All Chapters of แม่สื่อผู้นี้ไม่ขอมีสามีเป็นองค์รัชทายาท: Chapter 21 - Chapter 30

65 Chapters

บทที่21 หนามยอกเอาหนามบ่ง

เขาฉีเหลียน ขึ้นชื่อเรื่องทิวทัศน์ที่งดงาม แต่ก็อันตรายอย่างยิ่ง หากต้องการขึ้นเขา ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อมีซูมู่หลางซึ่งยังมีอาการทางจิตใจที่ไม่มั่นคงร่วมเดินทางไปด้วยหมอหลวงเหลียงเลือกที่จะรออยู่ตรงเชิงเขาโดยมีบรรดาทหารคุ้มกัน ส่วนฉู่มู่ฉืออุ้มซูมู่หลางขึ้นหลัง ขณะที่เสิ่นอวี้เจาลากฉู่เหม่ยหลินขึ้นเขา ทั้งสี่คนเดินเป็นขบวนประหลาด คล้ายกับกลุ่มที่กำลังขึ้นเขาไปสักการะพระพุทธรูป โดยมีทหารกลุ่มหนึ่งที่ตามมาด้วยสีหน้าทรมานใจพวกเขาเริ่มปีนเขาในช่วงบ่าย กว่าจะถึงจุดหมายพระอาทิตย์ก็เกือบตกดินแล้ว ที่นั่นพวกเขาเจอหน้าผาชัน ทะเลหมอกกว้างใหญ่ และพืชพรรณสีเขียวที่เติบโตตามผาหินสูงชัน แต่มองหาอย่างไรก็ไม่เห็นดอกชิงหลัวเสิ่นอวี้เจานอนหมอบอยู่ข้างหน้าผากำลังเพ่งมองอยู่ ก่อนจะรู้สึกว่ามีคนมาตบไหล่ พอหันไปก็เห็นฉู่มู่ฉือส่งสัญญาณด้วยสายตาให้มองตาม พอเขามองตามก็พบสีฟ้าอ่อน ของดอกไม้ที่ต้องการอยู่ตรงด้านล่างในตำแหน่งอั
last updateLast Updated : 2025-10-05
Read more

บทที่22 วันนั้นยังจับมือไว้แน่น

หลังจากร่วมทางกันมาไม่นาน  หมอเหลียงเข้าใจนิสัยของกลุ่มคนนี้ จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพื่อประสานรอยร้าว "ข้าว่าตอนนี้สภาพจิตใจของคุณชายซูดูไม่ค่อยดี เรากลับไปจวนท่านราชครูก่อนดีหรือไม่? เดี๋ยวข้าจะเขียนใบสั่งยาให้เขาเพื่อฟื้นฟูสุขภาพ"ฉู่เหม่ยหลินหันไปมองซูมู่หลางด้วยความกังวล เมื่อเห็นเขาเงยหน้าขึ้นพร้อมสีหน้าทรมาน นางอดถามไม่ได้ "เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่? หรือว่าเจ็บหัวอีกแล้ว?" นางรู้ดีว่าตนเองหวาดกลัวแค่ไหน หากซูมู่หลางอาการกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง ตอนนี้นางเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจแล้ว และคงไม่สามารถรับมือกับเหตุการณ์วุ่นวายได้อีกแต่แทนที่เขาจะตอบอะไรซูมู่หลางกลับจับข้อมือนางแน่น แล้วลากองค์หญิงกลับไปโดยไม่หันมามอง เหล่าทหารรีบวิ่งตามเป็นกลุ่มๆ ส่วนเสิ่นอวี้เจา ฉู่มู่ฉือ และ หมอเหลียง เดินตามหลังอย่างเชื่องช้า แต่ละคนต่างเต็มไปด้วยคำถามในใจ"หมอเหลียง ทำไมอยู่ๆ คุณชายซูถึงดูสับสนเหมือนคนเสียสติ? แบบนี้ยังรักษาได้อยู่หรือไม่?"ถ้ารักษาไม่ได้ คงต้อ
last updateLast Updated : 2025-10-06
Read more

บทที่23 ราชครูกลายเป็นแพะ

ราชครูซูที่หลบไปยืนข้างๆ รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง กับสงครามปะทะคารมของทั้งสองคน เมื่อสักครู่ใครกันที่เพิ่งเตือนเขาว่าอย่าออกเสียง? อย่างไรก็ตาม โชคร้ายมาเยือน เมื่อเสิ่นอวี้เจาที่กำลังถอยหลบ จากการถูกไล่ล่าของฉู่มู่ฉือ กลับก้าวพลาดไปเหยียบบนหลังเท้าของเขาเต็มๆ"โอ๊ย!" ราชครูซูร้องลั่นก่อนหงายหลังไปชนประตูห้อง ซึ่งมันเปิดออกเสียงดังโครมใหญ่...คราวนี้ ต่อให้ไม่อยากให้ทั้งสองคนในห้องรู้ตัวก็คงเป็นไปไม่ได้ซูมู่หลางที่เหมือนกำลังโน้มตัวลงเพื่อจุมพิตฉู่เหม่ยหลินอยู่ชะงักค้าง ทั้งสองคนยังอยู่ในท่ากอดกันแน่น ซูมู่หลางหันมามองพ่อของตนเอง ด้วยสายตาตัดพ้ออย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าของเขาเหมือนกำลังถามว่า เหตุใดท่านถึงเข้ามาขัดจังหวะ ในเวลาที่ไม่สมควรที่สุดแบบนี้บรรยากาศในห้องพลันตกอยู่ในความเงียบอันน่าอึดอัดในช่วงเวลาสำคัญนี้เองฉู่มู่ฉือและเสิ่นอวี้เจา กลับเผยความสามัคคีออกมาอย่างน่าประหลาด ทั้งสองสบตากันเพียงแวบเดียวก็เข้าใจตรงกัน รีบแสร้งทำท่าทางเหมือนเพิ่งม
last updateLast Updated : 2025-10-07
Read more

บทที่24 หาคู่ให้หมอหลวงเหลียง

"ซือเจีย เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกด้อยค่าตนเอง คำพูดที่ว่าการแต่งงานกับเจ้าจะเป็นภาระมันไม่จริงเลย หากใครได้เจ้าเป็นคู่ชีวิตนั่นแหละคือโชคลาภอันยิ่งใหญ่" นางตบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ เพื่อปลอบโยน "เชื่อข้าเถอะ ข้ากังวลเพียงอย่างเดียวว่า จะมีชายคนไหนในเมืองหลวงที่คู่ควรกับเจ้าได้หรือไม่"เหลียงซือเจียยิ้ม "เจ้าช่างพูดเก่งเสียจริง""ข้าแค่พูดความจริงเท่านั้น"เมื่อดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก หญิงสาวร่างบอบบางค่อยๆ เข็นเก้าอี้รถเข็นของตนออกไป ภาพเงาของทั้งคู่ทอดยาวไปบนพื้นหินสีเขียว สร้างทัศนียภาพราวกับอยู่ในภาพวาดเสิ่นอวี้เจาเป็นคนที่ชอบลงมือทำ นางพูดว่าจะหาคู่ครองให้ใคร นั่นหมายความว่าต้องมีผลลัพธ์ที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ข่าวแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ว่าเหลียงซือเจียแห่งสำนักแพทย์หลวงกำลังมองหาคู่ครอง โดยเงื่อนไขต้องครบครันทั้งรูปร่าง หน้าตา ความสามารถ และฝีมือทำอาหารชั้นเลิศ หากใครคิดว่าตนเหมาะสม ให้มาที่ตำหนักไท่จื่อเพื่อลงทะเบียน พร้อมนำรายการสินสมร
last updateLast Updated : 2025-10-08
Read more

บทที่25 เห็นใจในฐานะเพื่อนร่วมรบ

"แล้วท่านหญิงล่ะขอรับ?"เสิ่นอวี้เจาไม่ตอบ แต่ยกมือลูบคางแล้วนิ่งคิด จนกระทั่งเห็นสาวใช้นำถาดยาเข้ามาด้วยท่าทางเกรงๆ นางจึงลุกขึ้นยืนและยื่นมือออกไป "ส่งมาให้ข้า ข้าจะเอาไปยัดให้ไท่จือเอง"สาวใช้: "..." ท่านหญิงเสิ่น กรุณาเลิกใช้คำว่า "ยัด" ได้หรือไม่เจ้าคะ? แค่ได้ยินก็รู้สึกหวาดเสียวแล้ว!หลังจากนั้น เสิ่นอวี้เจาก็เดินถือถาดยาตรงไปยังห้องของฉู่มู่ฉือ โดยมีสายตาเต็มไปด้วยความกังวลของเจียงเฉินคอยจ้องตามไป นางปิดประตูห้องทันที เพื่อปิดกั้นทุกสายตาที่อยากสอดส่องในห้องเงียบสนิท ฉู่มู่ฉือกำลังนอนเอาผ้าห่มคลุมตัวอยู่บนเตียง ท่าทางเหมือนกำลังหลับ เสิ่นอวี้เจาถือถ้วยยาเดินเข้าไปยืนข้างเตียง ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะลองยกผ้าห่มขึ้นเบาๆ แล้วเอ่ยเรียกเสียงต่ำ "ฝ่าบาท?"ฉู่มู่ฉือครางตอบเบาๆ อย่างแผ่วเบา น้ำเสียงแหบพร่าและอ่อนแรง "รบกวนท่านหญิงเสิ่น ต้องลำบากนำยามาให้  ข้ารู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง"
last updateLast Updated : 2025-10-09
Read more

บทที่26 การมาขององค์ชายเก้า

"โอ๊ย! ใครกล้าเล่นงานข้าเช่นนี้ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรืออย่างไร?!"เพียงได้ยินเสียง เสิ่นอวี้เจาก็รู้ทันทีว่าผู้ที่มาคือใคร หากกล่าวถึงบรรดาองค์ชายในราชวงศ์ ผู้ที่ไร้ความเกรงใจที่สุดคือฉู่มู่ฉือ ผู้ที่สุภาพอ่อนโยนที่สุดคือฉู่หยุนชิง ส่วนผู้ที่หยิ่งทะนงหัวดื้อที่สุดก็คือองค์ชายเก้า ฉู่ซั่วกู่"ขอเรียนตอบคำถามขององค์ชายเก้า ว่าเป็นข้าเอง""ท่านหญิงเสิ่น! ข้าก็คิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเจ้า! เสด็จพ่อประทานพัดเล่มนี้ให้ เพื่อเป็นเครื่องหมายแสดงตำแหน่ง แต่เจ้ากลับเอามาใช้เล่นงานผู้อื่น แถมยังกล้าเล่นงานข้าอีก! เจ้าสมควรต้องถูกลงโทษ!""คนคนนี้ปล่อยให้ข้าจัดการเอง" ฉู่มู่ฉือที่เพิ่งได้งีบไปครู่หนึ่งตื่นขึ้นมาเต็มตา เมื่ออาการง่วงหายไป ใบหน้าเขาดูสดใสขึ้น เขามองนางแล้วยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองน้องชายตนเอง สายตาแปรเปลี่ยนเป็นดุดันทันที"นิสัยพูดจาเหลวไหลแบบนี้เมื่อไหร่เจ้าจะเลิกเสียที? แล้วใครบอกให้เจ้าบุกเข้ามาในตำหนักของ
last updateLast Updated : 2025-10-10
Read more

บทที่27 การเปลี่ยนแปลงช่างยากยิ่ง

"นางเป็นคนเงียบขรึมโดยธรรมชาติ แถมยังมีร่างกายพิการ นางจึงมักจะดื้อรั้นเสมอ หากไม่เช่นนั้น เหตุใดถึงไม่เคยคิดเรื่องการแต่งงานเลยจนถึงตอนนี้?" เสิ่นอวี้เจาพูดอย่างช้าๆ พร้อมอธิบายเหตุผล "หมอเหลียงกังวลเรื่องคำพูดลือของคน และไม่ต้องการสร้างความลำบากใจให้ใคร ขอกล่าวตามตรง นิสัยแบบองค์ชายเก้านั้น ไม่อาจทำให้นางรู้สึกมั่นใจได้ ต่อให้อธิบายด้วยใจจริง ก็อาจหนีไม่พ้นการถูกปฏิเสธ"ฉู่ซั่วกู่ดูซึมลงในทันที ใบหน้าเศร้าสลดพูดพึมพำว "เจ้าก็พูดมาเลยเถิด ว่าข้านั้นไม่คู่ควร"เสิ่นอวี้เจายิ้มบางๆ แล้วพูดขึ้น "สิ่งที่ข้าถนัดที่สุด คือการเปลี่ยนของเน่าเสีย ให้กลายเป็นสิ่งวิเศษ หากองค์ชายเก้าจริงใจก็ไม่มีอุปสรรคใดที่น่ากลัวเกินไป""เจ้าหมายความว่าอย่างไร...""ดังนั้นจึงต้องเปลี่ยนแปลงองค์ชายเก้าให้ดีขึ้น เมื่อท่านกลายเป็นบุรุษที่สง่างาม มีความรับผิดชอบ อ่อนโยนแต่ยังคงความจริงจัง เมื่อนั้นท่านจึงจะสามารถไปพบกับหมอเหลียงด้วยความมั่นใจได้"ฉู่ซั่ว
last updateLast Updated : 2025-10-11
Read more

บทที่28 แบบอย่างของบุรุษในฝัน

ฉู่ซั่วกู่ไม่เข้าใจเจตนาของเสิ่นอวี้เจา แต่ฉู่มู่ฉือกลับมองเห็นแผนการทั้งหมดอย่างชัดเจน สิ่งที่เรียกว่า "การเชิญบุรุษที่สมบูรณ์แบบ" นั้น ความจริงแล้วเป็นข้ออ้างของเสิ่นอวี้เจา ที่ใช้เรื่องงานมาทำเพื่อประโยชน์ส่วนตน ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล แต่ความจริงกลับชวนให้คนฟังโมโหสุดขีดการที่นางมีความคิดอันบิดเบี้ยวนี้ต่อหน้าเขา ถือว่าเกินขอบเขตไปมาก! ดังนั้นในช่วงบ่าย… ฉู่มู่ฉือจึงจัดการขังเสิ่นอวี้เจาไว้ในห้องพร้อมกับล็อกประตูแน่นหนา และยังเสริมโซ่เหล็กใหญ่อีกสองเส้นไว้ที่ประตูเพื่อความมั่นใจ"ส่วนเรื่องของน้องห้า ให้เป็นหน้าที่ข้าจัดการเอง ท่านหญิงเสิ่นเหนื่อยมากแล้ว ควรพักผ่อนให้เต็มที่"เสิ่นอวี้เจา "..." บุรุษผู้นี้ไร้ยางอายจนถึงที่สุดจริงๆ เขาทำได้แม้กระทั่งเรื่องแบบนี้นางใช้เวลามากมายในการเก
last updateLast Updated : 2025-10-12
Read more

บทที่29 หึงหวง

ไม่ทันที่ฉู่มู่ฉือจะได้โต้ตอบ ฉู่ซั่วกู่ก็แทรกขึ้นมาก่อน "แล้วอย่างไรเล่า? พี่สามของข้าได้รับความนิยมจากสตรีมากมาย การช่วยเหลือพวกนางเล็กๆ น้อยๆ ก็สมควรแล้ว!""องค์ชายเก้า ความคิดที่ผิดเพี้ยนของท่านควรได้รับการปรับปรุง อย่าปล่อยให้ตนเองจมปลักในความโง่งมเช่นนี้""เจ้ากล้าสั่งสอนข้าหรือ?" ฉู่ซั่วกู่ตะโกนด้วยความโกรธ "เจ้าก็เป็นแค่แม่สื่อ แต่กล้าต่อต้านข้าครั้งแล้วครั้งเล่า คิดจะสวมบทผู้รอบรู้เพื่อหลอกลวงข้าหรืออย่างไร? เจ้าคิดว่าข้าจะเหมือนพี่สาม ที่ยอมอ่อนข้อให้เจ้าตลอดเวลาอย่างนั้นหรือ? ข้าขอเตือนเจ้า...""เรื่องของหมอเหลียง องค์ชายเก้ายังต้องการให้ข้าช่วยอยู่หรือไม่?""..."นางพูดอย่างตรงจุดจนทำให้ฉู่ซั่วกู่เข้าใจทันทีว่าเรื่องใดสำคัญกว่า และเขาเลือกเงียบ เงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนพลางชมว่าดวงดาวคืนนี้ช่างงดงามนัก หลังจากเงียบไปพักใหญ่ ฉู่หยุนชิงดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้
last updateLast Updated : 2025-10-13
Read more

บทที่30 ใช้ความองอาจของบุรุษพิชิตใจ

เสียงของเสิ่นอวี้เจากระตุ้นอารมณ์บางอย่าง ฉู่มู่ฉือที่กำลังบีบคอฉู่ซั่วกู่จนร่างโยกไปมาตามแรงคล้ายต้นไม้ถูกพายุพัด อยู่ๆ ก็ปล่อยน้องชายผู้โชคร้ายลง แล้วก้าวออกจากห้องตรงไปยังศาลากลางลานเสิ่นอวี้เจานั่งอยู่ใต้ต้นไม้ พลิกอ่านตำราโบราณอย่างเกียจคร้าน บางครั้งก็เอียงศีรษะเอ่ยถามฉู่หยุนชิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยเสียงแผ่วเบา ฉู่หยุนชิงก็ตอบกลับอย่างใจเย็น ดวงตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มรูปงาม หญิงสาวล้ำเลิศ เมื่อนั่งอยู่ด้วยกันเช่นนี้ แลดูราวภาพวาดที่งดงามดุจเทพเซียนแต่ฉู่มู่ฉือกลับมิได้คิดเช่นนั้น คนอื่นอาจไม่รู้จักเสิ่นอวี้เจาดีพอ แต่เขาย่อมรู้แจ้ง นางมิได้สนใจตำราโบราณอันใดเลยสักนิด เพียงแค่ใช้เป็นข้ออ้างเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับบุรุษที่อยู่ในใจเท่านั้น!“ท่านหญิงเสิ่นช่างมีความสนใจลึกซึ้งนัก คัมภีร์ที่อ่านอยู่เป็นอย่างไรหรือ? ให้ข้าดูบ้างได้หรือไม่?”เสิ่นอวี้เจาเงยหน้าขึ้น ก็พบกับใบหน้างดงามทว่าเจ้าเล่ห์ของฉู่มู่ฉือ กำลังจ้องมองอยู่…ใกล
last updateLast Updated : 2025-10-14
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status