All Chapters of รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+): Chapter 11 - Chapter 20

102 Chapters

บทที่ 11

“เบียร์ดีกว่าค่ะ”คนชวนหัวเราะชอบใจ คราแรกเขาก็คิดว่าเธอไม่น่าจะกล้าดื่มเบียร์กับผู้ชายข้างบ้านที่เพิ่งรู้จักกัน เขาคงประเมินเธอต่ำไปนิดสินะ “อืม กินด้วยกันอร่อยนะครับ”เจ้าของบ้านกัดพิซซ่าเวียดนามครึ่งชิ้น จากนั้นก็กระดกเบียร์ขึ้นจิบ บุษกรไม่แปลกใจเพราะเธอเองก็คิดว่ามันน่าจะเข้ากับเบียร์ถึงได้เลือกเบียร์แทนน้ำอัดลม“น้าสวยทำอร่อยค่ะ” คุณหมอสาวยิ้มกับคำชม ดีใจที่ผู้ชายชอบ“ขอบคุณนะครับ เชียร์ครับ” เขาเอ่ยขอบคุณพร้อมทั้งยื่นกระป๋องเบียร์ในมือชนกับกระป๋องเบียร์ในมือเธอ เขาแค่ชนกระป๋อง แต่ทำไมหัวใจของเธอต้องเต้นแรงด้วยนะ“เชียร์ค่ะ”“เมี้ยว” เสียงเรียกของพอลลี่ทำให้บุษกรยิ้มอ่อน ไม่รู้ว่าแมวเจ้าหญิงตัวนี้คงหวงผู้ชายหรือแค่อยากมีส่วนร่วม จากที่นั่งบนเบาะ เวลานี้เจ้าหล่อนปีนขึ้นนั่งบนตักของเจ้าของส่วนน้องเสือเองก็ปีนลงมาจากคอนโดนั่งข้าง ๆ เขาอีกตัว กลัวว่าเธอจะขยับเข้าใกล้ผู้ชายหรือไงกันแมวพวกนี้“ช่วงนี้เจ้าสองตัวนี้ กินข้าวได้น้อยไม่รู้ว่าเป็นอะไรเราว่าจะพาน้องไปหาหมอ” เขาอธิบายเมื่อเห็นเจ้าแมวทั้งสองดูจะอ้อนเขามากกว่าปกติ“อาการเป็นอย่างไรบ้างคะ” เธอถามอย่างห่วงใย แมวเขาน่ารักขนาดนี้ม
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 12

บทที่ 6 จีบผู้ชายพอร์‍ชปล่อยแขนคนบอกว่าไหวให้เดินกลับบ้าน โดยที่เขาเดินตามไปไม่ห่าง รู้สึกผิดไม่น้อยที่ชวนเธอดื่ม แก้มแดง ๆ ของเธอทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าเธอคงเมาไม่น้อยแต่เธอบอกไม่เมา แต่ก็นั่นแหละคนเมาที่ไหนกันจะยอมรับว่าเมา เขากลัวว่าเธอจะสะดุดล้มได้รับบาดเจ็บ ทำให้ต้องเดินตามมาส่งถึงบ้าน แต่เพราะประตูบ้านกับประตูรั้วบ้านก็ค่อนข้างห่างกัน“เราเดินไปส่งถึงประตูบ้าน”“ไม่เป็นไรค่ะ เราโอเค” เธอไม่ได้เมาทำไมเขาไม่เชื่อกันบ้างนะ ที่เดินเหมือนขาจะไขว้กันเพราะความเขิน ถ้าเธอเดินคนเดียวรับรองไม่มีปัญหานี้แน่นอน“แน่ใจ” หนุ่มข้างบ้านเลิกคิ้วถามอย่างไม่แน่ใจ“แน่ใจสิ ใครจะเมาเพราะเบียร์กระป๋องเดียว”“เก่ง” เขาชมว่า ‘เก่ง’ แต่ทำไมรู้สึกถึงการประชดประชันในถ้อยคำนั้น“แต่ให้เราไปส่งดีกว่า”“อุ๊ย!” หนุ่มข้างบ้านพูดจบไม่ทันไร เธอก็จะจับกบโชว์เขาเสียแล้ว ดีที่เขาคว้าเอวบางไว้ได้ทัน ทำให้ร่างบางไม่ลงไปจับกบอยู่กลางถนนก่อนถึงตัวบ้าน“ไปส่ง” เขาว่าพลางพยุงคนเมาแข้งขาอ่อนเข้ามาถึงหน้าประตูบ้าน แขนทั้งสองข้างเขายังโอบไหล่คนไม่เมาแต่ไม่มีแรงเดินในทุกจังหวะที่ก้าวเดินแล้วมีเขาประคอง เธอรู้สึกว่าลมหายใจร
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 13

“คุณหมอน้ากลับบ้านเลยนะคะ”“เอ่อ...ค่ะ ขอบคุณค่ะน้าสวย”ของว่างที่น้าสวยยกมาเป็นสลัดอโวคาโด้ กับเครื่องดื่มเป็นน้ำผักรวมปั่น เมื่อรู้ว่าอยู่ลำพังกันสองคนกลับไม่ขัดเขินคงเพราะเมื่อวานทั้งสองก็อยู่กันลำพังสองคนเกือบชั่วโมง“ทำไมวันนี้พอร์‍ชกลับเร็ว”“เราลางานสองชั่วโมง” คำตอบคล้ายกับเดจาวูเมื่อวานที่เขาถามเธอ“เกเร” เธอแกล้งว่าเขาอย่างที่เขาว่าเธอ เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เนื้ออโวคาโด้ชิ้นพอดีคำจ่อที่ปากเจ้าของบ้านป้อนเก่ง...เธอค้อนฟ้าค้อนลมแต่กลับอ้าปากรับอย่างง่ายดาย“อร่อย” เขาพึมพำกับอโวคาโด้ที่เพิ่งได้ลิ้มลองเวลาที่กินกับน้ำสลัดน้ำมันอย่างนี้“น้าสวยเอาส้อมมาให้อันเดียว” เจ้าของบ้านบ่น“กินกับเรา” เขาว่าพลางจิ้มผักในจานสลัดเข้าปากเธอ ก่อนจะใช้ส้อมคันเดียวกันจิ้มผักเข้าปากตัวเอง“แล้วมาหาเรามีอะไรพอร์‍ช”“มาชวนกินข้าวเย็น” คนมาบ้านสาวบอกเหตุผลที่มาถึงที่นี่เพราะตั้งใจจะชวนเธอไปรับประทานอาหารเย็นบ้านตัวเอง“ขอว่ายน้ำก่อนได้ไหม” เธอเอ่ยบอก“ได้เดี๋ยวเรานั่งเป็นเพื่อน” ใครเขาอยากได้เพื่อนกันเล่า อยากได้แฟนคนอยากได้แฟนถอดเสื้อคลุมบางออกจากร่าง สีแดงสดตัดกับสีผิวขาวเนียนของคุณหมอสาว
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 14

หลังจากเหตการณ์ว่ายน้ำด้วยกันในวันนั้น เขาและเธอต่างมีเรื่องต้องได้เจอกันทุกวัน ซึ่งส่วนมากเป็นเธอที่แวะมาหาเขาที่บ้านในแต่ละวันเธอจะหาข้ออ้าง เอานั่นเอานี่ไปฝากเขาเป็นประจำ เรียกว่าพยายามพาตัวเองให้มาเจอเขาทุกวันพอร์‍ชเองก็รู้สึกว่าทุกเย็นเขาต้องเจอคนข้างบ้าน มากดออดเรียกแทบทุกวัน เขามองออกว่าเธอน่าจะมีใจให้เขาและคิดว่าเธอกำลังจีบเขาอยู่ใช่ว่าจะไม่เคยโดนจีบ เขาโดนผู้หญิงจีบมาตั้งแต่จำความได้ มีบ้างที่ปฏิเสธ มีบ้างที่สานต่อก็ต้องดูกันต่อไปว่าเธอคนนี้จะสานต่อหรือจะเป็นแค่เพื่อน“วันนี้เอาอะไรมาฝากครับ” เขาเอ่ยแซวคนที่มากดออดหน้าบ้านในเวลาเกือบทุ่มครึ่ง“ว่างกินไวน์ด้วยกันไหม” เธอเดินถือขวดไวน์ที่เพิ่งไปซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าดัง ตั้งใจจะชวนเขากินสักหน่อย สัปดาห์ก่อนเธอกินเบียร์บ้านเขาแล้ววันนี้เธอจะเลี้ยงไวน์เขาบ้าง“ได้สิ” เจ้าของบ้านตอบยิ้ม ๆ พร้อมทั้งเปิดประตูรั้วให้คนถือไวน์กับกล่องใส่อาหาร“เราช่วยถือ วันนี้เลิกเร็วเหรอ” เขาเอ่ยถามคนที่ปกติเลิกงานเกือบสองทุ่ม“เราลางานสองชั่วโมง” คนลางานหัวเราะคิกคัก อยากเจอผู้ชายก็เลยขอเลิกงานเร็วหน่อย“เกเร” เขาหัวเราะไม่จริงจัง ทันทีที่ชายห
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 15

“งือ” ทันทีที่ร่างหนาหายลับไปกับประตูบานใหญ่ คนเก่งต้องยกแก้วไวน์ขึ้นซดหลายอึกแทบจะหมดแก้ว หัวใจของเธอเต้นแรงตั้งแต่เดินขึ้นมาชั้นสองกับเขาแล้ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่สระว่ายน้ำวันก่อนยังคงทำให้เธออกสั่นขวัญหายครั้งนี้ยิ่งน่าตื่นเต้นกว่าเพราะนี่มันในโรงภาพยนตร์ ซึ่ง แสง สี เสียง ชวนให้คิดอีโรติกสุด ๆยอมรับว่าประหม่า ครั้งสุดท้ายที่เธอไปดูหนังในโรงภาพยนตร์กับผู้ชายตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ น่าจะตอนที่เรียนปีหนึ่งแต่ตอนนั้นก็ไปกันหลายคนและคนก็เต็มโรง แต่เวลานี้มีแค่เธอกับเขาแค่สองคน ในบ้านของเขา แต่ก็ใช่ว่าไม่เคยอยู่กันสองคน ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเธอกับเขาก็อยู่ด้วยกันสองคนแทบทุกเย็น เพราะดื่มเข้าไปหลายอึกความร้อนในร่างกายเพิ่มขึ้นจนเธอต้องยกคอเสื้อขึ้นลงเพื่อโบกลมเข้าร่างกาย ใจหนึ่งก็กลัวว่าเขาจะทำอะไร อย่างวันนั้นเหมือนกลางสระน้ำ อีกใจกลับโหยหาสัมผัสจากเขา หลายคืนที่ผ่านมาเธอเอาแต่คิดถึงเขาจูบเร่าร้อนดูดกลืนและหยอกล้ออย่างผู้ชำนาญการอยากให้เขาสัมผัสเธอแบบนั้นอีกสักครั้ง อยากให้เขาทำให้เธอหลุดจากความสงสัยครั้งแรกมันจะเจ็บแค่ไหน‘กลัว’ คำพูดในส่วนลึกของจิตใจห
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 16

เมื่อดื่มจึงเลือกไม่ขับรถ ให้คนขับรถบริษัทมาส่งแทน เห็นเงาตะคุ่ม ๆ ในบ้านเธอคราแรกเขาคิดว่าโจรขโมย ที่ไหนได้เจ้าของบ้าน“ไปกินเลี้ยงมาเหรอ” เธอเอ่ยถามขึ้น มือเล็กของเธอยังถูกเขากอบกุม“อืม...ประชุมเลิกสามทุ่มก็เลยดื่มกันนิดหน่อย”“อ๋อ” เธอพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ“ทำไมยังไม่นอนอีก” เขาถามคนตัวเล็กที่ยืนข้างกัน หลังจากเหตุการณ์วันนั้นแล้วเขาแทบไม่ได้เจอหน้าเธอ พอไม่ได้เห็นหน้าเธอความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในใจแต่เขาไม่อยากนิยามความรู้สึกที่เกิดขึ้น อาจจะแค่อารมณ์อยากที่พลุ่งพล่านเพราะไม่ได้ปลดปล่อยกับใครสักคน“นอนไม่หลับ เราเลยเดินมาดูดาว” ดาว! ทั้งสองเงยหน้าขึ้นพร้อมกันเพื่อดูดาว หากแต่กลับไม่มีสักดวงดาวเพราะคืนนี้เป็นคืนเดือนหงายพระจันทร์แทบจะเต็มดวงอยู่แล้วจะมีดาวที่ไหนให้คุณหมอดู“ดาวเต็มท้องฟ้าเลย” คนขี้แกล้งเอ่ยแซว“เข้าบ้านไปได้แล้ว” เมื่อรู้ว่าตัวเองเสียหน้าอีกแล้ว เธอจึงรีบตัดบท ไล่เขากลับบ้านเพราะความเขิน“เข้าบ้านได้แล้ว ดึกแล้ว” เขาเดินมาส่งเธอถึงประตูบ้าน ปากบอกว่าให้เธอเข้าบ้าน หากแต่มือเขายังกุมมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย“ปล่อยสิ” เธอร้องทัก พร้อมทั้งเขย่ามือให้เขารับรู้ แต่แทนท
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 17

น้าสวยแนะนำ อย่างไรเสียคุณหมอก็ยังอ่อนต่อโลกนักโดยเฉพาะเรื่องผู้ชาย ถึงคุณพอร์‍ชจะหล่อแต่ท่าทางก็แพรวพราวเหลือเกินไม่รู้ว่าแอบซุกแฟนไว้หรือเปล่าทิ้งให้อยู่ด้วยกันบ่อย ๆ กลัวว่าคุณหมอจะโดนหนุ่มข้างบ้านหลอกล่อเอาได้“งั้นไปกันค่ะน้าสวย ไปจีบผู้ชายกัน” ว่าแล้วสองคนเจ้านายกับลูกน้องก็ตรงไปยังอีกบ้านใช้เวลาเดินจากบ้านอีกหลังไปบ้านอีกหลังเพียงไม่กี่นาที ทันทีที่เสียงสัญญาณกดเรียกดังคนที่เดินมาเปิดประตูก็คือน้าสาว“สวัสดีค่ะคุณหมอ” น้าสาวยกมือสวัสดีเจ้านายของน้องสาว คุณหมอสาวยกมือรับไหว้ทั้งยังบอกกับน้าสาวอย่างเดียวกับที่บอกกับน้าสวย“ต่อไปห้ามไหว้แบมนะคะ แบมไม่อยากอายุสั้น”คนแก่กว่าพยักหน้ารับคำ หมอแบมน่ารักอย่างที่สวยน้องสาวของเธอเล่าให้ฟังจริง ๆ“พี่สาว คุณพอร์‍ชละ” น้าสวยกระซิบถามกับพี่สาว ถึงเจ้านายของอีกฝ่าย“อยู่ห้องรับแขกตามมาเร็ว” เพราะเจ้าของบ้านเห็นผ่านกล้องวงจรปิดแม่บ้านวัยผู้ใหญ่จึงไม่ต้องกังวลว่าจะเชิญแขกที่เขาไม่ต้องการพบเข้าบ้านและก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อเจ้าของบ้านยิ้มเป็นประกายเมื่อเห็นแขกที่มาเยือน“หวัดดีครับแบม” เจ้าของบ้านเอ่ยทักทายด้วยตาเป็นประกาย เขาจ้องริมฝีปากแดง
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 18

แค่เพื่อนที่มีอะไรกัน“แบมครับ คิดอะไรอยู่” คำเรียกเขาทำคนคิดเรื่อยเปื่อยกลับมาอยู่กับปัจจุบัน“เปล่าค่ะ ว้าว! เด็ก ๆ กินหมดเลย” เธอมองถ้วยตรงหน้าของน้องแมวทั้งสองตัว ไม่เหลือแม้แต่คราบเพราะเจ้าแมวตะกละสองตัวเลียจนหมดเกลี้ยง“เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าชอบขนาดนี้ ต่อไปเราคงต้องหัดทำบ้างแล้ว แบมสอนเราด้วยนะ”แววตาคนเป็นพ่อภูมิใจหนักหนาที่ลูกสาวและลูกชายกินจนเกลี้ยง ยอมรับว่าเขาค่อนข้างกังวลกลัวว่าเจ้าสองตัวนี้จะทำนิสัยเรื่องมากไม่ยอมกินอาหารที่ไม่เคยกินแต่ที่ไหนได้จากแมวเรื่องมากกลายเป็นแมวตะกละเสียอย่างนั้นเธอมีอะไรบางอย่างที่ทำให้คนหรือแมวอยากอยู่ใกล้อะไรบางอย่างที่เขาเองก็อธิบายไม่ได้แต่รู้สึกได้“เดี๋ยวแบมต้องกลับก่อนนะ วันนี้ว่าจะออกไปซื้อของใช้หน่อยค่ะ” บุษกรไม่ได้ซื้อของใช้ส่วนตัวเกือบเดือนแล้ว วันนี้ไหน ๆ ก็เป็นวันหยุด เธอคิดว่าน่าจะหาเวลาไปเดินซื้อของใช้ส่วนตัวกับหาซื้อหนังสืออ่านสักเล่มสองเล่ม“ไปด้วยกันไหม เราเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องพาเจ้าสองแสบไปอาบน้ำ”คำพูดของเขาทำคนฟังยิ้มแฉ่ง‘อยากชวนแบมก็บอกมาเถอะ ไม่เห็นต้องเอาแมวมาอ้างเลย’ รู้ว่าเขาใช้แมวอ้างแต่เมื่อเธออยากไปกับเขาอยู่แล้ว เพ
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 19

บทที่ 8 ขนาดไม่ธรรมดาบุษกรยืนหลบให้เขาขนของจากรถเข็นขึ้นชั้นวางของเพื่อรอคิดเงิน เวลานี้สติเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พยายามคิดว่านั่นมันก็แค่ถุงยางอนามัย สมัยนี้ใคร ๆ เขาก็พกกัน แม้แต่ผู้หญิงเขายังพกกันเลย แล้วเธอที่เป็นถึงสู‍ติ‍นรีแพทย์เรื่องแค่นี้ไม่ควรอายไม่ควรอาย แต่มันอาย ภาพที่เธอกับเขาจูบกัน นัวเนียกันฉายชัดขึ้นมาอีกครั้งและสิ่งที่ทำให้เธอหวาดหวั่นก็คือขนาดที่ติดอยู่บนข้างกล่อง ไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะนั่น มากกว่ามาตรฐานชายไทยไปมากโขมากถึงมาก เข้าใจนะว่าเขาคงมีเชื้อสายต่างชาติ แต่นี่มันใหญ่เกินกว่าที่เธอจินตนาการไปมาก ไม่อยากคิดถึงครั้งแรกว่าจะแหกไปถึงไหน“แบมครับ แบมครับ”“แหกค่ะแหก อุ๊ย! ขอโทษค่ะ”คนเรียกได้ยินคำที่เธออุทานถึงกับกลั้นขำแทบไม่ไหว“แบม กลับครับ” เขาเรียกสติคนแหกอีกครั้ง‘นอกจากขาวอมชมพู ยังกำไม่มิดอีก ตายแน่อีแบม’พอร์‍ชกระชับมือคนข้างกาย ที่เวลานี้เธอดูไม่ได้สติ ไม่แน่ใจว่ามีเรื่องอะไรให้คิดตลอด เห็นหน้านิ่วคิ้วขมวด บางทีก็เม้มปาก บางทีก็แก้มแดง บางทีก็หน้าซีดหน้าตาลนลานเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง “แบมครับมีอะไรหรือเปล่าครับ”“ค่ะ ค่ะ ขอบิลหน่อยค่ะ” เธอลนลาน เพิ่งตั้
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more

บทที่ 20

“อุ้มหน่อย”บุษกรย่อตัวลงขออุ้มนางฟ้าคนสวยอย่างพอลลี่ หลังจากอาบน้ำแล้วขนของพอลลี่นิ่มและหอมยิ่งกว่าเดิม จนเธออยากจะจกพุงพอลลี่เหลือเกิน แต่ไม่รู้ว่าเจ้าของเขาจะหวงไหม เพราะทุกครั้งที่บุษกรอุ้มพอลลี่ พอร์‍ชจะมองตามไม่คาดสายตา ผิดกับเวลาที่อุ้มน้องเสือ เขาจะดูไม่กังวลมากนัก ‘รักลูกไม่เท่ากัน’ เธอวางพอลลี่ลง แมวเจ้าหญิงเดินตรงไปยังเจ้าของทันที เขายกมันขึ้นอุ้มหอม“ข้าวต้มปลาเสร็จแล้วนะคะ”เวลาเกือบหกโมงเย็นแล้วปกติน้าสาวต้องกลับบ้านแล้ว แต่เพราะคุณพอร์‍ชบอกว่าจะกลับมากินข้าวที่บ้านวันนี้คุณชายเจ้าของบ้านอยากกินข้าวต้มปลาเก๋า คุณแม่บ้านก็เลยต้องอยู่ทำให้เสร็จคุณหมอสาววุ่นวายกับการเลือกของใช้ของเธอออกจากของใช้ของเขา ไหนจะขนมของเธออีก เธอน่าจะแยกตั้งแต่ก่อนคิดเงิน จะได้ไม่เสียเวลา“แบมครับ หิวหรือยัง” เขาย่อตัวลงนั่งเบียดชนิดไหล่เบียดไหล่ ถ้ากอดได้เขาคงทำไปแล้ว แต่เพราะเวลานี้น้าสาวยังไม่กลับ“น้าสาวกลับเลยครับเลยเวลาแล้วครับ” พอร์‍ชตะโกนบอกแม่บ้านของตัวเองคนกำลังเก็บของอยู่ในครัวรับคำตอบกลับมาบุษกรขมวดคิ้วกับของตรงหน้า ทำไมเธอหยิบของเยอะกว่าปกติตั้งสองเท่า
last updateLast Updated : 2025-09-16
Read more
PREV
123456
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status