All Chapters of สะใภ้สุดขั้ว แม่ผัวสุดขอบ: Chapter 71 - Chapter 80

Chapter71 “ปรางไม่เห็นว่าจะมีกามีหงส์ในห้องนี้สักตัว ที่เห็นก็มนุษย์ชอบแบ่งชั้นวรรณะ ดูถูกคนด้วยกันเองทั้งนั้นนี่คะ คุณแก้มลองชี้ให้ดูหน่อยสิคะ สัตว์ที่มีชื่อว่ากากับหงส์อยู่ตรงไหน ปรางจะได้จับไปให้สวนสัตว์เลี้ยง” ภัทรียาตอบโต้เสียงเรียบ ใบหน้ามีรอยยิ้มเล็กน้อยลักษิณาหน้างอหงิก ไม่ว่าจะพูดกระทบกระเทียบพี่สะใภ้อย่างไร ก็โดนสวนกลับจนเธอพูดไม่ออกทุกครั้งไป ทว่างานนี้เธอมีผู้ร่วมมือเยอะ รับรองว่าภัทรียาไม่ชนะทุกคนแน่นอน เธอจึงปล่อยให้ภัทรียาได้รับชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะพานพบความพ่ายแพ้ “พ่อก็ว่าจริงอย่างที่ปรางพูดนะ พ่อไม่เห็นว่าจะมีอีกาหรือหงส์ในห้องนี้สักตัว เห็นแต่คนเป็นร้อยยืนคุยกัน” ธัชชัยชอบฝีปากและความสามารถของภัทรียาขึ้นทุกวัน แล้วเขาก็มั่นใจว่างภัทรียาจะผ่านพ้นงานคืนนี้ไปด้วยดี“คุณพี่ไม่ไปทักทายเพื่อนเหรอคะ มายืนเข้าข้างปรางอยู่ได้” ลักขณาพูดเชิงไล่“ไม่ละ วันนี้อยากอยู่กับปรางมากกว่า ใครถาม ผมจะได้แนะนำปรางว่าเป็นลูกสะใภ้”“เผอิญว่าสะใภ้ของณามีคนเดียวค่ะคือหนูนวล โน่นไงคะ เดินมาโน่นแล้ว”ทุกคนมองตามใบหน้าของลักขณาที่พยักพเยิด ธัชชัยกับลูกชายมีสีหน้าเรียบเฉ

Chapter73 “เรื่องที่หล่อนมีอะไรกับอ๋อง ฉันก็ว่าไม่น่าจะแปลกและไม่ถือว่าเป็นผัวเมียกัน หล่อนอาจมีอาชีพเสริมเป็นผู้หญิงอย่างว่าที่อ๋องจ้างมาเป็นเมีย ไม่ก็หล่อนอาจแถมบริการบนเตียงด้วยก็ได้ ถึงอัดคลิปมาให้ดู ฉันก็ไม่เชื่อ”ลักขณาไม่ยอมแพ้ โต้คำพูดของภัทรียาทันควัน“ถ้าคุณแม่สามีคิดแบบนั้น ปรางก็จนใจทำให้เชื่อค่ะ เชิญคุณแม่สามีคิดแบบนั้นตามสบายเลยค่ะ ปรางไม่เถียงคุณแม่สามีแล้ว รอให้ปรางท้องก่อนดีกว่า คุณแม่สามีจะได้รู้ว่าปรางกับคุณอ๋องเป็นผัวเมียกันจริงหรือเปล่า” ภัทรียาก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน“อ้อ...ปรางอยากบอกทุกคน ถ้าคิดจะมารุมกินโต๊ะเพื่อให้ปรางสำนึกว่าตัวเองไม่คู่ควรอยู่ในสังคมอันสูงส่งนี้รวมกับทุกๆ ท่าน ปรางขอบอกว่าทุกท่านคิดผิดนะคะ ปรางมีภูมิต้านทานพวกผู้ดีแปดสาแหรกสูงมากค่ะ แล้วปรางก็เหมือนกิ้งก่า ปรับสภาพได้ทุกสถานการณ์ คำพูดดูถูกเหยียดหยามหรือสายตาจงเกลียดจงชังไม่ได้ทำให้มะปรางคนนี้น้อยเนื้อต่ำใจหรืออับอายกับสถานะของตัวเอง ตรงกันข้ามกลับทำให้มีแรงฮึดขึ้นสู้กับคนที่เรียกตัวเองว่าผู้ดี แต่จิตใจต่ำ ชอบหยามเหยียดแม้กระทั่งมนุษย์ด้วยกันเอง คนประเภทนี้ปรางไม่อยากเสียเวลาอันมีค่าไปคบค้าสมาค

Chapter75 ครอบครัวภาสวัชร์กลับมาถึงบ้านเกือบห้าทุ่ม พอมาถึงทุกคนต่างแยกย้ายไปพักผ่อนยังห้องของตัวเอง ธัชธรรม์กับภัทรียาก็เช่นกัน ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องนอน และทันทีที่ประตูห้องปิดลง เสียงธัชธรรม์ก็ดังขึ้น “ตอนที่คุณแม่พาเธอไปหาเพื่อนของท่าน มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า” ธัชธรรม์ถามอย่างเป็นห่วง ช่วงเวลานั้นเขาไม่ได้อยู่กับภัทรียา จึงไม่รู้ว่ามีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นหรือไม่ อีกทั้งภัทรียาก็มีท่าทางนิ่งเฉย เขาดูไม่ออกว่าเธอรู้สึกเช่นไร ส่วนมารดากับน้องสาวตัวดี รวมทั้งอังคณีก็ไม่พูดเหน็บแนมภัทรียาอีกเลย หลังจากกลับมายังโต๊ะตามเดิม“ที่คุณอ๋องถาม หมายถึงปรางโดนคุณแม่กับทีมของคุณแม่ทำอะไรหรือเปล่าใช่ไหมคะ”“ก็ประมาณนั้น” ธัชธรรม์ตอบ“คุณอ๋องไม่ต้องห่วงค่ะ คนอย่างปรางไม่งอมืองอเท้าให้ใครรังแกง่ายๆ แน่ อีกอย่างงานวันนี้เป็นงานการกุศล คงไม่มีใครคิดทำอะไรปรางหรอกค่ะ ก็แค่พูดจากระทบกระเทียบ ซึ่งปรางรับมือได้ ถูกด่าด้วยคำพูดหยาบคายกว่านี้ยังผ่านมาแล้วเลย นับประสาอะไรกับคำพูดของผู้ดีล่ะคะ”“ฉันรู้ว่าเธอเก่งและแกร่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ห่วงเธออยู่ดี”“ขอบคุณมากค่ะ แต่คนอย่างมะปราง สู้และ

Chapter77“คุณหญิงคะ มีคนมาหาคุณปรางค่ะ แต่คุณปรางไม่อยู่ คนที่มาหาคุณปรางก็เลยจะขอพบคุณหญิงแทนค่ะ” นกน้อยเข้ามาบอกลักขณาที่กำลังนั่งจิบชาในห้องนั่งเล่น “คนที่มาหาปรางคือใคร แล้วทำไมต้องมาขอพบฉันแทนเขาด้วย”ลักขณาถามอย่างสงสัย เพราะตั้งแต่ภัทรียามาอยู่ที่นี่ ไม่เคยมีแขกของลูกสะใภ้เลยสักคน และที่ทำให้นางงงมากขึ้นคือ เมื่อรู้ว่าภัทรียาไม่อยู่ก็ขอพบนางแทน ลักขณาสงสัยนักเชียวคนนั้นเป็นใคร“เขาบอกว่าชื่อเจ๊ส้มค่ะ ขายของในตลาดรุ่งอุดม” นกน้อยตอบใบหน้าของลักขณาเต็มไปด้วยความสงสัย เจ๊ส้มมีธุระอะไรกับภัทรียาถึงได้มาหาที่นี่ แล้วด้วยความอยากรู้นางจึงอนุญาตให้เจ๊ส้มเข้าพบ ไม่กี่นาทีต่อมา เจ๊ส้มก็เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ในมือมีถุงผลไม้มาด้วย“สวัสดีค่ะคุณหญิง” เจ๊ส้มนั่งกับพื้น พร้อมพนมมือไหว้เจ้าของบ้าน“ขึ้นมานั่งบนโซฟาเจ๊ส้ม เธอไม่ใช่คนรับใช้ของฉัน ไม่จำเป็นต้องไปนั่งบนพื้น”“ขอบคุณค่ะคุณหญิง” เจ๊ส้มลุกมานั่งบนโซฟาอย่างว่าง่าย“เจ๊ส้มมาหาปรางทำไม แล้วหอบหิ้วอะไรมาด้วย” เจ้าของบ้านถาม“ที่ส้มมาหาคุณปรางวันนี้เพราะต้องการขอบคุณคุณปรางค่ะคุณหญิง” คำพูดของเจ๊ส้มสร้างความไม่เข้าใจให้ลัก

Chapter79“ผมต้องขอบคุณปรางมากนะครับ ที่ช่วยคุณแม่ของผมเมื่อวาน นี่เป็นน้ำใจจากผมและคุณแม่ครับ” ชยังกูรกล่าวขอบใจก่อนจะยื่นถุงกระดาษหนึ่งถุงส่งให้เธอ“ปรางขอรับแค่คำขอบคุณก็พอค่ะ ส่วนของปรางขอไม่รับ” ภัทรียาปฏิเสธเสียงนุ่ม โดยไม่สนว่าของในถุงคืออะไร“ปรางรับไว้เถอะ ป้าตั้งใจเอามาให้นะ อย่าให้คนแก่เสียน้ำใจเลยลูก” ผกากรองพูด“แต่ว่า...” ภัทรียาลังเลด้วยความเกรงใจ“ปรางรับไว้เถอะ คุณหญิงป้าให้ด้วยใจ ปรางก็ควรรับด้วยใจ” ธัชชัยก็ไม่รู้ว่าของภายในถุงคืออะไร แต่ในเมื่อผกากรองตั้งใจมอบให้ ภัทรียาก็ควรรับภัทรียาหันมามองหน้าสามี คล้ายกับจะถามความคิดเห็น และเมื่อเห็นว่าธัชธรรม์พยักหน้า เธอจึงรับของจากผกากรอง“ปรางขอบคุณคุณป้ามากนะคะ” ภัทรียาพนมมือไหว้ขอบคุณ“ปรางเปิดดูสิลูก ป้าอยากรู้ว่าปรางชอบหรือเปล่า” ผกากรองบอกภัทรียาทำตามแต่โดยดี และทันทีที่ครอบครัวภาสวัชร์เห็นของที่คุณหญิงผกากรองให้ภัทรียาคืออะไร ทุกคนต่างตกใจ โดยเฉพาะลักขณาที่ตาลุกวาว ไม่คิดว่าผกากรองจะมอบเครื่องเพชรราคาเป็นสิบล้านให้ลูกสะใภ้ของนาง“มันมีค่ามากเกินไปนะคะ ปรางคงรับไว้ไม่ได้ อย่างที่บอกคุณป้าไป ปรางไม่ต้องการสิ่งของตอบแท