All Chapters of สะใภ้สุดขั้ว แม่ผัวสุดขอบ: Chapter 11 - Chapter 20

Chapter11ภัทรียามองบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ในระยะสายตาด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะหันไปมองสนามหญ้า ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม มุมหนึ่งเป็นสวนแบบญี่ปุ่น มีต้นบอนไซขนาดต่างๆ อยู่หลายต้น ต้นลีลาวดีที่เขาว่ากันว่าบางต้นมีราคานับล้านบาทก็มี รวมถึงต้นไม้ที่ตัดแต่งเป็นรูปสัตว์ชนิดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นช้าง เสือ กระทิง แล้วยังมีต้นไม้ใหญ่อีกหลายต้นแผ่กิ่งก้านสาขาแลดูร่มรื่นยิ่งนัก ซึ่งความกว้างของสนามหญ้าใหญ่กว่าบริเวณบ้านเธอหลายสิบเท่า และยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของพื้นที่บ้านทั้งหมดทางที่รถยนต์กำลังแล่นอยู่ทอดยาวจากหน้าประตูรั้วบ้านถึงตัวบ้านหลังใหญ่ เป็นระยะกว่าสามร้อยเมตร สองข้างทางมีต้นไม้ตัดแต่งไปตลอดทาง และที่เธอชอบมากที่สุดเห็นจะเป็นน้ำพุหน้าบ้าน ซึ่งเป็นรูปวงกลมล้อมด้วยต้นไม้พุ่มเตี้ยตัดแต่งงดงาม ด้านในน้ำพุมีราชสีห์สีทองสองตัวพ่นน้ำออกจากปาก ส่งผลให้บ้านหลังนี้น่าเกรงขามและดูมีบารมียิ่งนัก“ถึงแล้ว” เสียงของธัชธรรม์เรียกสติของภัทรียาที่กำลังเพลิดเพลินกับบ้านหลังใหญ่โตมโหฬารเธอไม่กล้าคำนวณถึงมูลค่าของบ้านหลังนี้ว่าเท่าไร เพราะคงคำนวณไม่ถูกแน่นอน เธอยังคาดการณ์ไว้ในใจว่านอกบ้านยังทำให้อ้าปากค้างกับความสวยง

Chapter13 “ง่ายๆ ค่ะคุณแม่ คุณแม่ไม่เชื่อว่าปรางเป็นเมียของคุณอ๋องจริงๆ ปรางก็จะเล่นจ้ำจี้ให้คุณแม่เห็นกับตาไงคะ คุณแม่จะได้เชื่อว่า ปรางกับคุณอ๋องเป็นสามีภรรยากันด้วยท่าไหนบ้าง รับรองว่าคุณแม่เห็นลีลาของคุณอ๋องแล้วจะต้องอึ้งค่ะ เพราะเด็ดสุดๆ”ธัชชัยแทบจะกลั้นเสียงหัวเราะไม่ไหว เนื่องจากบทพิสูจน์ของภัทรียาเป็นวิธีที่ชัดเจนมาก แล้วเขาก็เชื่อเหลือเกินว่าคงไม่มีใครใช้วิธีนี้พิสูจน์ความเป็นผัวเมียแน่นอน ลูกสะใภ้ของเขาช่างต่อปากต่อคำเก่งอย่างน่าทึ่ง งานนี้เขาจะเชียร์ใครดีระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้ธัชธรรม์ทั้งตกใจและชอบใจวิธีแก้เกมของภัทรียา เขาอยากรู้ขึ้นมาเสียแล้วว่าผู้เป็นแม่จะทำอย่างไรกับการพิสูจน์ความเป็นสามีภรรยาของเขากับเธอ“หล่อนพูดไม่อายปากเลยนะ บัดสีบัดเถลิงที่สุด ใครจะบ้าดูหนังสดของหล่อนล่ะ” ลักขณาพูดเสียงสั่นด้วยแรงโทสะที่โหมหนัก “อีกอย่างที่อ๋องนอนกับหล่อนก็ใช่ว่าหล่อนจะเป็นเมียลูกชายฉันนะ อ๋องนอนกับผู้หญิงมานักต่อนัก ไม่เป็นเมียอ๋องทั้งหมดเหรอ หล่อนเองก็คงเป็นได้แค่ทางผ่านเท่านั้นแหละ”“ถึงจะเป็นทางผ่าน แต่ก็เป็นทางผ่านเพียงคนเดียวไม่ใช่เหรอคะที่คุณอ๋องยอมจดทะเบียนสมรสด้วย นั่

Chapter15อาหารเช้าของบ้านภาสวัชร์มีสมาชิกใหม่เอี่ยมมาร่วมโต๊ะด้วย ซึ่งการร่วมรับประทานอาหารเช้าวันนี้มีคนหนึ่งที่แทบจะกลืนอาหารไม่ลงคอ เพราะเห็นหน้าลูกสะใภ้ที่ไม่ปรารถนา แล้วพานให้ต่อมรับรู้รสชาติไม่ยอมทำงาน “เป็นไงบ้างปราง เมื่อคืนนอนหลับสบายไหมลูก” ธัชชัยทักทายลูกสะใภ้ด้วยน้ำเสียงปรานี “นอนหลับสบายค่ะคุณพ่อ” ภัทรียาตอบ “แหมคุณพี่คะ คุณพี่ก็ไม่น่าถามเลยว่านอนหลับสบาย ก็ต้องหลับสบายอยู่แล้วค่ะ ที่นอนของอ๋องราคาเป็นแสน ทั้งนุ่มทั้งหนาขนาดนั้น บ้านหล่อนคงจะนอนฟูกแข็งๆ ราคาถูกๆ พอมานอนที่นอนดีๆ เข้าหน่อยคงหลับเป็นตาย” ลักขณาได้ทีพูดกระทบกระเทียบลูกสะใภ้ แถมยังส่งสายตาชิงชังให้อีกฝ่ายอย่างไม่ปิดบังความรู้สึก “คุณแม่เล่นเอาความจริงมาพูด เดี๋ยวเมียพี่อ๋องก็อายแย่สิคะ” ลักษิณาทำตัวเป็นลูกคู่ที่ดีของมารดา เธอปรายตามองภัทรียาด้วยสายตาเหยียดหยามลักษิณายังจำความรู้สึกตอนลักขณาบอกว่าธัชธรรม์แต่งงานจดทะเบียนสมรสกับภัทรียาและตอนนี้พาเข้ามาอยู่ในบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้วได้ เธอทั้งตกใจและแปลกใจที่อยู่ๆ พี่ชายจอมหวงความโสดก็มีภรรยาแบบปัจจุบันทันด่วน แถมไม่มีวี

Chapter17“งานนี้สนุกแน่นังแป้น มีหวังเราต้องได้ดูทีเด็ดระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้แน่ๆ เลย” นกน้อยพูดเป็นคนแรก“สนุกกะผีอะไร ฉันว่าบ้านนี้จะวุ่นวายมากกว่า แกไม่ได้ยินเหรอ คุณหญิงประกาศลั่นห้องว่าจะไล่คุณปรางออกจากบ้าน รับรองว่าคุณหญิงต้องหาไม้เด็ดมากำจัดลูกสะใภ้แน่ๆ แล้วดูท่าทางคุณปรางจะไม่ยอมให้กำจัดง่ายๆ ดีไม่ดีจะสวนกลับด้วยหมัด บ้านที่เคยสงบสุขจะกลายเป็นสนามมวยไหมเนี่ย”ส้มแป้นไม่คิดว่าจะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ เพราะจากที่ได้ยิน ภัทรียาเป็นนักมวยอีกทั้งฝีปากก็ใช่ย่อย คงไม่ยอมให้แม่สามีโขกสับง่ายๆ เป็นแน่ ส้มแป้นอดที่จะเป็นห่วงทั้งสองฝ่ายไม่ได้“แหม คุณปรางคงไม่กล้าทำอย่างนั้นหรอก เพราะถึงยังไงคุณหญิงก็เป็นแม่ของคุณอ๋อง คุณปรางก็ต้องเกรงๆ บ้างแหละ แต่คุณหญิงนี่สิ คงจัดหนักจัดเต็มแน่ๆ ประกาศเกลียดลูกสะใภ้ตัวเองซะดังลั่น คงไม่อยู่เฉยหรอก” นกน้อยแสดงความคิดเห็น“ปัญหาโลกแตกจริงๆ ไม่ว่าจะคนรวยหรือคนจน เรื่องปัญหาแม่ผัวกับลูกสะใภ้มีไม่รู้จบรู้สิ้น แต่ก็อยากรู้ขึ้นมาแล้วว่าคุณผู้หญิงจะมาไม้ไหน” ส้มแป้นเอ่ยด้วยเสียงและสีหน้าอยากรู้“งั้นเราก็ต้องคอยดูกันต่อไป แต่ตอนนี้เราเก็บโต๊ะก่

Chapter19“เธอไม่ได้ทำงานที่นี่เป็นที่แรกใช่ไหม” เรวินถามลูกน้องสาวที่เขาชักสนใจขึ้นมา“ใช่ค่ะ ที่นี่เป็นที่ที่สอง บริษัทเก่าที่แตทำงานปิดตัวไปเมื่ออาทิตย์ก่อนค่ะ แตเลยมาสมัครงานที่นี่ค่ะ” เธอตอบตามความจริง“เธอทำงานแค่สองวัน แต่ทำไมถึงได้รู้เรื่องบัญชีย้อนหลังของบริษัทล่ะ รู้ดีซะด้วย”“พี่จิตให้แตศึกษางานค่ะ เลยวานให้แตช่วยตรวจดูบัญชีย้อนหลัง แตเลยพอทราบรายละเอียดต่างๆ ในบัญชีค่ะ”เรวินกำลังอ้าปากจะถามสุมณฑา ทว่าเสียงโทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้น เขากดปุ่มสนทนาบนตัวเครื่อง ดวงกมลแจ้งความประสงค์ผ่านสายมาว่ามีลูกค้ามาขอพบ ซึ่งเรวินเอ่ยอนุญาตทันที“เธอกลับไปทำงานได้แล้ว เอาแฟ้มนี้กลับไปด้วย” อันที่จริงแล้วเรวินไม่อยากให้สุมณฑาออกไปจากห้องตอนนี้ เพระยังมีอีกหลายคำถามที่อยากถาม ทว่าลูกค้ารายนี้สำคัญกับบริษัทมากกว่าจะมานั่งซักถามประวัติพนักงานใหม่“ค่ะคุณเรย์” สุมณฑาหยิบแฟ้มบัญชีแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปยังประตูห้องที่เปิดกว้างให้ลูกค้าเข้ามาพอดีด้วยความรู้สึกโล่งใจ เพราะตลอดเวลาที่อยู่ในห้องกับเรวินตามลำพัง เธอรู้สึกเกร็งและประหม่ายิ่งเห็นสายตาของเรวินที่มองมาด้วยแล้ว สุมณฑารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ