LOGINMula sa terrace ng kabilang villa ay kitang-kita ni Alfonso ang pangyayari sa villa ni Darius. Hindi man niya naririnig ang kaganapan doon, alam niyang nagmamakaawa si Devine kay Darius.Tinungga niya ang beer mula sa bote at mariing ikinuyom ang mga kamao. Noong una ay akala niya ay humahanga lang siya sa galing at talino ni Scarlett. Hindi niya namalayan na tuluyan na niya pala itong nagugustuhan. He planned to admit his feelings towards her, pero hindi niya alam na may namamagitan na pala kina Darius at Scarlett. He likes her a lot. At ngayon, hindi niya alam kung ano ang gagawin sa nararamdaman niya. Ayaw niya iyong alisin. Ang gusto niya ay gustuhin din siya pabalik ni Scarlett.Aamin na sana siya ngayong dinner na plinano niya. Pero bigla na lamang sumulpot si Darius at inangkin si Scarlett sa mismong harapan niya. Ang nakakainis pa roon, wala man lang siyang nakitang pagprotesta sa mga mata ni Scarlett, para bang kinilig pa ito at nagustuhan ang ginawa ni Darius."Sir..." tawag
Malakas na tumawa si Devine, tumingala habang hawak-hawak ang sariling buhok. Dumadagundong ang boses nito sa buong parking, humahalo sa malamig na hangin, parang tuluyan nang nawalan ng katinuan.Maya-maya ay may tumulo na naman na luha sa mga mata nito. Bigla itong huminto sa pagtawa at saka mariing tinapunan ng tingin si Scarlett. Ang mga mata nito ay puno ng galit at paninisi, para bang doon ibinuhos ang lahat ng sakit na nararamdaman.“Ikaw... ikaw pala,” nanginginig ang boses ni Devine. “Ikaw ang babae... sa hotel. Ang kapal ng mukha mo, Scarlett. Akala mo kung sino kang santasantita, pero malandi ka. Isa kang malandi. May asawa ka, kasal ka, at nagagawa mo pang sumiping sa ibang lalaki!”Bago pa makapagsalita si Scarlett, biglang sumugod si Devine. Diretso itong tumakbo patungo kay Scarlett, nakataas ang kamay na para bang sasampalin o sasakalin, wala nang iniisip kundi ang galit.“Devine!” sigaw ni Darius.Mabilis na humarang si Darius sa harap ni Scarlett. Isang malakas na tu
Kinuwelyuhan ni Darius ang pulis na nag-interrogate kay Scarlett kanina. Kitang-kita sa mga mata nito ang galit at pagpipigil na huwag ito suntukin."You are all fùcking stupid!" dumagundong ang sigaw ni Darius sa buong istasyon. Walang pulis ang nakapagsalita. Lahat ay natahimik sa isang tabi, para bang mga tuta."This is a dàmn police station at sasabihin niyong sira ang CCTV niyo? Ano ang silbi niyo sa mga tao kung ganoon?!" Mas diniinan pa ni Darius ang pagkakawak sa kuwelyo. Kulang na lang ay masakal ang pulis. "And you have the guts to question her being involved in her friend's deàth? The fùck, she's the real suspect's target!"Sunod-sunod ang paglunok ni Scarlett. Hanggang ngayon ay malakas pa rin ang kabog ng dibdib niya sa takot kanina. Kung nahuli si Darius ng paghila sa kanya ng ilang segundo lang, baka nasagasaan na siya ng sasakyang iyon.Pasimple niyang hinaplos ang tiyan niya sa ilalim ng upuan. Muntik na may mangyaring masama sa kanila ng baby niya. This is serious. Ku
Nasa gilid si Darius, nakatayo, magkasalubong ang mga braso sa dibdib. Tahimik lang ito, pero ramdam ni Scarlett ang presensya nito. Para bang sapat na iyon para hindi siya tuluyang manghina.“Ma'am Scarlett,” mahinahon ang boses ng pulis na nasa harap niya. “We just need to clarify some things about your relationship with your colleague, Angeline.”Tumango si Scarlett. Pinagtagpo niya ang mga kamay niya sa ibabaw ng mesa.“Gaano kayo ka-close?” tanong ng pulis. Walang emosyon, parang nagbabasa lang ng checklist.Sandaling napahinto si Scarlett. Mukhang uulitin na naman itanong sa kanya ang mga itinanong nang unang beses siyang inimbitahan dito sa istasyon para malaman kung mag-iiba ang statement na sinabi niya noon sa mga pulis.Hindi siya nagdalawang-isip pa, sumagot siya kaagad. “She was… my first friend there,” mahinahon niyang sagot. “Siya ang unang taong nakausap ko nang pumasok ako sa The Santibañez Group. Bago pa ako masanay, bago pa ako magkaroon ng ibang kakilala.”“Hindi la
Ramdam ni Scarlett ang mata ni Alfonso na nakatutok sa kanila ni Darius habang naglalakad sila papunta sa sasakyan. Magkahawak ang kanilang mga kamay nang mahigpit, para bang ipinapaalam ni Darius sa mga naroon na pag-aari siya nito."That's why you haven't responded to my text, because you were enjoying your day with him," parang batang maktol ni Darius.It sounded cute and Scarlett couldn't help but smile."Nakasabay ko lang siya sa elevator. Busy ako sa trabaho buong araw, hindi sa kanya," nakangiti niyang tugon. Tumingala siya rito para makita ang reaksyon nito, pero katulad kanina ay nakasalubong pa rin ang mga kilay nito. Ngumisi siya at mas lalo pa itong inasar. "But... he invited me to dinner.""A what?" medyo tumaas ang boses ni Darius. Huminto pa ito sa pagbukas ng passenger seat at sinalubong ang tingin ni Scarlett."Dinner," nakataas ang kilay na sagot ni Scarlett. "Ang sabi niya ay thank you dinner daw iyon para sa akin dahil malaki ang naitulong ko sa company.""Tss. He
Deri-deritsong naglakad palabas si Scarlett. Walang paawat na tumutulo ang mga luha niya habang binubuksan ang pintuan ng passenger seat. Doon niya ibinuhos ang sakit na matagal niyang kinikimkim. Sumunod si Darius at isinara ang pinto matapos makapasok. Hindi muna nito pinaandar ang sasakyan. Tahimik lang ito, nakatingin kay Scarlett. Hindi siya minamadali. Hinayaan niya itong umiyak.Hinagod ni Darius ang likod ni Scarlett, dahan-dahan, parang sinisigurong may karamay siya.“I know what you feel,” mababa at maingat ang boses ni Darius. “At alam kong mas masakit iyan kaysa sa kahit anong pisikal na sugat.”Napatawa si Scarlett sa gitna ng hikbi, pero puno iyon ng pait. “Hindi pala talaga ako kailanman naging anak sa kanya,” mahina niyang sabi. “Kahit kailan.”Hindi sumagot agad si Darius. Lumapit lang siya at inilapit ang noo niya sa sentido ni Scarlett.“You were a daughter, Scarlett. Walang mali sa’yo,” mariin sambit nito. “He just didn’t know how to be a father.”Napapikit si Scar



![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



