ตอนที่ 218 เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฝ่ายของชูอวี้ก็หูผึ่งและพร้อมที่จะตอบโต้ขุนนางหนุ่มคนนี้แต่ใต้เท้าเฟิงยังคงไม่สนใจและพูดต่อว่า “กระหม่อมเห็นด้วยกับการเก็บภาษี แต่ให้เปลี่ยนจากเงินเป็นสิ่งของหรือพืชผลที่แต่ละพื้นที่มีอยู่ เช่น เจียงหนานเป็นมีผ้าไหม ใบชา และเครื่องปั้นเดินเผา รวมไปถึงผ้าฝ้าย ก็เราเก็บภาษีเป็นสิ่งของเหล่านี้ทดแทนไป”แล้วขุนนางกรมยุติธรรมคนหนึ่งก็ขัดขึ้นว่า “เราจะเอาข้าวของพวกนี้ไปทำอย่างไรต่อละใต้เท้า เอาไปกองไว้ในคลังอย่างนั้นรึ!”หลายคนส่งเสียงเห็นด้วยกับคำพูดของขุนนางฝั่งชูอวี้ แต่เฟิงหลี่เฉียงหันไปมองอีกฝ่าย และพูดด้วยแววตาเย็นชาเยือกว่า “ใครจะเอาไปเก็บไว้เฉยๆ เมื่อเก็บมาได้แล้วก็ควรจะนำไปขายเป็นเงินหมุนเวียนต่อ และอาจจะให้ข้าวของเหล่านี้ เป็นเบี้ยหวัดแทนเงินให้แก่ข้าราชการได้!”ขุนนางคนนั้นอึ้งไป และเมื่อมีคนขยับจะขัดอีก เฟิงหลี่เฉียงก็พูดเสียงดังว่า “ข้ายังพูดไม่จบ!”ทำให้เหล่าขุนนางตกใจและหยุดพูดทันที นี่เป็นครั้งแรกที่เฟิงหลี่เฉี
Leer más