Semua Bab รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+): Bab 31 - Bab 40

“เป็นแฟนกันแล้วเหรอคะ” น้าสวยเอ่ยถาม “เปล่าค่ะ วันนี้มีผู้หญิงมาหาเขาด้วย บอกว่าเป็นเพื่อน แต่น้าสวยรู้ไหมว่าเธอเรียกตัวเองว่า ‘มามี้’กับพอลลี่ด้วย แล้วยังชื่อแอลี่ด้วยนะคะ คงไม่ใช่ว่าชื่อพอลลี่มาจากชื่อป๊ะป๋ากับมามี้รวมกันหรอกนะ” คนอัดอั้นตันใจปล่อยทุกความรู้สึกนึกคิดบอกกับน้าสวยแม่บ้าน ที่เวลานี้ไม่ต่างจากเพื่อนรุ่นพี่ของคุณหมอ “แล้วได้ถามคุณพอร์‍ชหรือยังคะ” “ถามแล้วค่ะ เขาบอกว่าไม่ใช่แฟน” คุณหมอสาวปั้นปาก ไม่รู้ว่าเชื่อได้แค่ไหนกับคำของผู้ชาย ยิ่งรุจบอกว่าเขาเจ้าชู้มากเธอก็ยิ่งไม่อยากเชื่อ “ถ้าคุณพอร์‍ชว่าไม่ใช่แฟนก็ไม่น่าใช่นะคะ ถ้าเป็นแฟนจริงคุณพอร์‍ชน่าจะให้มานอนเฝ้าน้องแล้วค่ะ”คำพูดของน้าสวยก็น่าจะพอรับฟังได้บ้าง จริงอยู่ถ้าเขามีแฟน เขาก็คงไม่ให้เธอนอนเฝ้าแมวเขาถึงห้องนอน อีกอย่างตั้งเกือบสามสี่เดือนแล้วก็ไม่มีผู้หญิงใกล้ชิดเขาสักคน คนที่น่าจะใกล้ชิดเขาที่สุดเวลานี้ก็คงมีแค่เธอนี่แหละ“แบมครับ” เสียงเรียกของคนที่อยู่ในบทสนทนาดังขึ้น พร้อมกับร่างหนาในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีน้ำตาลลุกสบาย ๆ แต่กลับดูดีจนเธอต้องแอบกัดริมฝีปาก

“ร้องทำไมเนี่ย มานี่เลย” บุษบงรีบดึงน้องสาวฝาแฝดของตัวเองขึ้นห้องทันที ไม่อยากให้ใครได้ยินเสียงร้องไห้เป็นเด็ก ๆ ของน้องสาวผู้เกิดห่างกันเพียงเสี้ยวนาที “ไหนเล่าสิเกิดอะไรขึ้น” บุษบงถามอย่างคาดคั้น “เค้าอกหักอะโบ” “อกหัก ทำไมเขามีแฟนแล้วเหรอ” แฝดผู้พี่พอจะรู้บ้างว่าน้องสาวแอบชอบผู้ชายข้างบ้านที่เลี้ยงแมว แต่วันก่อนก็ยังบอกว่าผู้ชายเอาลูกมาฝากเลี้ยง ทั้งน้องสาวของเธอยังลงทุนทำอาหารแมวด้วยตัวเองยังไม่ทันไรทำไมอกหัก“เขาบอกว่าไม่มี แต่เขาคิดกับเราแค่เพื่อนอะ” คนเล่าเบะปากมากกว่าเดิม“ถามเขาเหรอ” คนเป็นพี่ถามด้วยความสงสัย“เปล่า แอบได้ยินเขาคุยกับเพื่อน เขาน่าจะมีคนที่แอบชอบด้วยอะ แมวเขาชื่อพอลลี่น่าจะมาจากชื่อเขากับชื่อผู้หญิงคนนั้น”“รู้ได้ไง”“เดาเอา” คนเดานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง เพราะตัวเองเป็นน้องเล็กของบ้านจึงถูกตามใจมาตลอด ไม่แปลกใจเวลาไม่ได้ดั่งใจน้องเล็กของบ้านมักจะงอแงโดยเฉพาะกับพี่ ๆ“มโนเก่ง มันอาจไม่ใช่ก็ได้ แล้วนี่ตัวเองมายังไงขับรถมาเหรอ”“ก็มากับเขาแหละ เขาจะเข้ากรุงเทพฯ พอดี”“กลับมาจากสิงคโปร์แล้วเหรอ”“กลับมาแล้วเมื่อคืน”“กลับมาเมื่อคืน วันนี

เสื้อยืดและบราเซียร์สีดำสนิทถูกร่นกองไว้เหนือเนินอก เขาลูบไล้และมองยอดทับทิมที่แข็งขืนขึ้นเป็นไต ท้องนิ้วมือปัดป่ายยอดถันไปมาเรียกเสียงครางหวานจากเจ้าของร่าง“อื้ม!” เธอครางดังทั้งแอ่นกายเชื้อเชิญให้เขากลืนกินเธอทั้งเต้า บิดเร่าอย่างร้อนรนลืมสิ้นว่าเวลานี้เธอกำลังเป็นวันนั้นของเดือนเขาเองก็เช่นกันไม่คิดจะยับยั้งร่างกายแม้แต่น้อย สิ่งที่เขาเป็นเกินกว่าจะควบคุมตัวเอง กลิ่น รสและสัมผัสจากกายเธอทำเขาหน้ามืดตาลายความนุ่มหยุ่นผสมกับความแข็งเป็นไตตรงปลายยอดช่างสู้ลิ้นเขาดีเหลือเกินเมื่อเขาครอบจุกนั้นด้วยปากทั้งปาก รัวลิ้นเข้าหาตุ่มไตเพื่อเรียกเสียงครางหวานจากเจ้าของร่าง มืออีกข้างก็บีบนวดก้อนนิ่มอีกข้างเพื่อไม่ให้เจ้าก้อนนิ่มอีกข้างน้อยใจเรียวขางามแบะอ้าให้ส่วนหน้าท้องของเขาสัมผัสกับผิวผ้าที่หนาหลายชั้น ถึงจะหนาหลายชั้นแต่เขากลับรับรู้ได้ดีว่าใต้ทั้งเนื้อผ้าและผ้าอนามัยนั้นร่างกายของเธอน่าจะตอดรัดและให้ความรู้สึกดีเมื่อเขาได้เข้าไปอยู่ในตัวเธอบุษกรเครียดเกร็งไปทั้งร่าง แม้เขาจะดูดดึงสองเต้าเท่านั้นหากแต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างน่าไม่อาย ร่องรักในกายสาวตอดตุบ ๆ เพียงแค่เขาปรนเปรอด้วยปลายล

“คุณพอร์‍ชซื้อมาฝากน้ากับพี่สาวเหมือนกันค่ะ หมอเก็บไว้กินเถอะค่ะ” น้าสวยบอกอย่างอารมณ์ดี สิ่งที่เจ้านายทั้งสองบ้านนี้มีคือน้ำใจที่มอบให้แม่บ้านอย่างเธอกับพี่สาวนอกจากค่าแรงที่ให้มากกว่าแม่บ้านที่อื่นแล้ว พวกคุณ ๆ ยังมีน้ำใจและไม่ถือตัว ไม่ว่าจะไปไหนมามักมีของฝากมาเสมอคุณหมอแบมของเธอบางครั้งขนมที่โรงพยาบาลอร่อยยังเอามาฝากเธอถึงบ้าน บอกว่าอร่อยอยากให้ลองกิน แค่น้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แสดงออกถึงความจริงใจนี่แหละที่ทำให้เธอและพี่สาวรักคุณหนูของทั้งสองบ้าน“พอร์‍ชนี่ใจดีเนอะ”“ค่ะ หล่อด้วย” น้าสวยเสนอความคิดเห็น คนฟังยิ้มแก้มแทบปริ“ต้องจีบมาเป็นแฟนให้ได้จริงไหมคะ”“ใช่เลยค่ะ คุณหมอสู้ ๆ นะคะ น้าเอาใจช่วย” คนเอาใจช่วยยกมือทำท่ากำมืออย่างมาดมั่น เรียกเสียงหัวเราะจากคนกำลังจีบหนุ่ม“ค่ะ สู้ ๆ”บุษกรโบกไม้โบกมือให้แม่บ้าน ไม่ลืมที่จะล็อกประตูบ้านประตูรั้ว เวลานี้หกโมงเย็นแล้วอีกไม่นานก็คงมืด เธอไม่ชอบช่วงเวลานี้เลยเพราะเป็นช่วงเวลาของความเหงาโดยแท้ชะเง้อมองบ้านหลังข้าง ๆ ยังไม่เห็นรถของอีกฝ่ายน่าจะยังไม่กลับมาบทที่ 16 ยั่วหนักเสียงโทรศัพท์ปลุกคนที่เผลอหลับให้ตื่นขึ้นมาในเวลาเกือบสี่ทุ่ม‘อ

เขาจับหัวเธอโยกไปมา ด้วยความเอ็นดู“ไม่ต้องมาจับ ยังไงเราก็ไม่ให้พอร์‍ชทำ”“เราเก่งนะ รับรองว่าครั้งแรกของเธอจะประทับใจ” คนอวดตัวว่าเก่งหัวเราะชอบใจ เห็นคนไม่เคยแก้มแดงเพราะความอายเขายิ่งอยากแกล้ง“แค่เราดูดนมเธอยังเสร็จเลย คิดดูสิว่าถ้าโดนแทงลึก ๆ จะเสียวแค่ไหน” คนฟังตาเบิกโพลง ยิ่งรู้ว่าเธอไม่เคยเขายิ่งแกล้งคนนิสัยไม่ดี“คนที่เขารักเราอาจทำได้ดีกว่าพอร์‍ชก็ได้ เรายังไม่เคยเอานมให้ใครดูดมาก่อนจะรู้ได้ไงว่าพอร์‍ชเก่ง เซ็กซ์กับเลิฟความหลงใหลมันต่างกัน”คนทฤษฎีเยอะเชิดหน้าพูด คนไม่เน้นทฤษฎีแต่เก่งปฏิบัติได้แต่หัวเราะ“เราจะตัดใจจากพอร์‍ชแล้วนะ”“อ้าว!”“ความคิดเราไม่ตรงกัน” โดยเฉพาะเรื่องเซ็กซ์คำนี้ที่เธอต่อในใจ“ไม่พยายามอีกหน่อยเหรอ เราอาจชอบเธอก็ได้นะ”“ไม่ละ เรายอมแพ้แล้ว” คุณหมอสาวยิ้มแห้ง ๆ ถ้าคนเขาชอบไม่ต้องทำอะไรเขาก็ชอบ คนไม่ชอบพยายามไปก็เท่านั้นถ้าเขายอมรับว่าชอบคนอื่นต่อหน้าเธอ เขาก็คงไม่ได้แคร์ความรู้สึกของเธอสักนิด สักวันเธอคงหาเจอ คนที่ชอบเธอและเธอชอบเขาบทที่ 17 ระยะทำใจ หลังจากคืนวันอาทิตย์พอ‍ภัทรแทบไม่เห็นหน้าบุษกรอีกเลย เขาไม่อยากคิดว่าเธอกำลังหลบหน้