Trapped in Seduction: Between CEO and Mafia Boss のすべてのチャプター: チャプター 211 - チャプター 220

Hindi naging madali ang buhay pagkatapos ng lahat.Ang kalayaan ni Samuel ay hindi katulad ng dati niyang kalayaan. Wala na ang malalaking boardroom meetings, ang mga taong nagmamadaling tumayo kapag pumapasok siya sa silid, o ang kapangyarihang kayang baguhin ang kapalaran ng iba sa isang pirma lamang.Ngunit sa kakaibang paraan, mas payapa ang mga araw.Isang umaga, nakaupo siya sa maliit na opisina ng foundation. Ang mesa ay simple lamang—kahoy, may ilang papel, at isang lumang laptop na ginagamit niya para sa mga report at proposal.Sa labas ng bintana, maririnig ang tawanan ng mga batang dumadalo sa community program.Lumapit si Aurora sa pintuan, hawak ang dalawang tasa ng kape.“Akala ko nasa meeting ka,” sabi niya.“Natapos na,” sagot ni Samuel habang tinatanggap ang kape. “Mas maikli kaysa sa inaasahan.”“Good news?”“May bagong partner organization. Gusto nilang tulungan ang scholarship program.”Napangiti si Aurora. “Lumalaki na tayo.”“Hindi ko akalaing magiging ganito,” m

Lumipas ang ilang taon matapos ang mga pangyayaring nagbago sa buhay nina Samuel at Aurora. Ang mundo ay patuloy na umiikot—ang mga balita ay may mga bagong iskandalo, ang mga tao ay may mga bagong problema, at ang sistemang minsang nagwasak ng maraming buhay ay unti-unting nagbago ng mukha.Ngunit para sa kanila, ang nakaraan ay hindi kailanman ganap na nawawala. Nananatili ito bilang paalala—hindi bilang multo, kundi bilang gabay.Isang umaga, maagang dumating si Samuel sa community center ng foundation. Tahimik pa ang paligid. Ang mga upuan ay maayos na nakahilera sa maliit na bulwagan kung saan gaganapin ang mentoring session para sa mga bagong scholars.Hinawakan niya ang isa sa mga lumang mesa at napangiti nang bahagya.Hindi ito katulad ng mga opisina na dati niyang kinagisnan—walang marmol na sahig, walang malalaking chandelier, walang mga taong nakasuot ng mamahaling suit.Pero may kakaibang pakiramdam ng layunin sa lugar na iyon.Ilang minuto pa, dumating si Aurora, may dala

Lumipas pa ang mga buwan, at ang foundation nina Samuel at Aurora ay naging bahagi na ng mas maraming komunidad kaysa sa naisip nila noong una. Hindi na lamang scholarship at mentoring ang kanilang ginagawa. May mga legal clinics na rin, livelihood training, at community leadership workshops na tumutulong sa mga lokal na residente na mas maging handa sa sariling mga laban.Isang maagang umaga, nakaupo si Aurora sa opisina ng foundation habang nagbabasa ng isang makapal na report. Ang mesa niya ay puno ng papel—mga financial statements, progress reports, at mga liham mula sa iba't ibang partner communities.Pumasok si Samuel, may hawak na isang maliit na notebook.“Hindi ka pa ba nagpapahinga?” tanong niya.Ngumiti si Aurora nang bahagya. “Ikaw rin naman.”Umupo siya sa harap ng mesa.“May bagong balita mula sa northern outreach team,” sabi niya habang binubuksan ang notebook.“Ano iyon?”“May isang komunidad na gustong magtayo ng sarili nilang learning center.”Napatingin si Aurora.“

Maaga pa lamang ay gising na si Elena.Hindi dahil sa ingay ng ospital o sa pagpasok ng mga nurse, kundi dahil sa bigat ng mga bagay na bumabalik sa kanyang isip. Kahit nakapikit siya sa kama, malinaw pa rin sa kanyang alaala ang simbolo ng Aegis na lumitaw sa screen ng laptop kagabi.Isang bilog na may tatlong intersecting lines.Isang simpleng simbolo para sa isang ideyang minsang pinaniwalaan niyang makakatulong sa mundo.Ngunit ngayon, ang parehong ideya ay tila nagiging dahilan ng isang bagong laban.Dahan-dahan siyang umupo sa kama.Tahimik ang silid. Sa kabilang upuan, nakatulog si Nathan habang nakasandal sa pader. Halatang hindi ito umalis kagabi.Napangiti nang bahagya si Elena.Kahit sa gitna ng gulo, may mga bagay pa ring nananatiling matatag.Ngunit hindi siya nagtagal sa pagtingin kay Nathan.Ang isip niya ay bumalik sa isang tanong na hindi pa nasasagot.Paano nalaman ni Victor?Kung ang Aegis archive ay naka-encrypt at naka-offline sa loob ng maraming taon, dapat ay wa

Sumunod na mga araw ay tila naging mas abala kaysa dati ang foundation. Dumadami ang email, tawag, at mga komunidad na gustong makipag-partner. Ngunit kasabay ng paglaki ng kanilang ginagawa, may kung anong pakiramdam si Samuel na hindi niya maipaliwanag.Isang gabi, habang nasa opisina pa siya at nagre-review ng mga dokumento, napansin niyang tahimik na tahimik na ang buong gusali. Halos lahat ng staff ay umuwi na.Narinig niya ang pagbukas ng pinto.Pumasok si Aurora, may hawak na dalawang paper cup ng kape.“Akala ko ikaw na lang ang natira,” sabi niya habang inilalapag ang isa sa mesa.Ngumiti si Samuel nang bahagya.“Hindi ko namalayan ang oras.”Umupo si Aurora sa gilid ng mesa.“May iniisip ka,” sabi niya.“Napapansin mo talaga lagi.”“Matagal na kitang kilala.”Tahimik siyang sandali bago nagsalita.“Pakiramdam ko may nagmamasid sa atin.”Napakunot ang noo ni Aurora.“Anong ibig mong sabihin?”“Hindi ko sigurado,” sagot niya. “Pero ilang beses na akong may napansin.”“Anong kl