All Chapters of Carrying My Husband's Billionaire Uncle's Child : Chapter 61 - Chapter 70

Kumikislap ang curiosity sa mga mata ni Scarlett habang tinititigan si Darius, gusto niyang makita kung paano ito magrereact. Pero parang walang pakialam si Darius. The man remained as unreadable as ever, cool, distant, like nothing could stir him.Hindi man lang kumibo si Darius sa hopeful na tingin ni Devine, nanatiling nakapikit ang kanyang mga mata. Ang tahimik na tunog ng makina ng sasakyan ang pumuno sa puwang ng katahimikan, lalo pang nagpapalalim ng awkwardness sa kanila.Pinilit ni Devine na tumawa, obviously para hindi mapahiya. "Never mind. Siguro okay na yung hangin ngayon."A quiet snort of laughter escaped Scarlett before she clamped a hand over her mouth, pretending to cough. Si Devine mismo ang gumagawa ng paraan para mapahiya ang sarili.At sumingit pa si Tobias para ipagtanggol siya, na para bang isang butuhing asawa. "If it's fine now, some fresh air wouldn't hurt at all, Devine."Namula ang mukha ni Devine sa pagkainis dahil wala man lang siyang naging kakampi. Kit

Alam ni Darius na may kung ano nang tumatakbo sa isip ni Scarlett sa mga sandaling iyon. Pero tinatamad siyang itama iyon. His hand slid to cradle her head, his tone even but firm. “Huwag kang gagalaw kung ayaw mong masaktan. Problema mo na ’yon pag nangyari.”Napasinghap si Scarlett, halatang inis, pero pinili niyang manahimik. Hindi niya kayang makipagtalo lalo na sa ganitong sitwasyon. Mas mabuti nang tahimik.Pagdating nila sa hotel, si Darius agad ang nag-asikaso sa front desk. He handled the check-in quickly, exchanging brief words with the staff before leading her toward the elevators.Magkadikit silang pumasok, at halos sumiksik si Scarlett sa dibdib niya, ayaw magtaas ng tingin. Napansin niya ang mga titig ng mga tao sa paligid, mga pabulong na tawa at tinginan mula sa reception habang nagsasara ang pinto ng elevator.Pagdating sa kwarto, marahang pinihit ni Darius ang susi. Tumunog ang lock at binuksan niya ang pinto. Tahimik ang loob, amoy bagong linen at malamig ang hangin

"I don't like owing people, so you better listen to me. Halika na, dadalhin kita sa ospital para matingnan nila kung talagang ayos ka na ba." Hinila ni Darius si Scarlett paupo mula sa kama, hindi pinansin ang mga pagtutol ni Scarlett. Nang muntik na itong matumba, mabilis niyang inabot ang bewang nito para saluhin.Bahagyang dumulas pababa ang strap ng damit ni Scarlett, at lumitaw ang makinis na balat sa balikat pati ang gilid ng itim nitong bra.Nanlaki ang mga mata at namula ang mukha ni Scarlett, agad niyang hinila paitaas ang damit pero lalo lang itong nadulas habang nagpupumiglas siya.Darius’s fingers tensed at her waist, the veins in his hand standing out. He took a slow breath through his nose, jaw tightening, fighting the urge to react.Magkalapit na magkalapit ang mukha nila. Parehong mabigat ang hinga, at mas lalo lamang lumalakas ang tensyon sa pagitan nila na hindi mapangalanan.Napatingin si Darius sa labi ni Scarlett. Saglit siyang napatigil, halatang hirap pigilan an

Mahimbing ang tulog ni Scarlett sa sasakyan. Kahit ilang beses nang tinangkang gisingin ni Darius, para bang nasa isang wonderland ito at ayaw talagang magising.Mula roon sa gilid ng kalsada, isa sa mga bodyguard ang nag-aalangan habang hawak ang pinto ng kotse dahil kanina pa sila roon. “Sir Darius, gusto niyo po ba kaming magbuhat kay Ma’am Scarlett paakyat?”Darius shot him a look and gave a curt nod. “Ipasok niyo siya sa loob ng bahay.”“Yes, sir.” Agad lumapit ang lalaki, pero sa pagmamadali ay nahawakan niya si Scarlett sa sugatang braso.Kahit tulog, napangiwi pa rin si Scarlett sa sakit at napasinghap ng mahina.Napuno ng inis ang mukha ni Darius. “Hindi ka ba pwedeng mag-ingat?” malamig niyang sabi, sapat para manigas ang bodyguard sa kaba.“Pasensya na po, sir. Baka... baka mas mabuti kayo na lang ang magbuhat kay Ma’am Scarlett? Baka lalo naming masaktan ang sugat niya.”Sandaling natigilan si Darius sa sinabi ng bodyguard niya, saka napatitig sa natutulog na si Scarlett.

Dumating si Scarlett sa Eden Garden Restaurant pagpitik ng eksaktong alas-siyete ng gabi. Hindi siya nagpahuli dahil kilala niyang ayaw na ayaw ni Darius na dadating ng late sa sinabing oras.The restaurant was eerily still. Not a single diner lingered, only a handful of staff gliding through the empty space, their quiet footsteps echoing faintly against the marble floor. The faint scent of jasmine from the vases by the entrance drifted through the air, blending with the aroma of freshly baked bread.Lumapit ang isang waiter sa kanya, at saka ngumiti. "Good evening, ma'am, kayo po ba si Mrs. Aldama?"Tumango si Scarlett. "Oo, ako nga.""Please, this way. Naghihintay po si Mr. Aldama sa itaas." At siya ay dinala ng waiter sa terrace sa ikalawang palapag.Kumikinang ang mahabang mesa sa ilalim ng mga delicately plated na pagkain. Ang malambot na liwanag mula sa hanging lanterns ay sumasalamin sa mga baso at tableware, na nagbigay ng konting shimmer sa puting linen.Sa tabi ng rail, naki