All Chapters of Taming Salvatore: Chapter 21 - Chapter 27

KAAGAD na inabutan ni Marguxx ng tissue si Alexander nang magising na rin ito. Pumutok ang gilid ng labi ni Alexander, nasugatan pa nga kaya hindi magawang iangat ni Marguxx ang mukha para tingnan nang direkta ang boss niya.“Pasalamat ka at labi ko lang ang pumutok, Marguxx.”“Pasensya na boss, na-nataranta lang ako. Gu-gusto lang kitang iligtas.”“Tsk! Paano ako haharap kay, Euri nito?” Wala sa sariling naisatinig ni Alexander habang hinihipo ang labing dumudugo. “Paniguradong magtatanong ‘yun.”“Boss, hindi pa ba alam ni Miss Euridice kung ano ang kondisyon mo?”“Hindi. At hindi niya dapat malaman pa.”Napakamot na lang sa batok si Marguxx, at hilaw na napangiti.“Tama ka, boss. Mas mabuti na ‘yung hindi siya ma-involve sa gulo. Mukhang marami na rin siyang nadanas na pasakit kaya mas mabuti na ‘yung hindi na madagdagan pa.”Hindi umimik si Alexander, hanggang sa pareho silang napalingon mula sa mga boses na

Biglang kinabig ni Alexander ang manibela pakanan, umiit ang gulong ng sasakyan. At gaya ng inaasahan, sumunod sa kanya ang dalawang motorsiklo na sa pagkakaalam ng mga ito kasama niya si Anya. Sa isang detour, kung saan ang road construction, itinigil ni Alexander ang sasakyan para salubungin ang naka-motorsiklo. Mabilis niyang inabot ang Center Console, kung saan nakatago ang baril niyang Beretta 92FS Inox Stainless. Kinasa niya ito at humigpit ang paghawak niya sa manibela para salubungin ang sakay ng motorsiklo. Inunahan na niya ang mga ito ng pagpapaulan ng putok nang makita niyang babarilin na siya.Bumagsak ang isa sa rider, tinamaan sa balikat habang ang isa naman sa ulo ito natamaan kaya gumewang ang motorsiklo nito at diretso sa poste kaya sumabog. Akmang tatakas naman ang isang may tama sa balikat nang walang awa itong binundol ni Alexander bagay para tumilapon ang sakay n’yon at gumulong sa semento habang duguan na. Hawak ang balikat, napapadaing. Bumaba si Alexander par

NAGISING kinabukasan si Euridice na wala na sa kanyang tabi ang asawa hanggang sa nanuot sa kanyang pang-amoy ang halimuyak ng mabangong amoy. Pagbangon niya, bumukas ang pinto at iniluwa n’yun si Alexander, bitbit nito ang isang tray na puno ng pagkain at prutas. “Breakfast in bed?” nakangiti si Alexander nang lumapit ito sa kanya. Napalunok si Euridice, at hindi na sa pagkain ang atensyon niya kundi sa katawan ng asawa dahil naka-topless pa pala. Para bang nang-eengganyo siyang pisil-pisilin ang mga ‘yun at pagsawaang hawakan. “Halatang gutom na nga ang asawa ko.” Natauhan na lamang si Euridice dahil sa sinabi ni Alexander, hindi niya kasi namalayan, nakalapit na pala siya at malayang pinipisil ang abs ng asawa. Pili tang ngiti saka niya binawi ang kamay pero mabilis na din nahawak ni Alexander ang braso niya at mas lalong idiniin ang palad sa nagliliwanag nitong abs. “Feel it, touch it whatever you want. It’s all yours, Euridice. Kaya okay lang kahit pagnasaan mo

Mabagsik at mabangis na tumitig si Don Vitto, pansamantala na rin natigil ang palalaro niya ng chess, at paglipat niya sana sa hawak na Knight, nang matanggap ang ibinalita sa kaniya ng isa sa mga kasamahan ni Vincent. “Don, hindi namin nahabol si Alexander. May taong tumulong sa kaniya kanina kaya nakapasok siya sa ghost room. Susundan na sana namin kaya lang, sinugod kami ng lalaking hindi namin mamukhaan.”Walang kasali-salita, kinuha ni Don Vitto, ang baril na nasa tabi lang, kinasa iyon at saka pinaputukan ang lalaki. Tinamaan ito sa binti bagay para mapaluhod ito at napainda sa sakit.“Useless! Ilabas n’yo siya--- kayo ng bahala lumigpit sa tangang ‘yan!” utos nito, at saka muling binalik sa paglalaro ang atensyon.“Don, parang awa mo na! Bigyan mo ako ng pagkakataon.”“Awa? Hindi uso sa akin ang awa. Ilayo n’yo siya sa’kin!” malamig pa sa yelong utos ni Don Vitto.Kinaladkad ng mga kalalakihan ang kawawang tauhan, duguan man ito pero wala pa rin awang ilabas. Nanatili lang nam