Alle Kapitel von My Loveless Marriage With Attorney Chandler : Kapitel 81 – Kapitel 90

Hindi pa tuluyang nawawala ang bigat sa dibdib ni Grayson habang naglalakad siya palabas ng cottage. Parang may kung anong nakadagan sa kanya—isang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag. Pinilit niyang itaboy iyon. Tama na. Tapos na ang usapan, bulong niya sa isip. Mahigpit niyang hinawakan ang susi ng kotse habang tinatahak ang daan papunta sa garahe ng rancho. Tahimik ang paligid, tanging huni ng ibon at kaluskos ng mga dahon lang ang maririnig. Ngunit kahit ganoon, hindi pa rin siya mapakali. Nasa isip pa rin niya si Ada. Ang mga luha nito at ang nanginginig nitong boses pati na ang malinaw nitong pagtanggi. Mariin siyang napabuntong-hininga. “Screw this...” mahina niyang bulong sa sarili. Halos malapit na siya sa garahe nang biglang– BLAG! May matandang empleyado ang biglang nakabangga niya. Napaatras ang matanda at tuluyang napaupo sa lupa. Tumilapon ang hawak nitong pala. “Whoa—sorry!” Agad na yumu

Hindi na itinuloy ni Sofia ang pagliligpit ng cake. Inilapag niya ito pabalik sa mesa nang may nakakalokong ngiti. Dahan-dahan niyang nilapitan si Grayson na nanlalabo ang paniningin. Halos mapasubsob na ito sa mesa. “W-What the fuck did you do?!” nanginginig ang boses ni Grayson habang pilit tumitingala kay Sofia. Halos hindi na niya maimulat ang mata sa sobrang pagkahilo. Huli na ang pagsisisi niya. Sana ay nakinig siya sa sariling kutob. Alam niyang kahina-hinala na ang mga kinikilos nito pero hinayaan niya pa ring mahulog ang sarili sa patibong. Desperado na talaga siyang mawala sa paningin ang babae kanina kaya pinagbigyan niya ito. Sinong mag-aakalang ito pala ang sinasabing surpresa nito? “Are you surprised now, baby?” malanding sabi ni Sofia. Ibinaba niya ang mukha sa mesa upang makita ang nahihirapang mukha ni Grayson. She then playfully dug two fingers on the cake, her ring finger and middle finger, then licked

Hindi pa rin mapakali si Andrew. Ilang segundo na siyang nakatitig sa saradong pinto ng emergency room, pero pakiramdam niya ay parang oras ang lumilipas sa bawat tibok ng puso niya. Mabigat ang dibdib niya habang paulit-ulit na iniisip ang itsura ni Ada kanina na namumutla, nanginginig, at duguan. At ang huling bulong nito. I'm sorry... Napahigpit ang panga ni Andrew.Hindi niya dapat ginawa iyon. Hindi niya dapat hinayaang mag-isa si Ada sa kuwadra. Wala na kasi siyang ibang malapitan. Kaya kahit walang permiso ni Ada ay tinawagan niya si Grayson. Hindi niya kilala ang mga kaibigan ni Ada. At sa totoo lang, iisa lang ang taong alam niyang may karapatan at obligasyon na malaman ang nangyari. Si Grayson. Matagal na niyang iniidolo ang namayapang ina ni Ada noon pa man. Kilala niya ang pamilya nito kahit hindi sila personal na malapit. At sa lahat ng nalalaman niya tungkol kay Ada, iisa lang ang sigurado siya. Hindi ito ang t

Sa presinto... “Sino ang nag-utos sa'yo?” tanong ng isang pulis. Nagpipigil ng galit si Grayson habang kinakausap si Mang Dado ng mga pulis. Nakaposas na ito. “W-Wala, Sir...” takot na takot ang matanda habang iniiwasang mapatingin kay Grayson. Gumalaw ang panga ni Grayson. Alam niyang nagsisinungaling lang ito. Sino ba ang may lakas ng loob na gumawa ng katarantaduhan sa hacienda ng kanyang ina? Alam ng lahat kung gaano kalupit at ka istrikto si Grace Chandler. Kahit galante ito, hindi nito pinapalampas ang mga masamang gawain sa loob ng kanyang pamamahala. Kaya sigurado siyang may nag-utos nito. “Kung ganoon, bakit mo ginawa 'yon sa kabayo? Alam mong agresibo raw ang kabayong iyon lalo na kapag natatakot, tama ba?” tanong ulit ng pulis. “Opo, Sir. N-Nagawa ko lang iyon dahil gusto ko lang gumanti sa kabayo. Nakita niyo naman po ang mga peklat ko dito sa braso at kamay ko po,” sumbong ni Mang Dado sa nagmamakaawang tono. Pinapa

Makalipas ang apat na oras nakauwi na si Ada sa cottage. Si Andrew na ang nag-offer na doon muna siya manunuluyan habang nagpapagaling physically at emotionally. Hinayaan na muna siya ni Andrew na magpahinga hangga't kailan niya gusto. Napansin ni Ada na simula nang makauwi siya, parang hindi na masyadong nagdadaldal si Andrew. Nakikipag-usap pa rin naman ito sa kanya pero parang hindi na katulad ng dati. Parang balisa ito at may malalim na iniisip. Kung dati, ang sigla nito kapag kinokomfort or chini-cheer siya, ngayon naman ay kabaligtaran na. Naging matamlay na ito at parang pagod. Wala siyang ideya kung bakit. Pinapakita naman niya kay Andrew na masaya siya dahil sa pag-aalaga nito sa kanya. Na-appreciate naman niya ang pagtulong nito. Pero kahit anong ngiti niya, para tuloy si Andrew ang may malaking problema at hindi siya. Napabuga si Ada ng hangin. Pilit niyang huwag muna alalahanin ang nangyari sa anak. Ngunit pilit din itong sumisiksik sa