Todos los capítulos de เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง: Capítulo 231 - Capítulo 240

ตอนที่ 208ขุนนางจากกรมพิธีการคนหนึ่งรีบออกมายืนข้างหน้าและพูดขึ้นว่า “ขอพระราชทานอภัยพะย่ะค่ะ ใต้เท้าเซินหลี่เผิง ท่านกล่าวเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร ท่านกำลังกล่าวหาพระดำริของฝ่าบาทในการเก็บภาษี ว่าไม่เป็นธรรมอย่างนั้นหรือ!”แล้วขุนนางฝ่ายเดียวกันก็ส่งเสียงสนับสนุนอย่างไม่พอใจแต่เซินหลี่เผิงยังคงมีสีหน้านิ่งเฉย เช่นเดียวกับฮ่องเต้เซวียนเต๋อที่ยังคงรอฟังอยู่ พระองค์ยกพระหัตถ์โบกให้ฝ่ายที่ออกมาขัดขวางถอยออกไป“ให้ใต้เท้าเซินพูดให้จบก่อน”เซินหลี่เผิงโค้งตัวลงคำนับ “ขอบพระทัยฝ่าบาทพะย่ะค่ะ กระหม่อมมิได้มีเจตนากล่าวหาฝ่าบาทแต่อย่างใด กระหม่อมเห็นด้วยว่าควรมีการจัดเก็บภาษี แต่ปัญหาที่ราษฎรร้องเรียนเข้ามา คือการเก็บภาษีที่มีปัญหา พวกเขาร้องเรียนว่า ภาษีที่จัดเก็บ สูงกว่าที่ทางการแจ้ง ถ้าคนไหนไม่จ่ายก็จะถูกทหารบุกเข้าจับกุมและยึดเอาทรัพย์สินที่ดินของพวกเขาไป ในตอนนี้ราษฎรต่างหวาดกลัวและเสียขวัญ พวกเขาจึงเริ่มย้ายออกไปอยู่ที่เมืองอื่น เพื่อหลบเลี่ยงการเสียภาษีแล้วพะย่ะค่ะ!”ถึงจะรู้ว่ามีคนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่เซินหลี่เผิงยังพูดต่อว่า “กระหม่อมจึงขอทูลเสนอให้มีการจัดตั้งสำนักตรวจการพิเศษขึ้

ตอนที่ 210แล้วชายหนุ่มก็ต้องแปลกใจ เขานึกว่า ผู้ว่าเมืองเซี่ยงไฮ้จะเลี่ยงไม่ตอบ แต่ผู้ว่ากลับพูดว่า “พวกเราถูกเก็บภาษีมากกว่าที่อื่น แต่พวกเราก็รับได้”แล้วเจ้าหน้าที่ดูแลการเก็บภาษีก็เสริมขึ้นว่า “ขออนุญาตขอรับ พวกเรามีรายได้มาก จึงจ่ายภาษีมาก ซึ่งพวกเราก็เข้าใจ เพราะได้รับความสะดวกจากการคุ้มกันของกองทหารที่นี่ ช่วยให้พวกเราค้าขายได้สะดวก”ถังเสี่ยวเคอพยักหน้ารับรอง และพูดต่อ “แต่เมื่อได้รับคำสั่งจากทางมณฑลให้พวกเราส่งภาษีเข้ากองคลังมากขึ้นในช่วง 5-6 เดือนที่ผ่านมานั้น พวกเราก็กังวลใจ แต่ก็ยังยอมรับ เพราะเห็นว่าต้าหมิงเผชิญกับสงครามมานานหลายปี”แล้วเจ้าหน้าที่เก็บภาษี หรือฟางหมิง วัย 45 ปี ก็ช่วยพูด “ข้าเป็นคนรับผิดชอบการเก็บภาษี เมื่อเก็บภาษีมากขึ้น พ่อค้าประชาชนและคนต่างเมืองก็ไม่พอใจ ในตอนแรกก็ยังพอพูดคุยกันได้ จนในวันหนึ่ง ข้าได้รับจดหมายด่วนจากมณฑลบอกว่า จะต้องเก็บภาษีเพิ่มขึ้นมาอีก แต่เดิมพวกเราจ่ายร้อยละ 15 จากนั้นก็ถูกเก็บเพิ่มครั้งแรกเป็นร้อยละ 18 แต่ครั้งล่าสุดกลายมาเป็นร้อยละ 20 ตอนนี้ชาวเซี่ยงไฮ้เริ่มไม่พอใจแล้ว เวลาข้าไปทางไหนก็ถูกรังเกียจ และหลายคนเริ่มหลบเลี่ยงการจ่าย

ตอนที่ 212บัณฑิตกู่เย่ ที่บัณฑิตหนุ่มเหล่านั้นกำลังพูดถึงอยู่ก็หัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อได้ยินบทสนทนานี้ เฟิงหลี่เฉียงออกมาเดินเล่นที่ริมฝั่งแม่น้ำและหยุดพักอยู่ใต้ร่มไม้ จนบังเอิญได้ยินบัณฑิตหนุ่มกลุ่มนี้พูดคุยพอดี ลู่เหยาหลงและจางไห่เฟิงที่ยืนฟังอยู่ด้วย ต่างก็ทำหน้าแปลกๆ เมื่อได้ยินบทสนทนานั้น“ถ้าพวกเขารู้ว่าบัณฑิตกู่เย่ที่พวกเขานับถือ กำลังยืนอยู่ตรงนี้ และยังเป็นคนเดียวกับใต้เท้าเฟิงที่พวกเขาดูถูกอยู่ ข้าอยากจะรู้นักว่า พวกเขาจะทำหน้าอย่างไร” ลู่เหยาหลงพูดด้วยความไม่พอใจถึงจะรู้ว่าคนเหล่านี้ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่เขาก็อดโมโหไม่ได้ เมื่อได้ยินคนพูดถึงนายในทางที่ไม่ดี ทั้งที่ใต้เท้าทำงานหนัก จัดการพวกทุจริต ช่วยให้ชาวบ้านมีชีวิตที่ดีขึ้น จนเกือบเอาชีวิตไม่รอดหลายครั้ง แต่กลับถูกคนต่อว่าและสงสัยในสิ่งที่เขาทำมา“อย่าไปสนใจคำพูดของคนที่ไม่รู้เลย ทำในสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้อง ถึงจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด ก็ไม่ต้องสนใจ ผลลัพธ์ต่างหาก ที่จะบ่งบอกทุกอย่าง” เฟิงหลี่เฉียงพูดเตือน โดยไม่สนใจว่าเด็กหนุ่มกลุ่มนั้นจะดูถูกเขาอย่างไรนั่นก็เพราะตัวเขารู้ว่า การทำงานแบบนี้จะต้องใช้เวลาและความอ

ตอนที่ 237 ใช่แล้ว ชายที่กำลังใช้มีดจ่อคอฮ่องเต้อยู่ ก็คือราชครูชูอวี้ โดยมีพรรคพวกของเขาอีกสองคนระวังภัยให้เขาอยู่ และที่น่าเจ็บใจก็คือ หนึ่งคนเป็นขันทีที่รับใช้ฮ่องเต้ และอีกคนเป็นขุนนางจากกรมพิธีการพวกเขาฉวยโอกาสตอนที่ฮ่องเต้วิ่งมาทางนี้ ทำทีเป็นโผล่หน้าออกมาพบและนำทางพระองค์หนีไป จากนั้นก็ฉวยโอกาสตอนที่พระองค์เผลอ แย่งมีดดาบ และใช้มีดบังคับให้พระองค์เดินย้อนกลับมาที่หน้าตำหนัก “ข้าอุตส่าห์ไม่เผยตัว แต่เจ้ากลับทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้น” ชูอวี้พูดเสียงต่ำ เขามองเฟิงหลี่เฉียงด้วยความเกลียดชัง“แต่วันนี้ ข้าจะจัดการเจ้าที่นี่ด้วย!”นั่นก็เพราะชูอวี้คาดเอาไว้ว่า ทุกอย่างจะจบลงที่หน้าพระตำหนัก ฮ่องเต้จะยอม และเขาจะได้ไม่ต้องเผยตัว แต่การที่เฟิงหลี่เฉียงพาฮ่องเต้หลบหนีออกมา เขากับพรรคพวกจึงต้องเผยตัว เพื่อบังคับให้ฮ่องเต้กลับไป ทั้งหมดถูกบังคับให้เดินย้อนกลับไปยังลานหน้าตำหนักเฉียนชิงกง ในตอนแรกนั้น ทุกคนคิดว่าทหารของฮ่องเต้คงตายทั้งหมด แต่ภาพที่อยู่ตรงหน้า ก็ทำให้ทุกคนอ้าปากค้างทหารกบฏและตงฉ่าง กำลังต่อสู้อยู่กับทหารที่มาใหม่อีกหลายร้อยคน พวกเขาสวมชุดเกราะสีดำและ

ตอนที่ 239หลังจากจัดการเรื่องของชูอวี้และพระโอรสแล้ว ในอีกอาทิตย์ต่อมา ฮ่องเต้เซวียนเต๋อก็เรียกประชุม เพื่อจะจัดการกับอ๋องแห่งฮั่นให้เด็ดขาด “ครั้งนี้ ข้าจะนำทัพเอง!” ฮ่องเต้ประกาศ ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย ไม่เช่นนั้น อ๋องแห่งฮั่นจะไม่กลัว คิดว่าหลานชายคนนี้ตาขาว และฉวยโอกาสก่อกบฏอีกครั้ง เมื่อจัดเตรียมทัพเสร็จแล้ว ทัพของฮ่องเต้เซวียนเต๋อจำนวน 20,000 นาย ก็ยาตราทัพไปยังเมืองเล่ออัน มณฑลซานตง โดยมีเฟิงหลี่เฉียงอยู่ดูแลเมืองหลวง และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับผิดชอบหน้าที่ที่สำคัญ หากไม่เช่นนั้น เขาจะต้องเดินทางไปกับขบวนทัพของฮ่องเต้ด้วยเช่นกัน กองทัพของฮ่องเต้เดินทางไปเล่ออัน และสามารถปราบอ๋องแห่งฮั่นได้ เขายอมแพ้ และถูกลดฐานันดรลงเป็นสามัญชน ขุนนางที่กบฏร่วมกันถูกประหารชีวิตไป 600 กว่าคน และอีก 2,200 คนถูกเนรเทศ ถึงตอนนี้ฮ่องเต้จะไว้ชีวิตอาคนนี้ แต่ในภายหลังอดีตองค์ชายจูเกาสวี่ก็ถูกลงโทษประหารชีวิต เพราะหมิ่นเกียรติฮ่องเต้ และนี่เป็นการกวาดล้างพระญาติครั้งสำคัญในรัชสมัยของจักรพรรดิเจิ้น หรือฮ่องเต้เซวียนเต๋อพระองค์นี้ เมื่อยาตราทัพกลับมา ฮ่องเต้ก็เริ่มต้นการ