Lahat ng Kabanata ng Trapped in Seduction: Between CEO and Mafia Boss: Kabanata 201 - Kabanata 210

Ang liwanag ng umaga ay dahan-dahang gumapang sa marmol na sahig ng mansyon, tila ba sinusubukang burahin ang bakas ng nagdaang gabi. Ngunit alam ni Aurora—may mga dilim na hindi tinatabunan ng araw.Nakatayo siya sa kusina, tahimik na nagtitimpla ng kape. Simpleng gawain, ngunit ang bawat galaw niya ay may kasamang pagninilay. Sa labas ng bintana, naglalaro ang mga bata sa hardin, parang walang banta na kailanman ay dumaan sa kanilang buhay.“Hindi sila dapat masanay sa takot,” mahina niyang sabi.Narinig siya ni Samuel na kakalabas lang mula sa opisina. “Hindi sila masasanay,” tugon niya. “Hindi habang nandito tayo.”Lumapit siya at pumuwesto sa likod ni Aurora, braso’y marahang pumalibot sa baywang nito. Walang pagmamadali sa yakap. Walang pag-angkin. Tanging presensya.“May tumawag kanina,” dagdag ni Samuel. “May gustong makipagkita. Hindi kaaya-aya ang pangalan.”“Akala ko tapos na,” sagot ni Aurora, hindi pa rin lumilingon.“Hindi sila nawawala,” mahinang sagot niya. “Nagpapalit

Umupo si Aurora sa loob ng sasakyan nang hindi inaalis ang tingin sa lalaki. Tahimik ang paligid—walang bodyguard, walang dramatikong galaw. Parang isang ordinaryong gabi lamang sa lungsod. Ngunit alam niyang hindi ito basta pag-uusap.“Bago ka magsimula,” malamig niyang sabi, “kung ito ay laro lang—umalis na tayo pareho.”Ngumiti ang lalaki, hindi mapang-asar kundi tila may paghanga. “Hindi ako naglalaro, Aurora. Kung naglalaro ako, matagal ka nang nasaktan.”Hindi siya natinag. “Sabihin mo ang alam mo.”Sandaling nanahimik ang lalaki bago inilabas ang isang manipis na folder mula sa dashboard. Hindi niya ito agad iniabot. Sa halip, nagsalita siya.“Alam mo na ang tungkol sa mga dating koneksyon ni Samuel. Ang mga transaksyon. Ang mga alyansang kailangang buuin para mabuhay.”“Alam ko ang kailangan kong malaman,” putol ni Aurora.“Hindi,” mahinahong sagot nito. “Ang alam mo ay ang bersyon na kaya niyang ibigay.”Tumigas ang panga niya. “Diretsuhin mo.”“May isang insidente labindalaw

Ang lungsod ay tila payapa sa ibabaw—mga ilaw na kumikislap, mga sasakyang dumaraan, mga taong walang kaalam-alam sa unos na paparating. Ngunit sa ilalim ng katahimikang iyon, may dalawang panig na parehong naniniwalang sila ang tama.At sa gitna—si Aurora.Natanggap nila ang unang direktang mensahe makalipas ang tatlong araw.Hindi ito anonymous.Hindi ito naka-encrypt.Isang video file lamang, ipinadala sa pribadong server ng kumpanya ni Samuel.Sa loob ng conference room, magkatabi silang nanood.Isang lalaking nasa madilim na silid. Hindi kita ang mukha. Tanging ang anino ng kanyang profile.“Hindi ito personal,” sabi ng boses. “Ito ay pagkukumpleto.”Humigpit ang hawak ni Samuel sa mesa.“Labindalawang taon na ang nakalipas, isang bahay ang nasunog dahil sa desisyong ginawa sa isang silid na katulad nito. Isang pamilya ang nawala. Isang bata ang naiwan.”Nagpatuloy ang boses.“Hindi ko kailangan ang dugo mo. Kailangan ko ang pag-amin mo.”Natapos ang video sa isang lokasyon.Isa

Lumipas ang ilang araw na tila masyadong tahimik.Walang bagong mensahe. Walang bantang tahasang ipinadala. Walang galaw mula sa batang minsang puno ng paghihiganti. Ngunit para kay Samuel, mas nakakatakot ang katahimikan kaysa sa anumang baril.“Mas gusto ko pa noong may humahabol sa atin,” mahina niyang sabi habang nakatanaw sa floor-to-ceiling window ng opisina. “Kapag may gumagalaw, alam mo kung saan ka tatayo.”Nasa sofa si Aurora, nakabukas ang laptop ngunit hindi talaga nagbabasa. “Kapag tahimik, ibig sabihin may naghihintay.”Tumango siya.At tama sila.Isang umaga, kumalat ang balita.Hindi mula sa underground networks.Hindi mula sa mga kaaway.Kundi mula sa mainstream media.Headline:“Anonymous Executive Admits Role in Controversial Operation 12 Years Ago.”Walang pangalan sa unang artikulo. Ngunit sapat ang detalye para makilala ng mga taong nakakaalam.Sa loob ng dalawang oras, trending na ang isyu.Sa loob ng apat, may mga analyst nang nag-uugnay sa kumpanya ni Samuel.

Hindi sabay-sabay bumagsak ang imperyo.Hindi ito eksena ng isang malaking pagsabog kung saan sabay-sabay na naglalaho ang mga pangalan sa tuktok.Mas masakit.Mas mabagal.Mas personal.Isang linggo matapos ma-leak ang internal directive, pinatawag ang chairman sa isang closed-door senate inquiry.Hindi ito live.Walang camera.Ngunit may mga taong marunong magbulong.At ang mga bulong—ay mas mabilis kumalat kaysa headline.“May fracture na,” sabi ni Mara habang hawak ang phone niya. “May dalawa nang board member ang nagsalita off-record.”“Self-preservation,” sagot ni Samuel.“Natural,” dagdag ni Aurora. “Kapag lumulubog ang barko, unang tumatalon ang may pinakamagaan na konsensya.”Tahimik siyang napangiti.“Wala sa kanila ang mag-aangking sila ang may utos.”“Hindi na kailangan,” sabi ni Aurora. “Sapat na ang trail.”Ngunit habang ang nasa itaas ay nagsisimulang magbitawan—may ibang uri ng presyon ang dumarating.Legal.Structured.Cold.Nakatanggap si Samuel ng formal notice: t