All Chapters of สะใภ้สุดขั้ว แม่ผัวสุดขอบ: Chapter 91 - Chapter 100

Chapter91 “นี่ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อนรักของกู กูจะชกหน้ามึงเพราะปากพล่อยๆ ที่พูดหยามแต มีอีกเรื่องที่กูจะบอกมึง ที่มึงพูดเมื่อกี้เพื่อให้กูรู้ว่าแตเคยเป็นของมึง แล้วจะให้กูถอยหนี กูบอกมึงตรงนี้เลยว่า กูไม่มีวันถอย ไม่ถือ และรังเกียจที่แตเคยเป็นของมึงมาก่อนด้วย” วันชนะพูดจบก็เดินออกจากห้องของเพื่อนรักทันที ปล่อยให้เจ้าของห้องนั่งอึ้งกับประโยคทิ้งท้าย เพราะบอกให้เขารู้ว่าวันชนะคิดจะจริงจังกับสุมณฑา โดยไม่สนใจอดีตของเธอเรวินอึ้งได้ไม่นาน ความไม่พอใจก็แล่นเข้ามาแทนที่ ลมเพชรหึงหมุนติ้วดุจดังพายุก็ไม่ปาน ดูเหมือนความรู้สึกทั้งหลายเหล่านี้จะจู่โจมจิตใจเขามากขึ้นและมากขึ้น“กูไม่มีวันยอมให้แตไปเป็นเมียใคร นอกจากเมียกูคนเดียวเท่านั้น”เขาเอ่ยหนักแน่นคล้ายสัญญากับตัวเอง เห็นทีเขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้สุมณฑาเป็นของเขาคนเดียว ชายอื่นไม่มีสิทธิ์ครอบครองเธอ เวลานี้จิตใจของเรวินนึกถึงแต่สุมณฑา อีกหญิงหนึ่งที่เรวินถูกใจตั้งแต่แรกเห็นกลับไม่อยู่ในหัวแม้แต่น้อยนิด อีกสองชั่วโมงก็จะถึงเวลาที่ภัทรียาจะขึ้นชก แต่ศุภกิจยังไม่ได้ไปที่สนามมวยเนื่องจากต้องอยู่รอรับอุปกรณ์ซ้อมมวยที่สั่งเข

Chapter93“ปรางจะไปไหน ปราง”ภัทรียาไม่หันมาตอบ เธอเดินแกมวิ่งไปยังสนามมวยเพื่อไปดูว่าธัชธรรม์มาถึงแล้วหรือยัง“คุณอ๋องยังไม่มาเลย ทำยังไงดีเนี่ย”เธอรู้ว่าธัชธรรม์จะนั่งตรงไหน จึงเห็นเก้าอี้ตำแหน่งนั้นว่างเปล่า และนั่นยิ่งทำให้เธอกระวนกระวายมากขึ้น ภัทรียาเหลือบมองดูนาฬิกาเรือนใหญ่ตรงผนังด้านบนของสนามมวย ก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้นอีกยี่สิบนาทีเธอก็จะขึ้นชกแล้ว แต่ธัชธรรม์ก็ยังไม่มา ศุภกิจก็ไม่รู้ว่าใกล้ถึงสนามมวยหรือยัง ครั้นจะให้คนอื่นไปช่วย เธอก็มองไม่เห็นใคร ถึงนึกได้ว่าจะพอให้ใครช่วยได้บ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมาช่วยลักษิณาทันหรือไม่ เนื่องจากเสี่ยแว่นใกล้ถึงโรงแรมแห่งนั้นแล้ว ใครกันล่ะที่จะไปช่วยลักษิณาได้เร็วและทันท่วงทีที่สุดภัทรียาคิด คิด และคิด... แล้วเธอก็คิดออก เวลานี้ไม่มีใครอยู่ใกล้โรงแรมเมอริเดียนเท่าเธอ และไม่มีใครจะเข้าไปช่วยลักษิณาได้เร็วเท่าเธอ ทว่าจะไปช่วยลักษิณาได้อย่างไร เธอกำลังจะขึ้นสังเวียนชกในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้ว หากภัทรียาไปช่วยลักษิณา เธอก็ต้องพลาดการชกนัดสำคัญที่สุดของเธอหากไม่ช่วย ลักษิณาก็จะตกเป็นนางบำเรอของเสี่ยแว่นซึ่งจะอัดคลิปไว้แบ

Chapter95 ระหว่างที่ภัทรียากำลังหาโอกาสจัดการลิขิตอยู่นั้น เสี่ยแว่นคลานไปหยิบปืนที่ตกอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะเล็งไปยังภัทรียา แต่เขาหาจังหวะยิงไม่ได้ ทั้งยังรู้สึกประหม่าตามประสาคนไม่เคยจับปืน จึงไม่ตัดสินใจยิงในบางช่วงที่มีโอกาส “โอ๊ย! อ๊ากกก” ลิขิตร้องเสียงดังเมื่อของรักของหวงถูกปลายเท้าของภัทรียากระแทกเข้าอย่างจัง ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังฟันศอกตรงกลางลำคออีกฝ่ายอย่างเหมาะเหม็ง ร่างสูงโปร่งของลิขิตทรุดลงไปนั่งกุมกล่องดวงใจ หน้าเขียวเพราะเจ็บและจุกจนร้องไม่ออก เสี่ยแว่นเห็นจังหวะยิงภัทรียา จึงลั่นไกทันที แต่...พนักงานทำความสะอาดชายสองคนได้ยินเสียงผิดปกติตรงทางบันไดหนีไฟ จึงเดินมาดูทางต้นเสียง ก่อนจะเห็นเหตุการณ์ภัทรียาจัดการกับลิขิตพอดี“เฮ้ย จะทำอะไรน่ะ” เสียงที่ดังขึ้นทำให้เสี่ยแว่นชะงักนิ้วมือซึ่งกำลังเหนี่ยวไกปืน หันมามองต้นเสียงที่ยืนจังก้าอยู่หน้าประตูบันไดหนีไฟด้วยความตกใจ ภัทรียาใช้จังหวะนั้นคว้าข้อมือเสี่ยแว่นแล้วบิดจนปืนหลุดลงพื้น จากนั้นก็ตวัดตัวใช้ศอกกระแทกใบหน้าเสี่ยแว่น ตามด้วยหมัดลุ่นๆ อีกสองหมัด เสี่ยแว่นลงไปนอนหลับบนพื้นทันที “พี่ค

Chapter97“มันก็จริงของมึง ถ้าคุณแก้มหลับทุกอย่างจะดีขึ้นเอง”“ก็ใช่น่ะสิ ถ้าไม่ฉีดยานอนหลับให้ มีหวังคุณแก้มได้แช่น้ำทั้งคืนแน่ ดีไม่ดีอาจเป็นปอดบวมได้”“แล้วเมื่อไหร่ยานอนหลับจะออกฤทธิ์ ดูสิคุณแก้มดิ้นพล่านเลย ขนาดกูกดเอาไว้แล้วนะเนี่ย ท่าทางทรมานน่าดู” ศุภกิจเห็นอาการของลักษิณาแล้วอดสงสารไม่ได้“ไม่ถึงห้านาที” พงศ์พันธ์ตอบขณะเดินไปนั่งบนเก้าอี้ปลายเตียง มองศุภกิจคอยกดลักษิณาเอาไว้ไม่ให้ดิ้น จนเธอค่อยๆ เพลาการดิ้นลงและนิ่งสงบในอีกไม่กี่นาทีต่อมา“สงบแล้ว เล่นเอากูเกือบแย่” ศุภกิจขยับมายืนข้างเตียง เลื่อนผ้าห่มมาคลุมร่างเล็ก“เกือบแย่ยังไงวะ” พงศ์พันธ์ไม่รู้ว่าก่อนที่เขาเดินทางมาไม่ถึงห้องนี้ มีการนัวเนียโรมรันพันตูกันแค่ไหนศุภกิจไม่อยากบอกความจริงกับเพื่อน เขาไม่อยากให้ลักษิณาเสียหายไปมากกว่านี้ จึงตอบเลี่ยงๆ“ถ้ามึงมาช้า กูก็ต้องเหนื่อยน่ะสิ เพิ่งเคยเผชิญหน้ากับคนถูกยาปลุกเซ็กซ์ กูไม่รู้จะรับมือยังไง นอกจากทำตามที่มึงบอกกู คือพาคุณแก้มไปแช่น้ำ”พงศ์พันธ์ให้คำแนะนำนี้แก่ศุภกิจตอนเพื่อนโทรศัพท์ไปขอความช่วยเหลือ เนื่องจากน้ำจะช่วยบรรเทาความร้อนรุ่มในกาย ซึ่งศุภกิจก็ทำตามแต่โดยดี“กูก

Chapter 99 “นายกล้าว่าฉันโง่สมองกลวงเหรอ เกิดมาฉันไม่เคยถูกใครว่าอย่างนี้มาก่อนเลยนะ นายมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน หา!” ลักษิณาตั้งตัวได้ก็ตวาดถามสีหน้าเอาเรื่อง“ก็เพราะไม่มีใครว่า ไม่มีใครตักเตือนคุณไงล่ะ คุณถึงมีหัวแต่ไม่มีสมองคิดไตร่ตรองเหตุผล หรือถ้าหากมีคนเตือน สมองอันน้อยนิดของคุณก็คงไม่ทำงาน ไม่ยอมเชื่อ ไม่ยอมฟังความหวังดีของใคร ถึงได้โดนดาราคนนั้นหลอก หรือคุณรู้แต่เต็มใจให้หลอก โดนมันหลอกเอาเงินไม่พอ ยังให้มันหลอกเอาตัวไปสังเวยปลดหนี้ให้อีก อย่างนี้ไม่เรียกว่าโง่แล้วจะเรียกว่าอะไรหา! คุณหนูแก้ม”ศุภกิจไม่ไว้หน้าและไม่สนใจด้วยว่าหญิงสาวนิสัยเสียตรงหน้าเป็นใคร เขาอยากดัดนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจตัวเองและไม่ยอมรับฟังใครของเธอ จึงต่อว่าตรงๆ ไม่อ้อมค้อมและไม่ถนอมน้ำใจ“คุณรู้ไหม วันนี้ที่คุณรอดเงื้อมมือของเสี่ยแว่นมาได้เพราะใคร เพราะปราง พี่สะใภ้ของคุณไง อันที่จริงตอนปรางมาช่วยคุณ ปรางน่าจะอยู่บนเวทีเพื่อชกมวยนัดสำคัญในชีวิตของเขามากกว่า แต่ปรางก็เลือกที่จะมาช่วยคุณ“ทั้งที่ผมไม่เห็นด้วย เพราะคุณไม่มีค่าพอให้ปรางละทิ้งความฝันที่ตัวเองและครอบครัววาดหวัง ซึ่งมันก็เป็นไปตามที่ผมคาดไม่มีผิด นอ