All Chapters of รัก(ไม่)บังเอิญ ( NC 18+): Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 1 คุณชายใหญ่ ‘ลูกชายลุงต้นอายุสี่สิบสาม สี่สิบสาม ไม่ใช่สิบสาม’คำถามเกิดขึ้นในใจ พร้อมทั้งใบหน้างอง้ำของคนตรงหน้าทำให้ ‘ราม โช‍ติ‍ภิวรรธ’ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลรู้ว่าหลานสาวคงไม่อยากย้ายงาน“ลุงต้น แบมไม่อยากไป” คนโดนย้ายที่ทำงานแบบสายฟ้าฟาดต่อต้านโดยการทำหน้างอคอหักเหมือนปลาทูแม่กลองหากว่าเป็นเมื่อสามเดือนก่อนหน้านี้เธอคงยินดีไม่น้อยที่ได้ย้ายงานและเงินเดือนขึ้นอีกด้วย แต่ต้องไม่ใช่เวลานี้สิ เวลาที่เธอกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับหนุ่มข้างห้องใช้สุภาษิตนี้ได้ไหม ‘เข้าด้ายเข้าเข็ม’ คงได้แหละ“ถือว่าลุงขอนะลูก ช่วยไปดูหลานให้ลุงหน่อยนะ”ผู้เป็นลุงทำหน้าเศร้า ส่งแววตามาอย่างขอความเห็นใจ บุษกรพยายามหันหน้ามองทางอื่น ไม่อยากจะตกหลุมพรางผู้เป็นลุงรามเองก็ไม่อยากบังคับหลานที่รักประดั่งลูกสาวคนนี้เลย หากแต่ความห่วงหลานแฝดก็มีมากล้น“ลุงต้นอะ แบมกำลังจะจีบหนุ่มอะ ถ้าลุงย้ายแบมหนีหนุ่มเมื่อไหร่แบมจะได้แฟน”นี่คือเหตุผลหลักของคนไม่อยากย้ายบุษกรผู้ตั้งใจเรียนตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อแม่ พี่ชายบอกว่าไงนะ อ๋อ...พวกท่านบอกว่าตั้งใจเรียนก่อนอย่าเพิ่งมีแฟนเวลานี้เด็กดีผู้เชื่อฟังพ่อแม่มาโดย

บทที่ 2 ย้ายบ้าน หมอแบมเริ่มคิดหนักเพราะนี่เข้าเดือนที่หกแล้วลุงต้นยังไม่พาผู้ชายมาไว้ข้างห้องเธอเลย ถึงจะได้ค่าปรับจากลุงต้นแต่ว่าเวลานี้คุณหมออยากได้ผู้ชายมากกว่า ‘ย้ายบ้าน’ หลังจากไปเที่ยวบ้านของเฮียวัชได้เห็นธรรมชาติได้มีพื้นที่กว้าง ๆ ปลูกผักปลูกหญ้าแล้ว หมอแบมเองก็อยากมีพื้นที่ให้เดินเล่นกับเขาบ้าง อยู่กรุงเทพมหานครเธอเลือกอยู่คอนโดมิเนียมใกล้ ๆ ที่ทำงานเพราะเบื่อรถติด แต่ที่นี่พระนครศรีอยุธยาไม่ต้องกังวลเรื่องรถติด บุษกรตัดสินใจย้ายตัวเองมาอยู่บ้านของผู้เป็นลุงที่ห่างจากโรงพยาบาลประมาณสิบกิโลเมตร ซึ่งใช้เวลาขับรถจริง ๆ เพียงไม่กี่นาที หมู่บ้านจัดสรรโครงการคุณภาพซึ่งบ้านแต่ละหลังราคาแปดหลักคือที่อยู่ใหม่ของคุณหมอสาว รอยยิ้มของเธอปรากฏขึ้นส่วนหนึ่งเพราะผู้เป็นลุงบอกว่าให้อยู่ฟรีบ้านหลังนี้ลุงของเธอซื้อไว้หลายปีแล้ว แต่เพิ่งตกแต่งเสร็จเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ดีจัง อยู่ฟรี อยู่สบาย และอยู่ครบ หมายถึงเงินอยู่ครบไม่ต้องจ่ายค่าอะไรเลยลูกเฮียวัชก็คลอดแล้ว คุณหมอแบมเป็นสู‍ติ‍นรีแพทย์หลังจากเด็กคลอดแล้วเรื่องการดูแลหลานก็ยกให้กุมาร

บทที่ 3 ทำอะไร สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เวลานี้เธอได้เจอหน้าน้าสวยและได้มีเวลาคุยกันแค่วันจันทร์กับอังคารเท่านั้น ตารางทำงานของคุณหมอสาวคือทำงานพุธถึงวันอาทิตย์ก็อย่างว่านั่นแหละโรงพยาบาลเอกชน วันเสาร์อาทิตย์คนจะเยอะเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้นวันที่มีความสุขที่สุดของคุณหมอสาวโสดอย่างเธอก็คือวันจันทร์แบบนี้อย่างไรเล่านอนตื่นสาย กลิ้งไปกลิ้งมา กินมื้อเที่ยงแล้วก็กลับมานอนดูซีรีส์หรือไม่ก็อ่านนิยายให้น้ำตาไหลพราก“คุณหมอแบมขา” น้าสวยเรียกเธอเสียงหวานขนาดนี้มีเรื่องอะไรอีกแน่“คะ”“น้าขอไปทำความสะอาดบ้านนั้นได้ไหมคะ พอดีว่าพี่สาวน้าเธอลางาน” น้าสวยทำงานเป็นแม่บ้านประจำที่บ้านคุณหมอบุษกร ส่วนพี่สาวนามว่า ‘สาว’ ทำงานอยู่บ้านอีกหลังที่ห่างกันเพียงรั้วกั้นแต่เพราะวันนี้ ‘สาว’ ไม่สบายจึงขอให้ ‘สวย’ไปทำงานแทนสักสองสามชั่วโมง“ได้ค่ะ ไปเถอะค่ะวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วนี่คะ”จริง ๆ แล้วคุณหมอสาวเองก็อยากนอนเกาตูดอยู่กลางบ้านโดยที่ไม่ต้องระแวงว่าน้าสวยจะเห็นภาพไม่งามตานั้น อยู่คอนโดเธอไม่ต้องคอยระวังเพราะอยู่คนเดียวเวลาล่วงเลยจากบ่ายคล้อยเข้าสู่ช่วงเย็นย่ำ พระอาทิตย์เริ่มลดแสงของวันลงบ้างแล

บทที่ 4 ผู้ชายข้างห้อง หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวยิ่งกว่าการโกหก บุษกรมาวิ่งที่สวนสาธารณะที่นี่ตลอดแต่กลับไม่เจอเขา เธอเจอเพียงเด็กหญิงตัวน้อยกับเจ้าหมูตุ๋น หากแต่ผู้ชายที่หมายตากลับไม่เจอเลยแม้แต่เงา “เฮ้อ...” คนกลับมาจากวิ่งสลับเดินถอนหายใจระหว่างเดินออกจากลิฟต์ตรงไปยังห้องของตัวเอง แกร๊ก! เสียงบานประตูห้องหนึ่งเปิดออกมา บานประตูที่ก่อนถึงห้องเธอ เขา! คนนั้นคนที่เธอเฝ้าตามหาที่สวนสาธารณะ เขาและเธอสบตากันเพียงนิดแล้วเขาก็รีบร้อนตรงไปยังลิฟต์ ลมวูบหนึ่งวิ่งผ่านบุษกรพร้อมกับร่างหนาของเขาคนนั้น เขาคงจำเธอไม่ได้ แต่เธอจำเขาได้ ผ่านมาอาทิตย์เดียวเองทำไมจำกันไม่ได้นะ“พี่ส้ม พี่ส้ม พี่ส้มอยู่ไหน” ใบหน้างามส่ายไปมา เหงื่อเม็ดโต ๆ ผุดรอบกรอบหน้า แขนเรียวทั้งสองข้างพยายามไขว่คว้าหาอะไรสักอย่างในอากาศ หากแต่พยายามแล้วพยายามอีกแต่กลับคว้าอะไรไม่ได้เลย“พี่ส้ม พี่ส้ม เฮือก” บุษกรหอบหายใจจนตัวโยน เธอไม่เคยฝันถึงพี่ส้มนานแล้ว คงเพราะเรื่องเมื่อสัปดาห์ก่อนสะกิดความทรงจำในวันวาน ความทรงจำที่แสนเจ็บปวดและทรมาน หญิงสาวลูบใบหน้างามรับรู้ถึงความชื้นเต็มใบหน้า ลุกออกจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำล้างหน้าล้างต

บทที่ 5 ต้องการเวลาให้ผู้ชายบ้านข้างกันแล้วไง ใช่ว่าจะได้เจอกันบ่อยหรือเรียกได้ว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาตั้งแต่ทำความรู้จักกันวันนั้นเธอยังไม่เคยเจอหนุ่มข้างบ้านอีกเลยเพราะว่าเธอกับเขาทำงานไม่ตรงกันเลย จากที่สอบถามจากสายสืบอย่างน้าสวย ได้ความว่าหนุ่มข้างบ้านนามว่าพอร์‍ชยังไม่พาสาวมาบ้านเลยสักครั้งเธอจะติต่างว่าเขาโสดไปก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวหาเวลาลองถามเขาอีกที แต่ก่อนจะจีบผู้ชายต้องหาเวลาเจอผู้ชายให้ได้ก่อนสิเขาออกจากบ้านราว ๆ หกโมงครึ่งเกือบเจ็ดโมงของทุกวันและกลับมาถึงบ้านราว ๆ หกโมงเย็นและหยุดงานในวันเสาร์อาทิตย์ส่วนเธอนั้นออกจากบ้านราว ๆ เก้าโมงเช้าและกลับเข้าบ้านอีกทีเวลาเกือบสองทุ่ม เธอหยุดงานในวันจันทร์อังคารเห็นไหมเวลาทำงานมีปัญหา เวลาเข้างานเธออาจแก้ไม่ได้แต่วันหยุดนี่สิ เธออยากแก้ไขไม่ได้การแล้วไม่ได้การแบบนี้เธอจะได้เจอผู้ชายได้อย่างไร จีบผู้ชายต้องใช้เวลานะ ถ้ายังทำงานแบบนี้คาดว่าจะอดได้ผู้ชายมาครอบครองแล้วการรอคอยของเธอก็หมดความหมายสิ บุษกรต่อสายหาคุณลุงในวันจันทร์ซึ่งเป็นวันหยุดของเธอคราแรกลุงต้นไม่รับสาย คิดว่าน่าจะยุ่งเพราะเป็นบ่ายของวันจันทร์สุดท้ายลุงของเธอก็โท