang magkolorete sa mukha niya at mga sexy rin ang damit pero active siya sa lahat ng contest sa school at lagi naming panlaban sa beauty queen. "Yes?" "Sorry, kanina pa kasi kita ti

Elise Hart’s PovWHY does my twin brother always leave me speechless whenever he banter something about me? Ano ba kasi ang problema niya at mukhang laging mainit ang ulo niya at ako ang laging napagdidiskitahan. At hindi ko maintindihan sila ni mommy kung bakit ayaw nila si Nathaniel Dela Vega—he was rich among the richest kung iyon lang ang pag-uusapan. He was more powerful than anyone, not just in Laguna but in the whole world, according to Cassandria. Hindi ko maintindihan kung anong mayroon sa Dela Vega at tila ayaw ng dalawa.May alam ba sila na hindi ko alam at hindi ko pwedeng malaman? Napailing na lang ako at pumasok sa aking kwarto bago pa ako mabaliw sa kakaisip. Dumiretso na ako sa banyo upang maglinis ng katawan at alisin ang kung anumang bumabagag sa aking utak. Ngunit habang nasa shower room ako ay tulala na naman ako, hinahayaan ang lamig ng tubig na dumaloy sa aking katawan—iniisip ang sinabi ni Nathaniel at

Elise Hart’s Pov“RELAX lang kayo, Quenie. We will handle it, sa eskwelahan na tayo mag-usap.” Sagot ko, pinatay na agad ang tawag. Imbes na magmukmok at magtanong kung anong nangyari at paanong nagkamali ang lahat ay mabilis akong nagbihis ng jeans at simple na polo shirt sa top. Nagsuklay lang ako saka bumaba na.“Mom, I need to go to school.” Paalam ko, hindi ko na hinintay na magsalita pa siya at inutusan na ang driver na pumunta kami sa eskwelahan.Kailangan kong makarating agad sa school dahil siguradong nagkakagulo na naman ang mga iyon sa gym. “Thank you manong,” sambit ko nang makalabas sa kotse, at dahan-dahang sinarado ang bintana ng kotse.Kinalma ko ang aking sarili bago nagpasyang pumasok sa loob ng campus. May mga bumati sa akin at binati ko rin pabalik, may iba na namang nagbubulong-bulungan nang makita ako pero pinili kong huwag na lang silang pansinin. Mabilis ang aking mga hakbang patungo sa gymnasi